Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για την αναγκαιότητα ενδυνάμωσης της μαχητικής Αριστεράς
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για την αναγκαιότητα ενδυνάμωσης της μαχητικής Αριστεράς

  • A-
  • A+

Φαντάζει αντιφατικό το γεγονός ότι μετά από μια 10ετία οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής φτάνουμε σε μια εκλογική μάχη που, σύμφωνα τουλάχιστον με τους δύο πόλους εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., τα επίδικά της εξαντλούνται στη λογική του «μικρότερου κακού». Κι όσο στην κοινωνία γίνεται εντονότερη η απογοήτευση και η αποχή από την κοινωνικοπολιτική δράση, τόσο εντείνονται οι προσπάθειες των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων να ενισχύσουν το παραδοσιακό δίλημμα του διπολισμού μέσω μιας αγωνιώδους προσπάθειας δημιουργίας συνθηκών πόλωσης.

Ομως πραγματικά τι όφελος έχουν να αντλήσουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, οι άνθρωποι του μόχθου, οι συνταξιούχοι, από τη λογική του «μικρότερου κακού»;

Είναι μήπως η «ανάπτυξη» που υπόσχεται η Ν.Δ., η οποία δεν είναι τίποτε παραπάνω από την απαρέγκλιτη εφαρμογή μιας ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής απέναντι στον κόσμο της εργασίας και τα κατώτερα στρώματα; Μήπως είναι οι δήθεν κοινωνικές ευαισθησίες που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρώντας να δικαιώσει μια τετραετή θητεία νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας με παρόμοιο οικονομικό πρόγραμμα και σκληρό Μνημόνιο;

Δεν πρόκειται παρά για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Από τη μία η κυνική παραδοχή ενός προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους κι από την άλλη, παρόμοιες πολιτικές που εφαρμόζονται με «πόνο ψυχής» και εξαγνίζονται στην κολυμπήθρα μιας από καιρού ξεχασμένης αριστερής φρασεολογίας. Κοινός παρονομαστής και στις δύο όψεις παραμένει το αφήγημα του «μη εναλλακτικού δρόμου». Ενας μονόδρομος εξαντλητικών πλεονασμάτων, χρέους, περικοπών, υπερφορολόγησης, πλειστηριασμών, εκχώρησης δημόσιου πλούτου, που συνοδεύεται με εξυπηρετήσεις σε ημετέρους, καταστολή κι αυταρχισμό. Επιπλέον, και σαν μην έφταναν όλα αυτά, το πλαίσιο αυτό συνοδεύεται κι από μια σειρά επικίνδυνων γεωπολιτικών και περιβαλλοντικών πολιτικών που στρώνουν το έδαφος στις πολυεθνικές των εξορύξεων και τις πολεμικής βιομηχανίας, αλλά και δημιουργούν ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές καταστροφές.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα η έλλειψη μιας δυναμικής, ενωτικής, μαχητικής Αριστεράς φαντάζει μεγαλύτερη από ποτέ. Μιας Αριστεράς που θα αμφισβητεί έμπρακτα τις επιτακτικές πολιτικές τού «μη εναλλακτικού δρόμου». Που θα βάζει το ζήτημα της εξόδου από το αδιέξοδο στο εδώ και τώρα, που θα δίνει πνοή και θα διαπνέεται από το εργατικά και νεολαιίστικα κινήματα, που θα προβάλλει ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης με επίκεντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Κι όσο η απουσία αυτή μεγεθύνεται τόσο βρίσκουν πρόσφορο έδαφος προσωποκεντρικά εγχειρήματα θολών πολιτικών και αδιέξοδων προτάσεων. Τόσο αυτοεπιβεβαιώνονται δυνάμεις που επικαλούνται το «αλλού και άλλοτε», την καθαρότητα, την απλή κοινοβουλευτική καταγραφή. Για τον δε χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς η πολυδιάσπαση, που οδηγεί σε αποσυσπείρωση, μεγαλώνει τη δυσπιστία, την απογοήτευση, την ενσωμάτωση της ήττας σε πλατιές προοδευτικές μάζες ακόμα και έξω από το δικό της ακροατήριο.

Αρκεί όμως η επίκληση στην ενότητα για την οικοδόμηση ενός ενωτικού και πλατιού μετώπου της Αριστεράς;

Προφανώς και η ενότητα θα πρέπει να στηρίζεται στη δράση, στον ειλικρινή πολιτικό διάλογο και συνεργασία με βάση τα κοινά προγραμματικά σημεία που συνδέουν τη ριζοσπαστική αριστερά. Η Λαϊκή Ενότητα, παρά τις αδυναμίες και τα λάθη της προηγούμενης περιόδου για τα οποία κάνει σκληρή αυτοκριτική, είναι η δύναμη που όλα τα προηγούμενα χρόνια πάλεψε ειλικρινά να βρει κοινούς δρόμους με την υπόλοιπη ριζοσπαστική αριστερά. Δυστυχώς, οι «ανυπέρβλητες» ιδεολογικές διαφωνίες κι οι μικρο-ηγεμονισμοί του χώρου αυτού έχουν σταθεί εμπόδιο σε αυτή την προσπάθεια. Εντούτοις το ερώτημα της ενότητας παραμένει επιτακτικό σε ένα ευρύτερο προοδευτικό ακροατήριο που αγωνιά για το αύριο. Το γεγονός αυτό έχει ήδη αρχίσει να αντανακλάται και σε δυνάμεις εντός της ριζοσπαστικής αριστεράς και το μετεκλογικό στοίχημα είναι να ανοίξει ένας πλατύς ειλικρινής διάλογος για την Αριστερά της επόμενης περιόδου.

Για τη Λαϊκή Ενότητα το ερώτημα όμως που προηγείται είναι εάν το επόμενο διάστημα θα υπάρχουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που θα στηρίξουν τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των λαϊκών στρωμάτων, του εργατικού κινήματος, του φοιτητικού κινήματος, των κινημάτων των γειτονιών και των κατοίκων. Για τους λόγους αυτούς είμαστε εδώ και επιμένουμε. Με αυτοκριτική, με νέα φυσιογνωμία, με επιμονή στην ενωτική δράση, με προσήλωση στις μάχες της επόμενης περιόδου για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Στηρίζουμε, δυναμώνουμε τη Λαϊκή Ενότητα, ξαναγράφουμε Ιστορία στους δρόμους.

* μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων ΕΛΚΕΘΕ, υποψήφιος στην Α’ Αθήνας με τη ΛΑ.Ε.

ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Με την Αριστερά και το νέο κοινωνικό συμβόλαιο
Η Αριστερά, με εμπιστοσύνη στο έργο της, στις δυνάμεις της, στις αξίες της και στην κρίση των συμπολιτών μας, διαψεύδει όσους ήθελαν τη στρατηγική «εξαφάνισή» της και πλέον επανασυσπειρώνεται δυναμικά.
Με την Αριστερά και το νέο κοινωνικό συμβόλαιο
ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Η επίθεση στον λαό ούτε χθες ξεκίνησε ούτε αύριο θα τελειώσει!
Ενα βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου που διανύουμε είναι η καθολική κυριαρχία των δυνάμεων του συστήματος σε παγκόσμια κλίμακα. Στο πλαίσιό της αναπτύσσεται η επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη.
Η επίθεση στον λαό ούτε χθες ξεκίνησε ούτε αύριο θα τελειώσει!
ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Το βράδυ των εκλογών, όλοι σοφότεροι
Το βράδυ των εκλογών της 7ης Ιουλίου θα είμαστε όλοι σοφότεροι. Ολες οι μείζονες δημοκρατικές παρατάξεις έχουν κατοικήσει για ικανό διάστημα στο μέγαρο Μαξίμου και γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα της χώρας.
Το βράδυ των εκλογών, όλοι σοφότεροι
ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Οι κάλπες δεν είναι άδειες…
Μένει σε εμάς και σε όλους τους πολίτες να σκεφτούμε με σύνεση και με ιστορική σκέψη ότι όσες φορές ψηφίσαμε με το θυμικό μας δεν βγήκαμε μακροχρόνια κερδισμένοι. Ούτε όλοι είναι ίδιοι, για να δικαιολογηθούμε...
Οι κάλπες δεν είναι άδειες…
ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
​​​​​​​Η Ν.Δ. κινείται με άξονα τον ρεβανσισμό
Η Ρ. Σβίγκου κατεβαίνει υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ Αθήνας. Θεωρεί ότι η εκλογική διαδικασία είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη των ευρωεκλογών και πως η ανατροπή του αποτελέσματος είναι εφικτή.
​​​​​​​Η Ν.Δ. κινείται με άξονα τον ρεβανσισμό
ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Μια εκδήλωση γόνιμης ανταλλαγής σκέψεων με τον Κώστα Δουζίνα
Τη Δευτέρα (1η Ιουλίου), οι εκδόσεις Νήσος παρουσίασαν το βιβλίο του Κώστα Δουζίνα με τίτλο «Από την έδρα στα έδρανα. Εργα και ημέρες μιας αριστερής κυβέρνησης» στο Εμπορικό και Βιομηχανικού Επιμελητηρίο...
Μια εκδήλωση γόνιμης ανταλλαγής σκέψεων με τον Κώστα Δουζίνα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας