Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
H (σωστή) απάντηση στον κ. Ντάισελμπλουμ

H (σωστή) απάντηση στον κ. Ντάισελμπλουμ

  • A-
  • A+

Δυστυχώς πολλές από τις απαντήσεις στις πρόσφατες παρατηρήσεις του κ. Ντάισελμπλουμ αναλώθηκαν σε αφορισμούς κατηγορώντας των Ευρωπαίο αξιωματούχο για «ρατσισμό» κ.λπ., που ασφαλώς δεν πρόκειται να μεταπείσουν κανέναν.

Κρίμα. Γιατί έτσι χάθηκε μια ευκαιρία να καταδειχθεί με επιχειρήματα πως μια αρκετά διαδεδομένη άποψη είναι λανθασμένη.

Ας δούμε γιατί. 

Σύμφωνα με τον κ. Ντάισελμπλουμ, το πρόβλημα της κρίσης στην Ελλάδα ήταν το μέγεθος του χρέους το οποίο δημιουργήθηκε από τη διάθεση των πολιτικών να μεγιστοποιήσουν την ωφελιμότητά τους.

Αν ο κ. Ντάισελμπλουμ είχε δίκιο, τότε έχουμε το εξής παράδοξο: 

Από την αρχή της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, το ποσοστό του δημόσιου χρέους της Βρετανίας αυξήθηκε περισσότερο από αυτό της Ισπανίας.

Αυτό είχε αποτέλεσμα το 2011, το ποσοστό του ΑΕΠ του δημόσιου χρέους της Βρετανίας να είναι 17% υψηλότερο από το ισπανικό δημόσιο χρέος (89% έναντι 72%).

Με άλλα λόγια, οι πολιτικοί της Βρετανίας «διασκέδασαν περισσότερο με σναπς και γυναίκες» από ό,τι οι πολιτικοί της Ισπανίας! 

Ομως οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν επέλεξαν τη Βρετανία αλλά την Ισπανία ως υποψήφιο θύμα κρίσης χρέους! 

Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι από τις αρχές του 2010 οι αποδόσεις ισπανικών κρατικών ομολόγων αυξήθηκαν σημαντικά σε σχέση με αυτές των βρετανικών, γεγονός που δείχνει ότι οι αγορές θεωρούσαν πως υπήρχε μεγαλύτερο ρίσκο χρεοκοπίας με τα ισπανικά παρά με τα βρετανικά ομόλογα. 

Με άλλα λόγια, αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο το μέγεθος του χρέους όσο η φερεγγυότητα του δανειζομένου - δηλαδή η αντίληψη που επικρατεί στις αγορές σχετικά με τις δυνατότητες που έχει ο δανειζόμενος να εκπληρώνει τα συμφωνηθέντα με τον δανειστή.

Η κρίση στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο κρίση του χρέους όσο κρίση φερεγγυότητας: Οι αγορές σε κάποια στιγμή άρχισαν να αμφιβάλλουν για το αν η Ελλάδα θα μπορούσε να εκπληρώσει τις δανειστικές της υποχρεώσεις με αποτέλεσμα να μην έχει πια η χώρα πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. 

Τι ήταν αυτό που επηρέασε τη φερεγγυότητα της χώρας;

Για να γυρίσουμε στο παράδειγμα της Βρετανίας και της Ισπανίας.

Γιατί οι αγορές θεωρούσαν ότι υπήρχε μεγαλύτερος κίνδυνος χρεοκοπίας στην Ισπανία παρά στη Βρετανία - παρά το γεγονός ότι το χρέος ήταν μεγαλύτερο στη δεύτερη παρά στην πρώτη; 

H Βρετανία είχε ένα τεράστιο πλεονέκτημα σε σχέση με την Ισπανία.

Είχε τη δική της Κεντρική Τράπεζα που ανά πάσα στιγμή μπορούσε να λειτουργήσει ως «τελευταίος δανειστής», κάτι που δεν είχε η Ισπανία.

Η Βρετανία ανά πάσα στιγμή, όντας έξω από την ΟΝΕ και έχοντας το δικό της νόμισμα, μπορούσε να ξεπληρώσει τα δάνεια - που ήταν και σε δικό της νόμισμα (βρετανικά ομόλογα στερλίνας).

Αυτή τη δυνατότητα ασφαλώς δεν την είχαν ούτε η Ισπανία ούτε η Ελλάδα, που εξαρτώνται από μια ξένη τράπεζα, την ΕΚΤ, στην οποία έχουν ελάχιστη επιρροή. 

Αρα για να επανέλθουμε στο αρχικό μας επιχείρημα, το πρόβλημα με την Ελλάδα (και την Ισπανία) δεν ήταν το μέγεθος του δανεισμού.

Ηταν το γεγονός ότι συμμετείχαν σε μια νομισματική ένωση και δεν είχαν τη δική τους Κεντρική Τράπεζα που θα εμπόδιζε τη χρεοκοπία τυπώνοντας χρήμα.

Ενας άλλος τρόπος να το δει κανείς είναι ότι χώρες που μετέχουν σε μια νομισματική ένωση στην ουσία δανείζονται σε «ξένο χρήμα» - όπως ακριβώς έκαναν οι αποικίες κάποτε. 

Το επιχείρημα που ανέπτυξα πιο πάνω ανήκει στη μεγαλύτερη ίσως σήμερα αυθεντία σε θέματα ΟΝΕ που είναι ο Βέλγος οικονομολόγος Paul De Grauwe, το εγχειρίδιο του οποίου Economics of Monetary Union έχει ξεπεράσει τις 12 εκδόσεις!

Υπήρξε επίσης σύμβουλος του πρώην προέδρου της Κομισιόν, Μπαρόζο. 

Το επιχείρημά του -κάπως απλοποιημένο- είναι το εξής

Οταν μια χώρα αποφασίζει να γίνει μέλος μιας νομισματικής ένωσης, αλλάζει ριζικά η φύση του δημόσιου χρέους της χώρας. 

Σταματάει να έχει έλεγχο στο νόμισμα στο οποίο δανείστηκε. Αυτό έχει αποτέλεσμα οι αγορές να μπορούν να αναγκάσουν τη χώρα σε χρεοκοπία. 

Αυτό όμως δεν ισχύει σε χώρες που δεν αποτελούν μέλη μιας νομισματικής ένωσης και διατηρούν τον έλεγχο του νομίσματος στο οποίο δανείζονται. 

Αλλά για να επανέλθουμε στον κ. Ντάισελμπλουμ, το λάθος με το επιχείρημά του είναι ότι εστιάζεται στη χρόνια γρίπη από την οποία έπασχε η Ελλάδα και αρνείται να δει τον καρκίνο που την προσέβαλε με την ένταξη στην ευρωζώνη.

Το πελατειακό κράτος, η έλλειψη μεταρρυθμίσεων και όλα τα σχετικά που υπονοεί ο Ευρωπαίος αξιωματούχος είναι η γρίπη - μια ασφαλώς βαριά γρίπη αλλά σε τελική ανάλυση γρίπη. 

Αντίθετα η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη υπήρξε ο καρκίνος.

Πρόσθεσε σε όλες τις αδυναμίες που ήδη είχε η χώρα την τελειωτική: την αδυναμία να τυπώσει χρήμα. Από εκείνη τη στιγμή το τέλος είχε δρομολογηθεί. 

Η θεωρία του Βέλγου ειδήμονα σε θέματα ΟΝΕ εξηγεί γιατί νομοτελειακά σε κάποια φάση, αργότερα ή νωρίτερα, θα γινόταν ο στόχος των διεθνών αγορών. 

Θα γινόταν «πρόβατο επί σφαγή», με τα απίστευτα αποτελέσματα που βιώνουμε τα τελευταία 7 (!) χρόνια. 

 Δείτε την επιστημονική μελέτη του Paul De Grauwe
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι είναι ο οικονομικός ιμπεριαλισμός;*
Τίποτα δεν αλλάζει για τα μέτρα λιτότητας. Η λιτότητα παραμένει. Η ανεργία στην Ελλάδα παραμένει σε επίπεδα ύφεσης. Η απασχόληση βρίσκεται 17,5% κάτω από τα επίπεδα προ ύφεσης. Οι μισθοί λιμνάζουν. Οι...
Τι είναι ο οικονομικός ιμπεριαλισμός;*
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο επιτάφιος της ευρωπαϊκής ενότητας
Με την Ευρωπαϊκή Ένωση να εξακολουθεί να παραπαίει από την ελληνική κρίση χρέους του 2015, η δρακόντεια «λύση» της οποίας ρίχνει τη βαριά σκιά της πάνω στην επίφαση δημοκρατικής νομιμοποίησης της, η ψήφος της...
Ο επιτάφιος της ευρωπαϊκής ενότητας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Nεοτριμπαλισμός Βρυξελλών. Γέμισμα του ευρωσκεπτικισμού
Τον ευρωσκεπτικισμό τον γεμίζει η διαστρέβλωση της σημασίας των κραυγών. Οι λαοί στέλνουν μηνύματα: στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ελλάδα, την Ιταλία. Ολοι ζητούν κοινωνική ειρήνη,...
Nεοτριμπαλισμός Βρυξελλών. Γέμισμα του ευρωσκεπτικισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σε διατεταγμένη υπηρεσία...
Χτύπησε πάλι ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο γνωστός αχυράνθρωπος του Β. Σόιμπλε στην ευρωζώνη. Σε δύο απανωτές συνεντεύξεις του εκτίμησε ότι πρέπει να περάσει μία 15ετία για τυχόν παρέμβαση στο ελληνικό χρέος....
Σε διατεταγμένη υπηρεσία...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο αγώνας για μια άλλη Ευρώπη συνεχίζεται
Η διαπραγμάτευση, με τις 18 χώρες της ευρωζώνης να είναι αντίθετες με τις ελληνικές προσπάθειες, κατέληξε περίπου σε τραγωδία για την Ελλάδα. Η ελληνική πλευρά ηττήθηκε και αναγκάστηκε να αποδεχθεί ένα νέο και...
Ο αγώνας για μια άλλη Ευρώπη συνεχίζεται
ΑΠΟΨΕΙΣ
Όταν το δίκιο αντέχει στο χρόνο…
Πέρασαν 3,5 χρόνια από τότε που 15.000 Ελληνικές οικογένειες, είδαν αποταμιεύσεις και κόπους μιας ζωής να εξανεμίζονται μέσα σε μια νύχτα. Είδαν τα όνειρα τους να σβήνουν, την υγεία τους να κλονίζεται, να...
Όταν το δίκιο αντέχει στο χρόνο…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας