• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 10.8°C / 15.2°C
    1 BF
    87%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    9°C 8.6°C / 8.6°C
    2 BF
    93%
  • Πάτρα
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 14.0°C / 16.0°C
    4 BF
    75%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 7.9°C
    1 BF
    93%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 13.9°C / 13.9°C
    2 BF
    94%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 8.0°C / 10.0°C
    2 BF
    79%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    6°C 6.4°C / 6.4°C
    2 BF
    81%
  • Αγρίνιο
    Αραιές νεφώσεις
    16°C 15.6°C / 15.6°C
    1 BF
    85%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 16.8°C / 16.8°C
    0 BF
    88%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    17°C 16.9°C / 16.9°C
    4 BF
    82%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 17.4°C / 17.4°C
    3 BF
    67%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.6°C / 12.6°C
    4 BF
    72%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    17°C 16.6°C / 16.6°C
    4 BF
    69%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    6°C 4.5°C / 5.9°C
    2 BF
    100%
  • Λαμία
    Σποραδικές νεφώσεις
    4°C 4.5°C / 4.5°C
    1 BF
    79%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    20°C 19.8°C / 20.8°C
    2 BF
    83%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 11.0°C / 15.4°C
    3 BF
    74%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    10°C 10.3°C / 10.3°C
    2 BF
    93%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    9°C 6.2°C / 10.7°C
    2 BF
    68%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    7°C 6.8°C / 6.8°C
    0 BF
    96%

Η «κατάθεση» της Ξένης Δημητρίου για τα ανήλικα θύματα

  • A-
  • A+

Η «κατάθεση» μιας δικαστικού λειτουργού που έφτασε άξια στην κορυφή της ιεραρχίας της δικαιοσύνης με όπλο το δικό της εξαιρετικά ενισχυμένο αίσθημα δικαίου, έχοντας η ίδια υποστεί στα τελευταία χρόνια της καριέρας της ανοίκειες έως και απάνθρωπες επιθέσεις από εκείνα τα κέντρα που σέρνονται αποκλειστικά στις λάσπες, φιλοξενείται σήμερα στην «Εφ.Συν.». Η Ξένη Δημητρίου διαθέτει ένα βιογραφικό κυριολεκτικά εκατοντάδων σελίδων που σπάνια συναντά κάποιος όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Ελλάδας.

Δεν είναι τα πτυχία, η γνώση, η πείρα, η πρωτοβουλίες και οι αποφάσεις που εντυπωσιάζουν. Εκείνο που αληθινά μοιάζει πρωτόγνωρο είναι η δυνατότητα αυτής της γυναίκας να μη φοβάται τις αλλαγές στις απόψεις της, να μη διστάζει να παραδεχτεί τις αδυναμίες της, να δέχεται, να σέβεται και να ακούει ακόμα κι ένα μικρό παιδί που έχει απέναντί της, να συμβαδίζει με την εποχή χωρίς αγκυλώσεις και, τέλος, με σεμνότητα να υπερασπίζεται με ισοτιμία και επιείκεια το δίκαιο των αδύναμων.

Επέλεξε η ίδια πριν από κάθε τι άλλο την αφιέρωση μεγάλου μέρους της δραστηριότητάς της στα ανήλικα παιδιά, στους κακοποιημένους ανθρώπους, στους εξαρτημένους και σε όλους εκείνους που δεν έχουν φωνή στα «πρωτοσέλιδα». Η συνέντευξη που ακολουθεί μπορεί να έχει θέμα τα νεαρά θύματα της κακοποίησης, αλλά αποτυπώνει απολύτως μια δικαστικό που φεύγοντας αφήνει ένα μεγάλο κενό με πλούσιες όμως παρακαταθήκες.

Αν θα αξιοποιηθούν όλα αυτά ή όχι είναι ένα ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι συνάδελφοί της, κάποιοι εκ των οποίων δυστυχώς προσπάθησαν με συμφεροντολογικά κίνητρα να θολώσουν την εικόνα της συνεπικουρούμενοι από την προπαγάνδα του συρμού. Θυμίζουμε ότι μόλις ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση -και προκειμένου να μην επιτρέψει στα μέλη και στους εργαζόμενους στο ΚΕΘΕΑ, που είχαν για χρόνια δίπλα τους την Ξένη Δημητρίου να παρέχει απλόχερη βοήθεια, να την ψηφίσουν για την τιμητική θέση του προέδρου- κατήργησε το αυτοδιοίκητο και διόρισε τους κολλητούς της επικεφαλής.


Πριν αναρτήσουμε ολόκληρη τη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Εφ.Συν.» για τα ανήλικα θύματα και τις προσπάθειες που κλότσησε τώρα το επιτελικό κράτος, παραθέτουμε εδώ ένα δικό της θλιβερό αφήγημα που δείχνει τον δαιδαλώδη σκοτεινό δρόμο που καλείται να διανύσει το κάθε θύμα.

«Εχω παραδείγματα και ενηλίκων κακοποιημένων και πραγματικά εκεί βλέπεις πόσο έχουν φθαρεί αυτοί οι άνθρωποι, πόσο φοβισμένοι είναι. Οταν υπηρετούσα στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών είχα οριστεί σε ένα Μεικτό Ορκωτό Εφετείο. Δικαζόταν ο βιασμός μιας ενήλικης κοπέλας. Διαβάζοντας για να προετοιμαστώ τη δικογραφία βλέπω ότι πρωτοβάθμια είχε καταδικαστεί ο δράστης, αλλά το θύμα ήταν αγνώστου διαμονής.

»Σκέφτηκα να προσπαθήσω να τη βρω για να έρθει στο δικαστήριο, διότι πολλές φορές φοβάται κανείς ότι όταν το θύμα δεν είναι εκεί να υποστηρίξει αυτά που βίωσε τότε η άλλη πλευρά λέει ό,τι θέλει και μπορεί να πείσει και τους ενόρκους, όχι βέβαια τόσο εύκολα τους δικαστές, ότι το έγκλημα δεν συνέβη. Προσπάθησα με τηλέφωνα, με τον ΟΤΕ, με το ένα με το άλλο και κατάφερα να εντοπίσω τελικά την κοπέλα.

»Χάρηκα πολύ που την εντόπισα και που η ίδια δέχτηκε να έρθει. Δυστυχώς μετά το μετάνιωσα όμως. Οταν ήρθε η κοπέλα έξι χρόνια μετά την κακοποίηση της προκειμένου να καταθέσει, αντίκρισα ένα ράκος. Η κοπέλα λιποθύμησε στη διάρκεια της κατάθεσης με τις ερωτήσεις που της γίνονταν. Ψέλλισε “Ας μη με είχατε φέρει, θέλω να ξεχάσω”. Καταλαβαίνει κανείς πόσο επιβαρύνουν αυτά τα εγκλήματα τα θύματα εφ’ όρου ζωής και ειδικά αν δεν τα πουν και δεν δεχτούν από την πρώτη στιγμή θεραπευτική παρέμβαση, αν δεν λάβουν βοήθεια»

•  Κυρία εισαγγελέα, τι απαντάτε στο αγοραίο επιχείρημα του «Γιατί τώρα; Γιατί το θυμήθηκες τώρα»;

Ακούγεται αυτό και μάλιστα με ειρωνικό ύφος, ακόμα και με αμφισβήτηση. Την απάντηση δεν την έχω δώσει εγώ. Την έχουν δώσει πολύ περισσότερο ειδικότεροι από μένα επιστήμονες έπειτα από μεγάλες σχετικές έρευνες. Για τις καταγγελίες, ειδικά της σεξουαλικής κακοποίησης, όσα από τα θύματα κατάγγειλαν την κακοποίηση βρέθηκαν να κακοποιούνται για δεύτερη φορά από το σύστημα.

Δηλαδή αστυνομία, εισαγγελία, δικαστήρια, ανακριτές, κοινωνικές υπηρεσίες. Τι εννοώ μιλώντας για δευτερογενή κακοποίηση. Προσωπικά έχω από χρόνια εθιστεί στο πρόβλημα αυτής της κακοποίησης. Την ονομάζω συστημική κακοποίηση, που δέχεται ο ανήλικος από το σύστημα πια κι όχι από τον κακοποιητή του όταν τολμήσει να καταγγείλει το γεγονός. Στην Ελλάδα έχει διαπιστωθεί ότι θα χρειαστεί ένας ανήλικος πολλές φορές να αναφέρει το περιστατικό ακόμα και 18 φορές! Καταλαβαίνουμε πόσο κακοποιητικό είναι αυτό για έναν άνθρωπο.

Είναι περισσότερο και μεγαλύτερο από την αρχική κακοποίησή του. Πολλοί ανήλικοι και ανήλικες το έχουν επισημάνει αυτό στις έρευνες, ακόμα και επώνυμα, λένε ότι «Αν ήξερα τι θα περάσω μέσα στο σύστημα, θα προτιμούσα να μείνω στην κακοποίηση και θα ήταν πολύ λιγότερη η φθορά μου».

• Ποιες ήταν οι δικές σας προσπάθειες και η δική σας συμβολή ως πρώην εισαγγελέας ανηλίκων και στη συνέχεια ως εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για τη λειτουργία ενός θεσμού που θα μείωνε δραστικά το ανυπολόγιστο κόστος στις ζωές των θυμάτων;

Ως εισαγγελέας ανηλίκων, πρώτη φορά το 1983-1990 και στη συνέχεια το 1995-1998 στην Αθήνα, προσπάθησα πρώτα απ’ όλα να επεκταθεί η Εισαγγελία Ανηλίκων, που μέχρι το 1983 αφορούσε μόνο τους ανήλικους παραβάτες του Νόμου και την παρουσία του εισαγγελέα ανηλίκων μόνο στο δικαστήριο ανηλίκων. Δημιουργήσαμε κομμάτι της εισαγγελίας και πριν απ’ όλα την κάναμε ανεξάρτητη, δηλαδή ένα τμήμα που οι εισαγγελείς που ορίζονταν εκεί είχαν αποκλειστική απασχόληση.

Το δεύτερο που κάναμε ήταν να περιληφθεί στις αρμοδιότητες του εισαγγελέα ανηλίκων, εκτός από τον ανήλικο παραβάτη, και το ανήλικο θύμα. Στη συνέχεια και όταν αρχίσαμε να ασχολούμαστε με το ανήλικο θύμα διαπιστώσαμε ότι ήμασταν πολύ λίγοι αριθμητικά για να αντιμετωπίσουμε τα θέματα ειδικά της σεξουαλικής κακοποίησης του παιδιού.

Εκεί ένιωσα προσωπικά ότι πριν απ’ όλα έπρεπε να εκπαιδευτώ πάνω σε αυτό θέμα, να μάθω από άλλους ειδικούς επιστήμονες όλα όσα έπρεπε ώστε να μπορώ να σταθώ στο ίδιο τραπέζι με ένα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και να μπορέσω να πάρω μια δικανική κατάθεση. Το κατάφερα μόνο παραδεχόμενη την αδυναμία μου να το κάνω και στη συνέχεια με επίσκεψη στο εξωτερικό, στη Γερμανία (το 1988), είδα πώς λειτουργεί εκεί το σύστημα και πώς ακριβώς προσεγγίζεται ένας τέτοιος ανήλικος. Είδα πώς δούλευαν εκεί οι εισαγγελείς. Δεν υπήρχαν ακόμα τα σπίτια του παιδιού, αλλά υπήρχε η έννοια της διεπιστημονικότητας στην αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων όχι μόνο από τον εκπρόσωπο του Νόμου, που είναι πολύ λίγος για να προσεγγίσει και να αποφύγει να «κακοποιήσει» το θύμα.

Από εκεί και πέρα, ερχόμενη στην Ελλάδα, με το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (φορέας του υπ. Υγείας) με το οποίο συνεργάστηκα μέχρι και τώρα, κάναμε για πρώτη φορά έναν αυτοσχεδιασμό: όταν την πόρτα μου στην εισαγγελία χτυπούσε ένα θύμα σεξουαλικά κακοποιημένο ειδοποιούσα το ινστιτούτο και μου έστελναν έναν ψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο. Εκείνος ερχόταν στο γραφείο μου, έκανε πρώτα μια επαφή με το ανήλικο θύμα και τον συνοδό του (γονιός, δάσκαλος κ.λπ.) και μετά αισθανόμουν κι εγώ πιο έτοιμη να προχωρήσω στην κατάθεση.

Στα πρώτα αυτά βήματα κατάλαβα ότι δεν μπορεί μόνος του ένας εισαγγελέας να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα. Ολα τα κείμενά μου για τη συστημική κακοποίηση είναι δημοσιευμένα, όπως υπάρχουν και στις ομιλίες που έχω κάνει για να τονίσω αυτήν τη δευτερογενή καταπίεση που συχνά αναγκάζει τα θύματα και τους δικούς τους να μην προσφεύγουν, αναλογιζόμενοι αυτό που θα υποστούν με τις πολλές καταθέσεις.

Αν διαβάσει κανείς τις ερωτήσεις που έχουν γίνει σε καταθέσεις κακοποιημένων παιδιών θα διαπιστώσει πώς κάνουμε αυτές τις ερωτήσεις (εισαγγελείς, αστυνομικοί, δικαστές) όχι γιατί είμαστε κακοί άνθρωποι -απεναντίας- αλλά γιατί δεν φτάνει η προσωπική ευαισθησία. Χρειάζεται επαγγελματισμός, επιμόρφωση για να προσεγγιστούν αυτά τα θέματα, ώστε να είσαι αποτελεσματικός και όχι ένας δεύτερος κακοποιητής για το παιδί.

Φτάσαμε, λοιπόν, στη θεσμοθέτηση ενός θεσμού που σε όλες σχεδόν τις χώρες έχει αντιμετωπίσει με επιτυχία αυτή τη δευτερογενή κακοποίηση ανηλίκων. Εκεί τα παιδιά μέσα σε ένα φιλικό και ασφαλές περιβάλλον μπορούν να υψώσουν τις καταθέσεις τους χωρίς να χρειαστεί επανάληψη.

Η κατάθεση του παιδιού, για να είναι ασφαλής η κατάθεση, χρειάζεται το σύστημα να τη λάβει υπόψη του και να την πιστέψει. Πρέπει λοιπόν να γίνει από ειδικό πολύ καλά εκπαιδευμένο επιστήμονα (ψυχολόγο ή επιμελητή ανηλίκων) όχι απαραίτητα εισαγγελικό λειτουργό και η δικανική αυτή εξέταση και να γίνει μία μόνο φορά. Αυτή η εξέταση, τότε, βιντεοσκοπημένη να χρησιμοποιηθεί μετά οπουδήποτε, σε όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, εκδίκαση της υπόθεσης, ίσως σε κάποια πειθαρχικά. Να μη χρειαστεί να ξαναγίνει εξέταση του παιδιού παρά μόνο -το πολύ- αν χρειαστεί συμπληρωματική κατάθεση, αλλά πάντα από ειδικό συνεντευκτή. Να μην παρουσιαστεί το παιδί-θύμα στο δικαστήριο, ακόμα κι αν έχει ενηλικιωθεί. Αυτή είναι μια από τις βασικές λειτουργίες του Σπιτιού του Παιδιού που εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο, ακόμη και σε αυτόν που θεωρούμε μη πολιτισμένο.

Το πρώτο είναι να ακουστεί μία φορά το παιδί, το δεύτερο να γίνει σε χώρο, έξω από εισαγγελικά ή αστυνομικά καταστήματα, που δεν θα θυμίζει τίποτα στο παιδί. Αυτοί οι χώροι είναι τρομακτικοί και στρεσογόνοι, ακόμα και σε ενήλικες, όχι μόνο σε ένα παιδί που θα πει τραυματικές εμπειρίες. Πρέπει ο χώρος να είναι φιλικός. Οχι πολύ φορτωμένος έτσι που να αποσπά την προσοχή, αλλά να έχει στοιχεία που να προσιδιάζουν στην ηλικία του παιδιού. Οι υπηρεσίες αυτές και οι δομές ανήκουν στην εισαγγελία κι αν δεν υπάρχει το Σπίτι του Παιδιού πρέπει να δημιουργείται άλλος χώρος, κατάλληλος, με ξεχωριστή είσοδο, ακόμα και σε μια δημοτική αίθουσα. Πάντα όμως πρέπει να υπάγονται στις εισαγγελίες.

Η κατάθεση είναι δικανική, είναι μέρος ποινικής διαδικασίας, δεν είναι προνοιακή, ούτε κοινωνικά για αυτή την ευθύνη και την εποπτεία έχουν οι εισαγγελίας. Τα σπίτια αυτά και οι ειδικοί χώροι μόνο εκεί μπορούν να υπάγονται. Ενα άλλο κρίσιμο είναι ότι η βιντεοσκόπηση είναι απαραίτητη, γιατί το παιδί όταν καταθέτει, πέρα από το τι λέει, οι εκφράσεις, οι κινήσεις, η γλώσσα του σώματος είναι πολύ σημαντικά. Αν κουλουριάζεται σε μια καρέκλα, αν σφίγγεται για να σου πει κάτι, αν πειράζει τα μαλλιά του και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, αν προσπαθεί να αποφύγει μια ερώτηση, αν κοκκινίζει, φαίνονται όλα αυτά και το λέω και από τη δική μου εμπειρία.

Ολα αυτά δεν μπορούν να καταγραφούν παρά μόνο με βιντεοσκόπηση. Είναι πολύ μεγάλο κομμάτι για όλους. Π.χ. ο ειδικός ψυχολόγος που θα το παρακολουθήσει θα μπορεί μετά να σου πει αν αυτή η κατάθεση είναι πραγματική ή κρύβει κάτι άλλο. Αν, τελικά δηλαδή, πρέπει ο εισαγγελέας ή ο ανακριτής να δώσουν βάση στην κατάθεση να την εμπιστευτούν.

Ενα τελευταίο σημείο, που τώρα το ξέρει πια όλος ο κόσμος, είναι η ανάγκη της διεπιστημονικότητας σε αυτή τη διαδικασία. Αυτό ισχύει όπου λειτουργούν τα Σπίτια του Παιδιού ή όπως αυτά ονομάζονται, π.χ. Μπλε Δωμάτια. Εχουν όλα μα όλα, γιατί έχω επισκεφτεί σε όλο τον κόσμο δεκάδες τέτοιες δομές προστασίας, ένα δωμάτιο όπου το παιδί με τον συνεντευκτή του, τον εξειδικευμένο, θα κάνει τη δικανική συνέντευξη, αλλά δίπλα υπάρχουν και βλέπουν μέσα από διπλό καθρέφτη (ή τηλεόραση) οι επιστήμονες, ο εισαγγελέας ανηλίκων, ο αστυνομικός, ο ιατροδικαστής.

Παρακολουθούν τη συνέντευξη έτσι ώστε να μπορούν κι εκείνοι να συμβάλλουν και να υποβάλλουν ερωτήσεις μέσα από το μικρόφωνο που έχει ο συνεντευκτής στο αυτί του. Αυτό είναι εύλογο διότι ο καθένας θέλει να καλύψει το δικό του κομμάτι, άλλο θα ρωτήσει ο ψυχολόγος, άλλο ο εισαγγελέας, άλλο ο αστυνομικός κ.λπ. Ο συνεντευκτής ξέρει πότε και πώς να υποβάλει στο παιδί την κάθε ερώτηση ώστε να καλυφθούν τα κενά και να δεθεί από κάθε άποψη η υπόθεση.

• Θα μου επιτρέψετε και μια πιο προσωπική σε επαγγελματικό επίπεδο ερώτηση. Γνωρίζω ότι όταν αναλάβατε την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, η πρώτη σας κίνηση ήταν με γνώμονα και αυτό το σοβαρό θέμα.

Μόλις ανέλαβα η πρώτη μου κίνηση που ήθελα να κάνω και έκανα ήταν να επισκεφτώ όλες τις εισαγγελίες της χώρας πρωτοδικών και εφετών. Παράλληλα επισκέφτηκα όλα τα ανακριτικά γραφεία της χώρας που υπάγονται στα Πρωτοδικεία ή στα Εφετεία. Αυτό ο μαραθώνιος έγινε με δικά μου έξοδα σε όλα.

Ο μοναδικός σκοπός μου ήταν να δω τις εκκρεμότητες και τα προβλήματα που υπήρχαν. Σε ό,τι αφορά τις υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης, είδα μία προς μία τις υποθέσεις, όχι φυσικά στην ουσία, αλλά συνολικά τι αφορούσαν, πόσες ήταν και πόσο καιρό παρέμεναν στο ανακριτικό γραφείο. Εκεί διαπίστωσα ότι σε πάρα πολλές εισαγγελίες, επί χρόνια (μέχρι 7 και 8 χρόνια) εκκρεμούσαν δικογραφίες και μεταξύ αυτών και οι υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης. Αυτές τις υποθέσεις κατά προτεραιότητα υπέδειξα στους ανακριτές και στους εισαγγελείς εφετών που προΐστανται σε αυτούς και οι οποίοι ερχόντουσαν μαζί μου σε αυτές τις επισκέψεις οιονεί επιθεώρησης, όπως προέβλεπε μια από τις αρμοδιότητες μου, υπεδείκνυα ότι έπρεπε να περαιωθούν.

Με προθεσμίες χρονικές να τελειώσουν τους εξηγούσα ότι μετά δεν θα έχουν σημασία όταν ένα παιδί 7 ετών φτάνει τα 12 μέχρι να κλείσει η δικογραφία και μένουν άλλα τόσα για να εκδικαστεί. Το πρώην επτάχρονο θα βασανίζεται μια ζωή μέχρι να φτάσει να δικαιωθεί. Που όμως τελικά δεν θα δικαιωθεί διότι θα είναι τέτοια η φθορά του που θα το έχει ήδη μετανιώσει.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι μετά και από αλλεπάλληλες δικές μου παραγγελίες, που υπάρχουν στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, κατάφερα μέχρι και το 2019, όταν δηλαδή έφυγα, να έχουν περαιωθεί όλες σχεδόν οι δικογραφίες που εκκρεμούσαν στα ανακριτικά γραφεία της χώρας μέχρι και το 2016, εκτός από ελάχιστες που αφορούσαν μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς για τις οποίες εκκρεμούσαν αιτήματα δικαστικής συνδρομής από άλλες χώρες κ.λπ. Είχαν δε περαιωθεί δε όλες οι κακοποιήσεις ανηλίκων και ενηλίκων μέχρι και το 2019. Νομίζω ότι δικογραφία προς δικογραφία έγινε μια προσπάθεια σε όλη την Ελλάδα με προτροπές μου στους ανακριτές να περαιώνουν άμεσα και όλα αυτά τα ψυχοφθόρα εγκλήματα.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Ξαναζώντας το τραύμα ακόμα και 18 φορές!
Μια εκ βαθέων συζήτηση με την επί πολλά χρόνια εισαγγελέα Aνηλίκων και στη συνέχεια εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, διαφωτίζει το θέμα της κακοποίησης ανηλίκων και καταδεικνύει τι πραγματικά κάνει...
Ξαναζώντας το τραύμα ακόμα και 18 φορές!
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Το επιτελικό κράτος ποδοπάτησε τον θεσμό «Σπίτι του Παιδιού»
Την ώρα που ξεδιπλώνεται η φρίκη των καταγγελιών σεξουαλικής κακοποίησης, η κυβέρνηση έχει επιλέξει να βάλει στον «πάγο» ένα συγκροτημένο και επίπονο έργο που ανέλαβαν και έφεραν εις πέρας ειδικοί επιστήμονες,...
Το επιτελικό κράτος ποδοπάτησε τον θεσμό «Σπίτι του Παιδιού»
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»
Το χρονικό των αποκαλύψεων και ο «καθρέφτης» της συγκάλυψης
Δύο φορές μέσα σε 19 μήνες η υπ. Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα πανελλήνιο «κίνημα» σοσιαλμιντιακής αμεσοδημοκρατικής διαμαρτυρίας.
Το χρονικό των αποκαλύψεων και ο «καθρέφτης» της συγκάλυψης
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Ποιοί στηρίζουν τον Ανδρέα Λοβέρδο;
Ξεχωρίσαμε τρεις που κατά καιρούς έχουν απασχολήσει την ειδησεογραφία, ενώ κύριο χαρακτηριστικό τους ως γνήσιοι «σοσιαλδημοκράτες» παραμένει η φανατική τους απέχθεια όχι φυσικά προς τη ΝΔ, αλλά προς το ΣΥΡΙΖΑ.
Ποιοί στηρίζουν τον Ανδρέα Λοβέρδο;
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Ενας «προτιμώμενος» υποψήφιος
Τα πεπραγμένα του Ανδρέα Λοβέρδου, για τον οποίο η Ν.Δ. και ο συστρατευόμενος Τύπος της προπαγανδίζουν και προεξοφλούν την εκλογή του στην αρχηγία του Κινήματος Αλλαγής.
Ενας «προτιμώμενος» υποψήφιος
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Δεν γλίτωσε ούτε το Ειδικό Δικαστήριο
Ανακοίνωση-κόλαφο εξέδωσε η μεγαλύτερη δικαστική ένωση μετά την πρωτοφανή τροπολογία που ψήφισε τελικά η κυβέρνηση για τη δυνατότητα απασχόλησης στο γραφείο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, κ. Πικραμμένου, εν...
Δεν γλίτωσε ούτε το Ειδικό Δικαστήριο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας