Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το αποκαλόκαιρο...
Rosan Harmens

Το αποκαλόκαιρο...

  • A-
  • A+

Το «μικρό καλοκαιράκι», εκείνο το φθινοπωρινό υπόλοιπο του καλοκαιριού, δεν κατάφερες ποτέ να το γευτείς όπως του πρέπει: στην ακτή μιας ήμερης θάλασσας, στην ήπια ζεστασιά της σιωπηλής εποχής που δεν ενοχλεί τις αισθήσεις με εξάρσεις και εξάψεις, αλλά κατευνάζει τα πάθη και προετοιμάζει για τις εσωστρεφείς μέρες που έρχονται.

Το αποκαλόκαιρο ήταν πάντα για σένα όχι η εποχή των διακοπών αλλά των επιστροφών, τότε που η άδεια τελείωνε, τότε που ένα μετακαλοκαιρινό άγχος σκαρφάλωνε στο στομάχι σου, ακολουθώντας το φάσμα των υποχρεώσεων της καινούργιας εργασιακής χρονιάς.

Τώρα όμως το αντέχεις ακόμα πιο δύσκολα, γιατί καλά-καλά δεν χόρτασες καλοκαίρι. Το πέρασες στο διαμέρισμα, σε ένα κοντινό πηγαινέλα έτσι αυθημερόν χωρίς διανυκτέρευση, πετσέτα μέσα στο πλήθος, ένα μέτρο άμμο και αν, ένα μπες-βγες στ’ ανακατωμένα από το τσαλαβούτημα νερά, σάντουιτς και νερά στο ψυγειάκι, καφές από την καντίνα και βενζίνη το μοναδικό σου έξοδο ή το πολύ-πολύ τετραήμερη διαμονή σε μια ηπειρωτική ακτή κι επιστροφή στο χωριό, στα γονικά, στο κουζινάκι, στο αυλιδάκι, τρυφερά αλλά όσο να πεις ίδια κι απαράλλαχτα.

Δεν είναι ότι τα υποτιμάς όλα αυτά. Αντίθετα. Κι έχεις βάλει τα δυνατά σου να μην το μιζερέψεις, αλλά κακά τα ψέματα για να ξεκουραστείς θέλεις τον χώρο, τον χρόνο, τον τρόπο σου: ν’ αδειάζουν από τους γκρίζους όγκους τα μάτια σου, να λευτερώνονται τα πόδια σου από την πυρωμένη άσφαλτο, ν’ αγναντεύεις έναν καινούργιο ορίζοντα που, όσο κι αν είσαι προσγειωμένος και ρεαλιστής, επιτρέπει κάποιο ρομαντισμό εκεί κατά τους χρωματισμούς της δύσης και τόσο δα ένα όνειρο· το θαλασσινό νερό ν’ απορροφάει λυτρωτικά την έντασή σου, μία καταπραϋντική βραδύτητα ν’ απλώνεται αργά στο κουρδισμένο σου κορμί, ιδίως την ώρα του μεσημεριού που ο Ελύτης βάζει όλα τα τζιτζίκια του να διαλύουν με το πεισματάρικο κρεσέντο τους τον χρόνο· να σκιρτάει πάλι μέσα σου εκείνη η γνώριμη ερωτική διάθεση: τη γουστάρεις ακόμα τη γυναίκα σου κι ας έχεις να της το δείξεις καιρό.

Κυρίως είναι που ξέρεις ότι μικραίνουν τα καλοκαίρια σου για να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο τα δικά τους, ότι τοκίζουν τον χρόνο σου πασχίζοντας να παρατείνουν το δικό τους, ότι κλέβουν τις ανάσες σου για να έχουν εφεδρικές, γιατί νομίζουν ότι έτσι θα μπορέσουν να ζήσουν αιώνια.

Κι αυτό το αποκαλόκαιρο στην πόλη σαν βασανιστική υπόμνηση να μη σ’ αφήνει να ησυχάσεις.

Και τι διαχείριση πάλι να κάνεις, πόση προσαρμογή; Εχει και η διαχείριση ένα όριο. Πόσο να διαχειριστείς την ανάγκη, το όνειρο, το καλοκαίρι;

*συγγραφέας

[email protected]

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα πρακτορεία του καλοκαιριού
Μεγάλος πειρασμός τα ταξιδιωτικά πρακτορεία αυτή την εποχή. Περνάς από μπροστά και ο κόσμος όλος σε καλεί… Τα μετράς από δω, τα μετράς από κει, δεν φτάνουν για ταξίδια. Ευτυχώς υπάρχουν και οι φίλοι που...
Τα πρακτορεία του καλοκαιριού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στο κάμπινγκ
Τα τζιτζίκια τραγουδούν εκκωφαντικά μες στο καταμεσήμερο, αδιαφορώντας για τις ιδιαιτερότητες της εποχής. Οι σκηνές της παρέας στήνονται στη σειρά, μια τεράστια αιώρα κρεμιέται ανάμεσα σε δυο γερά κλαδιά και...
Στο κάμπινγκ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
Κάποτε έρχεται το καλοκαίρι. Οχι πάντα και όχι για πολύ. Αλλά κάποια στιγμή θα έρθει, θα το καταλάβεις. Δεν μοιάζει πάντα με όσα είσαι μαθημένος ή όσα λένε, αλλά θα το νιώσεις. Μπορεί για μια στιγμή, μπορεί...
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ηδονικοί Ελπήνορες
Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε από το βραχάκι του Αιγαίου, όπου αναπαυόμαστε, για τη φλεγόμενη Σιβηρία. Επίσης, δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα η χαρά κι η απόλαυση. Απεναντίας, είναι χρέος μας να...
Ηδονικοί Ελπήνορες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Θάλασσα, θάλασσα…
Τα κύματα έρχονται και πάνε, δύο μέτρα από κει που σκάει η θάλασσα. Κάθε φορά που φεύγουν τραβάνε μαζί τους άμμο, βότσαλα, κοχύλια. Την άλλη στιγμή τ’ απιθώνουν εκεί στην άκρη. Απλωμένα, σαν πραμάτεια...
Θάλασσα, θάλασσα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στα ίσαλα της ποίησης
Να ’μαστε στη μέση της ποίησης, γιατί τι άλλο είναι το καλοκαίρι κι ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος παρά μέρος ενός ποιήματος του χρόνου. Μ’ αυτή την ελληνικότητα του χώρου σε φως και ήχο. Με κλειστά μάτια δέχεσαι τη...
Στα ίσαλα της ποίησης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας