Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σοβαρά ζητούμενα που θα αποκωδικοποιούνται με τον δέοντα τρόπο

Σοβαρά ζητούμενα που θα αποκωδικοποιούνται με τον δέοντα τρόπο

  • A-
  • A+

«Η σύγχρονη Ιστορία έχει δείξει πως η ουτοπία είναι η μητέρα κάθε δικτατορίας» (Jacques Attali)

Βιώσαμε την προηγούμενη δεκαετία στον ελλαδικό χώρο καταστάσεις που αν τις περιέγραφε κάποιος, για παράδειγμα το 2005, θα τον κοιτάζαμε σαν να είναι τρελός και θα του συνιστούσαμε με μισοειρωνικό και μισοσυμβουλευτικό συνάμα ύφος να σταματήσει να διαβάζει «ακραία» αναγνώσματα ή να ακούει συνωμοσιολόγους ακατάληπτων σεναρίων...

Το τελικό αποτέλεσμα αυτών των ραγδαίων και πρωτόγνωρων συνθηκών ήταν, από τη μία πλευρά, να αποκτήσει ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή ευδιάκριτο πολιτικό έρεισμα μέσα στην κοινωνία και από την άλλη να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας ένα (το) κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, και πιο συγκεκριμένα εκείνο που δέσποζε στην ανανεωτική εκδοχή της. Αυτά όλα συνιστούσαν ριζική αλλαγή (εγχώριου) παραδείγματος...

Στο συγκεκριμένο κείμενο θα καταπιαστούμε -ελέω και της εξέλιξης στη Δίκη για τη δολοφονία Φύσσα- ξανά με τη Χρυσή Αυγή. Από μία σειρά γεγονότων φαίνεται πως ο κύκλος που άνοιξε το 2009 οδεύει προς οριστικό κλείσιμο. Σε αυτό το κείμενο θα επιχειρήσουμε να ψηλαφίσουμε κάποια συστατικά στοιχεία που να αφορούν στον πολιτικό ανταγωνισμό πάντα υπό το πρίσμα μίας υποκειμενικής θεώρησης των πραγμάτων.

Με την άνοδο της Χρυσής Αυγής στη δεκαετία του 2010 και την είσοδό της στη Βουλή, δεν είναι ακριβώς πως αποενοχοποιήθηκε ο ναζισμός. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει, ακόμα και σήμερα, γιατί η θεώρησή του, και κυρίως οι εφαρμοσμένες πρακτικές του στα χρόνια του Αδόλφου Χίτλερ, είναι σχεδόν ακατόρθωτο να γίνουν αποδεκτές. Ούτε καν εύπεπτες, ώστε να οδηγήσουν σε συζητήσεις και αναθεωρήσεις. Η Χρυσή Αυγή κατά βάση έβαλε μετά από δεκαετίες στο χάρτη τον εθνικισμό και πρέπει να δούμε τι θα γίνει με αυτόν από εδώ και πέρα γιατί οι προσπάθειες μετασχηματισμού του από τους εγχώριους φορείς του έχουν ήδη ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες...

Δίχως τα βαρίδια του παρελθόντος, λοιπόν, ενδεχομένως οι ελιγμοί και η επικινδυνότητα του εθνικισμού στον ελλαδικό χώρο να πάρουν άλλα χαρακτηριστικά: πως λέμε π.χ. για τον κορονοϊο; «Λιγότερο θανατηφόρος, περισσότερο μολυσματικός»...

Όπως θυμόμαστε καλά, τα επιχειρήματα της Χρυσής Αυγής τα χρόνια της άνθησής της εστίαζαν στο (αντι)μνημόνιο, στο μεταναστευτικό, στην ασφάλεια και στα διάφορα εθνικά θέματα. Αν προσπαθήσει κάποιος να διερευνήσει-σταθμίσει τις θέσεις της π.χ. στην οικονομία, θα δει πως μέσω των πιο επίσημων χειλών της κατέφευγε στην επίκληση ενός γενικόλογου συνθήματος που άρχιζε και τελείωνε σε δύο μονάχα λέξεις: «εθνική παραγωγή». Ακόμα και σε ερωτήσεις για το αν προτιμούσαν κάποιο εθνικό νόμισμα σε σχέση με το ευρώ, αυτό παραπεμπόταν σε κάτι το μελλοντικό, αλλά με κυρίαρχη συνθήκη το αφηρημένο του πράγματος...

Με βάση το παρελθόν του συγκεκριμένου ιδεολογικού ρεύματος, κυρίως στην πράξη και σε διεθνές επίπεδο, βασική αρχή είναι πως πίσω από την αντικαπιταλιστική και φιλολαϊκή ρητορική επί της ουσίας κρύβεται η εναντίωση σε συγκεκριμένες μερίδες του κεφαλαίου και η υποστήριξη σε κάποιες άλλες. Για τους εθνικιστές υπάρχει το «καλό» κεφάλαιο, υπάρχει και το «κακό». Αλλά, πάντα, υπάρχει το κεφάλαιο. Τα διάφορα κριτήρια κατάταξης σε προσφιλείς ή μη επιχειρηματίες, κυρίως αφορούν στους μυημένους, δηλαδή στους πιο δικτυωμένους... Αυτούς που έχουν επαφές με τμήματα της ντόπιας, και όχι μόνο, μπουρζουαζίας...

Στο μέλλον ο εθνικισμός θα επιχειρήσει να καταλάβει μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα των «προνομίων» του σύγχρονου εγχώριου πολιτικού φάσματος. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 2020 και οι συνθήκες που διαμορφώνονται είναι τέτοιες που -παρά την κατάληξη της Χρυσής Αυγής- θα του δίνουν μεγαλύτερες δυνατότητες διείσδυσης από ότι θα φανταζόταν κάποιος σε σχέση με τη δεκαετία του 1990 ή του 2000.

Αυτό αυτόματα σημαίνει πως κάποια εδραίωσή του αυξάνει τις πιθανότητες για οριστική μετατόπιση της δημόσιας ατζέντας, και όσον αφορά στις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές, και όσον αφορά στις κοινωνικές απαιτήσεις, σε «σκληρές» θέσεις. Που ακόμα και η ίδια η ΝΔ επιλέγει κατά βάση να υπολογίζει σε επίπεδο θεωρητικής κουβέντας, αλλά δυσκολεύεται να προωθήσει στο κομμάτι της πρακτικής καθημερινότητας. Αν αυτές οι θέσεις πραγματωθούν, στενεύουν σε μεγάλο βαθμό τα περιθώρια κινήσεων του στρατοπέδου που υπηρετεί τις σοσιαλιστικές ιδέες και δημιουργούν μία καθημερινότητα υψηλών απαιτήσεων...

Η αντιμετώπιση τέτοιων θέσεων προϋποθέτει να μπορείς να δίνεις εσύ εκείνες τις λύσεις που θα μεταφέρουν το  «πάγωμα» στην άλλη πλευρά. Αλλά, για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να έχεις συμφωνήσει εσύ με τον εαυτό σου τι συνιστά πρόβλημα. Προφανώς, πρόβλημα δεν είναι οτιδήποτε ορίζει η ατζέντα του εθνικισμού ή της ακροδεξιάς, αλλά οι κοινωνικές ανάγκες... Αυτές που πηγάζουν από την καθημερινότητα των κοινωνικών και λαϊκών ανθρώπων. Δίχως αγκυλώσεις και με εξυπνάδα.

Οι δρόμοι του μέλλοντος θα είναι δύσκολοι στην προσβασιμότητα και θα απαιτούν ελεγχόμενες ταχύτητες. Θα χρειαστεί περισσότερο μυαλό με διαρκή την πίστη στις ιδέες, παρά ιδέες με άκαμπτο φανατισμό (και αποκομμένες από το κοινωνικό πεδίο και τις βασικές λειτουργικότητές του...). Όταν ο άλλος εμφανίζεται να δίνει λύσεις σε προβλήματα που εσένα σου δημιουργούν αμηχανία, η λύση είναι να λύσεις το πρόβλημα εσύ και όχι να επιτρέπεις στον άλλον να σε εμφανίζει πως είσαι μέρος του προβλήματος...

Αυτά σύντομα θα πρέπει να γίνονται σοβαρά ζητούμενα που θα αποκωδικοποιούνται με τον δέοντα τρόπο: εκείνον που θα κάνει τις δυνάμεις του πραγματικού σοσιαλισμού να γίνονται αντιληπτές από το κοινωνικό σώμα ως ουσιαστική και σύγχρονη διέξοδος... Μπορούμε; 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το δάχτυλο στη σκανδάλη…
Φοβάμαι μόνο ποιο αίσθημα αποκατάστασης της ισορροπίας και ποιος ιδιόμορφος ιστορικός οίκτος θα σπρώξει το χέρι του ψηφοφόρου να σταυρώσει κάποιον Κασιδιάρη Β’ σε επόμενες εκλογές.
Το δάχτυλο στη σκανδάλη…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εν αναμονή της τελικής απόφασης
Η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική οργάνωση από την κορυφή μέχρι τα νύχια, από τον Αρχηγό μέχρι τον τελευταίο στρατιώτη. Αν θέλουμε να μην ξανασυμβεί αυτό που συνέβη με τη Χρυσή Αυγή, ο αγώνας είναι μπροστά...
Εν αναμονή της τελικής απόφασης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ώρα της δικαιοσύνης
Στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Κυκλοφόρησαν λίστες με υπογραφές από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τόσοι/ες πολλοί φόρεσαν στη φωτογραφία τους το σύνθημα-αίτημα «δεν είναι αθώοι», «είναι...
Η ώρα της δικαιοσύνης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μεγάλη μέρα με μικρό πρωταγωνιστή
Αρχισε να μιλάει και φάνηκε ο πραγματικός Μιχαλολιάκος. Τι είναι ο λαλίστατος φιρερίσκος, ο θρασύδειλος που εξαπέλυε απειλές και ύβρεις εναντίον των αντιπάλων του; Αυτός που κρυβόταν πίσω από τους φουσκωτούς...
Μεγάλη μέρα με μικρό πρωταγωνιστή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Χ.Α. σαν παλιά επίκαιρα
Σαν μια ενοχλητική υπόμνηση στο συλλογικό μας υποσυνείδητο ξαναρχίζει η δίκη της Χρυσής Αυγής, πάλι στο περιθώριο των σπουδαίων που μας απασχολούν καθημερινά. Η δίκη έχει γίνει, εδώ και πολλούς μήνες, υπόθεση...
Η Χ.Α. σαν παλιά επίκαιρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Να αποδοθεί δικαιοσύνη
Η σημερινή αποφυλάκιση Ρουπακιά, λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου προφυλάκισης (30μηνου), είναι μια αποτυχία των διωκτικών και δικαστικών αρχών να αντιμετωπίσουν με αποφασιστικότητα και ταχύτητα τη...
Να αποδοθεί δικαιοσύνη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας