Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ανοιχτή επιστολή στους εργαζόμενους στο ΨΝΑ Δαφνί
EUROKINISSI

Ανοιχτή επιστολή στους εργαζόμενους στο ΨΝΑ Δαφνί

  • A-
  • A+
Mε αφορμή την ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΨΝΑ Δαφνί μετά την επίσκεψη Κικίλια ανήμερα των Χριστουγέννων.

Αγαπητές-οί συνάδελφοι

Είναι απόλυτα σεβαστό να διαμαρτύρεστε για τις άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες δουλειάς στο ΨΝΑ Δαφνί. Για την τραγική υποστελέχωση που καθιστά 
το έργο σας σχεδόν αδύνατο. Είναι γνωστό πλέον, και όχι μόνο στους ψυχιατρικούς κύκλους, αλλά και ευρύτερα, ότι έχετε γίνει ο εύκολος στόχος (όπως και οι συνάδελφοι σας στο γειτονικό Δρομοκαϊτειο) στο ξεδιάντροπο πολιτικό παιχνίδι που παίζεται πολλά χρόνια στην Ελλάδα και που ονομάζεται ψυχιατρική μεταρρύθμιση.

Κι όποτε συμβαίνει μια τραγωδία στο Δαφνί (πόσες αλήθεια έχουμε δει τα τελευταία πέντε χρόνια και πόσες δεν έφτασαν καν στα ΜΜΕ) παίρνει αμπάριζα ο κάθε πικραμένος «Να κλείσει το Δαφνί, Οχι να μην κλείσει το Δαφνί, Ευθύνες των Γιατρών, Οχι, ευθύνες των πολιτικών». Και καθώς ωρύονται οι πεφωτισμένοι μεταρρυθμιστές και οι αντιμεταρρυθμιστές απο την αντίπερα όχθη, εσείς συνεχίζετε τη δουλειά σας. Με φιλότιμο.

Έχετε απόλυτο δίκιο. Δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται σε κανέναν να δουλεύει σε τέτοιες συνθήκες. Και όμως καλείστε να το κάνετε και το κάνετε. Κάθε μέρα, κάθε εφιαλτική νύχτα, με ανθρώπους δεμένους με ιμάντες στα άθλια κρεβάτια τους, να κατουριούνται πάνω τους, να παρακαλούν για ένα ποτήρι νερό, ή για ένα τσιγαράκι. Και οι μη δεμένοι να περιφέρονται άσκοπα στους διαδρόμους, ή να κάθονται στους κοινούς χώρους στις άθλιες καρέκλες να καπνίζουν, να κοιτάν στο κενό και να τους τρέχουν τα σάλια από το λεπονέξ. Όσοι μπορούν να κάτσουν βέβαια για πάνω από πέντε λεπτά, γιατί όπως γνωρίζετε καλά κάποιοι από τους ασθενείς σας, υποφέρουν από ακαθησία εξαιτίας των φαρμάκων που τους δίνετε για να τους θεραπεύσετε.

Είμαι σίγουρος ότι όλες και όλοι όταν διαλέξατε αυτή τη δουλειά είχατε το ευγενικό όραμα να βοηθήσετε μια μερίδα συμπολιτών μας οι οποίοι βασανίζονται όχι μόνο από τον ψυχικό πόνο αλλά και από μια κοινωνική συνθήκη η οποία πολλαπλασιάζει και μεγεθύνει αυτόν τον πόνο, μέσα από μια σειρά θεσπισμένων μηχανισμών όπως
ο ακούσιος εγκλεισμός, η καταναγκαστική φαρμακευτική αγωγή, αλλά και αθέσπιστων, αν και όχι λιγότερο οδυνηρών, όπως η υποτίμηση της αξιοπρέπειας
των ψυχικά πασχόντων, το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός.

Φυσικά ενδιαφέρεστε για το καλό των ασθενών που το κράτος έχει εμπιστευθεί στη φροντίδα σας, ή για να είμαστε πιο ακριβείς που τους φέρνει (στην πλειοψηφία τους) με χειροπέδες στην εφημερία και σας τους παραδίδει τρομαγμένους, θυμωμένους, συγχυσμένους. Των ψυχιατρικών ασθενών όπως λέτε. Οι βαριά αυτιστικοί δεν θα έπρεπε να είναι εκεί, όπως σωστά επισημαίνετε, αλλά σε ειδικές μονάδες με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό.

Ολα σωστά και σημαντικά αυτά που λέτε. Ομως αυτά που δεν λέτε είναι εξίσου, ή ίσως και πιό σημαντικά. Και αναρωτιέμαι δημόσια για άλλη μια φορά γιατί δεν τα λέτε, ή τουλάχιστον γιατί δεν αναρωτιέστε. Ναι, η υποστελέχωση είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Μήπως όμως οι ασθενείς σας θα υπέφεραν το ίδιο ακόμα κι αν είχατε την στελέχωση που προβλέπεται; Μήπως κανείς δεν θα έπρεπε να νοσηλεύεται στο Δαφνί ή οπουδήποτε αλλού, παρά την θέληση του; Μήπως είναι άθλιο, ταπεινωτικό, και απάνθρωπο να ακινητοποιούν κάποιον τρεις και ο τέταρτος να του κάνει μια ένεση; 

Να είμαστε ξεκάθαροι. Δεν φταίτε εσείς για το θεσμικό καθεστώς που εξευτελίζει και βασανίζει ανθρώπους με ψυχική οδύνη, αν και οι περισσότεροι-ες από σας θα το 
λέγατε "ψυχική διαταραχή" ή "νόσο". Δεν θα το συζητήσουμε εδώ.

Σας υπενθυμίζω τι έλεγε ήδη απο τον Φεβρουάριο του 2013 Ο Ειδικός Εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για τα βασανιστήρια και άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, Juan E. Méndez στην έκκληση που έκανε στα κράτη μέλη. Σας το παραθέτω στα Αγγλικά αλλά σας το μεταφράζω αν χρειάζεστε μετάφραση. Τους καλεί λοιπόν να κάνουν εκτός των άλλων

    1) Impose an absolute ban on all forced and non-consensual medical interventions against persons with disabilities, including the non-consensual administration of psychosurgery, electroshock and mind-altering drugs such as neuroleptics, the use of restraint and solitary confinement, for both long - and short-term application.

Μετάφραση: (Να) Επιβάλουν απόλυτη απαγόρευση σε κάθε καταναγκαστική και μη συναινετική ιατρική παρέμβαση σε άτομα με αναπηρίες, συμπεριλαμβανομένων, μη συναινετικών ψχυχογειρουργικών παρεμβάσεων, ηλεκτροσπασμοθεραπείας, και φαρμάκων που αλλοιώνουν το μυαλό, όπως τα νευροληπτικά, της χρήσης καθήλωσης/περιορισμού και απομόνωσης τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόσθεμα.  

Θα μου πείτε ίσως, γιατί μας τα λες εμάς; Να τα πεις στον Κικίλια. Μην ανησυχείτε θα τα πω και στον Κικίλια. Τώρα όμως απευθύνομαι σε σας.

Σας ερωτώ λοιπόν με όλο τον σεβασμό που έχω για τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε καθώς προσπαθείτε να επιτελέστε το θεραπευτικό σας έργο.

Δεν αναγκάζεστε να δέσετε μόνο τους αυτιστικούς ασθενείς, το κάνετε και σε «καθαρά» ψυχιατρικούς ασθενείς, με "ψυχιατρική συμπτωματολογία". Αυτούς γιατί τους δένετε; Μια τυπική απάντηση που συνήθως δίνεται και δίνετε είναι: "Μα είναι διεγερμένοι και δυνητικά επικίνδυνοι για τον εαυτό τους ή/και τους άλλους ασθενείς. Το κάνουμε για την προστασία όλων. Εξάλλου αν είχαμε το απαιτούμενο προσωπικό μάλλον δεν θα αναγκαζόμασταν να τους δένουμε."

Επιτρέψτε μου. Ακόμα κι αν υπήρχε υπερ-στελέχωση, αν καλύπτονταν οι 979 κενές θέσεις και είχατε κι άλλες 100 έξτρα, πάλι δεν θα χρησιμοποιούσατε κάποιον μηχανισμό καθήλωσης; Μπορεί να μήν ήταν μηχανική καθήλωση, δηλαδή δέσιμο, αλλά σίγουρα θα ήταν χημική καθήλωση, πχ μια ενδομυική ένεση, ας πούμε, zuclopenthixol acetate (clopixol acuphase) 100 mg για αρχή κι άλλα 50 σε δυο τρεις ώρες αν ο ασθενής συνέχιζε να είναι διεγερμένος, κι αν συνέχιζε και μετά από αυτό, κι άλλα 150 την επόμενη μέρα, μέχρι τέλος πάντων να γίνει ο ασθενής κοτόπουλο και να μην μπορεί να πει ούτε το όνομα του, ή μέχρι να πεθάνει. Γνωρίζετε βέβαια πόσοι θάνατοι προκαλούνται απο παρεμβάσεις ταχείας καταστολής (rapid tranquilization), ή μήπως δεν το γνωρίζετε; Και μάλιστα σε ψυχιατρικές κλινικές που δεν έχουν ζητήματα στελέχωσης.

Παρεπιμπτόντως κάποιοι άνθρωποι που έχουν υποστεί και τις δυο μορφές καθήλωσης λένε ότι προτιμούν την μηχανική καθήλωση γιατί τουλάχιστον μ' αυτήν έχουν την δυνατότητα ακόμα να σκέφτονται, να θυμώνουν και να αισθάνονται, πράγμα που δεν συμβαίνει με την χημική καθήλωση. Αλλά ψιλά γράμματα. Ποιος ρωτάει τους «τρελούς» τι προτιμάνε;

Σίγουρα δεν ευθύνεσθε εσείς για τον νόμο που επιτρέπει τον ακούσιο εγκλεισμό, τον εξευτελισμό και τον βασανισμό ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Από τη στιγμή που δουλεύετε στην ψυχική υγεία και δη στο πλαίσιο που δουλεύετε, δηλαδή στο ΨΝΑ Δαφνί, είστε υποχρεωμένοι να ακολουθείτε τον νόμο. Όταν σας φέρνουν με εισαγγελική παραγγελία ανθρώπους με χειροπέδες, είστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσετε την διαδικασία που προβλέπεται από τον νόμο. Γνωμάτευση μέσα σε 48 ώρες από δύο ψυχιάτρους, ακούσια νοσηλεία αν αυτό κριθεί απαραίτητο, καταναγκαστική φαρμακευτική αγωγή αν ο ασθενής αρνηθεί, δέσιμο αν ο ασθενής κριθεί οτι έχει επικίνδυνη "ψυχοκινητική διέγερση" και πάει λέγοντας.

Ξέρω ότι οι περισσότεροι-ες από σας κάνετε ότι είναι απαραίτητο με ανθρωπιά, όση ανθρωπιά είναι δυνατόν να έχει κανείς και ίσως και με βαριά καρδιά. Εχω την τύχη να γνωρίζω προσωπικά εργαζόμενους στο Δαφνί νυν και πρώην, καθώς και σε άλλες δημόσιες ψυχιατρικές κλινικές οι οποίοι αντιστέκονται με νύχια και με δόντια στην βαρβαρότητα του ψυχιατρικού συστήματος. Επαγγελματίες με ήθος και ανθρωπιά οι οποίοι προσπαθούν να προασπιστούν τα βασικά δικαιώματα ευάλωτων ανθρώπων ενάντια στο ίδιο το σύστημα που τα καταπατά καθημερινά. Για τις ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές δεν θα μιλήσω εδώ. 

Και αν κάποιος μπει στον κόπο να ρωτήσει ανθρώπους που έχουν νοσηλευτεί στο Δαφνί ακούσια, θα ακούσει ιστορίες για θαυμάσιους-ες νοσηλευτές-νοσηλεύτριες και γιατρούς  και ψυχολόγους και εργοθεραπευτές που τους φέρθηκαν με σεβασμό και ανθρωπιά. Θα ακούσει βέβαια και άλλες ιστορίες καθόλου κολακευτικές για κάποια μέλη του προσωπικού και για τις συνθήκες νοσηλείας. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Διεθνώς, έρευνες αναδεικνύουν συστηματικά οτι η εμπειρία της ακούσιας νοσηλείας και άλλων καταναγκαστικών μέτρων είναι απο μόνη της μια βαθιά τραυματική εμπειρία για τους ανθρώπους που την βιώνουν. Ανεξαρτήτως επιπέδων στελέχωσης σε ψυχιατρικές κλινικές. Το πρόβλημα λοιπόν ίσως δεν είναι η στελέχωση αλλά το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο Αυτό πρέπει να αλλάξει. Ριζικά και πρωτίστως.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ και τις φυλακές μέσα μας
Ούτε ένα εικοσιτετράωρο δεν πέρασε μετά από άλλο ένα τραγικό συμβάν, έξω από το νοσοκομείο «Δαφνί» αυτή τη φορά, και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων έσπευσε να βγάλει πόρισμα, να...
Για την ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ και τις φυλακές μέσα μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο αργός θάνατος ενός νοσοκομείου
Το νοσοκομείο Κυπαρισσίας που δημιουργήθηκε και εκσυγχρονίστηκε από τις δωρεές των συμπολιτών μας και διαθέτει μια τεράστια περιουσία η οποία παραμένει ανεκμετάλλευτη, έρχονται σήμερα και το εξαφανίζουν από...
Ο αργός θάνατος ενός νοσοκομείου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ψυχική υγεία στο απόσπασμα
Αλλη μια «Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία», κάθε χρόνο στις 10 Οκτώβρη, που δεν χρησιμεύει παρά απλώς για να υπενθυμίσει την προϊούσα εξάπλωση και επιδείνωση των προβλημάτων ψυχικής υγείας παγκοσμίως.
Η ψυχική υγεία στο απόσπασμα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα
Σαν μια παράξενη ομερτά, ένας κώδικας σιωπής, απαγορεύει να μιλήσουμε για τη σχέση εξουσίας που τοποθετεί και τον αστυνομικό και την ψυχίατρο στην ίδια πλευρά απέναντι στον ψυχιατρικό ασθενή και δη τον ακούσιο...
Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Βήματα προς την ιδρυματική αναπαλαίωση και τον κατασταλτικό εκσυγχρονισμό της ψυχικής Υγείας
Είναι σαφές ότι με αυτές τις πρακτικές η ψυχιατρική παλινδρομεί, οι ακούσιες νοσηλείες πρόκειται ν΄ αυξηθούν και η «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα», θα είναι το μόνο πραγματικά «καινούργιο» εργαλείο, κοινής...
Βήματα προς την ιδρυματική αναπαλαίωση και τον κατασταλτικό εκσυγχρονισμό της ψυχικής Υγείας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιδρυματική κουλτούρα διέπει όλο το σύστημα της Ψυχικής Υγείας
Η μεταφορά δύο ατόμων, με προβλήματα στο φάσμα του αυτισμού, από την ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου «Γεννηματάς», στο ΨΝΑ («Δαφνί») και οι αντιδράσεις από τη μεριά των εργαζομένων και του σωματείου του...
Η ιδρυματική κουλτούρα διέπει όλο το σύστημα της Ψυχικής Υγείας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας