Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το στοίχημα της ανάκαμψης και οι ξένες επενδύσεις

Το στοίχημα της ανάκαμψης και οι ξένες επενδύσεις

  • A-
  • A+

Η ελληνική οικονομία φέτος ανακάμπτει. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός και όσοι επιμένουν να μιλάνε για υφεσιακές συνθήκες στην οικονομία απλώς κινδυνολογούν και εκτίθενται πολιτικά.

Βεβαίως όταν το τρένο της οικονομίας βγαίνει από το τούνελ της ύφεσης και της στασιμότητας, πρώτα ξεμυτίζει η ατμομηχανή και μετά ακολουθούν ένα ένα τα βαγόνια του… Αυτό σημαίνει πως μπορεί ένα μέρος της οικονομίας (π.χ. τουρισμός ή βιομηχανία) να κινείται δυναμικά κι ένα άλλο (π.χ. λιανικό εμπόριο ή οικοδομή) να παραμένει σε ύφεση. Μπορεί οι μεγάλες επιχειρήσεις να επενδύουν και οι πολύ μικρές να παλεύουν απλά να επιβιώσουν.

Το ζήτημα είναι πως το 2017 είναι το πρώτο έτος πραγματικής οικονομικής ανάκαμψης και το μόνο ζητούμενο είναι η δυναμική της ή, από την ανάποδη, το πόσο ευάλωτη και εύθραυστη μπορεί να αποδειχθεί. Ομως, αν εξαιρέσουμε τον εξωγενή αλλά υπαρκτό κίνδυνο ενός «χρηματοπιστωτικού ή γεωπολιτικού ατυχήματος» ικανού να αναζωπυρώσει τη διεθνή οικονομική κρίση, μόνο μια κακή εξέλιξη με την τρίτη αξιολόγηση μπορεί να προκαλέσει νέα αβεβαιότητα ανακόπτοντας τη δυναμική της ανάκαμψης.

Αυτό το δεύτερο ενδεχόμενο δεν είναι, ωστόσο, πιθανό ακόμη και εάν καθυστερήσει μέχρι τέλος του έτους το κλείσιμο της αξιολόγησης εξαιτίας νέων υπερβολικών απαιτήσεων του ΔΝΤ για πρόσθετα μέτρα λιτότητας. Γιατί σ’ αυτή την περίπτωση το πιθανότερο σενάριο είναι είτε η Ε.Ε. να επισπεύσει την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ώστε το ΔΝΤ να υποχωρήσει είτε το ΔΝΤ να βγει από το πρόγραμμα και να αντικατασταθεί από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει, ασφαλώς, από την πλευρά της να τηρήσει τις δεσμεύσεις του προγράμματος.

Σε κάθε περίπτωση μια τέτοια καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης δεν κρίνεται ικανή να επαναφέρει το κλίμα αβεβαιότητας που είχαμε στο δ’ τρίμηνο του 2016 (βλ. καθυστέρηση β’ αξιολόγησης) εφόσον διατηρηθεί η βελτιωμένη επιχειρηματική ψυχολογία και εδραιωθεί περαιτέρω η αναπτυξιακή δυναμική που προκαλεί το όψιμο ξένο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα: Γαλλία, Κίνα, Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία και Ολλανδία είναι οι βασικότερες αλλά όχι οι μόνες πηγές νέων Ξένων Αμεσων Επενδύσεων (ΞΑΕ) για την ελληνική οικονομία.

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, μπορεί τα 2/3 του ΑΕΠ να αφορούν την καταναλωτική δαπάνη, το ειδικό βάρος της οποίας συμβάλλει καθοριστικά στην αύξηση του ΑΕΠ, όμως η ατμομηχανή της ανάπτυξης –εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας και της μνημονιακής εγχώριας λιτότητας– είναι οι επενδύσεις και οι εξαγωγές. Και το κλειδί και για τα δύο αυτά μεγέθη είναι οι ΞΑΕ, που συνιστούν την αιχμή του δόρατος των επενδύσεων συνολικά.

Γιατί οι ΞΑΕ αποτελούν τα μεγάλα διαθέσιμα επενδυτικά κεφάλαια που υπάρχουν στο εξωτερικό, αλλά σπανίζουν υπό τις παρούσες συνθήκες στην εγχώρια οικονομία.

Γιατί η στροφή των κεφαλαίων αυτών στην ελληνική οικονομία στοιχειοθετεί την ανάκαμψη της εμπιστοσύνης της ξένης επενδυτικής κοινότητας στην οικονομία, δίνοντας έτσι σήμα και στους εγχώριους επενδυτές να αναλάβουν δράση και διαμορφώνοντας συγχρόνως μεσοπρόθεσμα ρεύμα επαναπατρισμού των εγχώριων αποταμιεύσεων που διέρρευσαν τα προηγούμενα χρόνια στο εξωτερικό.

Γιατί οι ΞΑΕ είναι φορείς νέων τεχνολογιών και τεχνογνωσίας με συνέπεια να αυξάνουν την ποιότητα της παραγωγής και την παραγωγικότητα.

Γιατί κατά κανόνα αφορούν μεγάλες επιχειρήσεις και πολυεθνικές οι οποίες δημιουργούν δίκτυα και πολλαπλές επιχειρηματικές συνεργασίες αυξάνοντας την τοπική οικονομική δραστηριότητα και ανοίγοντας νέα παράθυρα στις εξαγωγές.

Γιατί δημιουργούν τις περισσότερες θέσεις εργασίας προσφέροντας κατά κανόνα υψηλότερες αμοιβές και ασφάλεια στο προσωπικό τους. Τέλος, γιατί αποτελούν τους νευρώνες της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που στη δική μας περίπτωση παίρνει τη μορφή της ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης.

Ακριβώς για όλους αυτούς τους λόγους η ανάπτυξη σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (και όχι μόνον) ενσαρκώνεται με την αύξηση του ποσοστού των εισροών ΞΑΕ στο ΑΕΠ τους. Σε όλες πλην της Ελλάδας, με συνέπεια το ποσοστό του συνολικού αποθέματος ΞΑΕ στο ΑΕΠ να παραμένει πολύ χαμηλό και να ισοδυναμεί μόλις με το ένα τρίτο του αντίστοιχου μέσου ευρωπαϊκού: αρκεί να πούμε πως, σύμφωνα με τη Eurostat, την περίοδο 2002-2012 το ποσοστό των ΞΑΕ στο ΑΕΠ της Ευρώπης (Ε.Ε.27) διπλασιάστηκε περνώντας από 15,2% σε 30,2%, την ίδια περίοδο που το ίδιο ποσοστό στην Ελλάδα έμεινε ουσιαστικά στάσιμο (9,5% το 2002 και 10% το 2012). Οι δε μικρές ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν 4 έως 8 φορές υψηλότερο ποσοστό αποθέματος ΞΑΕ/ΑΕΠ απ’ ό,τι η Ελλάδα!

Η Ελλάδα έχει διαχρονικά το χαμηλότερο επίπεδο ΞΑΕ/ΑΕΠ στην Ευρώπη. Με βάση τα παραπάνω δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μετά τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, το χαμηλότατο επίπεδο ΞΑΕ αποτελεί το... νέο «συγκριτικό πλεονέκτημα» για την ανάπτυξη της χώρας. Η Ελλάδα πρέπει και μπορεί να διπλασιάσει και να τριπλασιάσει το επίπεδο των ΞΑΕ στην οικονομία της αν θέλει να πετύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να δημιουργήσει μαζικά νέες θέσεις εργασίας, που μαζί με την ελάφρυνση των χρεών (εξωδικαστικός) είναι οι μόνες πολιτικές ικανές να αντισταθμίσουν εισοδηματικά τη φορολογική συμπίεση των πολιτών. Η επίσημη επίσκεψη Γάλλων και Κινέζων επενδυτών στη χώρα σηματοδοτεί μάλλον τη νέα αυτή δομική αλλαγή.

* οικονομολόγος

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι πολιτικές της βίαιης απαξίωσης της κοινωνικής ασφάλισης
Τα χαρακτηριστικά της βίαιης προσαρμογής που έχουν διαμορφωθεί στην ελληνική οικονομία από τις ασκούμενες από τις ελληνικές κυβερνήσεις και τις πολιτικές από τους δανειστές και το ΔΝΤ, διευρύνονται με...
Οι πολιτικές της βίαιης απαξίωσης της κοινωνικής ασφάλισης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
Ο δημόσιος λόγος εδώ και λίγο καιρό κινείται στο πλαίσιο των απαιτήσεων των εκλογών. Εκεί όμως που κάθε λογικός άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται για το αν οι πρωταγωνιστές έχουν συνειδητοποιήσει σε ποια χώρα...
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την Ελλάδα της νέας εποχής, για την Αριστερά της εποχής μας
Τον Αύγουστο του 2018 ο κύκλος της δημοσιονομικής προσαρμογής έκλεισε. Η πρώτη μάχη κερδήθηκε. Για να ακολουθήσει η αμέσως επόμενη. Σκληρότερη. Η οικοδόμηση της Ελλάδας της νέας εποχής. Ανασηκώνοντας το κεφάλι...
Για την Ελλάδα της νέας εποχής, για την Αριστερά της εποχής μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας μύθος αξίας… 100-200 δισ.
Οι αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ είχαν φυσικά κάποιο κόστος, το οποίο στη χειρότερη περίπτωση δεν ξεπερνά τα 54 δισ. που συνάγει η διαφορά των δύο αναλύσεων βιωσιμότητας χρέους του ΔΝΤ. Ομως ένας ορθός απολογισμός της...
Ενας μύθος αξίας… 100-200 δισ.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποιος φτωχοποίησε τους Ελληνες;
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός απ’ όταν η εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ., ευρωβουλευτής κ. Σπυράκη, χρέωνε τη φτωχοποίηση των Ελλήνων στον κ. Τσίπρα μιλώντας για τον «πρωθυπουργό των φόρων, που διέλυσε τη μεσαία...
Ποιος φτωχοποίησε τους Ελληνες;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για το τέλος των μνημονίων
Η ζημιά που υπέστη σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο η χώρα κατά την πρώτη φάση της μνημονιακής οκταετίας (2010-2015) μπορεί να συγκριθεί μόνο με ανάλογες καταστροφές πολεμικής κλίμακας, χωρίς να αναφερθούμε...
Για το τέλος των μνημονίων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας