Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ένα συλλογικό όχι σε μια επερχόμενη λιτότητα
AP Photo/Thanassis Stavrakis

Ένα συλλογικό όχι σε μια επερχόμενη λιτότητα

  • A-
  • A+

Όταν έξω βρέχει καταρρακτωδώς και κάποιος βγει δίχως να πάρει μαζί του ομπρέλα, σίγουρα γυρνώντας σπίτι του μαθαίνει από το λάθος του. Αν όμως την επόμενη μέρα επαναλάβει το λάθος του αυτό, είναι επιπόλαιος αλλά και σίγουρος πλέον για το σφάλμα του. Αν και πάλι λίγες μέρες αργότερα βγει στην βροχή ‘’απροστάτευτος’’, τότε έχουμε να κάνουμε είτε με έναν ανόητο είτε με κάποιον που για κάποιο λόγο θέλει να γίνεται μούσκεμα.

Τις τελευταίες μέρες λοιπόν αλλεπάλληλα μας τορπιλίζουν και με έναν ίσως οργουελικό τρόπο μας προετοιμάζουν για την μετα-κορονοϊακή πραγματικότητα στον χώρο της οικονομίας τα αγαπημένα μας Μ.Μ.Ε, καθώς σπέρνουν τον τρόμο και τον φόβο για την τεράστια οικονομική ύφεση που μας περιμένει. Μάλιστα λαμβανομένης υπόψιν της απέχθειας που έχουν προκαλέσει λέξεις του παρελθόντος, όπως ‘’λιτός βίος, κρίση, μνημόνια και δάνεια’’ πλέον νέοι όροι, όπως ‘’δύσκολες μέρες, ύφεση και οικονομική αναπροσαρμογή’’ έχουν αντικαταστήσει του προηγούμενους με την ουσία να μένει ίδια και αναλλοίωτη.

Ενόψει όμως του γεγονότος ότι η  μέλλουσα οικονομική κρίση για πρώτη φορά πρόκειται να πλήξει ταυτόχρονα και σχεδόν(κάποιες ποσοτικές αποκλίσεις αναπόφευκτα θα προκύψουν δεδομένου ότι το κάθε κράτος  στηρίζεται σε διαφορετικούς πυλώνες της οικονομίας π.χ. Στην Ελλάδα ο Τουρισμός και στην Γερμανία η μεγάλες βιομηχανίες) ομοιότροπα όλα τα κράτη της διεθνούς κοινότητας, επιτακτική κρίνεται η αντιμετώπιση της συνεκτικά και στις βάσεις μια ενιαίας στρατηγικής. Πάνω σε αυτό το σκεπτικό δομείται και η ιδέα διαμόρφωσης ενός κοινού ευρωομολόγου ικανού να μοιράσει ισότιμα το κόστος της κρίσης ανά τα κράτη της Ευρωπαϊκής ένωσης.

Σε αντίθετες από τις παραπάνω παραδοχές γραμμές φαίνεται να κινούνται για άλλη μια φορά οι οικονομικά σθεναρές χώρες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο επιδιώκοντας την δημιουργία ενός ταμείου χρηματοπιστωτικής στήριξης με ‘’ευνοϊκούς’’ όπως προλογίζουν όρους. Με άλλα λόγια εναποθέτουν τις ελπίδες τους για τον μετριασμό των εσωτερικών για αυτές επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης, σε έναν εκ νέου δανεισμό προς τα κυρίως πληγέντα από τον ιό κράτη και σε μια μακροχρόνια των τελευταίων λιτότητα.

Ας προσπαθήσουμε όμως βάσει κυρίως των δεδομένων της προγενέστερης κρίσης του 2008 να σκιαγραφήσουμε το τι θα πει λιτότητα:

  1. Ελαχιστοποίηση της αγοραστικής δύναμης ενός κοινωνικού συνόλου

Κάτω από την πίεση οποιουδήποτε δανειστή, ο οφειλέτης συνηθίζει να κάνει χαοτικές και αποσπασματικές κινήσεις για να καλύψει το χρέος του. Υπό την άμεση ανάγκη εξεύρεσης χρημάτων Δημόσιοι μισθοί αλλά και συντάξεις κόβονται, ενώ εντελώς αντιφατικά φόροι αυξάνονται. Φθάνοντας στο εξής παράδοξο ‘’να πληρωνόμαστε λιγότερα και να μας ζητάνε περισσότερα’’. Ακολουθεί στην συνέχεια η κατάρρευση της ελεύθερης αγοράς, όπου η μείωση των χρηματικών αποδοχών αυτών οδηγεί σε μείωση και της κατανάλωσης άρα και σε ύφεση του ιδιωτικού τομέα που και αυτός με την σειρά του υπερφορολογείται.

  1. Παραοικονομία μέχρι να σβήσει ο ήλιος

Όταν λοιπόν μειωθεί η συνολική αγοραστική δυνατότητα και κατ’ επέκταση και η κατανάλωση, η μπάλα θα πάρει τον ιδιωτικό τομέα και έτσι αρχίζει η παρεκτροπή από την νομιμότητα. Από επιχειρήσεις να κόβουν μισές αποδείξεις και να πωλούν σε χαμηλότερη τιμή το προϊόν τους, έως και το να κόβει κανείς απόδειξη να καταλήξει να είναι η εξαίρεση στον κανόνα, ενώ η νοοτροπία αυτή με τον καιρό εδραιώνεται και αρχίζει να λογίζεται ως φυσιολογική στην κοινή συνείδηση. Και όλα αυτά συμβαίνουν βεβαίως λόγω της ασφυκτικής φορολόγησης που κατά πάσα πιθανότητα έχει υιοθετηθεί για την αποπληρωμή του ‘’δανείου σωτηρίας’’.

  1. Διαιώνιση του χρέους

Τρίτη και τελευταία συνέπεια είναι το ‘’ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος’’. Εφόσον λοιπόν η φοροδιαφυγή γίνεται τρόπος ζωής και τα εισοδήματα τείνουν να μειώνονται ανάλογη μοίρα θα έχουν και τα έσοδα των δημοσίων ταμείων. Αποτέλεσμα; Ένα δάνειο αδύνατο να αποπληρωθεί δίχως αναδιάρθρωση και ένας λαός να βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην φτώχεια και την υποτέλεια.

Αυτή ήταν σε αδρές γραμμές η συνηθέστερη κατάσταση που επικρατεί, όταν η λύση σε μια κρίση είναι ο δανεισμός με όρους που βαφτίζονται κατ΄επίφαση ευνοϊκοί και εξυπηρετούν περισσότερο την διάσωση του δανειστή, παρά του οφειλέτη.

Κοντολογίς, πλησιάζει ο καιρός που μια καθοριστική απόφαση θα πρέπει να ληφθεί πρωτίστως σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μετέπειτα σε διεθνές επίπεδο για την καταπολέμηση των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας. Εύχομαι και ελπίζω η ιστορία να υπερκεράσει την λήθη, η ενότητα να καταπραΰνει την κρίση και όχι το αντίθετο. Το όχι σε μια νέα λιτότητα πρέπει να συλλογικό, ενώ το ναι σε μια κοινή πολιτική στην βάση της ισοτιμίας των κρατών να είναι ακόμα συλλογικότερο.

*Φοιτητής Νομικής

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μέθοδος του ευρήματος του Μνημονίου
Κατά τη διάρκεια του δίμηνου –λόγω κορονοϊού– υποχρεωτικού εγκλεισμού στο σπίτι, ερευνώντας τις ψηφιοποιημένες από τη Βουλή των Ελλήνων εφημερίδες των δύο περασμένων αιώνων, πρόσεξα το παρακάτω ανυπόγραφο...
Η μέθοδος του ευρήματος του Μνημονίου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η άρνηση του «εμφυλίου πολέμου» η μόνη αντίσταση;
Η «χρήση» της επετείου του Πολυτεχνείου –στον βαθμό που η εξουσία διαθέτει τον έλεγχο στην πληροφόρηση και την επιρροή πάνω στην κοινή γνώμη και την ψυχολογία της– εν μέρει ενισχύει την εικόνα όχι απλώς του...
Η άρνηση του «εμφυλίου πολέμου» η μόνη αντίσταση;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας δημοσιονομικός ελέφαντας στο σαλόνι μας
Η οικονομική κρίση του COVID-19 εδραιώνει μια μακρά περίοδο κατά την οποία οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονται στην ευρωζώνη, και πρόκειται να αυξηθούν περισσότερο.
Ενας δημοσιονομικός ελέφαντας στο σαλόνι μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τουριστικό ολοκαύτωμα
O κορονοϊός αποτελείωσε ό,τι είχε απομείνει όρθιο από τα Μνημόνια, καθώς όλα αυτά τα χρόνια καμία μνημονιακή κυβέρνηση δεν θέλησε να εκμεταλλευτεί τις περιστάσεις για να κατασκευάσει ένα αναπτυξιακό μοντέλο...
Τουριστικό ολοκαύτωμα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «λόγος» και η ράβδος
«Τουρισμός ή ποστάλια ξέχειλα με ανθρώπινο φορτίο;». Οι στρατηγιστές της κυβέρνησης με αυτόν τον απλοϊκό τρόπο χώρισαν τους Ελληνες σε δύο στρατόπεδα: σε αυτούς που θέλουν να κρατήσουν έξω από τη ζωή τους τον...
Ο «λόγος» και η ράβδος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πώς η νόσος COVID-19 μπορεί να επιφέρει έμφυλη δικαιοσύνη
Σχέδιο κοινής πρωτοβουλίας της εκτελεστικής διευθύντριας της Μονάδας του ΟΗΕ για τις Γυναίκες UN Women, κ. Phumzile Mlambo-Ngcuka και της επιτρόπου της Ε.Ε. αρμόδιας για θέματα φύλου, κ. Helena Dalli
Πώς η νόσος COVID-19 μπορεί να επιφέρει έμφυλη δικαιοσύνη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας