Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για την επαναφορά της απεργίας στο κέντρο των μελλοντικών αναγκών
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Για την επαναφορά της απεργίας στο κέντρο των μελλοντικών αναγκών

  • A-
  • A+

«Η Ιστορία δεν πράττει τίποτε, δεν διαθέτει κάποιον απερίγραπτο πλούτο δυνατοτήτων, δεν μάχεται αγώνες. Αντίθετα, ο άνθρωπος είναι εκείνος που ενεργεί, που έχει όλες τις δυνατότητες, που αγωνίζεται» (Κ. Μαρξ - Φ. Ένγκελς)


Tην περασμένη Τρίτη έλαβε χώρα μία ακόμα απεργιακή κινητοποίηση. Έχουν έρθει έτσι τα πράγματα που τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο λόγο οι περισσότερες αναφορές που γίνονται για τις απεργίες, μάλλον είναι από επικριτικές έως ευρισκόμενες στα «βάρβαρα» πεδία της συνειδητής υποβάθμισης. Είναι ένα θέμα ταμπού, γιατί πολύ απλά απεργία σημαίνει ρήξη και σύγκρουση ανάμεσα σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Ψάχνουμε κάθε φορά να βρούμε πού ανήκει ο καθένας για να κατανοήσουμε τη στάση του. Ακόμα και ένα κείμενο σαν αυτό, που επιχειρεί να ψηλαφίσει το απεργιακό φαινόμενο, μπορεί να μοιάζει σε κάποιους παράταιρο ή ακόμα και μη μοντέρνο...

Κάθε απεργία δίνει αφενός τη δυνατότητα να γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό διάφορες προθέσεις, είτε κυβερνητικές, είτε εργοδοτικές, που θα λάβουν (ή έχουν λάβει ήδη) το δεσμευτικό χαρακτήρα μίας θεσμικής επικύρωσης. Και αφετέρου να διεκδικηθούν δικαιώματα που τείνουν να καταργηθούν (όπως συμβαίνει κατακόρον στην εποχή μας) ή να καταστούν σύντομα «κατακτημένη πραγματικότητα». Η απεργία είναι μία μορφή αγώνα που αποτελεί συνάμα πέρασμα από την ατομική επιθυμία και το συναίσθημα στη μαζική και συλλογική δράση. 

Ενδεχομένως, θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή και ως μορφή αυτενέργειας, αλλά αυτό όσον αφορά στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της εφαρμοσμένης πρακτικής χωράει μεγάλη συζήτηση. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που είναι μέσα στα πράγματα και κρίνουν πως οι απεργίες στον ελλαδικό χώρο τα τελευταία χρόνια γίνονται κυρίως για «να βγάλουν το χρέος από πάνω τους» κάποιοι, είτε για να συσπειρώσουν τους δικούς τους κάποιοι άλλοι. Οι απεργίες που έλαβαν χώρα στα κρίσιμα μνημονιακά χρόνια δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν και πολλά πράγματα, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα της απεργίας, αλλά του πώς γίνεται, από ποιους μανιπουλάρεται και ποια όρια έχουν προκαθοριστεί...

Δεν θα μιλήσουμε για την απεργία πολιτικά. Γιατί αλλιώς τη βλέπει ένας αναρχοσυνδικαλιστής, αλλιώς ένας κομμουνιστής, αλλιώς ένας αριστερός, αλλιώς ένας σοσιαλδημοκράτης, και αλλιώς ένα κόμμα που κινείται σε αντιλήψεις ευνοϊκές για τον κόσμο των επιχειρήσεων. Θα σταθούμε ακροθιγώς στην ανθρωπογεωγραφία μίας απεργίας. Άνθρωποι που συνειδητοποιούν τα άμεσα καθημερινά προβλήματά τους, αλλά και άλλων γύρω τους, και που εντάσσονται σε ενεργά πεδία αγώνα γιατί θέλουν όλα αυτά να οδηγήσουν σε ένα καλύτερο αύριο για την πλειοψηφία. Με τα βάρη των δυσκολιών στην πλάτη, αλλά και με την αξιοσύνη της συμμετοχής σε μία πάλη, προχωράνε με αίσθημα καθήκοντος. Άνθρωποι, που χωρίς να γνωρίζουν τι θα γίνει στο μέλλον, εξοικειώνονται ακόμα και με το φόβο και καταλαβαίνουν στο σήμερα πως δεν πρέπει να χαθεί η σπίθα. Άνθρωποι, που κατεβαίνοντας στο δρόμο ή παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους, απομακρύνονται από κάθε δυστοπία και οριοθετούν τις έμπρακτες μορφές της «ουτοπίας».

Έχουν γίνει στο μακρινό παρελθόν σκληρές και αποτελεσματικές απεργίες στον ελλαδικό χώρο, που δείχνουν πολλά για την επαναφορά της απεργίας στο κέντρο των μελλοντικών αναγκών. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από το πώς λειτουργεί ο καθένας, οι ίδιες οι αντικειμενικές συνθήκες είναι εκείνες που ορίζουν τα πάντα και σε οτιδήποτε αφορά στην απεργία. Ακόμα και αν απαγορεύονται διαδηλώσεις ή απεργίες, όταν και αν θα θιχτούν από κάτι συγκεκριμένο πάρα πολλοί άνθρωποι, με όρους ασφυκτικής πίεσης στις ζωές τους, το καλαμπούρι τελειώνει και οι προπαγάνδες «καίγονται». Ο νόμος, στην περίπτωση των κοινωνικών διεκδικήσεων, μπορεί να λειτουργεί αποτρεπτικά, εκφοβιστικά και τιμωρητικά, όταν όμως μία απόφαση είναι άδικη και προκαλεί πολλούς ανθρώπους, αναγκάζοντάς τους να απεργήσουν, να διαδηλώσουν, κοκ, τότε αυτός λειτουργεί ως καταφύγιο ανάγκης με μικρή χρησιμότητα σε εκείνους που παραβίασαν με τις αποφάσεις τους μονομερώς το άτυπο κοινωνικό συμβόλαιο...

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το 4ο μνημόνιο δεν θα περάσει!
Η πανεργατική απεργία την Τετάρτη 17 Μάη είναι από τις πιο κρίσιμες και μεγάλες μάχες του εργατικού κινήματος. Δεν είναι μονάχα η εργατική απάντηση στο τέταρτο μνημόνιο που φέρνει για ψήφιση στη Βουλή η...
Το 4ο μνημόνιο δεν θα περάσει!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Με αιχμή το ασφαλιστικό
Εντείνονται, κλιμακώνονται και γιγαντώνονται οι αγώνες των εργαζομένων, των μικρομεσαίων αγροτών, των επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων, των ανέργων και της νεολαίας. Προμήνυμα του μεγάλου εργατικού και...
Με αιχμή το ασφαλιστικό
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Κυριακή Αργία»: Εν αρχή ην... το Αργος
Πρόσφατα επανήλθε στην επικαιρότητα ένα κοινωνικό και εργατικό ζήτημα που πρωτοεμφανίστηκε με έντονο τρόπο στα χρόνια των μνημονίων. Εμποροϋπάλληλοι, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων...
«Κυριακή Αργία»: Εν αρχή ην... το Αργος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπλόκια Μυτιλήνης, 1944-2020
Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1944 αγγλικά στρατεύματα επιχείρησαν να αποβιβάσουν στρατό στη Λέσβο, υποτίθεται για εκγύμναση. Αμεσα αντέδρασαν οι Μυτιληνιοί, με πάνδημη κινητοποίηση.
Μπλόκια Μυτιλήνης, 1944-2020
ΑΠΟΨΕΙΣ
Βάλλεται το δικαίωμα του συνέρχεσθαι
Το «σχέδιο νόμου για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», που είδε το φως της δημοσιότητας, δεν είναι απλά αντίθετο στο άρθρο 11 του Συντάγματος περί προστασίας του δικαιώματος του συνέρχεσθαι.
Βάλλεται το δικαίωμα του συνέρχεσθαι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στάση... απεργίας
Ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω τις στάσεις εργασίας. Μου φαίνονται λίγο σαν... γιαλαντζί απεργίες. Είτε κάνουμε απεργία είτε δεν κάνουμε. Mε ενοχλούν οι μεσοβέζικες καταστάσεις.
Στάση... απεργίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας