Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το βάρος στο δεύτερο συνθετικό
AP Photo / Jean-Francois Badias

Το βάρος στο δεύτερο συνθετικό

  • A-
  • A+
Τώρα είναι η ώρα των δικών μας επιλογών. Έχουμε συνειδητοποιήσει οι περισσότεροι πολύ καλά πως είναι προτιμότερο να τους αντιμετωπίζεις αρχικώς όλους από μηδενική βάση, να ακούς τι λένε, να προσπαθείς να καταλάβεις πού το πάνε, τι προτάσσουν και τι αποφεύγουν, ποια οικονομική πρακτική πρεσβεύουν. Και στο τέλος να κάνεις αυτό που επιθυμείς.

«Οι άνθρωποι δεν δέχονται την αλλαγή παρά μόνο όταν υπάρχει ανάγκη και δεν βλέπουν την ανάγκη παρά μόνο όταν υπάρχει κρίση» (Ζαν Μονέ)

Μετά την ολοκλήρωση της προεκλογικής περιόδου για τις φετινές ευρωεκλογές είναι πλέον ξεκάθαρο το πώς επέλεξαν να κινηθούν τα κόμματα. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. αντιμετώπισαν (στο βασικό προπαγανδιστικό τους πλάνο) τη συγκεκριμένη διαδικασία με κριτήρια που σχετίζονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία με τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Τέσσερα χρόνια μετά τα όσα έγιναν στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς φαίνεται πως δεν υπάρχει ο απαραίτητος φανερός προβληματισμός για το μέλλον του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Αν και τότε, το 2015, όλοι, μα όλοι, καταλάβαμε πολύ ευκρινώς τι γίνεται, φαίνεται στο σήμερα πως επιλέξαμε να κινηθούμε αλλιώς, περισσότερο διστακτικά...

Αυτό θα το βρούμε μπροστά μας, ίσως και σύντομα...

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και πέρα από το κατά την προσωπική μου άποψη επιτηδευμένο παραφούσκωμα (ειδικά από ορισμένες πλευρές) του κινδύνου της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, η δημόσια συζήτηση «κεντραρίστηκε» με όρους αποκλειστικότητας στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό και τα δικά του συστατικά στοιχεία.

Η ακροδεξιά εκμεταλλεύεται την ανάδυση συγκεκριμένων κοινωνικών προβλημάτων και δεν υπάρχει προσφορότερος τρόπος εξοβελισμού της από την ουσιαστική επίλυση αυτών των προβλημάτων. Σε κατευθύνσεις που στο σήμερα μοιάζουν, δυστυχώς, απομακρυσμένες από εκείνες που επιλέγουν να προτάξουν οι κυρίαρχες δυνάμεις του ευρωπαϊκού πολιτικού κατεστημένου. 

Xωρίς να ισχύει κάτι τέτοιο επ΄ ουδενί, αρκετές εγχώριες πολιτικές δυνάμεις εμφανίστηκαν στην προεκλογική περίοδο είτε κινούμενες σα να «έχουν κλείσει οι λογαριασμοί μας» με την Ε.Ε., είτε σα να είναι όλα αυτά ένα ζήτημα που μάλλον βρίσκεται μακριά από τη δική μας καθημερινότητα.

Επικράτησε η λογική «ας ενισχύσουμε το κόμμα που θέλει ο καθένας με γνώμονα τις βουλευτικές εκλογές και το αντίστοιχο ευρωπαϊκό κόμμα στο οποίο ανήκει θα αναλάβει να κάνει αυτά που χρειάζονται»... Ενώ ξέρουμε πια πολλά, η ανάθεση «ζει και βασιλεύει»...

Ζητήματα όπως ο ρόλος διάφορων θεσμών, το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρώπης που έχει εντοπιστεί εδώ και πολλά χρόνια από τους περισσότερους αναλυτές, oι βασικές επιδιώξεις στο οικονομικό πεδίο, ο ρόλος του δημόσιου τομέα, οι μονόπλευρες αβάντες στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα, οι όροι ενσωμάτωσης όσων στο σήμερα βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, η κλιματική αλλαγή, αλλά και πιο γενικά ζητήματα όπως οι κατευθύνσεις, οι λειτουργίες, ο ρόλος της Ε.Ε. στο παγκόσμιο ενδοεξουσιαστικό ανταγωνιστικό σκηνικό, δεν τέθηκαν επί της ουσίας στο τραπέζι της εγχώριας προεκλογικής περιόδου στο βαθμό που απαιτούν οι ανάγκες των καιρών.

Δεν είναι σκοπός του παρόντος σημειώματος να αναλυθούν αυτά τα κομβικά σημεία, όσο το να καταγραφεί η απορία για το πώς και γιατί διεξήχθη έτσι η ανταλλαγή επιχειρημάτων στο δημόσιο λόγο. 

Οι ευρωεκλογές στην Ελλάδα μέχρι το 1999 αποτελούσαν στη συνείδηση των περισσοτέρων, ακόμα και των κομμάτων, μία χαλαρού τύπου δημοσκόπηση για το μεγάλο επίδικο που ήταν η εκλογική τους επίδοση στις αντίστοιχες βουλευτικές.

Το 2004 και το 2009, επειδή δεν είχαμε πάρει χαμπάρι που πάμε και τι ερχόταν, αφήσαμε λίγο παραπάνω περιθώριο στις συζητήσεις μας για την ίδια την Ευρώπη και το μέλλον της. Αλλά, πάλι, μέσα μας πιστεύαμε πως για αυτά αρμόδιοι είναι οι ειδικοί. Εμείς κοιτάγαμε «τα εδώ», αφού για «τα εκεί» θα μεριμνούσαν οι γνώστες, οι «εξειδικευμένοι αντιπρόσωποι».

Το 2014 η κουβέντα ήταν -εξαναγκαστικά...- πιο ουσιαστική, τα ερωτήματα πιο καυτά και η ανησυχία δεν έφτανε καν μέχρι το μέλλον, αλλά περιοριζόταν στο παρόν και στην επιτακτικότατη διαμόρφωσή του. Έτσι ώστε να διασωθούν όσα περισσότερα γινόταν...

Ο κάθε πολιτικός σχηματισμός έκανε το Μάιο του 2019 τις επιλογές του. Διάλεξε τη στρατηγική του, υλοποίησε την τακτική του, διαχειρίστηκε τις περιστάσεις με τον τρόπο που έκρινε πως θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς του.

Τώρα είναι η ώρα των δικών μας επιλογών. Έχουμε συνειδητοποιήσει οι περισσότεροι πολύ καλά πως είναι προτιμότερο να τους αντιμετωπίζεις αρχικώς όλους από μηδενική βάση, να ακούς τι λένε, να προσπαθείς να καταλάβεις πού το πάνε, τι προτάσσουν και τι αποφεύγουν, ποια οικονομική πρακτική πρεσβεύουν. Και στο τέλος να κάνεις αυτό που επιθυμείς.

Μακάρι να μπορέσουν οι περισσότεροι άνθρωποι να κάνουν την τελική επιλογή τους ωθούμενοι από τις προσδοκίες και τα αποθέματα εμπιστοσύνης που έχουν παρά από απογοητεύσεις και διαψεύσεις. Στο σήμερα, μπορεί μεν το πρώτο στοιχείο να λαμβάνει κάπως περισσότερο μερίδιο, όμως το δεύτερο δεν έχει μικρύνει όσο έπρεπε. Το πλέον πιθανό συμπέρασμα, πάντως, μοιάζει να είναι πως δεν θα κινηθούν οι περισσότεροι με γνώμονα την άποψη και τα θέλω τους για το μέλλον της Ε.Ε.

Σάμπως μπήκαμε στο μεδούλι του ευρωπαϊκού μέλλοντος σε αυτήν την προεκλογική περίοδο; Μόνο από ατομικά ψαξίματα ή κατά τύχη να έπεφτε κάποιος σε κάτι σχετικό...

Αυτό δεν είναι καλό σημάδι και περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα για το τι έπεται στα επόμενα χρόνια. Γιατί όποιοι και να σχηματίσουν κυβέρνηση μετά τις επερχόμενες εθνικές εκλογές, η οικονομία και η κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική θα έρθουν ξανά να στηθούν μπροστά μας. Δεν ξέρω καν αν θα έχουν όρεξη να επιστρατεύσουν χαμόγελα όσοι τότε μας προσγειώσουν στην πραγματικότητα...

Δεν βρισκόμαστε λίγο μετά το οριστικό λύσιμο ενός γόρδιου δεσμού, αλλά σε ένα ανάλαφρο pause πριν την επόμενη (δύσκολη) φάση. Κι εμείς στη λέξη ευρω-εκλογές δώσαμε το βάρος στο δεύτερο συνθετικό....
 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σε μία σειρά που ακόμα βρίσκεται στις «αρχές προβολής της»...
Aς συνεχίσουμε να ψηλαφίζουμε το πρόσφατο (ευρω)εκλογικό αποτέλεσμα, ψάχνοντας όμως να βρούμε γενικότερες ατραπούς και όχι στείρες μικροκομματικές ή άλλες κοντόφθαλμες προεκτάσεις.
Σε μία σειρά που ακόμα βρίσκεται στις «αρχές προβολής της»...
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μετασεισμικές δονήσεις
Ο σεισμός των εκλογών άφησε ερείπια. Θύματα του σεισμού, εκτός από πολιτικά κόμματα, είναι τα στερεότυπα που λυμαίνονται τον λόγο πολλών πολιτικών και δημοσιογράφων από διανοητική νωθρότητα ή και υστεροβουλία.
Μετασεισμικές δονήσεις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Επισημάνσεις για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών
Πολλά σχόλια έγιναν και θα γίνουν για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου. Στον περιορισμένο χώρο του άρθρου αυτού θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για τα αποτελέσματα, που ίσως προσθέσουν κάποια...
Επισημάνσεις για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κερδίζοντας την παρτίδα στον «Τιτανικό»
Η κρίση αποδείχτηκε ότι ήταν ο Μινώταυρος των πολιτικών κομμάτων. Επομένως δεν είναι έκπληξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε με αυτή τη διαφορά, αν και δεν την ανέμενε.
Κερδίζοντας την παρτίδα στον «Τιτανικό»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κυβερνήσεις μειοψηφίας στην Ε.Ε.
Σήμερα, οι 11 από τις 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε. έχουν λίγο πολύ τέτοιες κυβερνήσεις. Σε παλαιότερες περιόδους πολλοί θα μιλούσαν για κίνδυνο ακυβερνησίας που απειλεί την Ευρώπη. Το γεγονός όμως ότι πολλές από τις...
Κυβερνήσεις μειοψηφίας στην Ε.Ε.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Επιτήρηση
Συχνά επαναλαμβάνεται πως το εκλογικό σώμα εκδικήθηκε ένα κόμμα διά του αποτελέσματος, αποσύροντας την εμπιστοσύνη του από αυτό, επειδή δεν τήρησε το πρόγραμμά του, δεν άσκησε εξουσία σύμφωνα με τις υποσχέσεις...
Επιτήρηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας