Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το δικαίωμα να ζούμε στον τόπο μας
EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

Το δικαίωμα να ζούμε στον τόπο μας

  • A-
  • A+

Την ώρα που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συναγωνίζονταν η «βλακώδης» δήλωση ενός δημοσιογράφου με τη συστηματική προσπάθεια κοινωνικής και πολιτικής «κάθαρσης» ενός θανόντος πρώην πρωθυπουργού που έχει ήδη κριθεί από την Ιστορία, πέρασε από το timeline μου μια πανέμορφη εικόνα.

Η εξαιρετική φωτογραφία ενός τόπου, δικού μας, ανοιξιάτικου, νεανικού και θυμωμένου. Μιας πανέμορφης κοιλάδας στο σημείο που συναντιούνται δύο ποταμοί, και πάνω απλωμένη η Μεσοχώρα.

Ενα μεγάλο χωριό, που δοκίμασε και δοκιμάστηκε από την ιστορική εξέλιξη της Πίνδου και της χώρας. Χτισμένη δίπλα στον Αχελώο, Ασπροπόταμο καθ’ ημάς, συνδέθηκε η ύπαρξή της, η ζωή της, η εξέλιξη και το μέλλον της με τον ποταμό.

Ο ποταμός την προμήθευσε με στέρεα υλικά για να ξαναχτιστούν τα σπίτια μετά τον εμπρησμό της από τους Γερμανούς, οι οποίοι έφτασαν εκεί ακολουθώντας το πέρασμα που χάρη σ’ αυτόν είχε δημιουργηθεί στα βουνά της Πίνδου.

Οι πέστροφές του έθρεψαν αμέτρητες γενιές και οι κορμοί των δέντρων που ξέβραζαν τα θυμωμένα και ορμητικά νερά του ζέσταιναν τους χειμώνες της Μεσοχώρας.

Την αιώνια αυτή συμβίωση ζήλεψαν οι εχθροί των θεών και, βάσει σχεδίου, εδώ και δεκαετίες επιχειρούν να ακρωτηριάσουν ακόμη περισσότερο το ποτάμι μαζί με την αυθεντική τοπική ζωή. Να διαταράξουν μια εξελικτική διαδικασία που καμία επιστήμη ακόμη δεν μπόρεσε να αποκωδικοποιήσει: της αρμονικής συμβίωσης της φύσης με τον ντόπιο άνθρωπο-κάτοικο.

Προσπαθούν να μετατρέψουν τη δύναμη, τη ζωή και την ομορφιά του νερού σε εφήμερο κέρδος, μετατρέποντας το ορμητικό και ανήσυχο ρεύμα του ποταμού σε ηλεκτρικό ρεύμα κατανάλωσης. Στη βάση μιας «σκέψης» που αγνοεί το αύριο.

Εδώ και δεκαετίες, μπουλντόζες, μηχανικοί, εργοδηγοί, εργολάβοι και εργάτες ύψωσαν ακόμη ένα τεράστιο φράγμα 150 μέτρων για να συλλέξουν τα νερά του ποταμού. Μετά θα τα πήγαιναν, λέει, στον κάμπο να τον ποτίσουν, αφού πρώτα οι ίδιοι τον έστυψαν από τα δικά του πλούσια νερά.

Ο Αχελώος και οι Μεσοχωρίτες μαζί με όσους έχουν συνειδητοποιήσει ότι το «ρεύμα δεν βγαίνει από την πρίζα» πάλεψαν για να σώσουν και να σωθούν. Να γλιτώσουν το χωριό, τη ζωή και το μέλλον τους. Να προστατέψουν το ποτάμι και τα ελέη που τους προσφέρει. Τα κατάφεραν, εδώ και δεκαετίες πια, έτσι ώστε να μπορούμε σήμερα να βγάλουμε και να δούμε αυτή τη φωτογραφία.

Αλλά ο πόλεμος δεν κρίθηκε ακόμη. Τα αδηφάγα συμφέροντα που βυσσοδομούν στο εξαντλημένο κορμί της χώρας αναθάρρησαν και σάλπισαν για ακόμη μία επίθεση. Θέλουν να πνίξουν τη Μεσοχώρα, να διώξουν τους ανθρώπους από τα σπίτια τους και να φράξουν το ποτάμι. Να το κάνουν λίμνη, λες και η φύση δεν ήξερε να το κάνει από μόνη της.

Ευτυχώς από τη μια, γιατί τους ακούσαμε και ξυπνήσαμε. Ξαναμαζευτήκαμε στις πλατείες και στις αίθουσες. Ξαναρχίσαμε να συζητάμε.

Ξαναψάχνουμε τους συνοδοιπόρους μας. Ξέρουμε ότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Καταλαβαίνουμε ότι τα νέα αρπακτικά έχουν χρήματα, έχουν εφημερίδες και τηλεοράσεις, έχουν αυλικούς και πρόθυμους. Δεν έχουν, όμως, ψυχή, δεν έχουν περηφάνια, δεν έχουν αγάπη για τον τόπο τους. (Το κεφάλαιο, λένε, δεν έχει πατρίδα…).

Φρόντισαν όλοι αυτοί να φτιάξουν μια χώρα όπου η αυθαιρεσία είναι ο κανόνας. Η μια γενιά αυθαιρέτων διαδέχεται την επόμενη μέσα από την «κατ’ εξαίρεση» νομιμοποίησή τους.

Πώς να ακούγεται λοιπόν το αίτημα της κατεδάφισης των αυθαίρετων φραγμάτων στον Αχελώο -έτσι έκρινε επί έξι φορές ο ανώτατος δικαστής της χώρας τα έργα της εκτροπής του- σε έναν λαό όπου η «αυθαιρεσία» είναι διαχρονικά η συγκολλητική του ύλη με το κράτος, το χρήμα και την εξουσία;

Δεν περιμένουμε να μας καταλάβει. Θέλουμε όμως να κατανοήσει ότι έχουμε το δικαίωμα να συνεχίσουμε να ζούμε στον τόπο μας. Οπως άλλωστε και ο καθένας και η καθεμιά μας.

Απαιτούμε να συμφωνήσουμε ότι τα ζητήματα της ζωής, της αυτοδιάθεσης αλλά και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τα κοινά αγαθά δεν μπορούν να κρίνονται με βάση την ισχύ, το χρήμα, την πλειοψηφία και τη μειοψηφία. Είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες και μη μετατρέψιμες σε νόμισμα.

Τις μέρες αυτές θα ακουστεί πάλι δυνατά η φωνή μας από τη Μεσοχώρα. Θα υπενθυμίσουμε σε όλους ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιαστούμε και να θυσιάσουμε τον Αχελώο σε κανένα κοντόφθαλμο σχέδιο. Δεν θα επιτρέψουμε να πνιγεί και να αφανιστεί ο ιστορικός τόπος μας που φιλοξενεί τη ζωή μας. Δεν μπορεί να ανακοπεί για ακόμη μία φορά ο ρους του Αχελώου, εκεί που η σοφότερη από εμάς φύση τον έταξε.

Τα επιχειρήματα των αριθμών, της τεχνοκρατίας, της πολιτικής και της οικολογίας τα γνωρίζουμε καλά και τα παραθέτουμε δεκαετίες τώρα.

Οι άνθρωποι και η φύση έχουν τον λόγο σήμερα. Οσοι, δε, βιαστούν να μας χαρακτηρίσουν ρομαντικούς και αδαείς ως προς την ανάπτυξη του τόπου, προκαταβολικά τους λέμε να διαβάσουν την Ιστορία του. Είναι γεμάτη από αποτυχημένες ιδέες ειδικών.

* από την «Αχελώου Ρους»

INFO

Το Δίκτυο Μεσοχώρα-Αχελώος SOS οργανώνει διήμερο δράσεων ζητώντας την οριστική ακύρωση της εκτροπής του Αχελώου και την κατεδάφιση του φράγματος της Μεσοχώρας. Το Σάββατο, 3 Ιουνίου, θα πραγματοποιηθεί συνέλευση κατοίκων, αλληλέγγυων και ακτιβιστών (18.00-20.00) αλλά και προβολές για την αντιφραγματική εμπειρία και σχετικές δράσεις (20.00-22.00), ενώ την Κυριακή, 4 Ιουνίου, στις 12.00, θα γίνει πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας.

Για περισσότερες πληροφορίες στο: mesochora-acheloos-sos.blogspot.gr

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πόσο ασφαλή είναι τα φράγματα αποβλήτων της μεταλλευτικής δραστηριότητας
Η κλιματική αλλαγή αυξάνει τον κίνδυνο κατάρρευσης των φραγμάτων καθώς οι έντονες βροχοπτώσεις και η σεισμικότητα αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες για τέτοια γεγονότα. Αν -ο μη γένοιτο- συμβεί κάτι...
Πόσο ασφαλή είναι τα φράγματα αποβλήτων της μεταλλευτικής δραστηριότητας
Οικολογία και τεχνολογία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τεχνολογία: η οικολογική σκοπιά
Ο 21ος αιώνας χαρακτηρίζεται από την ιλιγγιώδη ανάπτυξη της Τεχνολογίας, δηλαδή της ραγδαίας αντικατάστασης καθημερινών και αναγκαίων λειτουργιών της δράσης του Ανθρώπου από μηχανικά μέσα.
Τεχνολογία: η οικολογική σκοπιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
Ο δημόσιος λόγος εδώ και λίγο καιρό κινείται στο πλαίσιο των απαιτήσεων των εκλογών. Εκεί όμως που κάθε λογικός άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται για το αν οι πρωταγωνιστές έχουν συνειδητοποιήσει σε ποια χώρα...
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Απάντηση στον Χρ. Καπάταη για το ρέμα της Πικροδάφνης*
Ο κ. Καπάταης αγνοεί ότι την ημέρα που συζητήθηκε το θέμα των έργων της Πικροδάφνης από λεωφόρο Βουλιαγμένης ώς εκβολές, στο Περιφερειακό Συμβούλιο κατατέθηκαν 5.000 υπογραφές εναντίον τους από φίλους της...
Απάντηση στον Χρ. Καπάταη για το ρέμα της Πικροδάφνης*
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Αφύσικα πράγματα»
Η φύση έχει έναν πολιτισμό πολύ διαφορετικό από τον δικό μας; Μήπως γιατί τελικά δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι «η φύση είναι ο θεός στα πράγματα» και αυτό κάνει κακό στο ανυπέρβλητο Εγώ του σύγχρονου...
«Αφύσικα πράγματα»
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Τα βουνά ταπεινωμένα…»
Λίγες μέρες πριν, διασχίζαμε τη μεσσηνιακή γη με προορισμό τα Φιλιατρά. Επρόκειτο να κάνουμε μια ζωντανή συνέντευξη με τη Λίνα Νικολακοπούλου. Είχαμε ήδη δει στον δρόμο τα καμένα της Κινέτας. Τα σπίτια...
«Τα βουνά ταπεινωμένα…»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας