• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 11.5°C / 14.0°C
    3 BF
    51%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    6°C 4.2°C / 8.0°C
    3 BF
    52%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 10.0°C / 13.4°C
    4 BF
    67%
  • Ιωάννινα
    Αραιές νεφώσεις
    4°C 3.9°C / 5.3°C
    1 BF
    81%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    9°C 8.0°C / 8.9°C
    3 BF
    71%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 3.6°C / 7.3°C
    2 BF
    61%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    1°C 0.4°C / 2.9°C
    3 BF
    69%
  • Αγρίνιο
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 8.5°C / 11.6°C
    3 BF
    76%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 15.5°C / 18.1°C
    6 BF
    54%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 13.9°C / 13.9°C
    3 BF
    62%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    15°C 14.4°C / 16.3°C
    5 BF
    62%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 10.1°C / 11.6°C
    4 BF
    71%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 12.6°C / 12.6°C
    6 BF
    56%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 11.5°C / 11.5°C
    2 BF
    66%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    10°C 8.3°C / 11.5°C
    2 BF
    100%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 14.8°C / 17.8°C
    3 BF
    61%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    13°C 11.7°C / 14.2°C
    3 BF
    51%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    8°C 7.1°C / 8.3°C
    2 BF
    54%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 4.3°C / 8.1°C
    3 BF
    63%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    1°C 0.8°C / 0.8°C
    2 BF
    82%
AP Photo/Christophe Ena

Οχι και τον Μακρόν, σ. Βαρουφάκη

  • A-
  • A+

Οι εκλογικές εξελίξεις στη Γαλλία είναι προφανές πως αποκτούν, στη συγκεκριμένη συγκυρία, πολύ μεγάλη σημασία. Από το ενδεχόμενο, καθόλου απίθανο, επικράτησης της φασιστικής Δεξιάς της Λεπέν μέχρι αυτό της νίκης της οικονομικής Ακροδεξιάς, όπως εκφράζεται από θατσερικούς δεξιάς ή κεντρώας κοπής, έχουμε ένα φάσμα εκβάσεων αληθινά τρομακτικών για τον κόσμο της εργασίας στη Γαλλία και στην Ευρώπη.

Η μόνη πολιτική πρόταση, που στάθηκε αξιόπιστα απέναντι σε αυτόν τον ορυμαγδό, όσες αντιρρήσεις, προγραμματικού ή ευρύτερου χαρακτήρα, κι αν μπορούσε κάποιος να εκφράσει, είναι αυτή του Μελανσόν. Γι’ αυτό και έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, νομίζω, η παρέμβαση του Γ. Βαρουφάκη («Εφ.Συν.», 8-9 Απριλίου 2017), στην οποία, τοποθετούμενος ως μέλος του DIEM25, εμφανίζει ως ισοδύναμες υποψηφιότητες αυτές του Μελανσόν και του Μακρόν!

Ενός αριστερού υποψήφιου, ταγμένου στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης και ενός έμπρακτου οπαδού της λιτότητας, της αποδόμησης του κοινωνικού κράτους και της φορολογικής ελάφρυνσης (sic) των πλούσιων.

Νομίζω πως από την οπτική της Αριστεράς, των κατώτερων κοινωνικών τάξεων, άρα και της δημοκρατίας, αυτό συνιστά παραδοξότητα.

Ο Μακρόν, ιδεότυπος του ανθρώπου της «περιστρεφόμενης πόρτας», είναι απεχθής υποψηφιότητα ακόμη και με όρους ηθικής τάξης, με την κοινότερη, την πιο καθημερινή έννοια. Ο συστημικότερος όλων.

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Η αστοχία αυτής της άποψης είναι τόσο οφθαλμοφανής, κατά τη γνώμη μου, που απαιτεί κάποια περαιτέρω εξήγηση.

Πιστεύω πως στον πυρήνα μιας τέτοιας εξήγησης βρίσκεται η πίστη του Γ. Βαρουφάκη πως η ασκούμενη στην Ευρώπη πολιτική είναι εσφαλμένη και πως η αλλαγή της περνάει και μέσα από μια προσπάθεια πειθούς των ευρωπαϊκών ελίτ σχετικά με αυτό. Πρόκειται για ένα εγχείρημα βάσει του οποίου «η λογική στο τέλος θα επικρατήσει». Αυτό σε μεγάλο βαθμό καθόρισε και τον τρόπο που χειρίστηκε τη διαπραγμάτευση κατά τη διάρκεια της υπουργικής του θητείας.

Ρητά έχει διατυπώσει, άλλωστε, αυτήν τη θέση πολλές φορές τα τελευταία χρόνια.

Η παλιά ιδέα –με ιδιαίτερη και διαρκή παρουσία σε κεϊνσιανούς, αλλά όχι μόνο, κύκλους- πως κάποιος πρέπει, στους καιρούς των μεγάλων κρίσεων, να σώζει τον καπιταλισμό από τον ίδιο του τον εαυτό βρίσκεται στη βάση αυτής της τοποθέτησης.

Νομίζω πως πρόκειται για εσφαλμένη τοποθέτηση.

Ο καπιταλισμός δεν «φέρεται παράλογα και αυτοκαταστροφικά», όταν επιλέγει πολιτικές ακραίας λιτότητας. Αυτό που κάνει είναι να διασφαλίσει πως τα βάρη της κρίσης θα πέσουν στην πλάτη των κατώτερων τάξεων και κοινωνικών κατηγοριών και, ακόμη περισσότερο, πως η κρίση θα γίνει ευκαιρία για εκείνες τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», που θα μεταβάλλουν με διαρκή τρόπο τον κοινωνικό συσχετισμό υπέρ του κεφαλαίου.

Οπως το θέτουν οι μαρξιστές, αυτά θα διαμορφώσουν τους όρους ώστε –και με την αναγκαία καταστροφή του ελλιπώς αξιοποιούμενου κεφαλαίου- να επανεκκινήσει ο κύκλος της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Mε την αποκατάσταση, πρώτα απ’ όλα, επαρκούς κερδοφορίας.

Αυτό δεν σημαίνει πως η έκβαση θα είναι επιτυχής, στο μέτρο που η πορεία της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες –μεταξύ των οποίων καθοριστικοί είναι οι κοινωνικοί αγώνες. Η επιλογή, πάντως, δεν είναι «παράλογη».

Είναι γι’ αυτό που οι «μετριοπαθείς» και «λογικές» προτάσεις πολιτικής δεν περπατούν. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κοινωνικό υποκείμενο, το οποίο θα τις υιοθετούσε με την παρρησία που είναι αναγκαία για τη μερική έστω, εφαρμογή τους.

Βλέποντάς το λίγο διαφορετικά, θα έλεγα πως λείπει το κοινό έδαφος για την άσκηση μιας πολιτικής ταξικής συμφιλίωσης, όπως συμβαίνει διαχρονικά σε περιόδους καπιταλιστικών κρίσεων. Περιόδους, δηλαδή, αντικειμενικής όξυνσης των κοινωνικών συγκρούσεων, όταν λύσεις win win, από ταξική άποψη, δεν υφίστανται και το κεφάλαιο πρώτο πορεύεται με βάση το «ή εμείς ή αυτοί», που τόσο κακοφαίνεται στους ευαίσθητους αντιλαϊκιστές μας.

Πριν από δύο χρόνια ακριβώς, στις 22 Απριλίου 2015, σε συνέδριο της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών, ο υπουργός Οικονομικών της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝ.ΕΛΛ. υποστήριζε, μεταξύ άλλων: «Εν έτει 2015, […] όλοι είναι θύματα σε τελική ανάλυση. Αν φτάσουμε σε ένα σημείο όπου θα αναπτυσσόμαστε, τότε μπορεί να ξαναρχίσουμε να μιλάμε για συγκρουόμενα συμφέροντα εργασίας και κεφαλαίου. Σήμερα είμαστε μαζί».

Μόνο που, φανερά, δεν είμαστε μαζί. Γιατί τα αφεντικά, στη μεγάλη τους πλειονότητα, αφού φρόντισαν να φτιάξουν καλό και ασφαλές κομπόδεμα εξάγοντας τεράστια χρηματικά ποσά, αφού διασώθηκαν, όποτε χρειάστηκε, σήμερα επιχειρούν την «ανάπτυξη» πληρώνοντας δυο-τρία κατοστάρικα τον μήνα -όταν θυμηθούν πολλοί από αυτούς- κλέβοντας φόρους και εισφορές εργαζομένων και εκβιάζοντας με την απειλή των ακόμη χειρότερων ημερών.

Δεν πιστεύω πως το κάνουν επειδή παραλογίζονται. Μάλλον η ταξική τους λογική, η οποία αποδείχτηκε πολύ ωφέλιμη διαχρονικά, τους οδηγεί στις επιλογές τους.

Το κεφάλαιο στη Γαλλία μισεί τον Μελανσόν και λατρεύει, μέχρι παρεξηγήσεως, τον Μακρόν. Νομίζω πως δεν παραλογίζεται.

* οικονομολόγος, εκπαιδευτικός

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το παιχνίδι τώρα αρχίζει
Ακόμη μια φορά, με κομμένη την ανάσα, η υφήλιος καθηλώθηκε στην ώρα Παρισιού. Η προεκλογική περίοδος για την προεδρική εκλογή είχε τροφοδοτήσει όλους τους εφιάλτες για το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου....
Το παιχνίδι τώρα αρχίζει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γαλλική αβεβαιότητα
Ο ακροδεξιός Ερίκ Ζεμούρ προβάλλει ως αντισυστημική αμφισβήτηση μιας πολιτικής ορθότητας και θέτει νέα δεδομένα μεταξύ Μακρόν και Λεπέν.
Γαλλική αβεβαιότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πρόεδρος από ανάγκη
Η ψήφος στον Εμανουέλ Μακρόν φάνηκε σε πολλούς ψηφοφόρους σαν ύστατη επιλογή απέναντι στο FN, αλλά δεν αποτελεί επ’ ουδενί ψήφο από πεποίθηση. H επόμενη εκλογική φάση αναμφίβολα θα ξύσει τις πληγές μιας...
Πρόεδρος από ανάγκη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Μακρόν εκλέχθηκε (κατ’ ανάγκην), το πρόβλημα παραμένει ακέραιο
Κάποιοι έδειχναν να βολεύονται με τη δεύτερη θέση της Μαρίν Λεπέν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Τώρα φαίνονται ικανοποιημένοι επειδή πήρε μόνο το 33,9% των ψήφων στον δεύτερο γύρο ύστερα...
Ο Μακρόν εκλέχθηκε (κατ’ ανάγκην), το πρόβλημα παραμένει ακέραιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το γαλλικό πολιτικό πείραμα
Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, τα φαινόμενα απατούν. Δύο μεγάλες και διασταυρούμενες εξελίξεις μπορούν πάντως να συνδράμουν την ερμηνεία των όσων συμβαίνουν στη Γαλλία. Η παλαιά αντίφαση ανάμεσα στο κεφάλαιο και...
Το γαλλικό πολιτικό πείραμα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γαλλία: ένα ατύχημα σε αναμονή
Ο Ζεμούρ δείχνει ικανός να ενσωματώσει μεγάλο μέρος της Δεξιάς στην Ακροδεξιά, καθώς ο πολιτικός λόγος των Ρεπουμπλικανών έχει δυσδιάκριτες διαφορές από τη ρητορική της Λεπέν.
Γαλλία: ένα ατύχημα σε αναμονή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας