Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι ΛΟΑΤΚΙ που κατεβαίνουν στις εκλογές με υπερηφάνεια
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι ΛΟΑΤΚΙ που κατεβαίνουν στις εκλογές με υπερηφάνεια

  • A-
  • A+
Λίγους μήνες μετά την άγρια δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, η Ελλάδα πορεύεται προς τις κάλπες περισσότερο περήφανη παρά ποτέ. Είναι η πρώτη φορά που σε μια πλειάδα ευρωψηφοδελτίων και σε όλες τις βαθμίδες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης διεκδικούν την ψήφο των συμπολιτών τους τόσοι πολλοί ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι, αλλάζοντας το πολιτικό παράδειγμα και ανανεώνοντας το πολιτικό σκηνικό.

Πριν από λίγες μέρες το ΤIME κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Πρώτη οικογένεια». Στη φωτογραφία ο Πιτ Μπάτιγκιγκ αγκαλιάζει τον σύζυγό του - ο 37χρονος δήμαρχος του Σάουθ Μπεντ των 100 χιλιάδων κατοίκων διεκδικεί το προεδρικό χρίσμα με τους Δημοκρατικούς. Δεν ξέρουμε φυσικά πώς μπορεί να φάνηκε το εξώφυλλο στον μάτσο πλανητάρχη, αλλά σίγουρα ο Τραμπ έκανε την ανάγκη φιλοτιμία όταν πρόσφατα ο Λευκός Οίκος άνοιξε τις πόρτες του για τον πρωθυπουργό της (συντηρητικής, καθολικής) Ιρλανδίας, Λέο Βαρκντάρ, μαζί με τον σύντροφό του.

Φυσικά, η Ελλάδα φαίνεται να απέχει έτη φωτός από τη στιγμή που θα δει έναν ΛΟΑΤΚΙ πρωθυπουργό στο τιμόνι της, έχει ωστόσο κάνει βήματα από την εποχή που η ομοφυλοφιλία ήταν στίγμα ακόμα και για καλλιτέχνες του διαμετρήματος ενός Μάνου Χατζιδάκι. Ή, ίσως, αυτή η μέρα να μην απέχει πολύ και για εμάς, αν δούμε τη γειτονική μας Σερβία, όπου η Ανα Μπρνάμπιτς όχι μόνο κατέκτησε την πρωθυπουργία, αλλά και στη διάρκεια της θητείας της έγινε μητέρα από τη σύζυγό της, που έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι.

Οι ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές αλλάζουν το υπόδειγμα του πολιτικού, που μέχρι τώρα (όφειλε σχεδόν να) είναι ένας ετεροκανονικός -κατά προτίμηση ανδροπρεπής- αρσενικός. Και, ταυτόχρονα, στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα πως τα νομοθετικά βήματα που έκανε η Ελλάδα στην κατεύθυνση της αναγνώρισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (και τα αγκάλιασε η κοινωνία, διαψεύδοντας τη μόνιμη επωδό των συντηρητικών που πάντα δεν τη βρίσκουν έτοιμη) τώρα μεταμορφώνονται σε πολιτική δράση.

Πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα για την κοινότητα κι ένα ακόμα μεγαλύτερο για την κοινωνία μας και τη δημοκρατία μας, που βάλλεται πια ευθέως από τον σκοταδισμό, τη μισαλλοδοξία και τον φασισμό.

Οι πέντε υποψήφιοι ευρωβουλευτές και οι έξι υποψήφιοι περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι που μας μιλούν -μαζί με άλλους που έχουμε ήδη φιλοξενήσει (όπως η υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλλα Μπελιά) και άλλους που ο φόρτος εργασίας των ημερών δεν τους επέτρεψε να συμμετάσχουν στο αφιέρωμα- προσωποποιούν την Ελλάδα που ονειρευόμαστε και, σε πείσμα κάποιων, ήδη γεννιέται: ανοιχτή, προοδευτική, ανθρώπινη και πολύχρωμη.

Δίπλα τους στέκεται ένα από τα δεκάδες θύματα ομοφοβικών επιθέσεων που, δυστυχώς, εξακολουθούν να καταγράφονται. «Σήμερα υπενθυμίζουμε σε όλους τα κεκτημένα μας και ό,τι έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα, μια ημέρα μνήμης των νεκρών μας, όλων όσοι χάθηκαν γι’ αυτό που είναι», μας λέει ο Ηλίας Γκιώνης. Για όσους χάθηκαν και για όσα ονειρευόμαστε πως θα έρθουν, το σημερινό αφιέρωμά μας.

Υποψήφιοι ευρωβουλευτές

Γρηγόρης Βαλλιανάτος​​​​​​, Φιλελεύθερη Συμμαχία
«Η φωνή μας αρχίζει να ακούγεται»​​​​​​

«Η συμμετοχή ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ υποψηφίων σε όλα τα είδη των εκλογών στα 2019, πενήντα χρόνια από τα γεγονότα του Stonewall Inn στη Nέα Υόρκη, είναι μια ελπίδα πως η φωνή μας αρχίζει να ακούγεται και να μετράει. Από το Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλοφίλων Ελλάδας που ήταν παιδί τού Μάη του ’68 μέχρι σήμερα, έχουμε πλέον όχι μόνο τα θέματα διακρίσεων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου που είναι αντικείμενο δημόσιας συζήτησης, αλλά και το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον που ο/η/το κάθε υποψήφιο θεωρεί πως οι ελευθερίες αυτές μπορούν να εγκατασταθούν καλύτερα. Το επόμενο βήμα θα είναι οι ΛΟΑΤΚΙ+ υποψήφιοι των κομμάτων να συζητούν και την υπόλοιπη ατζέντα της πολιτικής, την οικονομία, το περιβάλλον και την ανάπτυξη, γιατί από αυτά εξαρτάται η ποιότητα της ελευθερίας όλων μας».


Νίκος Γραικός, ΣΥΡΙΖΑ
«Είμαστε πολλοί που δεν διστάζουμε»

«Τα κοινωνικά κινήματα έχουν πετύχει την ορατότητα των ανθρώπων που ζούσαν στο περιθώριο. Πόσοι πολιτικοί, πόσα δημόσια πρόσωπα έζησαν με διπλή ζωή για να σταθούν; Σήμερα είμαστε πολλοί που δεν διστάζουμε, στην κλασική αναφορά στην οικογενειακή μας κατάσταση στο βιογραφικό που συνοδεύει την υποψηφιότητά μας, να πούμε ότι ζούμε με ομόφυλο σύντροφο. Υποστηρίζουμε ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων για την ισονομία των πολιτών, άρα και υπέρ του πολιτικού γάμου και της τεκνοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια. Απευθυνόμαστε σε ελεύθερους πολίτες που εντάσσονται στην κοινωνία με την ενεργό συμμετοχή τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι κι όχι με εθνικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, ούτε και μέσω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Δεν είμαστε εκπρόσωποι μιας συγκεκριμένης κοινότητας. Ολοι οι αριστεροί και προοδευτικοί ευρωβουλευτές θα παλέψουν για αυτά τα ζητήματα. Η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου και οι ευθύνες για τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις στην ανακριτική και δικαστική διαδικασία αποδεικνύουν ότι έχουμε μεγάλο αγώνα μπροστά μας».


​​​​Γιώργος/Τζωρτζ Κουνάνης, Οικολόγοι Πράσινοι
«Δεν μας αντιμετωπίζουν πια ως “πολιτικό κόστος”»

​​​​«Οι Οικολόγοι Πράσινοι ενέταξαν ΛΟΑΤΚΙ+ ατζέντα και ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ υποψηφιότητες στα ψηφοδέλτιά τους εδώ και δεκαετίες. Φέτος άρχισαν επιτέλους κι άλλα κόμματα να δείχνουν ενδιαφέρον. Από μόνο του αυτό είναι ανατρεπτικό όσον αφορά τις σχέσεις εξουσίας που είχαν διαμορφωθεί ώς τώρα και αποτελεί μια μαγιά για αλλαγή στο πολιτικό κατεστημένο που έχει παγιώσει ως αρχέτυπο τον μεσαίας προς ανώτερη τάξης ετεροφυλόφιλο ματσό λευκό cis άντρα με γυναίκα και παιδιά. Ετσι, ειδικά μετά τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/Zackie Oh, διαμορφώνονται σε ένα βαθμό οι συνθήκες ώστε να ανατραπεί αυτή η αρχετυπική πατριαρχική και ετεροκανονική δόμηση του σε ποιον “ανήκει” εν τέλει η πολιτική. Τόσα κόμματα δεν μας αντιμετωπίζουν πλέον ως «πολιτικό κόστος» και αυτό δείχνει σημάδια εκδημοκρατικοποίησης αυτών των κομμάτων που λειτουργούσαν ως συντεχνιακές παρέες, αλλά δημιουργεί και τη σπίθα για την εκδημοκρατικοποίηση και το άνοιγμα των κοινωνιών μας. Εμείς ως κοινότητα, βέβαια, θα επαγρυπνούμε πάντα για περιστατικά “pink washing”».


Βασίλης Σωτηρόπουλος, Ποτάμι
«Είμαι ο πιο χαρούμενος από τους υποψηφίους»

«Το παζλ των δικαιωμάτων έχει πολλά κενά ακόμα. Δεν θα ήθελα να ήμουν με τη Ν.Δ. που καταψηφίζει τη ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα, αλλά ούτε και με τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει αφήσει τα κενά της τεκνοθεσίας, του γάμου και της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Το Ποτάμι ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης, τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου, την ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ζήτησε επέκταση των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων - και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όλα τα άλλα κόμματα καταψήφισαν την επέκταση! Χρήσιμο λοιπόν να είμαστε πολλοί οι ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι, αλλά είμαι ο πιο χαρούμενος από όλους τους συνυποψηφίους γιατί το Ποτάμι είναι το μόνο που συμπληρώνει όλα τα κενά του παζλ».


Αντώνης Σιγάλας, Λαϊκή Ενότητα
«Το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα πρέπει να διασυνδεθεί με τα υπόλοιπα»

«Η μεγαλύτερη συμμετοχή των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων στις εκλογές είναι ένα μεγάλο βήμα και μια σημαντική κατάκτηση της κοινότητας. Φέτος έχουμε περισσότερες υποψηφιότητες από παλιότερα κι αυτό σημαίνει διεύρυνση κι εμβάθυνση της δημοκρατίας. Δεν είναι όμως το μόνο ζητούμενο. Το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα πρέπει και οφείλει να διασυνδεθεί με τα υπόλοιπα κινήματα διεκδίκησης δικαιωμάτων και με το εργατικό κίνημα, συμβάλλοντας σε μια συμπεριληπτική κοινωνία, εξαλείφοντας τον κοινωνικό αποκλεισμό και ορθώνοντας ένα τείχος στην Ακροδεξιά και στον φασισμό. Αυτό είναι το νόημα στη δική μου υποψηφιότητα και σε αυτά θα ήθελα να συμβάλω».


«Η ομοφοβική βία είναι παντού»

Ο Ηλίας Γκιώνης, που είχε δεχτεί επίθεση από τραμπούκους στο κέντρο της Αθήνας, μιλάει για την κοινωνική αδιαφορία και για τις δράσεις που πρέπει να αναπτύσσουν οι ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι

Αυτές οι εκλογές είναι σίγουρα διαφορετικές για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, που για πρώτη φορά πάει με τόσο μεγάλη ορατότητα, αλλά και νωπό το αίμα του Ζακ Κωστόπουλου. Η Ελλάδα μετράει κάθε χρόνο εκατοντάδες θύματα ομοφοβικής βίας και ο Ηλίας Γκιώνης είναι ένα από αυτά. Πριν από επτά μήνες δημοσιοποίησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης βίντεο αμέσως μετά την επίθεση που δέχτηκε στο κέντρο της Αθήνας: το αίμα και οι μώλωπες στο πρόσωπό του είναι τα σημάδια που οι τρεις άγνωστοι τραμπούκοι τού άφησαν. «Οσοι και να πεθάνουμε, δεν θα αλλάξει τίποτα, δεν καίγεται καρφάκι σε κανέναν» είναι το αιχμηρό σχόλιό του στο τέλος του βίντεο. Πώς στέκεται ο Ηλίας απέναντι στις κάλπες και στις ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιότητες;

«Είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για να πάμε παραπέρα», θα μας πει ο κ. Γκιώνης, «να βλέπουμε ότι μια λεσβία, μια τρανς, ένας ομοφυλόφιλος είναι στο ψηφοδέλτιο. Από την άλλη, όμως, πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποια άτομα της κοινότητας να εκμεταλλευτούν την εικόνα αυτή για προσωπικό όφελος. Δεν αρκεί μόνο η εκπροσώπηση, αλλά και η δράση».

Ο Ηλίας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλαμάτα. «Στα 17 μου με έδιωξε ο πατέρας μου από το σπίτι επειδή είμαι γκέι και έτσι ήρθα στην Αθήνα. Εκεί δεν βίωσα σε μεγάλο βαθμό ομοφοβία από τον περίγυρό μου, όμως εδώ άρχισε να γίνεται πολύ έντονο». Ο Ηλίας, δυστυχώς, δεν είναι η εξαίρεση σε κανέναν κανόνα. Είναι ένας μέσα σε πολλούς που έρχονται αντιμέτωποι με τη βία σε μια κοινωνία που ανέχεται -αν δεν υποθάλπει- ρατσιστικές, ομοφοβικές και τρανσφοβικές συμπεριφορές.

«Η βία είναι παντού, από τον δρόμο ώς τη στοχοποίηση σε μια δημόσια υπηρεσία. Δεν είναι μόνο η Χρυσή Αυγή, έχει πολλά πρόσωπα», διηγείται ο Ηλίας. Οταν τα φασιστοειδή τον χτύπησαν στο Γκάζι, παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, ο Ηλίας κάλεσε την αστυνομία, η οποία... δεν εμφανίστηκε ποτέ, ενώ η περιοχή είναι πάντα γεμάτη με αστυνομικούς.

Και ίσως αυτή η αδιαφορία από τους ίδιους τους -υποτίθεται- ταγμένους στην ασφάλεια όλων μας, τα σώματα ασφαλείας, να αναδεικνύει περισσότερο την έκταση και το βάθος του προβλήματος.

Ενίοτε, θα μας πει ο Ηλίας, δεν μιλάμε μόνο για αδιαφορία, αλλά για καθαρόαιμη βία από ένστολους. Κι αυτή είναι στον Ηλία πολύ οικεία: «Οταν περνάω μπροστά από κλούβες των αστυνομικών με γιουχάρουν. Φαίνεται ότι δεν είμαι στρέιτ, οπότε η αντίδραση είναι πάντα ακαριαία. Με τους δράστες δεν γίνεται σχεδόν ποτέ τίποτα. Πολλές φορές θύματα ομοφοβικής επίθεσης φοβούνται να δηλώσουν στην αστυνομία το συμβάν ή απλά πιστεύουν ότι δεν θα αλλάξει κάτι. Ομως κάνουν πολύ πολύ αξιόλογη δουλειά άτομα που είναι στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας. Εκεί μπορεί να πάει κάποιος και να ακουστούμε, να μας βοηθήσουν χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση».


Υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι

Αννα Κουρουπού, Κεντρικός Τομέας Αττικής, «Δύναμη Ζωής»
«Ανάσα για εμάς τους ίδιους»

«Η μεγάλη ανασφάλεια και η ανησυχία που έχουν κατακλύσει τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα -κι εμένα προσωπικά- λόγω της έντονης κι απροκάλυπτης εγκληματικής συμπεριφοράς ακροδεξιών στοιχείων κι όχι μόνο έγιναν ανάγκη υψίστης σημασίας αυτούς τους μαύρους καιρούς να κάνουμε την ορατότητά μας σημείο αναφοράς κι ανάσα για εμάς τους ίδιους. Μια προοδευτική πολιτική δύναμη μου έδωσε την ευκαιρία αυτά που παλεύω χρόνια, λόγω της ιδιαίτερης φύσης μου, να τα κάνω ασπίδα προστασίας για την ίδια μου τη ζωή. Το αίμα του φίλου μας είναι ακόμη νωπό. Η πληγή μας πονάει. Τη Δικαιοσύνη δεν τη βλέπω πρόθυμη να προχωρήσει, οπότε πλέον τώρα είναι επιτακτική ανάγκη για δράση για ισονομία και ελευθερία».


Βαγγέλης Σκούφας , Κεντρικός Τομέας Αττικής,  «Δύναμη Ζωής»
«Η συμμετοχή μας δεν προέκυψε εν κενώ»

«Η συμμετοχή τόσων ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίων στις εκλογές αυτές είναι κομβικής σημασίας και φυσικά δεν προέκυψε εν κενώ. Εντάσσεται σε μια μακρά γενεαλογία συγκροτημένων πολιτικών διεκδικήσεων που αρθρώθηκαν ήδη στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια από τους ακτιβιστές που πολιτικοποίησαν τη σεξουαλικότητά τους. Η κυβέρνηση της Αριστεράς με μια πρωτόγνωρη τόλμη και αποφασιστικότητα κατόρθωσε σε τέσσερα χρόνια όσα οι προκάτοχοί της δεν πέτυχαν στα 40 και πλέον χρόνια της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, δημιουργώντας τα πρώτα βήματα νομοθετικών και πολιτικών τομών. Το επόμενο αναγκαίο βήμα, πέραν της περαιτέρω προώθησης των νομοθετικών βημάτων, είναι και η πολιτική εκπροσώπηση αόρατων μέχρι χθες κοινωνικών ομάδων στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Ως προοδευτικοί πολίτες οφείλουμε να στείλουμε το μήνυμα για τη συνέχιση της κοινωνικής ισότητας, απελευθέρωσης και προόδου της χώρας μας, έναντι της οπισθοδρόμησης, της μισαλλοδοξίας και του ακραίου νεοφιλελευθερισμού».


(το) Τζέισον-Αντιγόνη (Δούσης Ιάσων), Κεντρικός Τομέας Αττικής, «Δύναμη Ζωής»
«Πρωτοφανής ορατότητα»

«Η συμπερίληψη ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ+ υποψηφίων στα ψηφοδέλτια είναι αναμφίβολα μια κομβική στιγμή στη νεοελληνική ιστορία. Συγκυρία υψηλού συμβολισμού κι όχι μόνο. Η ορατότητα που δίνεται είναι πρωτοφανής, αλλά κυρίως η δυνατότητα σε μαχητικούς ακτιβιστές να εμπλακούν στον πολιτικό στίβο και να εκφράσουν μεγάλο μέρος των πολιτών που έμενε ώς τώρα σχεδόν στην αφάνεια. Προσωπικά, η συγκίνηση και ο ενθουσιασμός για όσα μπορούμε να προσφέρουμε είναι τεράστια. Η Ελλάδα πρέπει οπωσδήποτε να πάει μπροστά και θα πάει. Ας το αποδείξουμε με την ψήφο μας στις εκλογές αυτές!».


Υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι

Τάσος Ζαρίφης, «Θεσσαλονίκη Μαζί - Ανοιχτή Πόλη»
«Απέναντι στη μισαλλοδοξία»

«Συμμετέχω στις εκλογές ως ανοιχτά τρανς άτομο κι έρχομαι να ενώσω τις δυνάμεις μου για να συμβάλω στην ορατότητα της κοινότητάς μου που στερείται θεμελιώδη δικαιώματα, αλλά και, κυρίως, για να διεκδικήσω από τις δημοτικές αρχές την εφαρμογή μέτρων στο πρακτικό επίπεδο για περισσότερη συμπεριληπτικότητα και ίση μεταχείριση για όλη τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και γενικότερα την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για την καταπολέμηση του κλίματος μισαλλοδοξίας που όχι μόνο υφέρπει, αλλά τείνει να επικρατήσει στην πόλη μου και το οποίο, σε συνδυασμό με την άνοδο της Ακροδεξιάς, δεν επιτρέπει σε κανέναν δημοκρατικό πολίτη να εφησυχάζει. Για μια ανοιχτή και δημοκρατική πόλη, για όλους τους πολίτες της».


Γιάννος Λιβανός, «Αθήνα Είσαι Εσύ»
«Στοιχεία θετικής διαφοροποίησης»

«Η συμμετοχή ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ ατόμων ως υποψηφίων σηματοδοτεί με τον πιο απτό τρόπο τη σημαντική εξέλιξη των κοινωνικών ηθών, ενώ αντικατοπτρίζει τις αρχές και τα πιστεύω των πολιτικών που μας επέλεξαν. Από χαρακτηριστικά ντροπής, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου γίνονται πλέον στοιχεία υπερηφάνειας και θετικής διαφοροποίησης. Δεν θα έπρεπε, όμως, να αποτελούν μοναδικά κριτήρια ψήφισης των ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίων έναντι άλλων. Αντιθέτως, θα έπρεπε να αποτελούν κριτήρια και οι πολιτικές που θα υποστηρίξουμε, προκειμένου να εκλείψουν τα φαινόμενα βίας, ρητορικής μίσους και κακοποιητικού λόγου που στοχοποιούν συνολικά τους πιο ευάλωτους, ώστε να μετατρέψουμε την Αθήνα σε μια πόλη-πρότυπο αρμονικής συνύπαρξης και αποδοχής κάθε μορφής διαφορετικότητας».


Κωστής Λιερός, «Ανοιχτή Πόλη», Αθήνα
«Μετατόπιση πολιτικού παραδείγματος»

«Η αυξημένη συμμετοχή ΛΟΑΤΚΙ+ προσώπων σε μια από τις σημαντικότερες πολιτικές διαδικασίες της χώρας αποτελεί μια μετατόπιση του κυρίαρχου παραδείγματος. Ωστόσο, για να αποτελέσει αυτό μέρος της συλλογικής πολιτικής μας κουλτούρας, δεν αρκεί απλά ένα πρόσκαιρο προεκλογικό χτύπημα στην πόρτα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Δεν είναι λίγα τα μέλη της κοινότητας τα οποία πιστεύουν πως οι διεκδικήσεις τους μπορεί να αποτελέσουν κομμάτι προεκλογικού μάρκετινγκ. Η σταθερότητα στον χρόνο, το βάθος των σχετικών θέσεων είναι στοιχεία που μαρτυρούν τις αξίες του καθενός - αξίες που δύσκολα καλλωπίζονται από επικοινωνιακά επιτελεία μέσα σε μερικές εβδομάδες. Η έντονη επιρροή, αν όχι η παρουσία της ακροδεξιάς ατζέντας στη δημόσια σφαίρα, οι αμέτρητες επιθέσεις, η πρόσφατη σκύλευση στη δολοφονία του φίλου μας Ζακ Κωστόπουλου δείχνουν ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε επιφανειακά. Είμαι περήφανος που συμμετέχω στην προσπάθεια μιας παράταξης, που όταν κάποτε απηύθυνε χαιρετισμό στα πρώτα Athens Pride, αυτό αποτελούσε αφορμή για σούσουρο».


Βαγγέλης Χατζηνικολάου, ηθοποιός-σκηνοθέτης-μέλος της οργάνωσης Proud Seniors Greece, «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας»

Ο ρατσισμός, ο σεξισμός, οι φασιστικές συμπεριφορές είναι κοινό βίωμα 

Θεωρώ ότι έχουν γίνει αρκετά βήματα ως προς τις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Ένα απ’ αυτά είναι και οι υποψηφιότητες ατόμων ανοιχτών και υπερήφανων για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου τους στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές. Πενήντα χρόνια μετά την εξέγερση του Stonewall δεν είναι και λίγα όμως αν σκεφτεί κανείς ότι οι αγώνες συνεχίζονται με τα ίδια σχεδόν αιτήματα!

Οι ΛΟΑΤΚΙ πολίτες είναι ισότιμοι πολίτες. Αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πλέον κοινή συνείδηση. Οι περισσότεροι από μας δεν ξεφυτρώσαμε σήμερα ή λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Είμαστε χρόνια στον δρόμο και στους αγώνες διεκδικώντας όχι μόνο τα δικαιώματα που αρνούνται σε μας αλλά και τα δικαιώματα όλων των καταπιεσμένων ή αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων! Των προσφύγων και των μεταναστών, των εργαζομένων, των αναπήρων, των ηλικιωμένων, των ζώων, την προστασία του περιβάλλοντος!

Το περσινό pride της Αθήνας ήταν ομολογουμένως το πιο μαζικό καθώς εκτός από τις ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις και ομάδες συμμετείχαν πολλά εργατικά σωματεία και συνδικάτα τα οποία στέκονται στο πλευρό της κοινότητας και υποστηρίζουν τα αιτήματά της. Η μαζική συμμετοχή στην απεργιακή 8 Μάρτη/ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών επίσης! Οι μεγάλες πορείες που ακολούθησαν την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, ενός δικού μας ανθρώπου, το ίδιο! Αυτό είναι σημαντικό γιατί δένει τους αγώνες ενάντια σε ένα σύστημα που μεθοδευμένα απαξιώνει βασικά ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, που δεν διστάζει πουθενά όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει συμφέροντα μεγαλοεργοδοτών, πολυεθνικών, τραπεζών!

Κι αυτό έχει γίνει ολοφάνερο αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Τα χρόνια που είδαμε να ξεμυτάνε και να προσπαθούν να υπάρξουν μισαλλόδοξες ιδεολογίες και πρακτικές ενάντια σε κάθε τι διαφορετικό, κάθε τι ξένο, κάθε τι που δεν πληροί τα στερεότυπα που ορίζονται από μουχλιασμένα αφηγήματα του τύπου «πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια» και άλλα ηχηρά παρόμοια. Επικίνδυνα και δολοφονικά ένστικτα τροφοδοτήθηκαν από τέτοιες απόψεις. Και είναι πραγματικά ώρα να τελειώνουμε με όλα αυτά που μας πηγαίνουν πίσω σε ένα σκοτεινό παρελθόν. Ο ρατσισμός, ο σεξισμός, οι φασιστικές και κακοποιητικές συμπεριφορές είναι κοινό βίωμα για πολλούς από μας μέσα σε ένα υπερκαταναλωτικό καπιταλιστικό τοπίο.

Δεν μπορείς να πολεμάς τον ρατσισμό και τον φασισμό αποκομμένα από το σύστημα που τον γεννά! Οι ΛΟΑΤΚΙ πολίτες δεν είναι μόνο πολύχρωμα πλάσματα που απολαμβάνουν την ελευθερία μιας μέρας του Ιούνη, αυτής των ανά τον κόσμο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας, αλλά που ξέρουν να διεκδικούν και να κερδίζουν την ορατότητα, την ισονομία και την αξιοπρέπεια όλες τις μέρες του χρόνου! Είναι εργάτες, είναι άνεργοι, είναι μονογονεϊκές ή πολύχρωμες οικογένειες, είναι απομονωμένοι από την οικογένειά τους ηλικιωμένοι που ζητούν ασφαλές περιβάλλον σε δομές υγείας και φροντίδας, είναι έφηβοι που υφίστανται ενδοσχολική βία και κακοποιητικές συμπεριφορές.

Είμαι περήφανος που συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο της «Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας» με επικεφαλής τον Πέτρο Κωνσταντίνου. Γιατί έχει έμπρακτα αποδείξει ότι χρόνια τώρα στέκει στο πλευρό των αδικημένων, των καταπιεσμένων, των μη προνομιούχων, των φτωχών, όλων εκείνων που το σύστημα θέλει να παραχώσει στο περιθώριο και την κοινωνική απαξίωση ή να τους παραδώσει βορά σε κανιβαλικά ένστικτα! Και θα ήθελα να υπενθυμίσω μια από τις πρώτες ανακοινώσεις που δημοσίευσε το Gay Liberation Front πίσω στο 1969 ακριβώς μετά την εξέγερση στο Stonewall της Νέας Υόρκης: «Συγκαταλέγουμε τους εαυτούς μας μαζί με όλους τους καταπιεσμένους του κόσμου: Τους αγωνιστές του Βιετνάμ, τον τρίτο κόσμο, τους μαύρους, τους εργάτες… όλους όσους καταπιέζονται από αυτή την σάπια, βρώμικη, αισχρή, γαμημένη καπιταλιστική συνωμοσία»!


Η διεθνής εμπειρία

Ο βουλευτής Κρις Σμιθ ήταν ο πρώτος πολιτικός στην Ευρώπη που δημοσιοποίησε την ομοφυλοφιλία του το 1984. Υπήρξε και ο πρώτος γκέι υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Μπλερ.


Η πρώτη ανοιχτά ομοφυλόφιλη ηγέτις υπήρξε η Ισλανδή Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ το 2009. Ενα χρόνο αργότερα, η Γιονίνα Λεοσντότιρ έγινε η πρώτη κυρία της χώρας.


Ο Ελιο ντι Ρουπό έγινε τον Δεκέμβριο του 2011 ο πρώτος ομοφυλόφιλος πρωθυπουργός του Βελγίου και της Ευρώπης.


Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ξαβιέ Μπετέλ είναι ο πρώτος ηγέτης χώρας που παντρεύτηκε σύντροφο του ιδίου φύλου εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης.


Ο Γκουίντο Βεστερβέλε υπήρξε ο πρώτος γκέι πολιτικός που συμμετείχε στη γερμανική κυβέρνηση ως αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών από το 2009 έως το 2011.


Ομοφυλόφιλο δήμαρχο είχε το Αμβούργο από το 2001 έως το 2010, τον Ολο φον Μπόιστ.


Από το 2001 και για 13 ολόκληρα χρόνια, δήμαρχος του Παρισιού ήταν ο Μπερτράν Ντελανοέ, έχοντας αποκαλύψει την ομοφυλοφιλία του από το 1998.


Ακριβώς την ίδια περίοδο και για τον ίδιο χρόνο, δήμαρχος Βερολίνου ήταν ο Κλάους Βοβεράιτ. Μίλησε για τον ερωτικό του προσανατολισμό σε συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος με τη φράση: «Είμαι γκέι… και είναι εντάξει!».

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Επαθε... Ταχιάο ο Μπακογλίδης στον Δήμο Καλαμαριάς
Πήρε λιγότερες ψήφους στον δεύτερο γύρο απ’ όσες στον πρώτο και... χάρισε τη δημαρχία σε κεντροδεξιό για πρώτη φορά έπειτα από 55 χρόνια. Ενας στους τρεις δεν ξαναπήγε στις κάλπες, θεωρώντας ότι η νίκη του...
Επαθε... Ταχιάο ο Μπακογλίδης στον Δήμο Καλαμαριάς
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Πότε αναλαμβάνουν καθήκοντα οι νέοι Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι
Ολοκληρώθηκε την Κυριακή ο β’ γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών με αρκετούς από τους υφιστάμενους τοπικούς άρχοντες να καλούνται να αποχωρήσουν από τις θέσεις τους προκειμένου να αναλάβουν...
Πότε αναλαμβάνουν καθήκοντα οι νέοι Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Ανετη νίκη Μουτζούρη
Ο «αντάρτης», προερχόμενος από τον χώρο της Ν.Δ., πήρε τελικά τη θέση του περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου έναντι της επίσημης «γαλάζιας» υποψήφιας Χριστιάνας Καλογήρου. Το ενδιαφέρον τώρα μεταφέρεται στην...
Ανετη νίκη Μουτζούρη
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Ανανέωση με τον Μωυσή Ελισάφ στη δημαρχία των Ιωαννίνων
ΜΙα πρωτόγνωρη μάχη για τα πολιτικά δεδομένα των Ιωαννίνων αποτέλεσε η δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών, με τον νυν δήμαρχο Θωμά Μπέγκα να αντιμετωπίζει τον Μωυσή Ελισάφ.
Ανανέωση με τον Μωυσή Ελισάφ στη δημαρχία των Ιωαννίνων
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Η περιφέρεια χρωματίστηκε μπλε, η πρωτεύουσα παρέμεινε κόκκινη
Ο Νεκτάριος Φαρμάκης (Ν.Δ.) εξελέγη περιφερειάρχης, ενώ ο Κώστας Πελετίδης (ΚΚΕ) ανανέωσε τη θητεία του στον Δήμο Πατρέων με εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό.
Η περιφέρεια χρωματίστηκε μπλε, η πρωτεύουσα παρέμεινε κόκκινη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας