Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μία πανδημία ήρθε για να υποσκελίσει κάθε άλλο θεωρητικό σενάριο
AP PHOTO

Μία πανδημία ήρθε για να υποσκελίσει κάθε άλλο θεωρητικό σενάριο

  • A-
  • A+

Σε οποιαδήποτε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κάθε τι αξιολογείται διαφορετικά από αυτό που συμβαίνει στις ήπιες συνθήκες. Και αυτό γίνεται όχι μόνο για το βαθμό επίδρασης που έχει στις ατομικές ψυχολογίες, αλλά γιατί υπάρχουν πολλές και πολύπλευρες συνέπειες σε όλους τους τομείς των κοινωνικών δραστηριοποιήσεων.

Στην κρίση του κορονοϊού δεν είναι λίγοι αυτοί που περιγράφουν ως ζοφερή την επόμενη μέρα όσο αφορά στην παγκόσμια οικονομία. Ανεξάρτητα από τη μορφή που θα λάβει το μέλλον, όλοι συμφωνούν πως θα είναι διαφορετικό. Όχι στα λόγια ή στις άψυχες αναλύσεις, αλλά στην παγκόσμια πραγματικότητα και το «συλλογικό ψυχισμό» της.

Ο κορονοϊός ήρθε σε μία στιγμή που η παγκόσμια οικονομία, σύμφωνα με αρκετούς γνώστες, βρισκόταν προ επερχόμενου αδιεξόδου. Τα «αγκάθια» ήταν δεδομένα και αρκετά. Αφορούσαν κατά βάση στην προβληματική παραγωγικότητα, στο ύψος των κρατικών και ιδιωτικών χρεών και στις (μη) προοπτικές ανάπτυξης. Κάποιοι πιστεύουν, να το πούμε κάπως απλοϊκά, πως όταν κάποιος δείκτης «φρακάρει» και δεν έχει περιθώρια περαιτέρω ανέλιξης, ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσεις στο μέλλον νέα ανοδική πορεία είναι να τον ρίξεις ξαφνικά χαμηλά.

Τέτοιες συνθήκες μπορούν να «διασφαλίσουν» μόνο σημαντικά έκτακτα γεγονότα, που η υφή τους μπορεί να αφορά ακόμα και σε κάποιον γενικευμένο πόλεμο. Μία πανδημία ήρθε για να υποσκελίσει κάθε άλλο θεωρητικό σενάριο...

Στο τέλος της κρίσης θα γίνουν οι απολογισμοί και η αποσαφήνιση των όρων του νέου κόσμου που ξεκίνησε αυτούς τους πρώτους μήνες της νέας δεκαετίας, με ένα ιστορικό γεγονός όπως η επέλαση του κορονοϊού. Εξάλλου, όταν η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι φοβισμένη λόγω ενός τόσο σοβαρού φαινομένου, το άνοιγμα κάθε κουβέντας διαφορετικού περιεχομένου σε ενεστώτα χρόνο δύσκολα να βρει απήχηση και να γίνει με τη δέουσα ηρεμία. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως στο σήμερα δεν παρατηρούμε, δεν σκεφτόμαστε, δεν καταλήγουμε σε συμπεράσματα ουσίας. Κάθε άλλο...

Μιλάνε φερ΄ειπείν πολλοί για τον αναβαπτισμένο ρόλο του κράτους. Η αρωγή του στο σήμερα μοιάζει ως το μοναδικό σωσίβιο του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, που έχει ριχτεί άτσαλα σε έναν ωκεανό και κολυμπάει αρκετά ανήσυχα είναι η αλήθεια. Αυτό δεν πρέπει να χαροποιεί τους πολέμιους του καπιταλισμού, αλλά να τους κάνει να καταλάβουν πως ανεβαίνει ο πήχης των απαιτήσεων και για τους ίδιους...

Θα θυμίσουμε πως είναι άλλο πράγμα ένα κράτος που αναλαμβάνει ρόλο «κατεπείγουσας συνδρομής» για την απεμπλοκή από τα αδιέξοδα του εφαρμοσμένου οικονομικού μοντέλου (για λογαριασμό του ίδιου του συστήματος) και άλλο ένα κράτος πρωταγωνιστής που έχει την ιδιοκτησία των παραγωγικών μέσων, άρα και την πρωτοκαθεδρία των κινήσεων και του ορισμού των προτεραιοτήτων σε μία κοινωνία. Ο Κέινς υπήρξε σημαντικός, αλλά πάνω από όλα υπήρξε βασικός στυλοβάτης για τον ίδιο τον καπιταλισμό...

Επιστρέφει, όμως, στο τώρα η προσοχή μας στην αντιμετώπιση του φαινομένου με ιατρικούς όρους, με βασικό στόχο να σωθούν όσες περισσότερες ανθρώπινες ζωές το επόμενο χρονικό διάστημα. Προς το παρόν, οι κυβερνητικές επιλογές ανά τον κόσμο κρίνονται για την αποτελεσματικότητά τους όσον αφορά στην προστασία της δημόσιας υγείας.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως οι μεγάλες καθυστερήσεις στη λήψη μέτρων από σημαντικά στο παγκόσμιο χάρτη κράτη δεν είναι σε καμία περίπτωση θέμα άγνοιας, ούτε καν δόλου. Αλλά, μάλλον, κεντρικών επιλογών που σχετίζονται με τις πολιτικές και φιλοσοφικές θεωρήσεις των ηγετικών τους ελίτ. Αυτές είναι που τους εγκλωβίζουν. Αυτούς και αυτές είναι που πρέπει εμείς να αντιπαλέψουμε. Στο κατάλληλο timing. Το οποίο μάλλον δεν είναι το τώρα, αλλά ούτε και το μακρινό μετά...
 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Αναθαρρεύουμε, αλλά δεν εφησυχάζουμε...
Τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Oι δυσκολίες είναι εδώ, παραμένουν δυνατές και εξακολουθούν να λειτουργούν ως ύπουλες και σημαντικές απειλές για το άμεσο μέλλον.
Αναθαρρεύουμε, αλλά δεν εφησυχάζουμε...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ορισμένοι δεν έκαναν κανένα pause αυτόν τον καιρό...
Αυτό το διάστημα τα παρασκήνια δούλευαν στο φουλ, οι δικαστικές διαμάχες βγαίνουν και εκτός συνόρων, ο διχασμός διευρύνεται, ορισμένες αντιμαχίες οδηγούνται στα άκρα...
Ορισμένοι δεν έκαναν κανένα pause αυτόν τον καιρό...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια ετερόκλιτη παρέα: Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η πανδημία COVID19 και ο Τσόρτσιλ
Μια διαφορετική ανάγνωση των δεδομένων για την αποδόμηση μιας ζωτικής μας αυταπάτης.
Μια ετερόκλιτη παρέα: Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η πανδημία COVID19 και ο Τσόρτσιλ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι αυταπάτες του homo economicus
Πρόκειται για κουβέντα, τόσο ανοιχτή όσο και η αυτονομία του εθνικού κράτους, η σχέση δημοκρατίας και ανάπτυξης ή για το εάν το ΑΕΠ και λοιποί μακροοοικονομικοί δείκτες αποτυπώνουν τη συλλογική ευτυχία.
Οι αυταπάτες του homo economicus
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η εποχή της γύμνιας
Ο εγκλεισμός, που για πολύ κόσμο αυτή την εποχή συνοδεύεται από αεργία και για αρκετούς σέρνει την πολύ ρεαλιστική προοπτική της ανεργίας όταν τελειώσει η κρίση του κορονοϊού, μας φέρνει αντιμέτωπους με ό,τι...
Η εποχή της γύμνιας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας