Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Το όριο της ασφάλειας είναι η ελευθερία»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Το όριο της ασφάλειας είναι η ελευθερία»

  • A-
  • A+
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χάνει τη φυσιογνωμία του, παραμένει μια αριστερή ριζοσπαστική δύναμη που προασπίζει τις ελευθερίες απέναντι στην καταστολή που ευαγγελίζεται η Ν.Δ. στο όνομα της ασφάλειας, υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζόμενων και έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν έχει αντίπαλο απλά τη Ν.Δ. Αν ήταν έτσι, ίσως θα ήταν εύκολα τα πράγματα. Εχει αντίπαλο ένα ολόκληρο σύστημα οικονομικών και μιντιακών συμφερόντων με πλοκάμια στο τραπεζικό σύστημα.

Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας, υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, μιλά στην «Εφ.Συν.» για τα αίτια του αποτελέσματος των ευρωεκλογών, για το μέλλον της Προοδευτικής Συμμαχίας και της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ και για την ανησυχία που προκαλεί η ατζέντα της καταστολής των ελευθεριών στο όνομα της ασφάλειας, την οποία ευαγγελίζεται η Ν.Δ.

• Ποια είναι τα σχέδια για το μέλλον της Προοδευτικής Συμμαχίας μετά τις εκλογές; Θα σημάνει και αλλαγή της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ;

Η Προοδευτική Συμμαχία αποτελεί στρατηγική επιλογή για τον ΣΥΡΙΖΑ και είναι απόλυτα συνεπής με τις θέσεις μας για την απλή αναλογική και την ανάγκη ευρύτερων συμμαχιών. Πρόκειται για τη διαμόρφωση ενός προοδευτικού πόλου με κέντρο τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προωθήσει ένα σχέδιο ανάταξης της κοινωνίας, της οικονομίας και των δημοκρατικών θεσμών σε κατεύθυνση προοδευτική και ριζοσπαστική με βάση τις αξίες της συνεργασίας, του συναγωνισμού και της αλληλεγγύης. Αυτό το σχέδιο είναι ανταγωνιστικό στα νεοφιλελεύθερα σχέδια, όπως αυτό της Ν.Δ.

Τη μορφή που θα πάρει η συμμαχία θα τη συζητήσουμε μετά τις εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χάνει τη φυσιογνωμία του, παραμένει μια αριστερή ριζοσπαστική δύναμη που προασπίζει τις ελευθερίες απέναντι στην καταστολή που ευαγγελίζεται η Ν.Δ. στο όνομα της ασφάλειας, υπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζόμενων και έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν έχει αντίπαλο απλά τη Ν.Δ. Αν ήταν έτσι, ίσως θα ήταν εύκολα τα πράγματα. Εχει αντίπαλο ένα ολόκληρο σύστημα οικονομικών και μιντιακών συμφερόντων με πλοκάμια στο τραπεζικό σύστημα.

Οι επιχειρήσεις-σκούπα ταλαιπώρησαν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και παραβίασαν τα δικαιώματά τους, όπως ταλαιπώρησαν και την αστυνομία

Γιατί, μην ξεχνάμε, στην περίοδο των μνημονίων, η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και των απλών ανθρώπων σε τραπεζικό δανεισμό ήταν αδύνατη. Δεν ίσχυε όμως το ίδιο για κάποια συμφέροντα, που είχαν πρόσβαση σε δανεισμό δεκάδων εκατομμυρίων, αν δεν τα απομυζούσαν κιόλας.

• Οι εκλογές ανέδειξαν το ζήτημα των σχέσεων της κυβέρνησης με το κόμμα. Ακούγεται η κριτική ότι ο μηχανισμός του κόμματος έχει ατονήσει και ότι οι κρίσιμες αποφάσεις παίρνονται στην κορυφή, χωρίς συζήτηση με τη βάση.

Η βάση του κόμματος έχει πολλούς τρόπους να δείξει αν αποδέχεται ή όχι μια απόφαση. Είναι όμως αλήθεια πως υπάρχουν πεδία που χρειάζονται ριζική βελτίωση. Ενα στοιχείο της συζήτησης καθώς πηγαίνουμε στο συνέδριο αφορά την ενίσχυση του μηχανισμού του κόμματος. Αν, για παράδειγμα, αντί για 35.000 μέλη, είχαμε 100.000 μέλη -σ’ αυτό το σημείο δεν τα έχουμε καταφέρει πολύ καλά- το συνέδριο θα ήταν περισσότερο αντίστοιχο με την κοινωνική βάση του κόμματος. Πρέπει επίσης να δούμε την απουσία του ΣΥΡΙΖΑ στα μεσαία στελέχη, απουσία που εκφράστηκε στις δημοτικές εκλογές.

• Πού αποδίδετε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών;

Η κυβέρνηση είχε μεγάλες οικονομικές επιτυχίες. Βγήκαμε από τα μνημόνια, ρυθμίσαμε το χρέος, έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα και ένα μαξιλάρι 33 δισεκατομμύρια, από τα οποία πήραμε 5 δισ. που αντιστοιχούν στο 1% των απαιτήσεων του πρωτογενούς πλεονάσματος. Στον τομέα της εργασίας, αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό, προχωρήσαμε στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αυξήσαμε τους ελέγχους. Ωστόσο, παραμένει ένα χάσμα ανάμεσα στις απολαβές κάποιου, εισοδηματικές και κοινωνικές, και στις ανάγκες που έχει να καλύψει.

Κατά τη γνώμη μου αυτό ήταν που εκδηλώθηκε και στις ευρωεκλογές, σε συνδυασμό με μια κόπωση δεκαετή από την οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Ωστόσο, η μορφή που πήρε αυτή η εκδήλωση δυσαρέσκειας ήταν κυρίως η αποχή. Αρα στο μέλλον πρέπει να μας απασχολήσει αυτό το χάσμα και να βρούμε τρόπους να το λύσουμε. Εχουμε κάνει ορισμένα βήματα: οι 120 δόσεις, η μείωση του ΕΝΦΙΑ ιδιαίτερα για τις μικρές περιουσίες, η ενίσχυση των νέων ζευγαριών και ατόμων. Χρειάζονται επίσης τολμηρές αλλαγές στη σχέση του πολίτη με το Δημόσιο, ώστε να γίνονται πιο εύκολες για τον πολίτη και με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια για όλους.

• Ορισμένα στελέχη της Ν.Δ. επαναφέρουν το σύνθημα της ανακατάληψης των πόλεων από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και συνδέουν το προσφυγικό με τη ρητορική της ασφάλειας.

Κάποιο άλλο κόμμα θυμίζουν αυτές οι τοποθετήσεις και όχι τον συνήθη λόγο της Ν.Δ., όσο και αν είναι μερικές φορές ακραίος. Νομίζω ότι αυτές οι υπερβολές λέγονται για ψηφοθηρικούς λόγους στο πλαίσιο του εκλογικού ανταγωνισμού μεταξύ υποψηφίων της Ν.Δ. Δεν ξέρω πάντως τι θα ανακαταλάμβανε κάποιος για παράδειγμα στο Πέραμα και στο Κερατσίνι, όπου υπάρχει η δομή του Σχιστού. Θα ανακαταλάμβανε τα σχολεία και θα έδιωχνε τα προσφυγόπουλα; Θα διέλυε ένα από τα πολύ καλά κέντρα φιλοξενίας; Και μόνο η σκέψη είναι τρομακτική. Ιδιαίτερα μάλιστα για τον Πειραιά, που υπήρξε όχι μόνο προσφυγούπολη αλλά και μια πολυπολιτισμική πόλη, ακριβώς επειδή είναι λιμάνι.

Θεωρώ ότι η μεγάλη επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι έφτιαξε επιτέλους, έστω και εν θερμώ, ένα σύστημα υποδοχής, φιλοξενίας και εξέτασης των αιτημάτων ασύλου που δεν υπήρχε πριν. Φυσικά χρειάζεται τώρα να υπάρξει από την Ε.Ε. ένα νέο πρόγραμμα μετεγκατάστασης στην Ευρώπη, γιατί το σύστημα κινδυνεύει να κορεστεί.

Εχουμε ζητήσει από την Ε.Ε. 23.000 νέες θέσεις φιλοξενίας για τα επόμενα χρόνια, και μάλιστα σε διαμερίσματα, γιατί δεν είναι βέβαια όνειρό μας να φτιάξουμε παντού καταυλισμούς, που μερικοί φαντασιώνονται πως λειτουργούν σαν μήνυμα αποτροπής στα βουνά του Αφγανιστάν και στις άλλες περιοχές προέλευσης προσφύγων. Ωστόσο, με τρομάζει η ιδέα μιας κυβέρνησης που θα μπορούσε να τα καταργήσει όλα αυτά για επικοινωνιακούς λόγους, με αποτέλεσμα να έχουμε ξανά σκηνές στην πλατεία Βικτωρίας, στο Σύνταγμα, στη Δραγατσανίου ή παράτυπους καταυλισμούς στην Ηγουμενίτσα και την Πάτρα με άθλιες συνθήκες.

Δεν μπορώ να συναινέσω σε μια πολιτική που θα επανέφερε τις επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο, επειδή πιστεύω ότι η ζωή ενός ανθρώπου είναι πολύτιμη. Είδαμε και εξακολουθούμε να βλέπουμε τι συμβαίνει στη Μεσόγειο. Θα θέλαμε να έχουμε τέτοια λυπηρά γεγονότα στο Αιγαίο;

Το 2012 και το 2013 υπήρξε τεράστια αύξηση της ροής των προσφύγων που έρχονταν από τον Εβρο. Η απόφαση της τότε κυβέρνησης ήταν να μεταβούν αστυνομικές δυνάμεις από όλη την Ελλάδα στον Εβρο, κάτι που δημιούργησε προβλήματα στους αστυνομικούς, οι οποίοι δεν έβρισκαν κατάλυμα και αναγκάζονταν να κοιμούνται στις πλατείες.

Οι επιχειρήσεις-σκούπα ταλαιπώρησαν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και παραβίασαν τα δικαιώματά τους, όπως ταλαιπώρησαν και την αστυνομία. Το όριο της ασφάλειας είναι η ελευθερία. Δεν γίνεται στο όνομα της ασφάλειας να καταστέλλονται οι ελευθερίες, που αποτελούν κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού. Αν αυτά ονειρεύεται να ξανακάνει η Ν.Δ., καλά θα κάνουμε να τη σταματήσουμε.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Στόχος μας είναι να μείνουν στο Κέντρο Υποδοχής Σάμου 600 άνθρωποι»
Στον απόηχο της προσπάθειας ορισμένων να εκμεταλλευτούν τα όνειρα των προσφύγων και να τους πείσουν ότι μπορούν να περάσουν τα σύνορα, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας μιλά για την ανάγκη...
«Στόχος μας είναι να μείνουν στο Κέντρο Υποδοχής Σάμου 600 άνθρωποι»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Ασυλο σε όσους το δικαιούνται, με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο»
Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας, Δημήτρης Βίτσας, παρουσιάζει στην «Εφ.Συν.» τις βασικές κατευθύνσεις υλοποίησης της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας, λίγο πριν γίνουν νόμος του κράτους. Μεταξύ άλλων,...
«Ασυλο σε όσους το δικαιούνται, με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο»
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ενα Ζέπελιν πάνω από τη Σάμο...
Ενα αερόπλοιο θα εγκατασταθεί τις επόμενες ημέρες σε σταθερό σημείο στον ουρανό της Σάμου για να επιτηρεί «τα δίκτυα των διακινητών», όπως ισχυρίζονται πηγές του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Ενα Ζέπελιν πάνω από τη Σάμο...
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Δεν θα είμαι η βουλευτίνα μόνο των εδράνων
Η Στέλλα Μπελιά, υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στη Β’ Πειραιά, μιλά στην «Εφ.Συν.» για το βουβό προεκλογικό κλίμα, αντιδιαστέλλει το πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. στους τομείς της προσχολικής...
Δεν θα είμαι η βουλευτίνα μόνο των εδράνων
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Εβαλα υποψηφιότητα για να υπάρχει δυνατή η φωνή όσων βρίσκονται στο περιθώριο»
Ο Γιονούς Μοχαμαντί ήρθε στην Ελλάδα το 2001 από το Αφγανιστάν, πήρε πολιτικό άσυλο το 2004 και το 2018 απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Μιλά στην «Εφ.Συν.» για την υποψηφιότητά του για την Ευρωβουλή με το...
«Εβαλα υποψηφιότητα για να υπάρχει δυνατή η φωνή όσων βρίσκονται στο περιθώριο»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Θέλουν να σταματήσουν τις επιχειρήσεις διάσωσης στην κεντρική Μεσόγειο»
Κορύφωση της αντιπροσφυγικής πολιτικής της Ε.Ε. και της ιταλικής κυβέρνησης στη Μεσόγειο υπήρξε η κατάσχεση του διασωστικού πλοίου «Iuventa», της γερμανικής οργάνωσης Jugend Rettet, τον Αύγουστο του 2017. Η...
«Θέλουν να σταματήσουν τις επιχειρήσεις διάσωσης στην κεντρική Μεσόγειο»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας