Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μπαλώματα στο σώμα της Αθήνας
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μπαλώματα στο σώμα της Αθήνας

  • A-
  • A+

Νομίζουν ότι θα επιτύχουν ωραία ανάπλαση των Αθηνών ο δήμαρχος και οι περί αυτόν; Πάντως, αμήχανοι στέκονται ακόμη οι διαβάτες στην Πανεπιστημίου και στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος – ούτε τους αρέσει ούτε δεν τους αρέσει. Χρειάζεται μια κάποια οικείωση, είναι αλήθεια, σε τέτοιες σημαντικές αλλαγές τροχοφόρων και πεζών. Θέλουν τον χρόνο τους οι αλλαγές· και είτε γίνονται αποδεκτές είτε πάμε πάλι από την αρχή. Ο,τι και να γίνει, η Αθήνα έχει χάσει το χρώμα της, την ψυχή της.

Εχω δίπλα μου, και το ρουφάω, το έξοχο κείμενο του Παπαδιαμάντη «Αι Αθήναι ως ανατολική πόλις» με τα Τσαρουχάδικα και τα Γύφτικα, τότε που οι αρμόδιοι ήθελαν «να μετατοπίσουν όλον το ισνάφιον τούτο εις τα Πετράλωνα ή δεν ηξεύρω πού». Αναστενάζει ο ταπεινός Σκιαθίτης – έτσι γίνεται με τις αλλαγές, τέτοια φέρνει η εξέλιξη. Διαβάζω: «Θα ήτο λυπηρόν να έλειπεν από εκεί όλος ο ευάρεστος εκείνος θόρυβος της ζωής και της εργασίας, οπού στομώνει τα ώτα και δυναμώνει τα νεύρα (...)

Ηκουες μειλιχίους ψιθυρισμούς ν’ αναμειγνύωνται με την νυκτερινή αύραν, και όλα αυτά, η μελωδία των ασμάτων, της κιθάρας οι φθόγγοι, το φύσημα της αύρας, οι ψιθυρισμοί εις το σκότος, και των ανθέων το άρωμα, απετέλουν κράμά τι ηδυπαθές, απερίγραπτον, άρρητον, το οποίον μόνον η τουρκική λέξις γκιουζέλ θα ηδύνατο κατά προσέγγισιν να εκφράση». Βιολιά και τραγούδια ηχούσαν τις Κυριακές και τις αργίες, αλλά οι περίοικοι έκαναν παράπονα και οι αρμόδιοι φρόντισαν να εκδιώξουν από την περιοχή τους τραγουδιστές και τους οργανοπαίχτες της νεολαίας. Μεγάλη ζημιά για όσους τραγουδούσαν και έπαιζαν τα όργανά τους.

«Ητο διωγμός καθ’ ενός κλάδου της βιομηχανίας. Δεν άφηναν τους καλούς εκείνους νέους ελευθέρους να διασκεδάζουν τον εαυτό τους και τους άλλους; Δεν διασκεδάζουν ζωηρά και οι ίδιοι; Θα είπη τις ότι εκήδοντο της ησυχίας και της τάξεως. Αλλά τότε έπρεπε να απαγορεύουν τον οίνον και όχι τα βιολιά.

Οπου βιολιά, δεν γίνονται συνήθως καυγάδες. Ο θόρυβος της μουσικής εμποδίζει τους ανθρώπους να λογομαχήσουν. Η ηδύτης της μελωδίας, και αφού σιγήσουν ακόμη τα όργανα, απελαύνει τα εχθρικά αισθήματα». Γράφει μετά για τα Αναφιώτικα, για τα πολλά παρεκκλήσια, τεχνητά σπήλαια και φυσικά φρεάτια. «Αντηχεί ψηλά εκείθεν ακόμη το, Α γ ν ώ σ τ ω Θ ε ώ».

Και η κατακλείς: «Εκείθεν και εφεξής, υψηλά, επάνω, επιφαίνεται μία αίγλη. Σέλας συλληφθέν, ακτίς ηλίου στερεοποιημένη. (...) Ας οπισθοχωρήσωμεν, ή μάλλον ας σταματήσωμεν εδώ. Σαρκικοί, υλόφρονες και νωθροί άνθρωποι, δεν δύνανται να ανέλθωσιν εις τον ιερόν βράχον της Ακροπόλεως».

Ακρόπολη: η επιφάνεια της αίγλης – σέλας συλληφθέν. Ποιοι έχουμε σήμερα τη δυνατότητα να συλλάβουμε το σέλας, να ανεβούμε στην Ακρόπολη, να εκδιώξουμε την επικρατούσα υλοφροσύνη; Πρέπει να είμαστε καθαροί για να τολμήσουμε την αναρρίχηση στον βράχο αυτόν. Με το ζόρι δεν γίνεται δυτική πόλις η Αθήνα, όπως θέλει να τη μεταμορφώσει ο νεαρός δήμαρχος – άλλο είναι το παρελθόν της και αυτό χαμένο, άρα μάταια φαντάζουν όλα τούτα, κάπως εκτός χώρου και χρόνου, ξένα επίσης, κάτι σαν μπαλώματα σε σώμα γεμάτο πληγές [που δεν κλείνουν].

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο Σόλων και η δημοκρατία (μας)
Περί το 600 π.Χ. το αθηναϊκό κράτος είχε ψηφίσει νόμο που απαγόρευε κάθε πρόταση για επέμβαση της πόλης στα Μέγαρα. Είχαν προηγηθεί πολλαπλές προσπάθειες των Αθηναίων να προσαρτήσουν τη Σαλαμίνα. Μια...
Ο Σόλων και η δημοκρατία (μας)
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ονειδος τα παρκάκια της Αθήνας
Βλέποντας την ασχήμια και την εγκατάλειψη σε μικρά συνοικιακά πάρκα, αντιλαμβάνεσαι τη σπουδή και τον ζήλο των υπεύθυνων του Δήμου Αθηναίων να ερημώσουν αυτούς τους μικρούς, πραγματικά, πνεύμονες.
Ονειδος τα παρκάκια της Αθήνας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο υπουργός Υποδομών και οι Ηλείοι
Μένεα κατά του φρέσκου υπουργού Υποδομών Κώστα Καραμανλή πνέουν οι κάτοικοι του Νομού Ηλείας, καθώς σε αυτόν αποδίδουν την καθυστέρηση στα έργα του δρόμου Πατρών - Πύργου.
Ο υπουργός Υποδομών και οι Ηλείοι
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Πάτρα-Πύργος, δρόμος-κόλαση
Τρόμαξα στην κυριολεξία. Πάγωσα. Να οδηγείς νύχτα σε αυτόν τον [ο Θεός να τον κάνει] δρόμο είναι σαν να θέλεις να αυτοκτονήσεις. Κατ' αρχάς στενεύει απότομα αφαιρώντας από τον οδηγό την άνεση των δύο...
Πάτρα-Πύργος, δρόμος-κόλαση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας