Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η μεγαλύτερη αποτρεπτική δύναμη είναι η κοινωνική-λαϊκή θέληση 

Η μεγαλύτερη αποτρεπτική δύναμη είναι η κοινωνική-λαϊκή θέληση 

  • A-
  • A+

«Όσο πιο πολύ πίσω πάμε στο παρελθόν, τόσο πιο μακριά στο μέλλον μπορούμε να δούμε» (Ουίνστον Τσώρτσιλ)

Εν μέσω πανδημίας δημιουργείται εκ των συνθηκών η δυνατότητα να πάει ο νους των ανθρώπων σε διάφορα ζητήματα, με τρόπο που δεν θα το έκαναν στην κανονικότητα. Εξάλλου, η εποχή μας έχει ως ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της την παροχή αμέτρητων ποσοτήτων πληροφοριών. Όμως, για να γίνουν αυτές οι πληροφορίες γνώση χρειάζεται επεξεργασία. Και ίσως, όσον αφορά στις πραγματικές προθέσεις των διάφορων μεγάλων δυνάμεων, πραγματικά να μην υπάρχουν εύκολες ερμηνείες.

Όπως αντιληφθήκαμε όλοι σε αυτή τη συγκυρία που βιώνει ο πλανήτης εδώ και μήνες δεν απουσίασαν οι γεωπολιτικοί διαξιφισμοί. Κίνα εναντίον ΗΠΑ, ΗΠΑ εναντίον Κίνας, με «βασικό επίδικο» το πώς ξεκίνησε ο ιός. Είναι πολύ πιθανό πως ακόμα και αν δεν το πιστεύει η μία πλευρά αυτό που λέει για την άλλη, πως «είναι υποχρεωμένη» να το κάνει. Γιατί έτσι ορίζεται από την τεχνοτροπία των συμβατών ή μη επικοινωνιακών κανόνων. Που δεν είναι προνόμιο της εποχής μας, αλλά έρχεται από το μακρινό παρελθόν. Όταν τα μέσα ανταγωνισμού ήταν αρκετά πιο σκληρά και πέρναγαν κατά πολύ τα όποια συμφωνηθέντα από την ανθρώπινη κοινότητα σε αξιακό (και εν τέλει στην πράξη φιλολογικό) πεδίο. Μέχρι και ατομικές βόμβες είχαν πέσει...

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να δούμε κάποιες βασικές «σταθερές» γύρω από τη λειτουργία των σημαντικών κρατικών οντοτήτων των καιρών μας. Τα μεγάλη κράτη επιθυμούν πρωτίστως να διασφαλίσουν στο εσωτερικό τους μέτωπο συνθήκες πρόσφορες για περαιτέρω δυναμικές κινήσεις. Έτσι, δουλεύουν για να εξασφαλίσουν στα όρια της επικράτειάς τους πολιτική σταθερότητα, οικονομική ευρυθμία, επιστημονική επάρκεια, αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες, τάξη και ασφάλεια, αξιόμαχο στρατό και πάει λέγοντας. Συνήθως, όταν φτάσουν σε ένα επιθυμητό επίπεδο, αρχίζουν ύστερα να προβαίνουν σε «εξαγωγή προτεραιοτήτων».

Τότε δοκιμάζουν να διαπιστώσουν σε διάφορα ανοιχτά μέτωπα «πόσο περνάει ο λόγος τους». Δηλαδή, αν το διεθνές εκτόπισμά τους είναι σε θέση να επιλύει θέματα με κατάληξη που θα είναι όσο πιο πολύ γίνεται κοντινή στα πραγματικά δικά τους θέλω. Εδώ και αρκετά χρόνια, πια, είμαστε σε μία εποχή που λαμβάνει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Αν τα βάλουμε κάτω τα πράγματα, και κυρίως αν μελετήσουμε το παρελθόν της ανθρωπότητας, τίποτα δεν διασφαλίζει πως θα συνεχίζεται για πολύ η ίδια μεθοδολογία για την επίλυση προβλημάτων. Ενδεχομένως, να «σφίξουν τα γάλατα» ακόμα περισσότερο στους καιρούς που έρχονται...

Και εδώ προκύπτουν ερωτήματα ύψιστης σημασίας. Οι μεγάλες δυνάμεις θα αρκεστούν εις το διηνεκές στην ήπια αντιπαράθεση ή θα χρειαστεί κάποια στιγμή να προτάξουν αναπόφευκτα κάποιες επώδυνες λύσεις; Θα υπάρξει συγκράτηση των διαθέσεων του κάθε κράτους απλά στη διεκπεραίωση των δικών του στενών ζητημάτων ή θα μπουν στα μυαλά ορισμένων λογικές επικράτησης και μεγάλης μείωσης του «ζωτικού χώρου» των ανταγωνιστών; Μήπως υπερβάλλουμε; Ή μήπως δεν μπορούμε ακόμα να καταλάβουμε πόσο πολύ η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα (ακόμα και με το πέπλο της τραγικότητας που αρμόζει σε αρκετές περιστάσεις); Άβυσσος η ψυχή των ελίτ, θα έλεγε κάποιος μάλλον εύστοχα...

Μέσα σε ένα πεδίο (ελεγχόμενης προς ώρας) αβεβαιότητας, ο πιο σίγουρος δρόμος για την όσο το δυνατόν πιο ομαλή τροπή των πραγμάτων είναι η δημιουργία ανασχετικών συντελεστών επίδρασης. Π.χ., αν ένα κράτος επιθυμεί να κάνει «ζαβολιές», να μπορεί ένας άλλος πόλος να βάζει φραγμούς. Αλλά, πάνω από όλα, η μεγαλύτερη αποτρεπτική δύναμη είναι η κοινωνική-λαϊκή θέληση. Εκείνη που μπορεί -θεωρητικά τουλάχιστον- έγκαιρα να καταλαβαίνει τους κινδύνους, τα πραγματικά τους αίτια και να υψώνει ανάστημα. Και για να εξασφαλίζει την ύπαρξη της και για να βάζει διαφορετικές προτεραιότητες ως εκείνες για τις οποίες πρέπει το είδος να παλέψει στο μέλλον. 

Αυτά μπορούν να τα καταφέρουν μονάχα όσοι αποδέχονται τον πλουραλισμό των δικαιωμάτων με όρους ισονομίας. Εκείνοι που δεν θέλουν να κάνουν τους άλλους σαν αυτούς, αλλά απλά να τους φέρουν σε θέση να αναγνωρίσουν από μόνοι τους πως υπάρχουν αρκετοί δρόμοι «για την ευδοκίμηση». Τα διάφορα πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικο-πολιτισμικά μοντέλα κάθε στιγμή αλληλοτρίβονται, με κάθε διαθέσιμο τρόπο. Το θέμα είναι να μην ξεπεράσει αυτή η τριβή το (επιτρεπτό) όριο που ακόμα δεν αφήνει τη θερμότητα που παράγεται να «κάψει τους πάντες και τα πάντα»...

ΑΠΟΨΕΙΣ
Παραλήρημα Αμβρόσιου: Οι μάσκες είναι εργαλείο του διαβόλου!
Νέο παραλήρημα του πρώην μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιου αυτή τη φορά κατά της χρήσης μάσκας στους κλειστούς χώρους λόγω κορονοϊού.
Παραλήρημα Αμβρόσιου: Οι μάσκες είναι εργαλείο του διαβόλου!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η κρίση της μεταπολίτευσης
Ο σταδιακός εκφυλισμός της στρατιωτικής δικτατορίας και η συγκλονιστική έκταση του κυπριακού θέματος επέβαλαν την ειρηνική, οριστική και αμετάκλητη μετάβαση σε ένα δημοκρατικό καθεστώς.
Η κρίση της μεταπολίτευσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Φυσική προέλευση και πολιτική «κατασκευή» του κορονοϊού
Είναι φυσικό φαινόμενο ή ενδεχομένως κατασκευάστηκε σε επιστημονικά εργαστήρια, ρωτούν πολλοί στη δημόσια σφαίρα. Στον θεωρητικο-πολιτικό Λόγο είναι μια συζήτηση που τροφοδοτεί αυτό που ονομάζουμε...
Φυσική προέλευση και πολιτική «κατασκευή» του κορονοϊού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μετά το μπάνιο
Ενα μπάνιο μού θύμισε τον πατέρα. Εκεί στη μικρή παραλία του Αη Θεράποντα, στον Κόλπο της Γέρας, μάζευε άδεια ραβδωτά όστρακα κυδωνιών, με έντονες καφετιές αποχρώσεις.
Μετά το μπάνιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μεγάλη αποθήκη
Η ελληνική πολιτική παράδοση είναι γεμάτη από αγωνιώσες ελαφρότητες που δεν καταφέρνουν να εξαφανιστούν. Η Αριστερά ανοίγει, στοιβάζει και γεμίζει τα ιδεολογικά της καθαρτήρια με ετοιμοθάνατους που προσδοκούν...
Η μεγάλη αποθήκη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Φοβού τους υπερπατριώτες!
Η ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας και η πρόσφατη νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, επανέφεραν στο προσκήνιο τη διαρκή πληγή της χώρας μας που αποτελούν οι αποκαλούμενοι υπερπατριώτες.
Φοβού τους υπερπατριώτες!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας