Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τώρα είναι που το κατόρθωμα του 1987 αποκτάει μεγαλύτερη σημασία
EUROKINISSI

Τώρα είναι που το κατόρθωμα του 1987 αποκτάει μεγαλύτερη σημασία

  • A-
  • A+

Όσα χρόνια και να περάσουν από την 14η Ιουνίου του 1987, φαίνεται πως η κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από την Εθνική Ελλάδας θα μνημονεύεται συνέχεια. Και δίχως να θέλουμε όλοι να παραστήσουμε τους φειδωλούς στη συγκεκριμένη περίπτωση. 

Υπάρχει, λοιπόν, κάτι που κάνει έντονη τη διάθεση σε όλους μας για αναφορά. Τετριμμένη αναφορά, θα πει κάποιος. Μία από τις πιο τετριμμένες, ίσως. Κι όμως, αυτό μάλλον αναιρείται στην πράξη. Γιατί κάθε επιπλέον φορά δεν φθείρει, γιατί κάθε επιπλέον φορά τσιγκλίζει πάντα το συναίσθημα. Πότε λίγο, πότε πολύ περισσότερο, πάντα προς την ίδια κατεύθυνση... Η Lady Hope ψάχνει να βρει γιατί συμβαίνει αυτό...

Σίγουρα, σχεδόν όλοι όταν ανατρέχουν στο παρελθόν τα πρώτα γεγονότα που θα ψάξουν για να φέρουν στη φόρα είναι οι μεγάλες επιτυχίες. Αυτό που έγινε τότε, μπασκετικά, ήταν ένα θαύμα, αλλά και ένας θρίαμβος για το ίδιο το άθλημα. Η Ελλάδα, μία ομάδα έως τότε της δεύτερης, ακόμα και της τρίτης, ταχύτητας στο ευρωπαϊκό στερέωμα, έφτασε στην απόλυτη κορυφή νικώντας την ΕΣΣΔ, τη Γιουγκοσλαβία (2 φορές) και την Ιταλία.

Το σημαντικότερο είναι πως το έκανε στα ίσια. Όχι κλέβοντας τις νίκες (αν και στο μπάσκετ αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο σε σχέση με το ποδόσφαιρο), όχι στηριζόμενη σε προκλητική διαιτητική εύνοια, όχι προκαλώντας αρνητικά σχόλια κάθε πιθανής λογής.

Ακόμα και η ένθερμη υποστήριξη, το καμίνι του ΣΕΦ, προέκυπτε κάθε μέρα, γιατί οι Έλληνες φίλαθλοι έβλεπαν ικανότητες. Έτσι, τον παλμό τον γεννοβολούσαν η απαράμιλλη τέχνη του Νίκου Γκάλη, το πάθος και η οξυδέρκεια του Παναγιώτη Γιαννάκη, το πολυσύνθετο ταλέντο του Φάνη Χριστοδούλου, ο «ιστός της αράχνης» που λεγόταν Παναγιώτης Φασούλας, και πάει λέγοντας...

Τίποτα δεν χαρίστηκε, όλα κατακτήθηκαν τότε στο παρκέ, και για αυτό μέχρι σήμερα το μνημονεύουμε πάντα το Ευρωμπάσκετ του 1987...

Η Ελλάδα, μέσω του αθλητισμού, βρήκε τότε ένα πάτημα για να αντιληφθεί αλλιώς τα πράγματα. Να κοιτάξει στα μάτια τους δυνατούς του κάθε τομέα δίχως να αισθάνεται μειονεκτική, να πιστέψει στις δυνατότητες της (ειδικά εκεί που υπήρχαν σε ευδιάκριτη ποσοτική επάρκεια), να επιθυμήσει διακρίσεις και πρωτιές, αλλά και γενική και μαζική πρόοδο.

Το Ευρωμπάσκετ του 1987 δημιούργησε πολλά πλήγματα στη μετριότητα. Μέσα στο ανέλπιστο του θαύματος του χρυσού μεταλλίου από τους παίκτες του αείμνηστου Κώστα Πολίτη, το Ευρωμπάσκετ του 1987 ήταν ένα διαβατήριο. Για μία Ελλάδα που άνοιγε τους ορίζοντές της σε πολλούς τομείς. Δίχως καμία υπερβολή. Γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που ο αθλητισμός διαμορφώνει σε ένα ποσοστό συλλογικούς ψυχισμούς. 

Για να σαρκάσουμε την ίδια την ιστορία μας, ίσως δεν θα μπορούσε αυτή η πρώτη φορά να μη γίνει επί ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, που έβαλε «στο παιχνίδι» σχεδόν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Αλλά, αν το πούμε σοβαρά αυτό, θα είναι πολλοί αυτοί που θα προβάλλουν ενστάσεις και ίσως έχουν και κάποιο δίκιο. Αυτό που είναι σίγουρο, και δεν επιδέχεται πολλών αμφισβητήσεων, ήταν πως η δεκαετία του 1980 ήταν μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία του ελλαδικού χώρου.

Φυσικά, δεν ήταν όλα ωραία και καλώς καμωμένα. Γιατί μέσα στο γενικότερο κλίμα που επικρατούσε διαφάνηκαν στην πλήρη εντέλεια και τα τρωτά μας. Κυρίως η απληστία και η τάση για προνόμια δίχως κόπο. Αυτά, όμως, δεν αφορούσαν στην Εθνική ομάδα του Κώστα Πολίτη και των παιδιών του. Το αντίθετο, μάλιστα...

Βέβαια, στην Ελλάδα του σήμερα τα διακυβεύματα είναι άλλα, οι συνθήκες πιο δύσκολες και πιο μπερδεμένες, και το μέλλον πιο επικίνδυνο και πιο ζοφερό από όσο ήταν και αποδείχθηκε κιόλας -φερ΄ειπείν- το... 1988... Ακόμα και στο μπάσκετ το ίδιο, δεν υπάρχουν πολλοί που να πιστεύουν πως μπορεί σύντομα να στεφθεί μία ελληνική ομάδα πρωταθλήτρα Ευρώπης, είτε αυτό αφορά σε συλλόγους, είτε την ίδια την Εθνική ανδρών.

Η Lady Hope θεωρεί πως τώρα είναι που το κατόρθωμα του 1987 αποκτάει μεγαλύτερη σημασία. Τώρα είναι που το πνεύμα του πρέπει να αφήσει για λίγο τους ουρανούς της δόξας και να αρχίσει να διασχίζει τις εθνικές οδούς του μέλλοντος. Τώρα είναι που η υστεροφημία πρέπει να γίνει οδηγός για την επαναφορά στη σωστή διαδρομή.
 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Φωτεινό παράδειγμα
Τώρα που τελειώσαμε με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ που έγινε στη μακρινή Κίνα, δεν θα ήταν άσκοπο να κάνουμε έναν απολογισμό ψύχραιμο για την απόδοση της εθνικής μας ομάδας.
Φωτεινό παράδειγμα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αν κάνουν καλά αυτά που εξαρχής μπορούσαν
Η Εθνική Ελλάδας του Θανάση Σκουρτόπουλου στην πρώτη φάση του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου της Κίνας έδειξε πως ψάχνεται να βρει το πικ της και να το αγγίζει όσο το δυνατόν περισσότερα λεπτά μπορεί πάνω στο...
Αν κάνουν καλά αυτά που εξαρχής μπορούσαν
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ένεση (μερικής) αυτοπεποίθησης, που απαιτεί συνέχεια...
Η παρουσία της Εθνικής Ανδρών στο φετινό Ευρωμπάσκετ, ίσως, να είναι μία από τις πιο διδακτικές που έχουν συμβεί διαχρονικά για την ίδια. Περισσότερο και από εκείνες των μεγάλων θριάμβων (π.χ., κατάκτηση...
Ένεση (μερικής) αυτοπεποίθησης, που απαιτεί συνέχεια...
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Θανάση, τη ζακέτα σου»
Πόσα δεν έχουν ακουστεί τις τελευταίες εβδομάδες για τα αδέρφια Αντετοκούνμπο. Σε μία νύχτα τους κάναμε από ήρωες προδότες, χωρίς λόγο και αιτία. Αλλά όσα αστεία και αν έχουν ειπωθεί τις τελευταίες δύο...
«Θανάση, τη ζακέτα σου»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια πεντάδα «νεαροί Νιγηριανοί»
Ο Γιάννης πλέι μέικερ, ο Ντόρσεϊ στα γκαρντ, «τριάρι» ο Θανάσης, «τέσσερα» ο Ογκαστ και ο Σοφοκλής σέντερ. Οι χρυσαυγίτες θα βρίσκονταν σε σύγχυση. Τι είναι πιο πατριωτικό; Να αποδοκιμάζεις τους μαύρους που...
Μια πεντάδα «νεαροί Νιγηριανοί»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας