Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η επόμενη μέρα της επιστροφής στην πατρίδα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η επόμενη μέρα της επιστροφής στην πατρίδα

  • A-
  • A+

Μπορεί η περιπέτειά τους να έλαβε αίσιο τέλος, ωστόσο δεν παύει να είναι περιπέτεια και μάλιστα πολύ σοβαρή. Στην οποία ενεπλάκησαν όχι μόνο οι δύο Ελληνες στρατιωτικοί, ούτε μόνο οι δύο χώρες (Ελλάδα - Τουρκία), αλλά θεσμικοί παράγοντες της Ευρώπης (και όχι μόνο) και, φυσικά, στο ανθρώπινο επίπεδο, οι δύο οικογένειες των παιδιών, αλλά και όλος ο κόσμος που παρακολουθούσε τις εξελίξεις.

Τις εξελίξεις μιας παράλογης και παράνομης κράτησης σε ένα κράτος όπου η δικαιοσύνη και ο τρόπος που δρουν οι δικαστικές Αρχές τίθενται διαρκώς σε αμφισβήτηση, ειδικά τα τελευταία χρόνια.

Τις εξελίξεις που για μήνες ουσιαστικά δεν υπήρχαν: «Δεν ξέραμε τι να πιστέψουμε απ’ όσα ακούγαμε. Δεν γνωρίζαμε τι μπορεί να γίνει», δήλωσαν χαρακτηριστικά στην «Εφ.Συν.» τόσο ο πατέρας του Αγγελου Μητρετώδη όσο και ο θείος του Δημήτρη Κούκλατζη.

Για περισσότερους από πέντε μήνες, από την 1η Μαρτίου 2018 και για 167 μέρες (όπως ακριβώς τις μετρούν οι φυλακισμένοι), ο 25χρονος ανθυπολοχαγός Αγγελος Μητρετώδης και ο 29χρονος λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης κρατούνταν στις φυλακές της Αδριανούπολης, χωρίς να έχει απαγγελθεί κατηγορητήριο.

Είχαν συλληφθεί σε περιπολία ρουτίνας στις Καστανιές Εβρου, υπό άσχημες καιρικές συνθήκες, από Τούρκους συνοροφύλακες, για παράνομη είσοδο σε τουρκικό έδαφος.

Αν και άνθρωποι που έχουν υπηρετήσει τη θητεία τους στην περιοχή κάποια χρόνια πριν μας είπαν πως η επικοινωνία «για κουβέντα και τσιγάρο» με τους Τούρκους φαντάρους ήταν σύνηθες φαινόμενο, στην περίπτωση των δύο νέων μετετράπη σε «σοβαρό ατόπημα με το ενδεχόμενο της στρατιωτικής κατασκοπίας», όπως ήταν το επιχείρημα των τουρκικών Αρχών.

Νικόλαος Μητρετώδης, πατέρας του ανθυπολοχαγού Αγγελου Μητρετώδη

«Δεν ένιωσε φόβο ο Αγγελος. Μόνο πίκρα»

«Πρωτόγνωρη περιπέτεια. Πρωτόγνωρα και τα συναισθήματα», μας είπε ο πατέρας του Αγγελου Μητρετώδη, Νικόλαος. Μετά την άφιξη των παιδιών στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» και τις πολύωρες ιατρικές εξετάσεις που ακολούθησαν, όλη η οικογένεια επέστρεψε στο σπίτι τους στην Καστοριά.

«Το πρώτο βράδυ δεν κοιμηθήκαμε καθόλου. Πώς να κοιμηθούμε; Μετά ξεκουραστήκαμε κάπως. Αν και η κούραση των τελευταίων μηνών δεν ξέρω πώς μετράται», μας είπε. «Ομως, ο Αγγελος είναι μαζί μας!», συνέχισε με συγκρατημένη συγκίνηση.

Ο Αγγελος είναι το μοναχοπαίδι και ο μοναχογιός της οικογένειας. Με πατέρα αξιωματικό της αστυνομίας και θείο στις Ειδικές Δυνάμεις, αποφάσισε και ο ίδιος να μπει στην στρατιωτική Ακαδημία.

Οντας πολύ καλός μαθητής, πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις και στα 25 χρόνια του είναι ανθυπολοχαγός.

«Σε δέκα μέρες έχει και τα γενέθλιά του...», μας λέει ο πατέρας του. «Ηταν δική του επιλογή να ακολουθήσει στρατιωτικές σπουδές. Πάντοτε έκανε συνειδητές κινήσεις. Ακόμα και αυτή η βασανιστική, για όλους μας, περιπέτεια δεν νομίζω πως τον έκανε να σκεφτεί διαφορετικά για το τι έχει αποφασίσει να κάνει στη ζωή του. Απ’ όσο μπόρεσα να κρίνω, τώρα πια μετά την ανέλπιστη επιστροφή του, δεν έχει αφήσει όλο αυτό κανένα απωθημένο μέσα του. Καμία αλλαγή. Ελάχιστα τραύματα τού άφησε νομίζω. Ισως και να τον δυνάμωσε, καθώς όταν στην τελετή υποδοχής μίλησε με τους ανωτέρους του και του ανέφεραν την άδεια που θα πάρει, ο ίδιος τους απάντησε πως “εγώ μπορώ να έρθω και αύριο”».

Ωστόσο, δεν το λες και λίγο, δες το λες και απλό το να κρατείσαι σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, χωρίς κατηγορητήριο και με ένα αβέβαιο μέλλον όσον αφορά την υπόθεσή σου. Πόσο δύσκολο ήταν για τον ίδιο;

«Ο Αγγελος οπλίστηκε με αποθέματα ψυχής», μας απάντησε σοβαρά και ήρεμα ο πατέρας του. «Επίσης, δεν νομίζω πως προέκυψε φόβος. Δεν νομίζω πως φοβήθηκε. Είχε καταλάβει πως δεν ήταν παρά ένα πολιτικό παιχνίδι για γερά νεύρα το οποίο απαιτούσε από τη μεριά και των δύο παιδιών τεράστια αποθέματα υπομονής και φρονήματος. Ετσι έπρεπε να αντιμετωπιστεί και έτσι το αντιμετώπισε και το παιδί μου».

Οσο για τους γονείς, «ήμασταν και εμείς, όπως και τα παιδιά, σε μία κατάσταση διαρκούς αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Ειδικά η μητέρα του, ως μάνα ήταν πιο ευαίσθητη. Η μητέρα της της στάθηκε πολύ, καθώς η ίδια ήταν σε διαρκή ανησυχία. Ηταν φυσικό, καθώς ακούγαμε τις ειδήσεις και τα πιθανά σενάρια φάνταζαν εφιαλτικά. Θυμάμαι πως κάποιοι είχαν πει ότι μπορεί να κρατηθούν και για 15 χρόνια. Περνούσαμε από τη μία συναισθηματική κατάσταση στην άλλη. Ελεγα στη γυναίκα μου πως όλα αυτά δεν είναι παρά εκτιμήσεις του καθενός, στις οποίες δεν πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη. Από την άλλη βέβαια, δεν είχαμε να κάνουμε και με ένα κράτος δικαίου ούτε με μία νόμιμη κράτηση, οπότε πολλά περνούσαν από το μυαλό μας».

«Από την άλλη, αν και μιλούσαμε μαζί του, αυτό γινόταν μόνο μια φορά την εβδομάδα. Δεν ήταν εύκολα τα πράγματα. Η πραγματικότητα ήταν σκληρή, αλλά ακριβώς αυτό μας υποχρέωνε να έχουμε κουράγιο», τονίζει διακριτικά.

Οσο για τις συνθήκες κράτησης, ο Νίκος Μητρετώδης μάς λέει: «Ηταν μαζί με τον Δημήτρη, σε ένα κελί 3 επί 3, χωρίς να έχουν επαφή με τους άλλους κρατουμένους. Θα πω πως οι συνθήκες ήταν ανθρώπινες. Ως εκεί... Ηταν δύσκολα», ξαναλέει.

Τι αίσθηση έμεινε στον γιο του μετά από αυτούς τους πεντέμισι μήνες;

«Δεν ένιωσε φόβο. Ούτε κάτι παρόμοιο - κακία ή απογοήτευση. Μα νομίζω ένιωσε πίκρα. Πίκρα για τη μη απάντηση στο ερώτημα “γιατί να υποστεί αυτό το βασανιστήριο;”. Μπορεί να μην ήταν σωματικό το βασανιστήριο, ωστόσο βασανιστήριο δεν είναι όταν σου στερούν το βασικό, το πρωταρχικό ιδανικό, αυτό της ελευθερίας, για το οποίο έχουν δοθεί τόσοι αγώνες και την υπεράσπιση του οποίου έχει ταχθεί να υπερασπίζεται και κάθε Ελληνας στρατιωτικός;», ήταν η απάντηση του κ. Μητρετώδη.

«Ευτυχώς, εκ του αποτελέσματος φάνηκε πως έγιναν οι σωστές κινήσεις, ώστε να λήξει αυτή η περιπέτεια», λέει στο τέλος, μετρώντας πολύ προσεκτικά τα λόγια του. «Το έχω πει πολλές φορές, μα θα το πω και πάλι: ευχαριστώ την πολιτική ηγεσία και τη στρατιωτική για τα όσα έκαναν. Και την Εκκλησία για τη στήριξή της και τον δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά και όλους τους ανθρώπους για την ανυστερόβουλη υποστήριξή τους».

«Τη χρειαζόσασταν αυτήν τη στήριξη;», τον ρωτάμε. «Θα σας απαντήσω με δύο στίχους του εθνικού μας ποιητή, από τον Υμνο εις την Ελευθερίαν, που γράφτηκε το 1823, δηλαδή κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821: Δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή... Πρέπει να υπάρχουν ανοιχτές πόρτες, ακόμα και αν δεν ξέρεις ποια θα είναι η κατάλληλη», καταλήγει.

Χρήστος Κούκλατζης, θείος του λοχία Δημήτρη Κούκλατζη

«Εξι μήνες παρακλήσεις και προσευχές»

Ο θείος του Ελληνα υπαξιωματικού, 29χρονου λοχία Δημήτρη Κούκλατζη, συνομίλησε τηλεφωνικά με τον ανιψιό του μετά την απελευθέρωσή του και μίλησε στην «Εφ.Συν.» για τα όσα πέρασαν ως οικογένεια έως εκείνη τη στιγμή.

«Τώρα είμαστε καλά», ήταν τα πρώτα του λόγια. «Εγώ βρίσκομαι στην Αλεξανδρούπολη τώρα. Οι γονείς του Δημήτρη μαζί με τον ίδιο έχουν παραμείνει στη Θεσσαλονίκη, καθώς λίγες μέρες πριν γέννησε η αδερφή του και είναι όλοι μαζί με το μωρό. Μετά θα πάνε στην Ορεστιάδα... Ναι, τώρα είμαστε καλά», μας εξηγεί.

Ο ίδιος, σύμφωνα με δημοσιεύματα, φαίνεται πως είχε κάνει λόγο για «γολγοθά» που ανέβηκαν οι γονείς των δύο στρατιωτικών.

Σε μας, ωστόσο, μίλησε πιο απλά και διευκρίνισε πως «δεν θυμάμαι να έχω χρησιμοποιήσει αυτά τα λόγια. Ωστόσο, ήταν σίγουρα μια δύσκολη κατάσταση. Δεν μπορώ όμως να μιλήσω ούτε εκ μέρους του μικρότερου αδερφού μου Νίκου, του πατέρα του Δημήτρη και, φυσικά, πώς θα μπορούσα να βρω τον πλούτο των λέξεων που χρειάζεται για να περιγράψει κάποιος το πώς ένιωθε τόσους μήνες η μάνα του;» εξομολογείται.

«Μπορώ, όμως, με σιγουριά να σας πω πως το δράμα ήταν ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα», μας λέει. «Δεν ξέραμε πώς και δεν μπορούσαμε κιόλας να βοηθήσουμε. Για μας, εδώ πίσω στην Ελλάδα, υπήρχαν δύο δρόμοι αντιμετώπισης της κατάστασης, αν θέλετε. Ο πρώτος ήταν ο ρεαλιστικός: είχαμε να κάνουμε με μία δύσκολη, σκοτεινή κατάσταση, με πολύ δυσμενείς συνθήκες και απαισιόδοξα σενάρια. Ο άλλος ήταν πιο... εσωτερικός. Καθώς είμαστε θρήσκοι, όλο αυτό τον καιρό απευθυνόμασταν στην Παναγιά. Εκεί είχαμε εναποθέσει τις προσδοκίες, τις ευχές και τις ελπίδες μας. Με ρωτάτε αν άναψα λαμπάδα... Μία μόνο; Εξι μήνες τώρα, όλο παρακλήσεις και προσευχές. Γι’ αυτό και μίλησα για “θαύμα”, όταν μάθαμε πως θα ‘ρθούνε τα παιδιά μας ανήμερα της Παναγίας. Αυτό έγινε. Θαύμα...».

Οσο για τον ανιψιό του, Δημήτρη, όταν μίλησε γι’ αυτόν, η φωνή του γλύκανε και ήρεμα μας είπε: «Είναι γίγαντας στον κορμό και αθώος στην ψυχή. Αυτό είναι. Ενα αθώο παιδί, πολύ ευγενικό, που ποτέ δεν είχε καβγάδες και φωνές... Τώρα είμαστε καλά», κατέληξε συγκινημένος, ευχαριστώντας για άλλη μία φορά όλους όσοι βοήθησαν για να είναι ακριβώς αυτό και πάλι: καλά.

 Δήλωση του Νικόλαου Κούκλατζη, πατέρα του λοχία Δημήτρη Κούκλατζη, στην «Εφ.Συν.»:

«Ζούμε το θαύμα που μας πρόσφερε η Παναγιά μας και η ηγεσία της πατρίδας μας και απολαμβάνουμε τώρα εντελώς ιδιωτικές στιγμές. Ευχαριστούμε τον Ελληνισμό ολόκληρο για τη συμπαράστασή του».

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Το θαύμα της Παναγιάς;
Ισως να ήταν ένα καλοπρογραμματισμένο σχέδιο του προέδρου Ερντογάν να φανεί σαν κίνηση «θεάρεστη» παραμονές 15αύγουστου, ίσως απέδωσε η «αθόρυβη ελληνική διπλωματία», όπως είπε ο υφυπουργός Εξωτερικών Τέρενς...
Το θαύμα της Παναγιάς;
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τουρκικές υπερπτήσεις στο Αιγαίο μία ημέρα μετά την επίσκεψη Πομπέο
Μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας προχώρησαν σε υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικά νησιά μία ημέρα με την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο και ενώ σήμερα συνεχίζεται ο δεύτερος γύρος...
Τουρκικές υπερπτήσεις στο Αιγαίο μία ημέρα μετά την επίσκεψη Πομπέο
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Απάντηση στον Ερντογάν από Πάιατ
«Δεν θα προβληματιζόμουν ιδιαίτερα για τους χάρτες», δήλωσε ο Αμερικανός πρέσβης, τονίζοντας ότι είναι αναμφισβήτητη η ελληνική κυριαρχία ● Νέα πρόκληση από την Αγκυρα με την έκδοση NAVTEX για περιοχή ήδη...
Απάντηση στον Ερντογάν από Πάιατ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τουρκικές παραβιάσεις λίγο πριν το Πάσχα
Σχεδόν ταυτόχρονα, σε τρία διαφορετικά σημεία του Αιγαίου, αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας της Τουρκίας εισήλθαν στον ελληνικό εναέριο χώρο το πρωί της Μ. Παρασκευής.
Τουρκικές παραβιάσεις λίγο πριν το Πάσχα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας