Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση
© Maigi | Dreamstime.com

Η ανάγκη αντικατάστασης των πολιτικών που επιδεινώνουν τη κρίση

  • A-
  • A+

Αυτή την περίοδο, παρά την επικοινωνιακή μονομέρεια στήριξης της Ν.Δ., πολλαπλά κέντρα συστημικών δυνάμεων, «επιτρέπουν» αρθρογραφίες -όχι τυχαία- που σχετίζονται με την ανάγκη «συναινέσεων» που θα γίνουν απαραίτητες στην αντιμετώπιση των επιδεινούμενων μεγεθών της κρίσης.
 
Διαβλέπουν πως οι μεροληπτικές πολιτικές της κυβέρνησης δημιουργούν ανασφάλεια και κοινωνική ρευστότητα, αφού η πραγματική οικονομία, η μεσαία τάξη, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, η νεολαία και οι δυνάμεις της επιστήμης και της επισφαλούς εργασίας (precariato) και του πολιτισμού πλήττονται.
 
Την ίδια ώρα που ευρωπαϊκοί λαοί και κυβερνήσεις αμφισβητούν τις πολιτικές και την αρχιτεκτονική της λεγόμενης «Γερμανικής Ευρώπης», δείχνουν να προετοιμάζουν και μια δεύτερη «γραμμή άμυνας» για να διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξουν ανατροπές στις επιδιώξεις τους.

Γνωρίζουν ότι δεν είναι προς το συμφέρον τους να διαμορφωθεί πλειοψηφία με προγραμματικό πλαίσιο διακυβέρνησης που θα αφορά τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, των συντελεστών της εργασίας και της παραγωγής, την κατοχύρωση της πρόσβασης όλων στα κοινωνικά αγαθά π.χ. της υγείας, της παιδείας και της ασφαλείας κτλ. μέσα σε μια Ευρώπη με συνοχή και ανάπτυξη.

Για τις συστημικές δυνάμεις η κρίση ήταν και είναι ευκαιρία ανακατανομής μεριδίων αγοράς υπέρ των λίγων και ισχυρών. Γι' αυτό και έχουν μια συγκεκριμένη αντίληψη για τον ρόλο του κράτους αυτή την περίοδο. Η στόχευσή τους αφορά τη διαμόρφωση κοινωνικής ανοχής που θα αποδέχεται το ενδεχόμενο ιδιότυπων «σχημάτων ετερόκλητης συναίνεσης» ή ανοχής.

Το επικοινωνιακό άλλοθι αφορά ότι πρόκειται για ύστατη προσπάθεια σωτηρίας της χώρας. Αλλά μπορεί να υπάρξει σωτηρία της χώρας χωρίς αντικατάσταση των πολιτικών που επιδείνωσαν την πολύπλευρη κρίση;

Τα προηγούμενα αποκαλύπτουν και τον λόγο για τον οποίο επαναφέρονται στην επικαιρότητα, με το πρόσχημα του αυτοκριτικού επαναπροσδιορισμού, σχήματα και μορφώματα που υπήρξαν μέχρι πρόσφατα πρόθυμα παρακολουθήματα του νεοφιλελευθερισμού, όπως δεξιά σοσιαλδημοκρατία και ερμαφρόδιτοι σχηματισμοί μιας χρήσης.

Γι' αυτό ακριβώς στις μέρες μας γίνεται επίκαιρη, όσο ποτέ άλλοτε, η αποστροφή δημόσιας παρέμβασης του Ανδρέα Παπανδρέου όταν τόνιζε ότι «...τόση σχέση έχει η (δεξιά) σοσιαλδημοκρατία με τον δημοκρατικό σοσιαλισμό...» και τις αναγκαίες συνεργασίες που συγκροτούν μια προοδευτική κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία «...όση ο... φάντης με το ρετσινόλαδο...».

Τα περιεχόμενα λοιπόν και η σύγχρονη προγραμματική πρόταση για το αύριο, είναι αυτά που πρέπει να αξιολογούνται.

Ας επανέλθουμε λοιπόν στα καθ' ημάς...

Η πρώτη φάση της υγειονομικής κρίσης είναι σε αποδρομή και πλέον την ακολουθεί και το παρακολούθημά της, ο φόβος, που γεννούσε συντηρητικά κοινωνικά ανακλαστικά.

Διαβαίνουμε τη δεύτερη φάση, πολύ πιο δύσκολη, που επιδεινώνεται από τις οπισθοβαρείς, αποσπασματικές και μεροληπτικές κυβερνητικές διαχειρίσεις υπέρ των ολίγων!

Η κοινωνική ανάγκη δεν περιχαρακώνεται πλέον από τον φόβο, αλλά λόγω της ανασφάλειας γεννάται η κοινωνική αμφισβήτηση, με διακριτά αιτήματα για την οικονομία, την παραγωγή, την εργασία. 

Το αίτημα λοιπόν δεν είναι η διαμόρφωση κυβερνητικών σχημάτων για μια «τεχνοκρατική» διαχείριση διόρθωσης των ψυχρών αριθμών μιας κρίσης με θύματα τους πολλούς! Είναι η ανάγκη να υπάρξει σύνδεση των μέτρων πολιτικής με την οικονομική ανάταξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά...

Με ποιους και για ποιους λοιπόν;

Η ιστορική εμπειρία θυμίζει πως σ' αυτού του είδους τις αναμετρήσεις, διαχρονικά και κυρίαρχα είναι σε αντιπαράθεση δυο διαφορετικές Οικογένειες για τις οικονομικές, κοινωνικές επιδιώξεις. Η συντηρητική και η προοδευτική.

Η κοινωνική αγωνία και ανάγκη αναζητεί όχι τις άνευ όρων συμμαχίες, αλλά τον προοδευτικό προγραμματικό λόγο και τις αντίστοιχες συνεργασίες-συμπορεύσεις που θα δοκιμάζονται αξιόπιστα στα πεδία των κοινωνικών και πολιτικών διεκδικήσεων!

Γι' αυτό δεν νοείται συνεργασία η αντιπαράθεση χωρίς να διατυπώνεται πολιτικά και κοινωνικά ευδιάκριτα, επικαιροποιημένο το προοδευτικό προγραμματικό σχέδιο.

Πέρα από τις φορτίσεις του παρελθόντος και τους καταλογισμούς ευθυνών, ο δρόμος των προοδευτικών προγραμματικών κοινωνικών και πολιτικών συγκλίσεων άνοιξε. Άνοιξε τόσο με το κάλεσμα του Αλέξη Τσίπρα και των συλλογικών οργάνων ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, όσο και κορυφαίων εκπροσώπων των δυνάμεων που αυτοπροσδιορίζονται στον προοδευτικό χώρο! Άνοιξε πρώτα και πάνω απ' όλα στην κοινωνία και με τη συμμετοχή στον διάλογο των εκπροσωπήσεων των φορέων που τη συγκροτούν.

Χρειάζονται όμως πολύπλευρες και όχι μονοθεματικές δράσεις με αλληλοτροφοδότηση. Και αυτό είναι για όλους γίνεται πλέον πρόκριμα υπέρβασης από περιχαρακώσεις και αναμετρήσεις που προσδιόριζαν τις ανάγκες μιας Αριστεράς της διαμαρτυρίας. Είναι τώρα η ώρα της συμβολής κυριολεκτικά όλων στο εγχείρημα.

Για να διαμορφώνεται αξιόπιστη, ισχυρή κοινωνική και πολιτική συμπόρευση, άρα και λαϊκή εντολή.

*Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αναγκαία στρατηγική του διμέτωπου «αντικαθεστωτισμού»
Είναι αναμφίβολο ότι η σημαντικότερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση είναι η ριζική ανασυγκρότηση του κράτους. Είναι όμως εφικτό να επιχειρηθεί μια τέτοια μεταρρύθμιση σε πράγματι...
Η αναγκαία στρατηγική του διμέτωπου «αντικαθεστωτισμού»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Και τώρα τι; Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης
Αυτές τις ημέρες κορυφώνεται το δράμα που παίζεται σε βάρος της χώρας μας, «στιγμή» (με την εγελιανή έννοια του όρου) που θα απαντήσει στο ερώτημα: υποτέλεια ή εθνική ανεξαρτησία και προοδευτική πορεία με...
Και τώρα τι; Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το αναπτυξιακό κράτος επίκαιρο ξανά
Η παρούσα κυβέρνηση, που «έχτισε» το πολιτικό της κεφάλαιο στον πόλεμο ενάντια στον κρατισμό, βρίσκεται σήμερα σε στρατηγικό αδιέξοδο. Ενισχύει άνευ ανταλλάγματος τους παραχωρησιούχους των αυτοκινητοδρόμων,...
Το αναπτυξιακό κράτος επίκαιρο ξανά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αριστερά του μέλλοντος, ανάγκη της κοινωνίας
Είναι απολύτως βέβαιο ότι η πολιτική Μητσοτάκη θα επιτείνει τις κοινωνικές, περιφερειακές και περιβαλλοντικές ανισότητες. Ταυτόχρονα θα γίνεται επιτακτική και η ανάγκη της κοινωνίας για την εφαρμογή μιας...
Αριστερά του μέλλοντος, ανάγκη της κοινωνίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ και το «μικρότερο κακό»
Η βασική κριτική που ασκείται σήμερα από τη Δεξιά στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι κατέστρεψε την οικονομία οδηγώντας τη σε καχεξία και οπισθοδρόμηση. Το δυστύχημα είναι ότι την κριτική αυτή ασπάζεται από άλλη...
Η διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ και το «μικρότερο κακό»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τάξη, συνείδηση, γνώση
Οπως κατά την περίοδο συγκρότησης της Αριστεράς στο τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού, ο κρίσιμος παράγοντας για την εξεύρεση απαντήσεων στα πολιτικά ερωτήματα είναι η θεωρητική και προγραμματική...
Τάξη, συνείδηση, γνώση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας