Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κρίκετ που… βρυχάται

Το κρίκετ που… βρυχάται

  • A-
  • A+

Απόπασχα. Μετά τις γαστρονομικές υπερβολές επανέρχονται οι τύψεις για τη χοληστερίνη που μπορεί να πάρει τις βουνοκορφές. Για τη διαταραχή των διατροφικών ισορροπιών. Αντίβαρο σ’ αυτό η έξοδος από τη συμβατικότητα της καθημερινότητας.

Η συνάντηση με τον αρχετυπικό κύκλο της αναγέννησης των επιθυμιών για την ταύτιση με τη φύση που σε καλεί στη δική της αρχέγονη μύηση στα χρώματα και την υπέρβαση των λογοκρατικών ορίων.

Μετα-αλήθειες για το Πάσχα, θα σχολίαζαν όσοι δελεάζονται από τη μετα-νεωτερική ορολογία. Η τρύπα στο από-πασχα, θα προσέθετα. Ψυχολογική και, ενίοτε, κοινωνική και πολιτισμική. Αν λάβουμε υπόψη την επιστροφή σε μια ζοφερή πραγματικότητα.

Αν δεν στρέψουμε μακριά τους οφθαλμούς μας από την ωραιοποιημένη αντίληψη που έχουμε. Για τη συλλογικότητα που ανασυγκροτείται. Για τις οικογένειες που ξανασυναντιούνται. Για τους δεσμούς που επιβεβαιώνονται. Ισως, αυτά να απηχούν μια ρομαντική αντίληψη των επιθυμιών μας.

Η ελληνική κοινωνία άλλαξε. Η ατομικότητα κανοναρχεί τις κοινωνικές σχέσεις. Τα άτομα δεν βολεύονται στη συλλογικότητα. Νιώθουν να πνίγονται. Μάρτυρας οι πολλές εκδρομές στην ελληνική περιφέρεια, έμφορτες με συνταξιούχους που δεν χωράνε στο ατομικό γιορτάσι των παιδιών τους.

Τρύπα στο από-πασχα είναι και η ευχετήρια υποκρισία των ημερών. Εικονογραφείται ένας κόσμος κοινωνικής ανοχής και συνύπαρξης. Ωσπου, η πραγματικότητα βγάζει τη γλώσσα της στην κατασκευασμένη εικόνα. Από τη μια μεριά οι διάπυρες ευχές μοιράζονται απλόχερα με διάπλατα χαραγμένα χαμόγελα.

Από την άλλη, η δυσανεξία μπρος στην εικόνα του καταφρονεμένου που φώλιασε το άπλυτο κορμί του σε στασίδι. Τότε, η σωματική αποφορά του αδύναμου γίνεται ο τόπος για την εκδήλωση κοινωνικής αποφοράς. Με την απαίτηση για απομάκρυνση του αδύναμου.

Τρύπα στην ευχετήρια ευωχία των ημερών και το κρίκετ. Που προγραμμάτιζαν οι Πακιστανοί της περιοχής. Δίπλα στο Ιόνιο, που ανήμερα της Λαμπρής ανέβαλε το συνηθισμένο κυματοειδές παιχνίδι του. Ακύμαντη η θάλασσα. Από σεβασμό στον πόνο των ξενιτεμένων. Που θέλησαν να παίξουν κρίκετ. Το δικό τους παιχνίδι. Για να μοιραστούν τη μοναξιά τους.

Το κρίκετ… βρυχάται. Αποφάνθηκαν μερικοί. Είναι ο δούρειος ίππος των αλλόθρησκων που δεν σέβονται τη δική μας γιορτή. Ανίεροι οι Πακιστανοί που μόλυναν το Πάσχα. Τη θρησκευτικότητά μας.

Ανήμερα του Πάσχα. Η φύση σίγησε. Εδειξε το πιο λαμπρό της πρόσωπο. Χαιρόταν με τη συνύπαρξη της διαφορετικότητας. Στο γήπεδο κοντά τριάντα νεαροί που έπαιζαν κρίκετ. Ελαμπαν τα πρόσωπά τους. Μια μέρα διαφορετική γι’ αυτούς. Ενιωθαν να αποκτούν πρόσωπο. Δίπλα, υψωνόταν ο καπνός του οβελία. Μέρα Λαμπρή για όλους.

* καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
• Ω, αιώνια νύχτα, πότε θα τελειώσεις; • Σύντομα, σύντομα ή ποτέ
Οσους αποδιοπομπαίους τράγους και να βρούμε, όσους βαρβάρους και να στιγματίσουμε, δεν αλλάζει το γεγονός ότι το τέλος του πραγματισμού, όπως το ξέραμε, έρχεται.
• Ω, αιώνια νύχτα, πότε θα τελειώσεις; • Σύντομα, σύντομα ή ποτέ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καλοκαιρινό φθινόπωρο
Οι περισσότεροι χαιρόμαστε τον ήλιο, την ακύμαντη θάλασσα, την ηπιότητα της ημέρας, τη γαλήνη του σούρουπου. Περπατάμε αργά το απόγευμα στην προκυμαία σα να είναι αρχές καλοκαιριού.
Καλοκαιρινό φθινόπωρο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περί τοπογραφίας κοινωνικά σημαντικών ζητημάτων
Πολλές ανατρεπτικές ιδέες στην Ιστορία ενσωματώθηκαν εν τέλει στην κυρίαρχη ιδεολογία αφού πρώτα αποψιλώθηκαν από τα διαταρακτικά, δύσπεπτα ή συγκρουσιακά τους στοιχεία.
Περί τοπογραφίας κοινωνικά σημαντικών ζητημάτων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο καθένας κρύβει μέσα του ένα δικό του Πάσχα
Αυτές οι μέρες, οι μέρες του Πάσχα, έχουν κάτι το ξεχωριστό. Ανεξάρτητα από το σε τι πιστεύεις και σε τι όχι... Ανεξάρτητα από τη θέση σου για την Ορθόδοξη Πίστη, τις θρησκείες και όλα τα συναφή...
Ο καθένας κρύβει μέσα του ένα δικό του Πάσχα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για μια αγκαλιά…
Από το απόγευμα φυσούσε ένας δυνατός νοτιοδυτικός άνεμος. Ολη νύχτα έβρεχε καρεκλοπόδαρα. Ανακάθισε ο κύριος Τ. στο κρεβάτι του, θραύσματα ονείρων κλωθογύριζαν ακόμη μέσα στο κεφάλι του σαν ένα επίμονο σμήνος...
Για μια αγκαλιά…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραντεβού με την άπιαστη…
Την περίμενα… την περίμενα… την περίμενα. Κάποιες φορές ξεγελάστηκα, στο μισοσκόταδο που είχε εφορμήσει στη μικρή γωνιά που στεκόμουν προσμένοντας και νόμισα πως την είδα. Της μίλησα, την άγγιξα παρακλητικά....
Ραντεβού με την άπιαστη…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας