Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κίτρινη μπομπίνα

Κίτρινη μπομπίνα

  • A-
  • A+

Το συναντήσαμε στη μέση του μονοπατιού της Μπάτσας προς Κουιάσα. Η πορεία, μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Να εξοικειωθεί μια ομάδα συμμετεχόντων στο 5ο Θερινό Σχολείο Τζουμέρκων. Με τη φύση.

Να υποστεί τη διαδικασία της απολέπισης του τοξικού αστικού εαυτού της. Που τρομάζει με το παραμικρό. Από άγνοια για τον κόσμο των φυτών και των ζώων. 

Αμηχανία ήταν η πρώτη αντίδραση όλων. Στη γνωριμία μας με την κιτρινογάστορα μπομπίνα. Ξεκινήσαμε από τη στροφή του Αγίου Γεωργίου. Επικεφαλής οι κυρίες του Πάρκου Τζουμέρκων.

Ακολουθούσε ένα κομβόι εξοπλισμένο με φωτογραφικές μηχανές, κάμερες, σημειωματάρια. Παιδιά της πόλης. Που μεγάλωσαν σε πολυκατοικίες. Που η ματιά τους έχει σκληρύνει από το τσιμέντο. Που έχουν εθιστεί με την εισπνοή ενός περίεργου αέρα. Που έχουν μάθει τη φύση από φωτογραφίες. Που δεν έχουν συνηθίσει στην αδιαμεσολάβητη επαφή. Που χρειάζονται τον φακό να φιλτράρει τη βίωση της ανείπωτης μαγείας. Λέξεις άγνωστες που κρατάνε κλειστή την πόρτα του φυσικού κόσμου. 

Τότε, έρχεται ο μουσαφίρης. Η κίτρινη μπομπίνα. Ενα μικρό βατραχάκι με κίτρινη κοιλιά. Χωράει ανάμεσα στα δυο δάχτυλα της Ρίτας.

Αγωνίζεται να ξεφύγει. Δεν έχει μάθει στην αιχμαλωσία. Χρησιμοποιεί το μεγάλο του όπλο. Το τσίμπημα με το αραιό δηλητήριο.

Αναποτελεσματικό το όπλο. Δεν φτάνει να εξουδετερώσει τις δαγκάνες των δύο δαχτύλων. 

Ο κιτρινογάστορας βατραχούλης κερδίζει εύκολα, όμως, τη μάχη με όλους εμάς. Τους άμαθους. Που τρομάζουμε μπρος στο θαύμα της φύσης.

Ενας μικρούλης με κοιλιά τουρλωτή μας φοβίζει. Υποχωρούμε. Ατελέσφορη η κίνηση της Ρίτας να προτείνει τη γνωριμία μας με τη χαριτωμένη κιτρονομπομπίνα.

Να την αγγίξουμε. Να τη χαϊδέψουμε. Η απάντηση στην κίνησή της είναι η απόσταση του φακού. Καταιγισμός από κλικ της φωτογραφικής μηχανής. Από διάφορες γωνίες. Ο πολιτισμός της εικόνας. Και όχι της σωματικής, της βιωματικής εμπειρίας. 

Ο μικρούλης επέστρεψε στη θέση του. Ανακουφισμένος που γύρισε στον κόσμο του. Αδύναμος μπρος στον ακατανόητο πολιτισμό των ανθρώπων. Που τρομάζουν. Που δεν έχουν εκπαιδεύσει τις αισθήσεις τους να εμβαπτίζονται στα χρώματα, τους ήχους, τα αρωματικά και τα βότανα, τη βιοποικιλότητα.Τη συνύπαρξη με πλάσματα παράξενα για την αστική τους τοξικότητα. 

Εμείς συνεχίσαμε τον δρόμο μας. Σημειώνοντας ονόματα άγνωστα. Φωτογραφίζοντας δέντρα, φυτά, βότανα. Ενας κόσμος άγνωστος εισέβαλε στις αισθήσεις μας. Αγριοτριανταφυλλιές. Φλόμος, κράνα, κράτεγος. Δυο κόσμοι παράλληλοι.

Ο αλαζόνας εαυτός του αστικού πολιτισμού. Της τεχνολογίας. Και η φύση. Που απαξιώθηκε. Που καταστράφηκε. Από τον αλαζόνα τεχνολογικό πολιτισμό.

«Κι ανεβαίνουμε τρέχοντας στους λόφους. Να μπούμε στην ατμόσφαιρα των παγωνιών...». Η φωνή των ποιητών δυναμώνει στη φύση.

*καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιστορία ενός έρωτα…
Hταν κάποτε ένας άστεγος πιτσιρίκος λοιπόν. Τον έλεγαν «Αρίστο». O Αρίστος ήταν γάτος. Κι αφηνόταν. Τυφλά. Ηταν ζήτημα εμπιστοσύνης λοιπόν. Κι όπως κάθε ζήτημα εμπιστοσύνης, (ιδίως σαν αφορά τη δυναμική...
Η ιστορία ενός έρωτα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μοιρολογώντας τον Θαλή
Πάνω απ’ όλα η ατζέντα των φιλοδοξιών αλλά και των αδιεξόδων. Κι όταν έρθει ο αποχωρισμός, οι Ερινύες φωλιάζουν στην ψυχή όσων βίωσαν την απώλεια των αγαπημένων τους. Για όσα έμειναν μετέωρα. Για την αγάπη και...
Μοιρολογώντας τον Θαλή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανθρωποι και σκύλοι
Γαβγίζει το ξημέρωμα, το μεσημέρι, το βράδυ, κάθε φορά που βλέπει γάτα, κάθε φορά που κάποιος σκύλος περνάει από τον δρόμο. Γαβγίζει ο αναθεματισμένος κι είναι μεγάλος, γομάρι σωστό κι αλήτης του δρόμου, χωρίς...
Ανθρωποι και σκύλοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
Εξήντα χρόνων άνθρωπος κάνει σαν μαθητούδι. Οσο μεγαλώνεις τόσο πιο δύσκολο φαίνεται. Αναλογίστηκε τον εαυτό του στα σαράντα, τότε που έπαιζε στα δάχτυλα τέτοια θέματα.
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μαζεύοντας αρσενικά βατράχια το καλοκαίρι!
Θυμάμαι τις ολονύκτιες «βατραχοσυλλέξεις», που πραγματοποιούσαμε ομαδικά για να απαντήσουμε στις επείγουσες παραγγελίες του φαρμακοποιού, που τις ήθελε «αυθημερόν εκτελεστές», λόγω σχετικής έλλειψης αρσενικών...
Μαζεύοντας αρσενικά βατράχια το καλοκαίρι!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο τοίχος της καλοσύνης
Ο δρόμος είχε τη δική ιστορία. Το τραγούδι έδωσε ψυχή στα πράγματα που δεν δίναμε σημασία, κι ας ήτανε ο μικροτόπος του κόσμου της γειτονιάς. Κάθε ήχος κι ένας άνθρωπος.
Ο τοίχος της καλοσύνης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας