Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η λαχτάρα μιας αγκαλιάς
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η λαχτάρα μιας αγκαλιάς

  • A-
  • A+

Δεν ξέρω πόσες μέρες βρίσκομαι στο σπίτι σχεδόν έγκλειστη. Δεν τις μετράω πια. Μου έκανε κακό. Στην αρχή της περιπέτειας, κάθε μέρα που τελείωνε την έσβηνα στο ημερολόγιο. Εκείνη η μαύρη γραμμή όμως μου γέννησε άλλα συναισθήματα και έτσι αποχωρίστηκα σχετικά σύντομα αυτήν την ιδέα. Πολλές οι σκέψεις, οι στοχασμοί, οι συγκινήσεις, οι διαπιστώσεις, οι αναθεωρήσεις, αλλά και οι ελλείψεις. Της οικογένειας, των φίλων, των συναδέλφων, των γειτόνων.

Ολες αυτές τις ημέρες και τις νύχτες αναλογίστηκα τι είναι αυτό που μου έχει λείψει περισσότερο. Τον πρώτο καιρό του εγκλεισμού είχα πεθυμήσει έναν καφέ, μια μπίρα, ένα κρασί με τους φίλους μου. Αργότερα μου έλειπε μια συγκέντρωση, από αυτές που ξεκινούσαν με φαγητό και κατέληγαν σε επιτραπέζια παιχνίδια στο σπίτι, καθισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο μέχρι το ξημέρωμα. Πιο μετά ήθελα να κυκλοφορήσω ελεύθερη, χωρίς να μ’ ενοχλεί η μάσκα στο πρόσωπο και στην αναπνοή μου, χωρίς να φουσκώνει η τσέπη μου από τα απολυμαντικά, χωρίς να με τσούζουν τα χέρια μου από τα απανωτά πλυσίματα. Νοσταλγούσα να μπω στο μετρό, να στριμωχτώ και να σιχτιρίσω που με πατάνε και με σπρώχνουν, να περιμένω στη στάση το τρόλεϊ και να εκνευριστώ που δεν έρχεται και άλλες τέτοιες καθημερινές συνήθειες.

Περνώντας ο καιρός όμως κατέληξα ότι αυτό που λαχταρώ απεγνωσμένα πάλι πίσω στη ζωή μου είναι η αγκαλιά. Αποζητώ να αγκαλιάσω τη μάνα μου, που με κοιτάζει με αγωνία όταν μπαίνω επιφυλακτικά στο σπίτι της με τη μάσκα και που της βάζω τις φωνές όταν δεν φοράει τη δικιά της, να της χαϊδέψω τα μαλλιά και να της πω «μη φοβάσαι, όλα καλά θα πάνε». Τον αγαπημένο, πιστό μου φίλο που μετά από ένα μήνα συναντηθήκαμε στην είσοδο της πολυκατοικίας για να μου δώσει ένα δώρο και δεν τολμήσαμε να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον. Τον συνάδελφο που είδα μετά από πολύ καιρό στον δρόμο και η αυθόρμητη αρχική κίνηση να αγκαλιαστούμε έγινε κραυγή μαζί με γέλια «α, απαγορεύεται». Τα ανίψια μου, τον αδελφό μου, τους αγαπημένους μου...

Τελικά τίποτα, μα τίποτα δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Γιατί η αγκαλιά είναι ανάσα, είναι ζεστασιά, είναι ζωή...

ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Η υποκρισία των άδειων γηπέδων και η ψυχαγωγία της τηλεόρασης
Τα περίπτερα κλείνουν εδώ και αρκετό καιρό τα μεσάνυχτα. Κι όποιος προλάβει. Μετά τα μεσάνυχτα μπορεί να «κολλήσεις» πιο εύκολα, πριν από τις δώδεκα, μάλλον όχι. Ολα είναι συνήθεια. Ετσι καθοδηγείται ο λαός....
Η υποκρισία των άδειων γηπέδων και η ψυχαγωγία της τηλεόρασης
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Και ο σώζων εαυτόν...
Καθώς οι χώρες της Ευρώπης ξανανοίγουν διστακτικά τα σύνορά τους, ένα χαοτικό κράμα στρατηγικών ξεδιπλώνεται στο τραπέζι, απουσία ενός πανευρωπαϊκού προγραμματισμού.
Και ο σώζων εαυτόν...
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Η ατομική ευθύνη μιας σκυλίτσας
Οπως μας είπε ο συνήθως έξαλλος (μαζί μας) κ. Νίκος Χαρδαλιάς, όταν θα βγάζουμε βόλτα το σκυλάκι μας θα πρέπει σε ένα τέταρτο να έχουμε γυρίσει πίσω. Θα δούμε ρεπορτάζ, είμαι σίγουρος, για τα ανεύθυνα σκυλάκια.
Η ατομική ευθύνη μιας σκυλίτσας
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Σε ποιους κουνούν το δάχτυλο;
Μετά την αφωνία με τις ανοιχτές εκκλησίες επί μέρες, χθες η εικόνα των ηλικιωμένων που συνωστίζονταν έξω από τις τράπεζες έδωσε αφορμή να ξιφουλκήσουν πάλι οι επονομαζόμενοι και «Χαρδαλίστας».
Σε ποιους κουνούν το δάχτυλο;
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Μια ησυχία τρομακτική
Μια ησυχία τρομακτική που, όχι, δεν συνάδει με τούτο τον δρόμο. Είναι απόμακρη και έρχεται να συντροφεύσει σκέψεις δύσκολες και φοβικές. Είναι βουβή και σου κάνει τον εγκλεισμό πιο βαρύ. Ερχεται να σου θυμίσει...
Μια ησυχία τρομακτική
ΑΝΩ ΚΑΤΩ
Ξέρω τι έκανες στην καραντίνα!
Ετσι γίνεται στις καραντίνες, από ιούς ή συνειδησιακές διαταραχές - μέση λύση δεν υπάρχει. Ολα εν τέλει φαίνονται στο... «χειροκρότημα».
Ξέρω τι έκανες στην καραντίνα!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας