Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Υγεία μετά τον κορονοϊό 
AP Photo/Manu Fernandez
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η Υγεία μετά τον κορονοϊό 

  • A-
  • A+

Και ξαφνικά, ο Ντόναλντ Τραμπ, άθελα και εν αγνοία του, προφανώς και υπό την πίεση των σοβαρών γεγονότων, αλλά και των αδιεξόδων που δημιουργεί η πολιτική που πρεσβεύει, ξύπνησε σοσιαλιστής. 

Σύμφωνα με την μαρξιστική αρχή «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του», έδωσε εντολή στην General Motors, αντί να επινοεί νέες επιθυμίες για το κοινό, για παράδειγμα με ολοένα πιο αστραφτερά και πιο γρήγορα αυτοκίνητα, να προσαρμόσει την παραγωγή στις προτεραιότητες των πολιτών με την κατασκευή αναπνευστήρων για τις μονάδες εντατικής θεραπείας. 

Όχι ότι θα έφτανε ως το σημείο να υποβληθεί σε δημοκρατικό έλεγχο για την ορθότητα επιλογής της συγκεκριμένης βιομηχανίας ως προς το ποιοτικό αποτέλεσμα η ακόμα και τον έλεγχο της υπεραξίας. Όπως και να έχει όμως, το εγχείρημα συνάδει κατά πολύ με μία Κεντρικώς Σχεδιασμένη Οικονομία και η ελπίδα είναι, να μην του το πει κανείς. 

Ομοίως και σε άλλους τόπους του πλανήτη, πάντα τονίζοντας την έκτακτη επιταγή και το προσωρινό της υπόθεσης, ξεκίνησαν να εφαρμόζουν πολιτικές με σκοπό την υποταγή των παραγωγικών δυνάμεων στις ανάγκες των ανθρώπων που ζουν στην χώρα. 
Κι ενώ κανείς από τους συστημικούς παίκτες της εξουσίας δεν θα τολμήσει να αναρωτηθεί ευθέως, μήπως και το ορατό ζήτημα γενικής ανεπάρκειας του υφιστάμενου οικονομικού μοντέλου είναι πιο βαθύ, εμπρός σε μία απειλή που δεν αφήνει περιθώρια να βγουν οι προνομιούχοι εντελώς αλώβητοι ρίχνοντας το βάρος αποκλειστικά στους "άλλους", ως συνήθως, ακούγονται και πράττονται από πρόσωπα και κυβερνήσεις υπέρμαχους της ελεύθερης αγοράς, ακόμα περισσότερα πρωτόγνωρα και ανήκουστα πράγματα: Συζητούν για κρατικοποιήσεις και συμμετοχές του δημοσίου σε εταιρίες, γιά το εθνικό εισόδημα για όλους, για μία στροφή στάσης σε θέματα ευρωομολόγων και πολλά άλλα, όπου ως κοινός παρονομαστής αναδύεται όλο και περισσότερο ένας κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία όπου συνεπακόλουθα επηρεάζει, κατά πολύ μάλιστα λόγω συνθηκών και τον χώρο της υγείας. 

Ακόμα και σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ του "κεντρώου" χώρου, τελευταία, γράφονται πολλά για τα οφέλη ίδρυσης και εκμετάλλευσης κρατικών φαρμακοβιομηχανιών και άλλων βιομηχανιών προϊόντων υγείας και για το πόσο κατάπτυστες είναι οι υφαρπαγές υγειονομικού υλικού από ισχυρές χώρες σε βάρος των ασθενέστερων. 

Το πρώτο που θα διαπιστώσει κανείς (όχι μόνο) τις τελευταίες εβδομάδες σε αυτόν τον πολυβασανισμένο τομέα της υγείας είναι, ότι όσο λιγότερο εμπλέκεται ο "αγώνας" για το κέρδος, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η αντιμετώπιση των ασθενειών με την τόσο επίκαιρη εφαρμογή αυτού του κεντρικού προγραμματισμού στην καθημερινή πολιτικής υγείας. Άρα, πόσες παραπάνω προστατευτικές μάσκες θα είχαμε στην διάθεση πολιτών και επαγγελματιών υγείας, χωρίς την αισχροκέρδεια, με πιθανώς πολύ λιγότερους φορείς έως και νεκρούς λόγω του νέου κορονοϊού (όπως δείχνουν και τα επιδημιολογικά στοιχεία για παράδειγμα από την Κορέα - κι ας συμμετέχουν εδώ και άλλοι παράγοντες); 

Ακολούθως, φτάνοντας στα μεγάλα και λιγότερο μεγάλα trust της υγείας, όπως δραστηριοποιούνται και στην Ελλάδα, πρωταρχικός στόχος που κατευθύνει κάθε πράξη τους, είναι η κερδοφορία - όχι η καλή υγεία των ανθρώπων (αυτή, στην καλύτερη περίπτωση, έρχεται δεύτερη). Χωρίς το κέρδος, εύλογα, η ίδια η επιχείρηση δεν θα υπήρχε καν ή ακόμα, αν θελήσει κανείς να επεκτείνει το θέμα, τα "καλά" και ακριβά φάρμακα συνήθως δεν πάνε στις -οικονομικά- φτωχές περιοχές της Αφρικής ελλείψει κερδοφορίας . 
Αυτός ο πρωταρχικός στόχος (της κερδοφορίας) όμως, καθορίζει και το πόσο έτοιμη και πρόθυμη είναι μία επιχείρηση υγείας να ανταπεξέλθει σε σοβαρές καταστάσεις, πόσο μάλλον επί μίας νέας οικονομικής κρίσης. 

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι στην Ελλάδα το μεγάλο βάρος της αντιμετώπισης της νόσου του κορονοϊού, το σηκώνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, παρότι μέχρι πρότινος δεν έχαιρε και μεγάλης εκτίμησης στα κλιμάκια του κυβερνώντος κόμματος. 

Βέβαια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση θέλει να.... επανεκτιμήσει αυτό το ΕΣΥ, γι αυτό ο πρωθυπουργός δηλώνει "Ένα νέο Εθνικό Σύστημα Υγείας χτίζεται ... η αναμόρφωση του ΕΣΥ δεν σταματά εδώ", λίγες ώρες πριν την δημοσιοποίηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που ρυθμίζει, αντί των αναγγελθέντων προσλήψεων μονίμων γιατρών κ.ά., την είσοδο στα δημόσια νοσοκομεία ιδιωτών γιατρών με όχι μόνο υψηλότερες (!) αποδοχές από εκείνες των γιατρών του ΕΣΥ, που τόσο χειροκροτά αυτή η κυβέρνηση, αλλά και «...αμοιβή [που] είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων, ...δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση, τέλος ή εισφορά, δεν δεσμεύεται και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένα χρέη ...και δεν υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή οποιασδήποτε παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα». Εάν αυτή η κίνηση εισόδου ιδιωτών περιοριζόταν πράγματι ως τις 30 Σεπτεμβρίου, όπως αναγράφεται στο ΠΝΠ και επρόκειτο για μεμονωμένο γεγονός, θα μπορούσε ίσως να το πάρει το ποτάμι. 

Η έλλειψη όμως επιχειρημάτων, όπως π.χ. επιδημιολογικών κριτηρίων στην Ελλάδα, που να επιβάλλουν άμεσα την συγκεκριμένη εξωθεσμική ενίσχυση αντί της κάλυψης χρόνιων ελλείψεων, με προσωπικό με προσόντα που θα "χτίσει" και θα αναβαθμίσει το ΕΣΥ σε βάθος χρόνου, εγείρει υποψίες ότι πρόκειται για μία πολιτική κίνηση τακτικής, ικανοποιώντας αρχικά κάποιες σχετικές δυνάμεις του χώρου. Και με απώτερο σκοπό, ανοίγοντας έτσι την "πίσω πόρτα" του δημοσίου προς τα ιδιωτικά συμφέροντα, να ακολουθήσουν τα πολύ χειρότερα για την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών και ταυτόχρονα συμφερότερα για μία ελίτ της "υγείας" που μετά τα χειροκροτήματα, αναγκάζεται (εκ των πραγμάτων), αντί να γκρεμίσει τα μισά νοσοκομεία του ΕΣΥ, όπως οραματιζόταν ο γνωστός δημοσιογράφος και βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος πριν λίγους μόνο μήνες, να γίνει πιο ευρηματική, εφαρμόζοντας τους εισπρακτικούς της κανόνες εντός πια και του Εθνικού Συστήματος Υγείας. 

Πως θα μπορούσε να λειτουργήσει αυτό; Στην χώρα μας έχουμε μία πρωτοτυπία στον χώρο της ιδιωτικής υγείας σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, αυτήν της διπλής επιβάρυνσης του κοινωνικού συνόλου και των πολιτών που ασθενούν, όσων αφορά κυρίως στα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα: Ο ΕΟΠΥΥ πληρώνει σε αυτά τα νοσοκομεία ή διαγνωστικά τα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια) για οποιαδήποτε ιατρική πράξη ενώ αυτές οι επιχειρήσεις ξαναεισπράττουν από τον ασθενή τις σε όλους γνωστές και ιδιαίτερα τσουχτερές πρόσθετες χρεώσεις. Σχετικά μικρό αλλά πρόσφατο παράδειγμα μόνο, τα 30 εκατομμύρια ευρώ για τα τεστ στα ιδιωτικά κέντρα για τον κορονοϊό, πληρωμένα από τον ΕΟΠΥΥ, και η επιπρόσθετη χρέωση (αναφέρονται στον τύπο και τα 290€) του πολίτη που θα υποβληθεί σε αυτό. 

Στην Γερμανία για παράδειγμα από την άλλη, με πληθώρα ιδιωτικών νοσοκομείων, τα ταμεία της υποχρεωτικής ασφάλισης κάθε εργαζόμενου εμβάζουν απλά τα ΚΕΝ και τέλος. Ο ασθενής δεν πληρώνει -πραγματικά- ούτε ένα ευρώ παραπάνω (ούτε συμμετοχές, ούτε αμοιβές γιατρών κτλ.) - ότι και να συμβεί (φάρμακα, τυχόν επιπλοκές, ανάγκη για ΜΕΘ κτλ.) και φυσικά έχει με την "κάρτα" της δημόσιας ή ιδιωτικής (παρέχεται μόνο σε άτομα με δήλωση υψηλών εισοδημάτων) του ασφάλειας υγείας ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις δομές ανά πάσα στιγμή, ως και τα ασθενοφόρα μεταφέρουν τους ασθενείς στο πλησιέστερο νοσοκομείο, πανεπιστημιακό, ιδιωτικό, αστικό, δημοτικό, καθολικό ή προτεσταντικό - όλα λειτουργούν για τους πολίτες με τις ίδιες προδιαγραφές. 
Ενώ σε χώρες με Εθνικό Σύστημα Υγείας (Όπως το HSE στην Ιρλανδία, το NHS στο Ηνωμένο Βασίλειο κ.ά.) δεν νοείται να πληρώνει το δημόσιο, όπως στην χώρα μας ο ΕΟΠΥΥ, τις κλινικές ή τα κέντρα που έχουν στήσει επιχειρηματίες για να κερδίζουν χρήματα (εκτός από ελάχιστες και πολύ συγκεκριμένες εξαιρέσεις, π.χ. τα ISTCs στο Ην. Βασίλειο για να μειωθούν οι λίστες αναμονής, όπου όμως οι ασθενείς ουδέποτε καλούνται να βάλουν επιπρόσθετα το χέρι στην τσέπη). 

Σε αυτές τις χώρες τα ιδιωτικά κέντρα θα πρέπει να μεριμνήσουν, όπως κάθε ιδιωτική επιχείρηση, για την εξόφληση των λογαριασμών τους, είτε μετρητοίς από τους ασθενής είτε μέσω συμβάσεων με ιδιωτικές ασφάλειες, όπως και πάλι οι ίδιοι θα πρέπει να πληρώσουν για τις προμήθειες σε φάρμακα και υλικά. 

Αντί λοιπόν ενός πλήρους διαχωρισμού δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και στην χώρα μας, με την αναγκαία ενίσχυση του πρώτου προς όφελος των πολιτών, το οποίο τρέμουν οι μεγάλες επιχειρήσεις υγείας καθώς προφανώς και θα συρρικνωθούν, αυτές προτιμούν να "καρπωθούν" και το ΕΣΥ ώστε και να αυξήσουν με μονοπωλιακό τρόπο την κερδοφορία, μ.ά. με τις προαναφερόμενες μεθόδους ώστε να καθίσταται και πιο δύσκολο οιοδήποτε πισωγύρισμα... Και βιάζονται κιόλας, καθώς δεν ευνοεί η περίπτωση ανάληψης κυβέρνησης από λιγότερο νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, που δειλά δειλά στο παρελθόν είχαν ξεκινήσει να ξεχωρίζουν κάποια πράγματα, όπως το 2017 με τον νόμο για τα όρια δαπανών του ΕΟΠΥΥ για τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας από ιδιώτες.  Ετούτη την στιγμή, η καταπολέμηση της πανδημίας αποτελεί προτεραιότητα. 

Αλλά και αυτό βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το ότι τώρα και έπειτα, οι αλλαγές στην υγεία και την δημόσια χρηματοδότηση των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων πρέπει να επέλθουν με την θεσμοθέτηση μίας οριστικής επιλογής των τελευταίων, αν επιθυμούν να λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο με την χρηματοδότηση από συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ με βάση το δημόσιο συμφέρον, χωρίς άλλες τυπικές η κρυφές χρεώσεις προς το δημόσιο ή τους ασθενείς, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα όλες τις υποχρεώσεις ενός παρόχου υγείας (μισθοδοσία και των γιατρών τους, κ.α.) ή αν επιθυμούν να λειτουργήσουν αποκλειστικά ως ιδιωτικές ανεξάρτητες μονάδες υγείας που δεν θα χρηματοδοτούνται ούτε κατά το ελάχιστο από το δημόσιο. Αυτές οι αλλαγές όχι μόνο θα ανακουφίσουν τους ασθενείς, που σαν να μην τους έφτανε η ασθένειά τους, πληρώνουν κι από πάνω, αλλά θα μεταφέρουν αναγκαίους πόρους εκεί που χρειάζονται: Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τις υποδομές του, στην αναγκαία πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, αντί σύστασης "εργολαβιών", στην σύναψη ανθρώπινων συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με τους ελεύθερους επαγγελματίες γιατρούς που εργάζονται για τα προς το ζην, ώστε και εκείνοι να μπορούν να επιβιώσουν χωρίς να χρεώνονται οι ασθενείς τους. Και τέλος θα μπορέσουν επιτέλους να δοθούν οι απόλυτα απαραίτητες αυξήσεις στο προσωπικό του ΕΣΥ, στους γιατρούς που εφημερεύουν για 3 ή 4 ευρώ ωρομίσθιο, χωρίς να λαμβάνουν καν, κι αυτό κι αν θέλει χειροκρότημα: το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας! 

Ο προϋπολογισμός του κράτους, του κάθε πολίτη και της κάθε οικογένειας σε αυτήν την μεταμνημονιακή περίοδο που επιβαρύνεται με νέα αρνητικά πρόσημα αγνώστων μεγεθών και διάρκειας, χρειάζεται έναν πρωτίστως ανθρώπινο και ανθρωποκεντρικό και ακολούθως ορθολογιστικό χειρισμό στα θέματα της υγείας και όχι μόνο, με ένα σχέδιο που θα καλύψει και τις τωρινές και τις απώτερες ανάγκες. 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η... προίκα της επιδημίας
Πριν καλά καλά συνέλθουμε, τώρα που κάθε άλλο παρά έχει οριστικοποιηθεί η έξοδος από το κύμα της επιδημίας, κάθε άλλο παρά θωρακίστηκε το δημόσιο σύστημα υγείας και ιδίως η Πρωτοβάθμια Φροντίδα,.
Η... προίκα της επιδημίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τεστ! Τεστ! Τεστ!... σε όλους!
Το ζήτησε ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) Τέντρος Γκεμπρεγέσους τη Δεύτερα 16/3, απ’ όλα τα κράτη, προκειμένου να εφαρμόσουν τη στρατηγική περιορισμού της επιδημίας του κορονοϊού.
Τεστ! Τεστ! Τεστ!... σε όλους!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο κορονοϊός και οι προοπτικές
Είναι εμφανές ότι η τραγική εμπειρία της υγειονομικής κρίσης που θερίζει τις κοινωνίες μας αποκατέστησε στη συνείδηση πλατιών κοινωνικών στρωμάτων αξίες και θεσμούς που επί τέσσερις δεκαετίες η νεοφιλελεύθερη...
Ο κορονοϊός και οι προοπτικές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι νεοφιλελεύθεροι δεν αλλάζουν μυαλά
Για να αποδείξει ο Υπουργός Υγείας και ο Πρωθυπουργός ότι οι δηλώσεις που έκαναν τελευταία είναι ειλικρινείς και όχι επικοινωνιακά παραμύθια, οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στην πράξη και όχι στα λόγια στην...
Οι νεοφιλελεύθεροι δεν αλλάζουν μυαλά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στόχος μας η Δημοκρατία
Όλο αυτό το διάστημα ακούμε καλοντυμένες κύριες και κύριους από τα πάνελ των καναλιών, να μας προειδοποιούν να καθίσουμε φρόνημα στο σπιτάκι μας. Και η Δημοκρατία; Θα αναρωτηθεί εύστοχα κάποιος; Τι γίνεται με...
Στόχος μας η Δημοκρατία
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Για όταν πέσουν οι μάσκες...
Περίσσεψαν τα μηνύματα αναγνώρισης του τεράστιου έργου που προσφέρουν το υγειονομικό προσωπικό και το δημόσιο σύστημα Υγείας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας στις 7 Απριλίου.
Για όταν πέσουν οι μάσκες...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας