Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δημοκρατία σημαίνει χρεοκοπία;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Δημοκρατία σημαίνει χρεοκοπία;

  • A-
  • A+
Πώς η «Καθημερινή» διαστρέφει με ένα διάγραμμα την πρόσφατη πολιτική και οικονομική ιστορία της χώρας.

Με το αποτέλεσμα των πρόσφατων ευρωεκλογών δύσκολα πλέον ανατρέψιμο και τον επερχόμενο νεοφιλελεύθερο τυφώνα ευκρινέστατα πλέον ορατό στον ορίζοντα, οι προσπάθειες της νικηφόρας Δεξιάς επικεντρώνονται όχι τόσο στην προβολή μιας «καθησυχαστικής ταυτότητας» (για τον εκλογικό αφοπλισμό των μελλοντικών θυμάτων της), όσο στη στρατηγική προπαρασκευή του ιδεολογικού τοπίου.

Το διαπιστώσαμε ξανά το περασμένο Σαββατοκύριακο, με τον τελευταίο τόμο της σειράς «Εθνικές κρίσεις» που διανέμει κάθε βδομάδα η «Καθημερινή». Διά χειρός Πάνου Καζάκου, ομότιμου καθηγητή του ΕΚΠΑ και μέλους του επιστημονικού γραφείου του προϋπολογισμού της Βουλής (2013-2018), ο εν λόγω τόμος επιχειρεί μια συνοπτική ανασκόπηση των «ελεγχόμενων πτωχεύσεων» της τελευταίας δεκαετίας (δηλαδή των μνημονίων), μέσα από ένα άκρως νεοφιλελεύθερο πρίσμα.

Απ’ όσα γράφτηκαν εκεί, θα σταθούμε σ’ ένα μονάχα αποκαλυπτικότατο σημείο: τον πίνακα της σελίδας 24, που (υποτίθεται ότι) «τεκμηριώνει» την άρρηκτη σχέση του κοινοβουλευτισμού (και των «πελατειακών πρακτικών» που τον συνοδεύουν) με τον εκτροχιασμό των δημόσιων δαπανών.

Πρόκειται για ένα γράφημα που απεικονίζει το έλλειμμα της «γενικής κυβέρνησης» σε συνδυασμό με τις εκλογικές αναμετρήσεις της τριακονταετίας 1980-2010 και, σύμφωνα με το συνοδευτικό κείμενο, αποδεικνύει την «αδιατάρακτη λειτουργία» ενός καταστροφικού «πολιτικού κύκλου» πριν από τα εθνοσωτήρια μνημόνια: «στα εκλογικά έτη», διαβάζουμε, «τα φαινόμενα αυτά» -η λήψη «μέτρων που αποδίδουν εκλογικά αλλά έχουν κόστος αύριο»- «εντείνονταν και ωθούσαν τα δημοσιονομικά ελλείμματα προς τα πάνω» (σ. 23).

Με άλλα λόγια, για την κακή μας μοίρα φταίει πρώτα και κύρια η υπερβολική προσήλωση των μεταπολιτευτικών κυβερνητών μας στις επιθυμίες και τις ανάγκες των εκλογέων, που από την πλευρά τους δεν τρέφουν ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στις αγαθές προθέσεις και την ανιδιοτέλεια της εξουσίας (σ. 24-27) κι έχουν ακόμη λιγότερη πίστη στην κοινωφελή λειτουργία της απρόσκοπτης επιχειρηματικής κερδοφορίας (σ. 27-29). Ασθενή είχαμε, αλλά στον γύψο δεν τον εβάλαμε...

Λαθροχειρίες

Η προσεκτική ανάγνωση του επίμαχου πίνακα αποκαλύπτει, ωστόσο, ουκ ολίγες λαθροχειρίες προκειμένου να βγει το πολιτικά «σωστό» συμπέρασμα. Ο λόγος όχι για τα ίδια τα νούμερα (που προέρχονται από το ΔΝΤ και δεν έχουμε τη δυνατότητα να αμφισβητήσουμε), αλλά για τη διακριτική εξαφάνιση κάποιων δεδομένων που θα ανέτρεπαν πλήρως την προτεινόμενη ανάγνωση· ως γνωστόν, οι μισές αλήθειες μπορεί να ισοδυναμούν με ένα πελώριο ψέμα.

Εχουμε και λέμε:

● Από τις έντεκα εκλογικές αναμετρήσεις της τριακονταετίας, έχουν εξαφανιστεί οι τέσσερις. Για δύο απ’ αυτές (18/6/1989 και 5/11/1989), θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ενσωματώθηκαν άτυπα στη (χρονικά κοντινή) τελική αναμέτρηση της 8/4/1990. Δεν ισχύει ωστόσο αυτό καθόλου για τις εκλογές του 1996 και του 2000, επί Σημίτη, που πραγματοποιήθηκαν (και κερδήθηκαν) σε συνθήκες δραστικού περιορισμού των ελλειμμάτων. Η αποτύπωσή τους θα χαλούσε εντελώς το όλο σχήμα, οπότε «ξεχάστηκαν».

● Εξίσου παραπλανητικά λειτουργεί η αποσιώπηση κάποιων άσχετων μεν, πλην κρίσιμων παραγόντων. Μεταξύ 2000 και 2004, π.χ., οι δημόσιες δαπάνες δεν εκτροχιάστηκαν λόγω των (ανύπαρκτων) «προεκλογικών παροχών» της κυβέρνησης Σημίτη, αλλά εξαιτίας της διαβόητης Ολυμπιάδας, με τη φιλοξενία της οποίας, για οικονομικούς πρωτίστως λόγους, διαφωνούσαν τότε μονάχα ο ΣΥΝ και οι μικρότεροι σχηματισμοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς (εντός κι εκτός του μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ), σε αντίθεση με την ενθουσιώδη υποδοχή που της επιφύλαξαν τα «σοβαρά» αστικά έντυπα και κόμματα.

Υπενθυμίζουμε πως η προετοιμασία της χώρας για τον εθνικό στόχο των Αγώνων αποτέλεσε το πρώτο πεδίο δοκιμής του δικαίου της εξαίρεσης, που θαυματούργησε κατόπιν με τα μνημόνια: ανάθεση του όλου έργου σε μια ανεξέλεγκτη «ιδιωτική» Α.Ε. («Αθήνα 2004»), χρηματοδοτούμενη από τον κρατικό προϋπολογισμό (Ν. 2598/98)· ειδικό δίκαιο για τις ολυμπιακές συμβάσεις, «κατ’ εξαίρεση από κάθε κείμενη διάταξη της εσωτερικής νομοθεσίας» (ΦΕΚ 1999/Α/276)· αυτόματη εγκυρότητα των τελευταίων, δίχως υποχρεωτικό έλεγχο νομιμότητας, έναν μήνα μετά την υπογραφή τους (ΦΕΚ 2000/ΑΕ-ΕΠΕ/11604) και άλλα συναφή.

Οταν την άνοιξη του 2010 ήρθε η στιγμή να αποπληρωθούν τα δάνεια που φαγώθηκαν στο σχετικό πάρτι (το οποίο δεν είχε, φυσικά, την παραμικρή σχέση με το «πελατειακό κράτος» και τις «ομάδες συμφερόντων» -βλ. συνδικάτα- που τόσο ενοχλούν την εφημερίδα και τον κ. καθηγητή), εισήλθαμε ως κοινωνία στον νάρθηκα των μνημονίων. Ποιος θυμάται όμως πλέον (και -κυρίως- ποιος θυμίζει) τέτοιου είδους μικρολεπτομέρειες; Για τη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου δεν φταίει το πολυδάπανο εθνικό έπος της κυρίας Αγγελοπούλου, αλλά οι συντάξεις που δεν κόπηκαν εγκαίρως!

● Ακρως παραπλανητικά λειτουργεί επίσης η απόδοση στις εκλογές του 2009 του φοβερού δημοσιονομικού εκτροχιασμού της προηγούμενης διετίας, επί Καραμανλή τζούνιορ. Στην πραγματικότητα, συνέβη ακριβώς το αντίθετο: ο μίνι εθνάρχης απέδρασε μέσω εκλογών από την πρωθυπουργία, μόλις δύο χρόνια μετά την προηγούμενη νίκη του το 2007, επειδή ακριβώς η κυβέρνησή του είχε ξεχαρβαλώσει πλήρως την οικονομία και το δημοσιονομικό κραχ ήταν επί θύραις.

Καμία πρωτοτυπία

Οφείλουμε βέβαια να παραδεχτούμε πως ο κ. Καζάκος ουδόλως πρωτοτυπεί με τα παραπάνω. Οπως έχουμε εξηγήσει αναλυτικά σε πρόσφατο αφιέρωμά μας («Εφ.Συν.», 16/3/2019), η στοχοποίηση της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης ως εγγενώς υπαίτιας για τις κατά καιρούς εκτροπές των δημόσιων οικονομικών αποτέλεσε πάγιο επιχείρημα των καθ’ ημάς «αντιλαϊκιστών», ήδη από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα −αμέσως μετά την «υπερβολικά πρόωρη» καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας (απόρροια, αυτή η τελευταία, της επαναστατικής γέννησης του νεοελληνικού κράτους).

Η χοντροκομμένη και απροκάλυπτη αναβίωση αυτού του παμπάλαιου σχήματος στην τωρινή συγκυρία ταιριάζει δε μια χαρά με τα διακηρυγμένα σχέδια της εγχώριας Δεξιάς, ήδη από την εποχή του μικρού Καραμανλή, για θεσμική αντικατάσταση του υπαρκτού ελληνικού λαού (που εργάζεται, φορολογείται, νοσηλεύεται, συνταξιοδοτείται κ.λπ. στην Ελληνική Δημοκρατία) από ένα τεχνητό εκλογικό σώμα στο οποίο θα έχουν προστεθεί εκατομμύρια «ομογενείς» πολλοστής γενεάς από κάθε γωνιά της υφηλίου, παντελώς άσχετοι με την ελληνική πραγματικότητα.

Τα πραγματικά συμφέροντα πολλών εξ αυτών συνάδουν άλλωστε πλήρως με μια Ελλάδα «φτηνή» κι εξαρτημένη από την πολιτικοϊδεολογική πατρωνία κι ελεημοσύνη τους, όπως συνέβαινε με τα δέματα εξ Αμερικής εκεί γύρω στο 1950.

Μια ματιά στη στήλη αλληλογραφίας της αγγλόγλωσσης «Kathimerini» την άνοιξη του 2003, όταν ο σκληρός πυρήνας της υπερατλαντικής ομογένειας εξέφραζε με κάθε τρόπο την οργή του για την πάνδημη αντίθεση της ελληνικής κοινωνίας στην αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτική γι’ αυτές τις ενδόμυχες διαθέσεις.

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Ουγγαρία και ελευθεροτυπία
Τα βήματα της Τουρκίας στον αφανισμό της ελευθεροτυπίας φαίνεται να ακολουθεί η Ουγγαρία, καθώς τρία 24ωρα μετά την επικράτηση του ακροδεξιού πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν στις κοινοβουλευτικές εκλογές, η...
Ουγγαρία και ελευθεροτυπία
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Ανοησίες
Οι άστοχες ενέργειες της Μ.Τ. και του σύνδικου έχουν θέσει σε κίνδυνο την ικανοποίηση των απλήρωτων εργαζομένων. Ας ελπίσουμε ότι η Δικαιοσύνη, στην οποία προσέφυγαν και οι δύο, θα δώσει λύση, ακυρώνοντας τα...
Ανοησίες
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Μηνύει εφημερίδα ο Αβραμόπουλος
Για άθλιο και συκοφαντικό πρωτοσέλιδο κυριακάτικου φύλλου κάνει λόγο ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, τονίζοντας πως προτίθεται να καταφύγει άμεσα στη δικαιοσύνη. 
Μηνύει εφημερίδα ο Αβραμόπουλος
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Αντιδράσεις για τον στρατό που θα «φροντίζει για την εσωτερική ασφάλεια»
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας προχώρησε σε διευκρινιστική δήλωση μετά το σάλο που προκλήθηκε. Σφοδρή επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ.
Αντιδράσεις για τον στρατό που θα «φροντίζει για την εσωτερική ασφάλεια»
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Τους κράζουν ακόμα και οι δικοί τους για την «αξιοκρατία»
Ακόμα και τα φιλικά στην κυβέρνηση Μέσα Ενημέρωσης προειδοποιούν τον πρωθυπουργό ότι η συνεχιζόμενη κάλυψη στον Αντώνη Διαματάρη μπορεί να σημαίνει απώλεια του «πλεονεκτήματος της αξιοκρατίας».
Τους κράζουν ακόμα και οι δικοί τους για την «αξιοκρατία»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας