Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Από την ύφεση στην παραγωγική ανασυγκρότηση

Από την ύφεση στην παραγωγική ανασυγκρότηση

  • A-
  • A+

Μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης που έπληξε την Ελλάδα είναι η διαχρονική απουσία υγιούς παραγωγικής βάσης, ικανής να εξασφαλίσει μια βιώσιμη και γι’ αυτό αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη.

Ο ασύμμετρος για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας εξωτερικός δανεισμός δεν ήταν παρά ένας δείκτης μιας αδύναμης, ελάχιστα ανταγωνιστικής και απολύτως εξαρτημένης από εξωγενείς παράγοντες εθνικής οικονομίας, με χαμηλή δυνατότητα αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας και γι’ αυτό με σχεδόν μηδενικό δείκτη αυτοδυναμίας.

Ο μη βιώσιμος, με άλλα λόγια, χαρακτήρας της εθνικής οικονομίας τα τελευταία, προ κρίσης χρόνια, έκανε την Ελλάδα έναν από τους αδύναμους κρίκους τόσο της ευρωπαϊκής όσο και της παγκόσμιας οικονομικής αλυσίδας και συνεπώς το ιδανικό θύμα τού άκρως ανταγωνιστικού και εξαιρετικά επιθετικού μοντέλου του παγκοσμιοποιημένου οικονομικού φιλελευθερισμού που επιβλήθηκε στον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες.

Το τελειωτικό χτύπημα για την ελληνική οικονομία ήρθε από την πολιτική της ακραίας λιτότητας που εφάρμοσαν οι διεθνείς δανειστές, στους οποίους βεβαίως οικειοθελώς και με περισσή αυτοκαταστροφική διάθεση προστρέξαμε για να μας λύσουν το πρόβλημα που εκείνοι προκάλεσαν – και εμείς βέβαια, με ευφυΐα νηπίου, αποδεχτήκαμε.

Η συνταγή των νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμίσεων» που οι δανειστές επέβαλαν μέσω των μνημονίων στη χώρα ουδόλως αποσκοπούσε σε μια παραγωγική ανασυγκρότηση προκειμένου η ελληνική οικονομία να αποκτήσει την αναγκαία αυτοδυναμία, αλλά, αντίθετα, εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα δικά τους επιχειρηματικά σχέδια.

Με δυο λόγια, αντί να μας δώσουν, μέσα από τις μεταρρυθμίσεις που μας επέβαλαν, τη δυνατότητα να σταθούμε στα πόδια μας, να αναπτυχθούμε οικονομικά και να αποπληρώσουμε από μόνοι μας τα χρέη μας, επέλεξαν τη βολικότερη λύση της καθυπόταξης και της εξαγοράς.

Η ακραία λιτότητα που επέβαλαν, «την οποία θα έπρεπε να είχαμε εφεύρει από μόνοι μας, αν δεν μας την είχαν επιβάλει τα μνημόνια», όπως οι σημερινοί αντιπολιτευόμενοι διακήρυσσαν τότε που ακόμη είχαν την τύχη της χώρας στα χέρια τους, ελαχιστοποίησε την κατανάλωση και πάγωσε την εσωτερική αγορά, δίνοντας τη χαριστική βολή στην όποια παραγωγική ικανότητα της οικονομίας και βυθίζοντας τη χώρα σε βαθιά ύφεση.

Την οποία ύφεση η νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση σήμερα υποδέχεται με πανηγυρισμούς, αξιοποιώντας την ως ακόμη μια αφορμή για να επανέλθει στην κυβερνητική εξουσία προκειμένου να εφαρμόσει, οικειοθελώς πλέον, την ίδια νεοφιλελεύθερη υφεσιακή συνταγή. Κάτι δηλαδή σαν την αυτοεκπληρούμενη προφητεία...

Τούτων δοθέντων, ο νεοφιλελεύθερος ισχυρισμός ότι αυτό που χρειάζεται σήμερα η χώρα είναι ιδιωτικές επενδύσεις ακούγεται μάλλον ειρωνικός, καθώς οι μόνες ιδιωτικές επενδύσεις που προσελκύει μια καταρρέουσα και σε βαθιά ύφεση οικονομία έχουν τη μορφή της εξαγοράς...

Για να υπάρξουν οι επενδύσεις που θα φέρουν την ανάπτυξη και θα κάνουν την οικονομία στοιχειωδώς αυτοδύναμη, χρειάζεται εκ θεμελίων αλλαγή των οικονομικών δομών στην κατεύθυνση μιας παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα στηριχθεί στα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου.

Αγροτικά προϊόντα, μεσογειακή διατροφή και αγροτουρισμός, φυσικός, ενεργειακός και ορυκτός πλούτος, γεωστρατηγική θέση, φύση, δάση, τοπία και οικοτουρισμός, εκπαίδευση, έρευνα, καινοτομία και ανθρώπινο δυναμικό, καθώς και η παράδοση και ο πολιτισμός σε μια περιοχή της Γης με πλούσια ιστορία πρέπει να γίνουν το πρωτογενές υλικό πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας.

Μια διαδικασία που για να συμβεί χρειάζονται κρατικές παρεμβάσεις με τη μορφή μιας αναπτυξιακής πολιτικής και ενός βιώσιμου παραγωγικού σχεδιασμού.

Γελούν ακόμη και στη μητρόπολη του νεοφιλελευθερισμού, τις ΗΠΑ, όταν ακούν ότι οι ιδιωτικές επενδύσεις από μόνες τους φέρνουν ανάπτυξη. Οταν το σημερινό οικονομικό θαύμα της Silicon Valley, με τις παγκοσμιοποιημένες σήμερα εταιρείες-γίγαντες της καινοτομίας, των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής, στηρίχθηκε σε κρατικό σχεδιασμό και γενναία δημόσια χρηματοδότηση για να στηθεί και να έρθουν στη συνέχεια οι ιδιωτικές επενδύσεις να το απογειώσουν.

Αν θέλουμε η ακραία κρίση που έπληξε οδυνηρά την Ελλάδα και τους Ελληνες, έστω και την τελευταία στιγμή, να γίνει ευκαιρία, θα πρέπει να υπάρξει μια συγκροτημένη προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που θα είναι αφενός ολοκληρωμένη, με την έννοια τόσο της συνολικής και ενιαίας αντιμετώπισης της οικονομίας όσο και των συνεργειών και της δυναμικής αλληλεπίδρασης των επιμέρους αναπτυξιακών πολιτικών, και αφετέρου βιώσιμη, τόσο με την έννοια της ενίσχυσης αειφορικών και «πράσινων» δραστηριοτήτων που θα στηρίζονται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου όσο και με τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής δικαιοσύνης, της οικονομικής αυτοδυναμίας και της αντοχής στον χρόνο.

Εστω και σήμερα, με την πλάτη στον τοίχο των διαπραγματεύσεων, είναι η τελευταία μας ευκαιρία να σταθούμε στα πόδια μας και να αποκτήσουμε μια παραγωγική οικονομία και μια αυτοδύναμη ανάπτυξη. Γιατί αν περιμένουμε από τις «μεταρρυθμίσεις» που μας επιβάλλονται, η ύφεση θα συνεχίσει να βαθαίνει, δικαιώνοντας τις… φιλότιμες προσπάθειες των εγχώριων και των διεθνών νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμιστών»…

* καθηγητής, προέδρος της Αττικό Μετρό Α.Ε.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τοπία του χειμώνα, εδώ και στην Ευρώπη
Ούτως ή άλλως πολλοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση ξυπνούν και νυχτώνουν σε τοπία πολιτικού χειμώνα, με κυρίαρχη την αίσθηση της εγκατάλειψης∙ νοιώθουν άβολα∙ αισθάνονται ευάλωτοι απέναντι στις αυξανόμενες...
Τοπία του χειμώνα, εδώ και στην Ευρώπη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στα άμορφα δημοσιονομικά τοπία
Εκανε καλά που βγήκε στις αγορές; Επιτυχής ή όχι η έξοδος; Και σε πιο σύνθετη μορφή: Υπάρχουν στην εθνική οικονομία βάσεις για διαρκή και διατηρήσιμη πρόσβαση στις αγορές χρήματος; Αλλά και, γιατί τα θέλουμε...
Στα άμορφα δημοσιονομικά τοπία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην «φιλελεύθερη» πορεία προς μια εθνοκεντρική Ευρώπη
Για τον νεοφιλελευθερισμό, η επικράτηση του ισχυρότερου είναι ο απόλυτος νόμος, ενώ η επίδειξη οποιασδήποτε μορφής αλληλεγγύης -και όχι οίκτου- αδυναμία. Η δημοσιονομική πειθαρχία αποτελεί διακύβευμα και η...
Στην «φιλελεύθερη» πορεία προς μια εθνοκεντρική Ευρώπη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τέρμα στο θέατρο του παραλόγου
Το τελευταίο διάστημα με αφορμή το ασφαλιστικό είμαστε μάρτυρες ενός επαναλαμβανόμενου δίχως νόημα διαλόγου που χαρακτηρίζει το θέατρο του παραλόγου. Η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει αποδείξει περίτρανα ότι οι...
Τέρμα στο θέατρο του παραλόγου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μένουμε Ευρώπη (;)
«Μένουμε Ευρώπη» είναι το σύνθημα των απανταχού αντιπολιτευόμενων συστημικών, χωρίς άλλη εξήγηση! Τα τρία συστημικά κόμματα πίεζαν και πιέζουν την κυβέρνηση να υπογράψει συμφωνία με τους δανειστές, δίχως να...
Μένουμε Ευρώπη (;)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ρήτρα ανάπτυξης
O στόχος της κυβέρνησης της Αριστεράς, τώρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση, είναι να οδηγήσει τον λαό στην έξοδο από το τούνελ της οικονομικής ύφεσης και της ανθρωπιστικής κρίσης που δημιούργησαν οι ξενόδουλες...
Ρήτρα ανάπτυξης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας