Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι αόρατοι συγγραφείς

Οι αόρατοι συγγραφείς

  • A-
  • A+

Για έναν συγγραφέα είναι πολύ σημαντική η θέση που καταλαμβάνει στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου. Αν έχει αυτή τη θέση υπάρχει, αν δεν την έχει δεν υπάρχει. Εσύ, για παράδειγμα, δεν υπάρχεις.

Μπαίνεις συχνά στο βιβλιοπωλείο, μπαίνεις για να περιεργαστείς για λίγο τα ράφια, να δεις τι γράφουν οι άλλοι και κυρίως πόσο γράφουν. Κι αμέσως σε καταλαμβάνει μια μαζοχιστική παρόρμηση.

Μελαγχολικά, τα μάτια σου διατρέχουν τα ράφια όπου θα έπρεπε να βρίσκονται τα βιβλία σου: υπάρχουν όλοι, όχι μόνον οι μεγάλοι, αλλά και οι ξεχασμένοι. Τα βιβλία σου όμως δεν υπάρχουν, ούτε ανάμεσα στους ξεχασμένους.

Δεν υπάρχει ούτε ένα από τα δεκατρία βιβλία που έχεις γράψει ώς τώρα. Είσαι ένας αόρατος συγγραφέας. Ενας συγγραφέας-φάντασμα που υπάρχει μόνο στον νου κάποιου από τους είκοσι πέντε υποθετικούς αναγνώστες σου. Αλλά το βλέμμα σου τρέχει από μόνο του και άθελά του ανακρίνει τα ράφια: «Υπάρχω κι εγώ;» - «Οχι, εσύ όχι» - «Και γιατί;» - «Γιατί όχι».

Σπάνια τυχαίνει ν’ ανακαλύψεις ένα από τα βιβλία σου κρυμμένο πίσω από άλλα∙ κι είναι πάντα μια έκπληξη. Σαν να συναντάς ένα φίλο που από λάθος νόμιζες πεθαμένο, αντίθετα είναι εκεί, ζωντανός, μπροστά σου.

Συνήθως τα best-sellers είναι σε αλφαβητική σειρά. Βρίσκεσαι ανάμεσα στον Εσε, τον Κάφκα και τον Μαν, στον Τζόις και τον Χέμινγουεϊ. Πώς μπορείς να γίνεις αντιληπτός ανάμεσα σ’ αυτούς τους γίγαντες; Αλήθεια, ανάμεσα σ’ αυτούς έπρεπε να βρεθείς;

Ανάμεσα σ’ αυτούς τους μέγιστους δεν θα καταφέρεις ποτέ να εμφανιστείς έστω και σαν ένας από τους «ενδιαφέροντες ελάσσονες». Υστερα, και το αλφάβητο χειροτερεύει την κατάσταση! Τα γράμματα Ε, Κ, Μ, Τ, Χ, γράμματα που στο λεξικό καταλαμβάνουν τόσο λίγο χώρο, εδώ γιατί πρέπει να έχουν τόση σημασία μέχρι να καταπνίξουν το δικό σου γράμμα;

Υστερα είναι φυσικό ένας που είναι στριμωγμένος σε μια γωνιά να γίνεται κάπως κακός. Γεννιέται μέσα σου ένα καθόλου ευγενικό συναίσθημα, όχι φθόνου, γιατί ο φθόνος προϋποθέτει έναν ανταγωνισμό που εδώ δεν υπάρχει, αλλά ένα συναίσθημα παρόμοιο μ’ αυτό που ο Νίτσε ονόμαζε «ηθική της αγανάκτησης».

Και μ’ αυτές τις σκέψεις, ελάχιστα ευγενικές, στρέφεις αργά το βλέμμα σου στα υπόλοιπα ράφια του βιβλιοπωλείου κι εδώ τελειώνει η περιπλάνησή σου. Δεν σου κάνει καλό να μπαίνεις και να περιεργάζεσαι στα βιβλιοπωλεία. Γίνεσαι πολύ μικρότερος. Οχι, σίγουρα όχι, δεν σου κάνει καλό, προσπάθησε να το αποφεύγεις…

* ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ

   

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ατμόπλοιον Αγγέλικα
Το αίτημα για ελευθερία και αξιοπρέπεια, που οδηγεί στην αυτονομία του ανθρώπινου προσώπου, ακόμα και στις πιο καταπιεστικές συνθήκες της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, διατυπώνεται εύστοχα στο...
Ατμόπλοιον Αγγέλικα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο συγγραφέας στο επίκεντρο
Σύμφωνα με μερικούς (Σεντ-Μπεβ) η βιογραφία είναι πολύ σημαντική∙ για άλλους (Προυστ) το εγώ που γράφει είναι διαφορετικό από το εγώ που ζει. Κι ίσως αυτό ήθελε να πει ο Ρεμπό όταν έγραψε: Je est un autre....
Ο συγγραφέας στο επίκεντρο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γραφή και ανάγνωση
Το διάβασμα ως πάθος, επιθυμία αναζήτησης και ανακάλυψης, ως ευχαρίστηση να βρεις και να πειραματιστείς καινούργιες αισθήσεις και εντυπώσεις είναι, όχι λιγότερο από την ίδια τη ζωή, το γνωστικό ντεπόζιτο και...
Γραφή και ανάγνωση
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Παίγνιο μες στη Ρώμη»...
Τι είδους συζητήσεις θα μπορούσαν να προκληθούν με το βιβλίο των M. Hardt και Α. Negri: Empire; Ηδη, εδώ και μια δεκαετία, είχα θέσει μια σειρά ζητήματα για τον «αποκεντρωμένο και απεδαφικοποιημένο μηχανισμό»...
«Παίγνιο μες στη Ρώμη»...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μοναξιά του συγγραφέα
Για να γράφεις, πρέπει να κάνεις τα πάντα μόνος σου. Καταγράφοντας, πρώτα απ’ όλα, τα απαραίτητα: την εμπειρία, τη γνώση, τις ιδέες, το λεξιλόγιο και λίγη κουλτούρα, τη φαντασία, τον χρόνο κι ακόμη το...
Η μοναξιά του συγγραφέα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για τη «Μικρά Ασία» του Βλάση Αγτζίδη
Ο Αγτζίδης δίνει έντιμα και με επιτυχία αυτόν τον αέναο αγώνα κάθε σοβαρού ιστορικού. Πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο στην περίπτωσή του, γιατί το υλικό του ματώνει και η λέξη τραύμα είναι εντελώς κυριολεκτική με μια...
Για τη «Μικρά Ασία» του Βλάση Αγτζίδη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας