• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    15°C 11.4°C / 17.3°C
    1 BF
    71%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 11.2°C / 15.3°C
    0 BF
    80%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    14°C 14.0°C / 17.9°C
    1 BF
    66%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    9°C 8.9°C / 11.4°C
    0 BF
    93%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    11°C 10.9°C / 10.9°C
    0 BF
    82%
  • Βέροια
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 10.9°C / 14.6°C
    2 BF
    81%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 7.4°C / 9.0°C
    1 BF
    93%
  • Αγρίνιο
    Ελαφρές νεφώσεις
    14°C 13.6°C / 14.6°C
    1 BF
    84%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    17°C 14.3°C / 18.8°C
    4 BF
    68%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    15°C 12.9°C / 14.9°C
    1 BF
    77%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    17°C 16.2°C / 18.5°C
    4 BF
    55%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    13°C 12.9°C / 12.9°C
    1 BF
    59%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 15.9°C / 15.9°C
    0 BF
    82%
  • Λάρισα
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 10.9°C / 11.5°C
    0 BF
    93%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    11°C 11.5°C / 11.5°C
    1 BF
    84%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    20°C 15.8°C / 19.8°C
    3 BF
    64%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    14°C 11.6°C / 17.5°C
    1 BF
    80%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 11.0°C / 14.4°C
    1 BF
    76%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    14°C 11.5°C / 15.4°C
    1 BF
    82%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    0 BF
    91%

Αλάκερη η πολιτεία ήταν ένα φρούριο, η κάθε ψυχή ήταν κι αυτή ένα φρούριο

  • A-
  • A+
Καταγραφή και σχολιασμός των τοπογραφικών πληροφοριών για τo Ηράκλειο ( Μεγάλο Κάστρο) που αναφέρει ο Νίκος Καζαντζάκης στο κορυφαίο του μυθιστόρημα «O καπετάν Μιχάλης».

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς· Κ.Καβάφης, Η Πόλις, απόσπ.

Ακολουθούν αυτούσια αποσπάσματα από το μυθιστόρημα «Ο καπετάν Μιχάλης». Κάθε απόσπασμα περιέχει ένα ή περισσότερα στοιχεία για την πόλη του Ηρακλείου, στην εποχή του καπετάν Μιχάλη και τελειώνει με την αναγραφή της σελίδας. Ακολουθούν σχόλια του υπογράφοντος.

Αλάκερη η πολιτεία ήταν ένα φρούριο, η κάθε ψυχή ήταν κι αυτή ένα φρούριο αιώνια πολιορκούμενο κι είχαν καπετάνιο έναν άγιο, τον Άι-Μηνά, τον προστάτη του Μεγάλου Κάστρου*. Όλη τη μέρα στέκουνταν ακίνητος στο κόνισμά του, μέσα στη μικρή εκκλησιά του, καβάλα σε ψαρί άλογο, και κρατούσε όρθιο ένα κόκκινο κοντάρι. Κοντοσγουρογένης, ηλιοκαμένος, αγριομάτης. Φορτωμένος με τα’ ασημένια ταξίματα, χέρια, μάτια, πόδια, καρδιές, που οι Καστρινοί είχαν κρεμάσει στη χάρη του και του ζητούσαν να τους γιάνει. Έμενε ακίνητος όλη τη μέρα και καμώνουνταν πως ήταν τάχατε μονάχα ζωγραφιά – μπογιά και σανίδι. Μα ευτύς ως έπεφτε η νύχτα και μαζεύουνταν οι Χριστιανοί στα σπίτια τους, κι ένα ένα έσβηναν τα φώτα, έδινε μια, αναμέριζε τα’ ασημένια ταξίματα και τις μπογιές, σπιρούνιζε το άλογό του κι έφερνε βόλτα τους ρωμέικους μαχαλάδες. Έβγαινε περιπολία. Δεν ήταν, μαθές, αυτός για τους Καστρινούς μονάχα άγιος, ήταν ο καπετάνιος τους. Καπετάν Μηνά τον έλεγαν και του πήγαιναν και του άναβαν κερί, τον κοίταζαν πολλήν ώρα και ποιος ξέρει τι παράπονα θα του’ χαν που αργούσε να λευτερώσει την Κρήτη. σ.9.

*Κοντοσγουρογένης, ηλιοκαμένος, αγριομάτης. Ο Νίκος Καζαντζάκης μιλά για τον Άι-Μηνά, τον προστάτη του Μεγάλου Κάστρου. Ένας καπετάνιος άγιος.

Ο καπετάν Μιχάλης πήρε το πιο μακρύ ανάγυρο για να πάει σπίτι του. Ένιωθε, δεν μπορούσε να χωρέσει απόψε σε τέσσερις τοίχους, φούσκωνε μέσα του, ξεχείλιζε η καρδιά. Δε χωρούσε στο κορμί του, μήτε στο σπίτι του. Ξαφνικά και το Μεγάλο Κάστρο(1) στένεψε, δεν τον τον χωρούσε. Πήρε δρόμο, σπίτια, σοκάκια, ανθρώποι, τον έπνιγαν. Προχωρούσε με δρασκελιές, έσφιγγε τα δόντια, θαρρείς τον κυνηγούσαν. Μπήκε στην Πλατιά Στράτα, (2),έρημη. Λιγοστά φανάρια με πετρέλαιο έριχναν αχνές κοκκινωπές λάμψες χάμω στο καλντερίμι. Πέρασε το παζάρι, ένα τούρκικο μαγέρικο ήταν ακόμα ανοιχτό, ένας καφενές, δυο τρεις ταβέρνες. Κάποιος τον φώναξε, του φάνηκε η φωνή του καπετάν Πολυξίγκη, γόργωσε το βήμα, ξέφυγε. Έφτασε απόξω από του Πασά την Πόρτα, στο μαρμαρένιο βενετσάνικο συντριβάνι με τα λιοντάρια. (3) Σήκωσε τα μάτια, είδε το Μεγάλο Πλάτανο,(4), τον καταραμένο, ζύγωσε, κανένας δεν περνούσε, έκαμε το σταυρό του. – Ο Θεός ν` αγιάσει τα κόκαλα σας, μουρμούρισε. Καλήν αντάμωση, πατέρες! .. Πήρε πάλι δρόμο, μπήκε σ` ένα στενόμακρο σκοτεινό σοκάκι,( 5), βγήκε στις Τρείς Καμάρες. Ψυχή. Ξεκούμπωσε το πουκάμισο του, τον έπνιγε. Πήρε αναπνιά, κοίταξε. Πέρα, καταβορρά, γυαλοκοπούσε και μούγκριζε η θάλασσα, γύρα του αερογράφουνταν τα βουνά γαλαζόμαυρα, ο Γιούχτας, η Σελένα, ο Ψηλορείτης.( 6) Απάνω ψηλά στον ουρανό, έκαιγαν τα` άστρα. Έφερε βόλτες απάνωκάτω, φρουμάζοντας σαν άλογο. Έφτασε ως το χαντάκι (7) που περιζώνει το Κάστρο. Αντίκρα σε μια ξεμοναχεμένη ντάπια, ξεχώριζαν λίγα χαμόσπιτα. Ήταν η Μεσκηνιά, το λεπροχώρι. Πιο χαμηλά, απάνω από τη θάλασσα, μια άλλη ντάπια, «Οι Εφτά Μπαλτάδες». Από κει, τώρα και πάνω από διακόσια χρόνια, χίμηξαν οι Τούρκοι και πάτησαν το Μεγάλο Κάστρο. Κι είναι ακόμα εφτά από τους μπαλτάδες τους καρφωμένοι στο χώμα. Πέρα στο πέλαγο διάνευε ανάρια, ανακουφωτό σα χελώνα, το ερμονήσι η Ντία. σ. 42-43.

1.Το Ηράκλειο

1. Ηράκλειο

2. Πλατιά Στράτα: Ο κεντρικός δρόμος της πόλης, πολύ κοντά στο σπίτι του Καζαντζάκη.

3. Τα Λιοντάρια: Η πλατεία, στο κέντρο, πολύ κοντά στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου και στη Βικελαία Βιβλιοθήκη.

4. Μεγάλος Πλάτανος: Ο μεγάλος πλάτανος που κρεμούσαν τους χριστιανούς επαναστάτες. Επαναστάσεις, ξεσηκωμοί, ταραχές δεν έλειπαν από την Κρήτη στην Τουρκοκρατία γι` αυτό πάντα στον πλάτανο κρεμότανε από τα μεγάλα κλαδιά του σκοινιά με έτοιμες θηλιές. Ο καπετάν Μιχάλης οργιζόταν κάθε φορά που αντίκριζε αυτόν τον πλάτανο και είχε σκεφτεί να τον κόψει.

5. Η σημερινή οδός Δαιδάλου που αρχίζει από τα Λιοντάρια και φτάνει στις Τρεις Καμάρες.

6. Η θέα από τις Τρεις Καμάρες.

7. Από το χαντάκι αυτό πήρε το όνομα Χάνδαξ, το Ηράκλειο.

…ακούει πίσω του πεταλιές αλόγου*, μα δεν ήταν ετούτο άλογο σαν εκείνα που κατέχουμε, που τρώνε κριθάρι, χλιμιντρούν και κάνουν καβαλίνες, ο Μπαρμπαγιάννης το γνώρισε από τις πεταλιές, που ήταν μαλακές, σα να `ταν τυλιμένα με μπαμπάκι τα πέταλα, κι` από μιαν άγια μυρωδιά μοσκολίβανου που περιχύθηκε στον αγέρα… Κατάλαβε ο Μπαρμπαγιάννης, δεν ήταν η πρώτη φορά, κόλλησε στον τοίχο, έκαμε το σταυρό του και περίμενε. Το απάλαφρο ανάερο τριπόδιζύγωνε,η μυρωδιά πλήθαινε. Μνήσθητι μου Κύριε, μουρμούρισε, Άγιε Μηνά μου, καλησπερούδια σου! σ. 57.

*Η περιπολία του καπετάνιου Άγίου Μηνά, προστάτη του Μεγάλου Κάστρου, τις νύχτες, στη σκλαβωμένη πολιτεία.

Ανέβαινε τον ανήφορο κατά τον Άι- Μηνά, περασε από του Ιδομενέα τη βρύση*, στάθηκε. σ.89.

*Η βρύση του Ιδομενέα βρίσκεται στην οδό Λυσίμαχου Καλοκαιρινού πίσω από το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ( Μουσείο Καλοκαιρινού).  Το Ηράκλειο έχει ακόμα και σήμερα πρόβλημα με την ύδρευση. Μια περιπέτεια αιώνων, που άφησε στην πόλη μικρά κομψά μνημεία. Πρόκειται για τις κρήνες που κατασκευάστηκαν στα κρητοβενετσιάνικα χρόνια και στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Να θυμηθούμε μερικές: Κρήνη του Μοροζίνι ( τα γνωστά Λιοντάρια), Κρήνη Μπέμπο, στην πλατεία Κορνάρου, ο Κουμπές στην ίδια πλατεία, η κρήνη Πριούλι πίσω από το Μποδοσάκειο στην οδό Γοργολαίνη, η κρήνη Μερτζά στην οδό Αλμπέρ, η κρήνη Χανιαλή κάτω από την πύλη του Αγίου Γεωργίου,η γειτονική της κρήνη Γενιτσάρ Αγά..

Η Πλατιά Στράτα ήταν η μια από τις δυο βασιλόφλεβες* του Μεγαλόκαστρου. Ξεκινούσε από των Χανιών την Πόρτα δυτικά, κι έφτανε στου Λαζαρέτου την Πόρτα, όπου ήταν η μεγάλη πλατεία, οι Τρεις Καμάρες, κι ο μπαξές του πασά- ένα ξύλινο κιόσκι μέσα σε μια τούφα κατασκόνιστα δέντρα, όπου κάθε Παρασκευή έπαιζαν οι νιζάμηδες μουσική. Η άλλη βασιλόφλεβα έκοβε σταυρωτά την πρώτη. Κινούσε από την Καινούρια Πόρτα, κατανότου, κατέβαινε ως το λιμάνι. Στη σταύρωση ήταν το Μαϊντάνι, η καρδιά της πολιτείας. Στην Πλατιά Στράτα βρίσκουνταν τα στιβανάδικα, τα γυαλάδικα, τα εμπορικά, οι ρωμέικοι καφενέδες, οι σπετσαρίες. Τα μαγαζιά κολλητά το ένα στο άλλο, έπιναν ψιλή κουβέντα, οι νοικοκύρηδες, καλφάδες και παραγιοί έκαναν χωρατάδες, πείραζαν ο ένας τον άλλο, κουτσομπόλευαν και σκούσαν στα γέλια..σ. 92.

*Βασιλόφλεβες λέει ο Καζαντζάκης τις δύο κεντρικές οδικές αρτηρίες της πόλης. Τι φλέβες, τι αρτηρίες; Την κύρια βασιλόφλεβα την διέσχιζα κάθε σχολική μέρα, στα χρόνια του εξατάξιου γυμνασίου, από το 1963 ως το 1969. Ξεκινούσα από την πατρική κατοικία, στην οδό Τάρας, στου Μπρούμη, 100 μέτρα νότια της Χανιώπορτας, διέσχιζα όλη την Πλατιά Στράτα, περνούσα από το Καμαράκι, το Μεϊντάνι, τα Δικαστήρια και έφτανα στις Τρεις Καμάρες. Ακόμα λίγο ανατολικότερα, ήταν το Καπετανάκειο Γυμνάσιο.

Το σπιτάκι τους ήταν κοντά στο λιμάνι, εκεί που αρχίζει η Οβριακή, μέσα σε στενά στριφτοσόκακα, που τα δέρνει η τραμουντάνα και τα καίει η αρμύρα της θάλασσας… Τούτο είναι το Μεγάλο Κάστρο, το τουρκοπατημένο, ετούτα τα στενοσόκακα της φτωχογειτονιάς κι οι βρώμες των σκουπιδιών, κι ετούτη η θάλασσα της Κρήτης, που λένε πως είναι άγρια και δεν αγαπάει τους ανθρώπους..Ετούτη καλέ είναι η Παράδεισο, άλλη Παράδεισο, Θε μου, μη μου δώσεις. σ.99.

«Από τη μια μεριά τα βουνά, από την άλλη το κρητικό πέλαγος, κι από πάνω, ένας ουρανός γαλάζιος, όλο χνούδι, κι απάνω από του κάθε ανύπαντρου το κεφάλι χόρευε με χίλια τσαλίμια ο Αποσπερίτης*». σ 124.

*Μια ποιητική αναφορά του Νίκου Καζαντζάκη για την πόλη που γεννήθηκε και τόσο αγάπησε. Το μυθιστόρημα «ο καπετάν Μιχάλης» είναι ένα φιλοσοφικό έργο που γράφτηκε γύρω στα 1950. Μια απελπισμένη φωνή, μια κραυγή για την πολυπόθητη Ελευθερία. « Άμα λευτερωθεί η Κρήτη θα γελάσω» κραυγάζει ο καπετάν Μιχάλης.

Η Περβόλα ήταν ένας απέραντος ρημαγμένος κήπος στην άκρα του Μεγάλου Κάστρου, γεμάτος φραγκοσυκιές και τσουκνίδες. σ.124.

Έδωκε φτερνιστηριά στη φοράδα*, πέρασε αστραπή από την Πλατιά Στράτα, οι χριστιανοί σηκώνουνταν κι έτρεχαν να τον δουν, έφτασε στων Χανιών την Πόρτα, όπου ήταν ο μεγάλος τούρκικος καφενές με τους τρανούς αγάδες.

*Ο καπετάν Μιχάλης πάει στο τούρκικο καφενείο, μπαίνει έφιππος και με απειλές και φωνές αδειάζει το καφενείο για να πιεί τον καφέ μόνος του. Πρόκειται για την υπέρτατη προσβολή σ` όλους τους αγάδες, στον μουεζίνη, σε όλους τους Τούρκους αξιωματούχους αλλά και σε όλη την Τουρκιά του Μεγάλου Κάστρου. Όταν βγούν όλοι οι Τούρκοι έξω, ο καπετάν Μιχάλης πίνει ήσυχα- ήσυχα τον καϊμακλή καφέ του καπνίζοντας το ναργιλέ του. Κανείς δεν τα βάζει με τον ανίκητο και ατρόμητο κρητικό.

Έφταναν πια απόξω από το Μεγάλο Κάστρο, στα παλιά πολεμικά χαντάκια, που `χαν τώρα γίνει μποστάνια και λαχανόκηποι… ακούστηκε μέσα στη σιγαλιά του δειλινού το Μεγάλο Κάστρο να γαβγίζει, να χλιμιντρίζει, να φωνάζει, και πίσω του βαριά, μεγαλοδύναμη, η θάλασσα που βογκούσε. σ.285.

Το «σχέδιο πόλεως» του Μεγάλου Κάστρου από το μυθιστόρημα « ο καπετάν Μιχάλης»: Μεγάλο Κάστρο, Πλατιά Στράτα, Λιοντάρια, Μεγάλος Πλάτανος, Τρεις Καμάρες, Μεσκηνιά, Οι Εφτά Μπαλτάδες, Πόρτα του Λαζαρέτου, Χανίων Πόρτα, Καινούρια Πόρτα, Μεϊντάνι, Οβριακή, Περβόλα..

Ο Καπετάν Μιχάλης είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα και έχει μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Τα γεγονότα αναφέρονται στον ξεσηκωμό του 1889. Κεντρικός ήρωας είναι ο καπετάν Μιχάλης που μένει ασυμβίβαστος, επιθετικός, απρόσιτος, αγέλαστος, άγριος, ανυπόταχτος, στιφύς, μαυροντυμένος και αξύριστος μέχρι να ελευθερωθεί η Κρήτη( όπως δήλωνε ο ίδιος).

Όταν άρχισα τώρα στα γεράματα να γράφω τον Καπετάν Μιχάλη, ο κρυφός μου σκοπός ήταν τούτος: να σώσω, ντύνοντας το με λέξεις, τ' όραμα του κόσμου όπως το πρωταντίκρισαν και το δημιούργησαν τα παιδικά μου μάτια. Κι όταν λέω τ' όραμα του κόσμου, θέλω να πω το όραμα της Κρήτης. Δεν ξέρω τι γίνουνταν, την εποχή εκείνη, στ' άλλα παιδιά της λευτερωμένης Ελλάδας· μα τα παιδιά της Κρήτης ανάπνεαν έναν αέρα τραγικό στα ηρωικά και μαρτυρικά χρόνια του Καπετάν Μιχάλη, όταν οι Τούρκοι πατούσαν ακόμα τα χώματα μας και συνάμα άρχιζαν ν' ακούγονται να ζυγώνουν τα αιματωμένα φτερά της Ελευτερίας. Στην κρίσιμη αυτή μεταβατική στιγμή, τη γεμάτη πυρετό κι ελπίδες, τα παιδιά της Κρήτης γίνουνταν γρήγορα άντρες· οι ανύπνωτες έγνοιες των μεγάλων γύρα τους για την πατρίδα, για τη λευτεριά, για το Θεό που προστατεύει τους Χριστιανούς, για το Θεό που σηκώνει το σπαθί του να διώξει τους Τούρκους, κατασκέπαζαν τις συνηθισμένες χαρές και στεναχώριες του παιδιού. Νίκος Καζαντζάκης, η αρχή του προλόγου του «καπετάν Μιχάλη».

Ο τόπος δράσης είναι κυρίως το σημερινό Ηράκλειο που ο Καζαντζάκης το αναφέρει με τ` όνομα Μεγάλο Κάστρο. Το Ηράκλειο ακουγόταν και ως Χάνδακας, ως Χώρα, αλλά και ως Κάντια( Candia). Τα 5 αυτά ονόματα πολλές φορές ήταν σε ταυτόχρονη χρήση από τους Ηρακλειώτες, τους χωρικούς και τους αλλοδαπούς.

Κρητικές Επαναστάσεις( οι πιο σημαντικές) κατά την Τουρκοκρατία: 1770 επανάσταση του Δασκαλογιάννη, 1821-1830, 1841, 1866- 1869, 1878, 1889, 1897-1898, 1905 και η επανάσταση του Θερίσου όπου πρωταγωνίστησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1905.

* Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.

** Ειρήνη, Νίκο, Μπάμπη, Λίνα, Μιρέλλα, Μαρώ, Έλλη, Λάμπη, για να γνωρίσετε καλύτερα τον τόπο των γονιών σας.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ονειροντυμένες λέξεις: Οι ομορφοκαμωμένες, πρωτότιμες «κόρες» του Νίκου Καζαντζάκη
Οι λέξεις στο έργο του Καζαντζάκη είναι σεβαστές, αφέντρες, καπετάνισσες, κοσμοδέσποινες, πρωτότιμες, χρυσοβουλάτες, ευγενικές και γνωρίζουν την τέχνη του αυτοσχεδιασμού.
Ονειροντυμένες λέξεις: Οι ομορφοκαμωμένες, πρωτότιμες «κόρες» του Νίκου Καζαντζάκη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι «μυρωδιές» στο μυθιστόρημα «ο καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη
Ακολουθούν αυτούσια αποσπάσματα από το μυθιστόρημα « Ο καπετάν Μιχάλης». Κάθε απόσπασμα «έχει τη μυρωδιά του» και τελειώνει με την αναγραφή της σελίδας. Μερικές φορές ακολουθούν σχόλια του υπογράφοντος.
Οι «μυρωδιές» στο μυθιστόρημα «ο καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το τρισυπόστατο μεταφυσικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι «ο καπετάν Μιχάλης»
Τρεις κορυφαίοι δημιουργοί συναντώνται στο μουσικό έργο «Ο καπετάν Μιχάλης». Είναι οι: Νίκος Καζαντζάκης, Μάνος Χατζιδάκις, Φλέρη Νταντωνάκη....
Το τρισυπόστατο μεταφυσικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι «ο καπετάν Μιχάλης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα θεμέλια και η σημασία τους...
Διάφορες πόλεις της χώρας, εξαιτίας του ποδοσφαίρου, βιώνουν στιγμές που δεν ξεχνιούνται εύκολα και που δεν τις βρίσκεις πλέον σε άλλες κοινωνικές δραστηριότητες με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στη...
Τα θεμέλια και η σημασία τους...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η βαρβατίλα ως πολιτική πρόταση
Πολύς ντόρος έγινε με το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Να σταθώ στα πόδια μου», που μεταφέρει το μήνυμα αγανάκτησης της Κρήτης συνολικά προς τους πολιτικούς. Η ευρεία κοινοποίησή του ήταν αρκετή για να σημειώσει...
Η βαρβατίλα ως πολιτική πρόταση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας