Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κάνε το όπως ο Αδόλφος (;)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κάνε το όπως ο Αδόλφος (;)

  • A-
  • A+

Η επαίσχυντη εισαγγελική πρόταση στη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης Χ.Α. δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, ούτε μια εξαίρεση στον κανόνα. Η εξήγηση, επίσης, με αναγωγή σε ατομικά («προβληματικά») χαρακτηριστικά δεν είναι αρκετή, όταν μιλάς για κοινωνικά φαινόμενα και μέλη - δρώντες. Αντίθετα, αν τη συνδυάσουμε με άλλα κοινωνικά φαινόμενα που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας, ίσως καταλήξουμε σε ένα ερώτημα βασανιστικό.

Είναι γεγονός ότι στη μνημονιακή πολιτική περίοδο το κυριότερο όργανο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας –η Βουλή– έχει περιοριστεί (σε ρόλο επικυρωτικό), ενώ πολιτική ασκεί με τις αποφάσεις της και η δικαιοσύνη (περικοπές, Σκουριές). Και αυτό ήρθε να επικυρώσει και η επερχόμενη εκλογή εν ενεργεία ανώτατης δικαστικού στη θέση του ΠτΔ.

Είναι γεγονός ότι η ασκούμενη οικονομική πολιτική σκοπό έχει να συμπιέσει εργασιακό κόστος, δικαιώματα, αλλά και κάθε άλλη ανταγωνιστική δύναμη που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην υπέρμετρη αύξηση των κερδών συγκεκριμένων ολιγοπωλίων.

Είναι γεγονός ότι τα κυρίαρχα κόμματα λειτουργούν ως λέσχες μελών που απλώς αποδέχονται τις αποφάσεις των ολίγων «αρίστων» (αλήθεια, πώς συμμετείχαν οι οργανώσεις Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛΛ. στη λήψη απόφασης για το πρόσωπο της ΠτΔ;). Αλλωστε, το πολιτικό σύστημα στηρίζεται στη μη συμμετοχή (στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές υπήρχαν περιφέρειες της χώρας, όπως στο Β. Αιγαίο, όπου το ποσοστό αποχής ξεπέρασε το 65%) και αυτό δεν ανησυχεί κανέναν.

Πώς συνδυάζονται, όμως, όλα αυτά και κυρίως με τον τίτλο; Πριν από κάμποσες δεκαετίες, ο Γερμανός κοινωνικός επιστήμονας (με ρόλο στις δίκες της Νυρεμβέργης) Franz Neumann, σε αντίθεση με θεωρήσεις -ισχυρές και σήμερα- κατέγραψε το Τρίτο Ράιχ ως ένα μη κράτος, ένα ανομικό καθεστώς συμφωνίας τεσσάρων ισότιμων παραγόντων. Των ναζί, του Στρατού, των Γερμανών βιομηχάνων και της γραφειοκρατίας. Σε αυτή την περίπτωση, η οπτική του Βέμπερ για το κράτος ως φυσικό μονοπώλιο της βίας, με αναφορά στο καθεστώς της Βαϊμάρης, γκρεμίστηκε σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα (όπως και το καθεστώς που πρωτοαναφέρθηκε).

Κατά συνέπεια, ένα καθεστώς που αντιμετωπίζει ως εγκλήματα ανθρωπο-κατηγορίες και χώρους - περιοχές (π.χ. καταλήψεις) και όχι ατομικές πράξεις, εντάσσεται σε μια ενιαία στρατηγική.

Ενα καθεστώς που χαρακτηρίζεται από μια γραφειοκρατία τυπολατρών, πρόθυμων για τα πάντα και έναν στρατό που γίνεται εταιρικά συμβόλαια οπλικών συστημάτων (και σε μερικές χώρες είναι και ο ίδιος ιδιωτικά ολιγοπώλια), εντάσσεται σε μια ενιαία στρατηγική.

Ενα καθεστώς με ολίγους «άριστους» πολιτικούς (ή αντίστοιχους «ειδικούς»), με αδρανή εκλεγμένα όργανα και πολιτικά μέλη -φαν με καρδιά και μυαλό άχυρο, αν όχι απόντα, εντάσσεται σε μια ενιαία στρατηγική.

Μήπως τελικά τα φαινόμενα εκφασισμού της κοινωνίας μας δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας (που θέλουν να μας επιβάλουν);

Το καθεστωτικό θηρίο που περιέγραψε ο Neumann είναι καταδικασμένο να αυτοκαταστραφεί, αφού όμως καταστρέψει τους πάντες γύρω του.

Μήπως -λέω μήπως- να ανησυχήσουμε (και να δράσουμε), γιατί μπορεί ο επόμενος Αδόλφος να είναι ήδη εδώ;

 *καθηγητής Παν. Αιγαίου, περιφερειακός σύμβουλος Βορείου Αιγαίου

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το μέλλον της Ακροδεξιάς
Οσον αφορά την Ελλάδα, η Ακροδεξιά είναι παλαιά ιστορία και έχει τις ρίζες της σε ένα σύνολο παραγόντων: στον θεσμό της βασιλείας, στη δικτατορία του Μεταξά, στον δεσπόζοντα ρόλο του Στρατού, στην κυριαρχία...
Το μέλλον της Ακροδεξιάς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» - Μήπως να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη;
Τι είναι η «Χρυσή Αυγή»; Η εύλογη απάντηση είναι ο εθνικισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός κλπ. Για να ψάξουμε όμως τη καθημερινότητα μας. Οι αξίες που «μας μάθανε» εξ εσπερίας, μήπως ενισχύουν ένα εθνικισμό και...
Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» - Μήπως να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ναζιστικές οικογενειακές ιστορίες
Είναι σαφές ότι οι αντιλήψεις για το φύλο και την οικογένεια φωλιάζουν στον σκληρό πυρήνα της (νεο)ναζιστικής σκέψης και πολιτικής πρακτικής. Θεμέλιο της υπαγορευμένης από τους νόμους της φύσης κοινωνικής...
Ναζιστικές οικογενειακές ιστορίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Βάλτε τέλος στους νεοναζί, από την Ελλάδα ώς την Αμερική!
Το Σάρλοτσβιλ, όπως και το Κερατσίνι το 2013, ήταν σταθμοί απότομης κλιμάκωσης της φασιστικής δράσης με στόχευση υψηλή: την επικράτηση στον δρόμο με την εξαφάνιση του κινήματος της αντίστασης. Οταν στα...
Βάλτε τέλος στους νεοναζί, από την Ελλάδα ώς την Αμερική!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η θεσμική ανοχή ενθαρρύνει τη βία
Η επίθεση της Χρυσής Αυγής στον Αλ. Λάζαρη εντάσσεται σε ένα μεγάλο τόξο βίας. Χαρακτηριστικά θύματα ο Δ. Κουσουρής στην Ευελπίδων τον Ιούνιο 1998, ο Κ. Διαλυνάς στην Πανεπιστημιούπολη τον Οκτώβριο 2007 και,...
Η θεσμική ανοχή ενθαρρύνει τη βία
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Το παλαιό πεθαίνει και το καινούργιο δεν μπορεί ακόμη να γεννηθεί»
Η διόγκωση της Ακροδεξιάς είναι κοινωνικό πρόβλημα που πρέπει να προσεγγιστεί στη ρίζα του. Και πρόβλημα πολιτισμικό επίσης, που απαιτεί την καταπολέμηση της κουλτούρας του υλοζωισμού, μετά του «λάιφ στάιλ»...
«Το παλαιό πεθαίνει και το καινούργιο δεν μπορεί ακόμη να γεννηθεί»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας