Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Βιοηθική και Ατομικά Δικαιώματα - Η ελεγεία του Πολιτικού Αμοραλισμού
ID 178254604 © Makoto Hasegawa | Dreamstime.com

Βιοηθική και Ατομικά Δικαιώματα - Η ελεγεία του Πολιτικού Αμοραλισμού

  • A-
  • A+

Η έξαρση των κρουσμάτων του κορονοϊού σε περιοχές της Ξάνθης και της Ροδόπης ήταν παραπάνω από αναμενόμενη. Ατομική ευθύνη αλλά και έλλειμμα ενημέρωσης σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες. Πώς να μιλήσουμε για ατομικά δικαιώματα, όταν ελλείπει ο σεβασμός στην αυταξία και την αυτονομία; 

Πώς να ακουστεί η φωνή σε κοινό που η αξία της ζωής είναι προϊόν λαθροχειρίας;

Η αξία της προσωπικής αυτονομίας σε μόνιμη ρήξη με την πολιτική της αδράνειας και της απαξίας των πάντων, αποτελεί χαρακτηριστικό μοτίβο του πολιτισμού μας. 

Ο σεβασμός στην αυτονομία του προσώπου αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Βιοηθικής. Η απόλαυση όμως της αυτονομίας του καθενός δεν μπορεί να στρέφεται εναντίον των άλλων, αφού ο πολίτης αποτελεί μέρος του κοινωνικού συνόλου. 

Όλα αυτά ακούγονται σαν να κάνεις κήρυγμα σε μια πυκνοκατοικημένη έρημο.

Είναι γεγονός ότι η παγκόσμια πανδημία του νέου κορονοϊού μας απέδειξε ότι η αντιμετώπιση της πραγματικότητας εγείρει πληθώρα ερωτημάτων, μερικά εκ των οποίων άπτονται βιοηθικών στοχασμών.

Στο πλαίσιο αυτό, η βιοηθική διάσταση της παρούσας κατάστασης στη μετά κορονοϊό εποχή, αναδεικνύεται μέσα από την ανάληψη ατομικής ευθύνης, ιδίως προς τα άτομα που είναι ευάλωτα και απροστάτευτα παρακολουθούν να ραγίζουν οι πλίνθοι του κοινωνικού οικοδομήματος.

Ο λεγόμενος ουμανιστικός πολιτισμός μας μοιάζει με χάρτινο πύργο.

Μας έπεισαν πως η  λήψη μέτρων από την πλευρά της πολιτείας δεν αρκεί από μόνη για την αποτελεσματική προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά προϋποθέτει την  ενεργοποίηση της ατομικής ευθύνης του καθενός. 

Ο γενικευμένος τρόμος κάνει τους πιο ευαίσθητους ανίκανους να υπομείνουν αυτό το τεράστιο φορτίο, και ικανοί να επιβιώσουν προβάλλονται οι αδίστακτα αγενείς και κοινωνικά ανάλγητοι. Όσο πιο αδύναμος είσαι τόσο πιο εκτεθειμένος γίνεσαι.

Η βία και η πολιτική αναλγησία υπερισχύει έναντι άλλων ευγενών ατομικών δικαιωμάτων. Γιατί αλληλοσκοτώνονται οι άνθρωποι; Γιατί δεν σέβεται ο ένας τον άλλον; Δεν θα πεθάνουν όλοι έτσι κι αλλιώς;  Ο άνθρωπος που «σκοτώνει» τον άλλον είναι σαν  να σκοτώνει τον ίδιο του τον εαυτό. 

Ο άνθρωπος που παραβλέπει τα ατομικά δικαιώματα του συνομιλητή, συνεργάτη ή συμβιώντα του, δεν σέβεται τον ίδιο του τον εαυτό.

Ο θρίαμβος της βίας είναι θρίαμβος της αυτοκαταστροφής. 

Κι όμως ολόκληροι λαοί κυβερνώνται υπό το καθεστώς φόβου. Ατομικά δικαιώματα πατάσσονται υπό το αχνό φως του ΟΗΕ. Ανατολή και Δύση χωρίζονται με χρωματιστές γραμμές, ενώ οι κυβερνώντες πάσχουν από αχρωματοψία.

Οι Εχθροί της Δημοκρατίας και της ειρηνικής συνύπαρξης, δυστυχώς υφίστανται ακόμη και ανάμεσα στους βασικούς εκπροσώπους αυτής, οι οποίοι καταστρατηγούν βασικά ατομικά δικαιώματα των συνανθρώπων τους. 

Με άλλα λόγια, χάνεται η γλώσσα με την οποία μπορούμε, όχι απλώς να συνομιλούμε, αλλά και να επικοινωνούμε ουσιαστικά.

Αυτοί που ισχυρίζονται πως επιθυμούν να βασιλεύει η ελευθερία, τελικά οδήγησαν στο να βασιλεύει ο τρόμος. Θέλουμε στα αλήθεια να φέρουμε το Καλό, ή μήπως επιθυμούμε το Κακό, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε συνειδητά; 

Αν αναζητήσουμε σε ένα λεξικό τις λέξεις που ξεκινούν με «Α», είναι εντυπωσιακό πόσες λέξεις έχουν βασικό άξονα την διοχέτευση άρνησης κι αντίθεσης σε οτιδήποτε θετικό. Αμοραλισμός, Αναξιοπρέπεια, Αγένεια.. 

Το λεκτικό οπλοστάσιο ατελείωτο έναντι αντιπάλων που είναι εκ φύσεως ευάλωτοι και εύθραυστοι.

Η χρήση λεκτικών οχετών, αντικρούεται στο αλεξίσφαιρο της βιοηθικής κουλτούρας των συνομιλητών που έχουν υψηλό αξιακό υπόβαθρο και δυστυχώς η κάθε τάση ψευδεπίγραφου απολυταρχισμού, προτάσσει έναν αμοράλ μοναχικό δρόμο.

Η κουλτούρα της Αντίθεσης, συνιστά και τη μόνη Αλήθεια της κοινωνίας μας. Όσο πιο κενό είναι το ιδεολογικό πρόταγμα, τόσο καλύτερα επιβιώνει κανείς. 

Η επένδυση στη λαϊκίστικη άρνηση του «Α», είναι και η ιδεολογική βαλίτσα όσων επενδύουν το μέλλον τους στον πεσιμισμό, στην καταστροφολογική λογική, στην επικοινωνία με όμοιούς τους, ήτοι με ψυχικά Άδειους ανθρώπους.

Πώς θα επιβιώσουμε οι υπόλοιποι; Με βαθιές Ανάσες, με Αντίσταση στην κενότητα των συνανθρώπων, με Απομόνωση σε Αξιακά περιβάλλοντα βιβλίων ή άλλων ονειροπόλων εστιών.


 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Δικηγορία στον… Λήγοντα
Δυόμιση μήνες με κλειστά τα δικαστήρια, ήτοι πλήρους απραξίας, το σταδιακό άνοιγμα αυτών μόνο άνοιγμα δε θυμίζει
Δικηγορία στον… Λήγοντα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας δυσανάλογος κίνδυνος για τις γυναίκες
Η πανδημία του κορονοϊού έφερε στο προσκήνιο τις ανισότητες στην κοινωνία μας οι οποίες προϋπήρχαν μεν, αλλά εντάθηκαν κατά την παρούσα κρίση με τα αυστηρά μέτρα ανάσχεσης της πανδημίας.
Ενας δυσανάλογος κίνδυνος για τις γυναίκες
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Ουαί υμίν…»
Αναρωτιέμαι, αν όσοι βιώνουν-αισθάνονται μόνο ως φολκλόρ την περιφορά και όσοι «δραπετεύουν» μετά το «Χριστός Ανέστη», είναι ανάμεσα σε αυτούς που φωνάζουν τώρα για «στέρηση δικαιωμάτων», με αφορμή τις...
«Ουαί υμίν…»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δικτατορία της υγείας ή Δημοκρατία;
Ο ΠΟΥ, κάθε άλλο παρά είναι εκείνη η οργάνωση που μπορεί να συμπεριφερθεί «ουδέτερα» και να ανταποκριθεί στο ύψος των απαιτήσεων της επιστημονικής κατάστασης και του «κοινού καλού» της παγκόσμιας κοινότητας
Δικτατορία της υγείας ή Δημοκρατία;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας