Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ζήτημα αυτοσεβασμού για τη μπασκετική Εθνική Ιταλίας
eurokinissi

Ζήτημα αυτοσεβασμού για τη μπασκετική Εθνική Ιταλίας

  • A-
  • A+
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, η Εθνική Ιταλίας δεν έφτασε ποτέ ξανά σε κάποια σπουδαία διάκριση.

«Λένε πάντα πως ο χρόνος αλλάζει τα πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα πρέπει να τα αλλάξεις εσύ, μόνος σου» (Άντυ Γουώρχολ)

Στο Μουντομπάσκετ της Κίνας, που θα διοργανωθεί από τις 31 Αυγούστου μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου και θα ονομάζεται πλέον Παγκόσμιο Κύπελλο (όπως και στο ποδόσφαιρο), θα βρεθεί ως εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής ζώνης μία «ιδιάζουσα περίπτωση». Και αυτή είναι η εθνική ομάδα μπάσκετ της Ιταλίας, που θα συμμετάσχει στη συγκεκριμένη διοργάνωση για πρώτη φορά μετά το μακρινό 2006.

Σηματοδοτεί αυτό, άραγε, το οριστικό τέλος των «πέτρινων χρόνων» της μπασκετικής «σκουάντρα ατζούρα»;

Η Lady Hope δεν μπορεί να είναι σίγουρη για το βεληνεκές της συγκεκριμένης γενιάς παικτών που φοράνε τη μπλε φανέλα. Ξέρει, όμως, πως αυτή η πρόκριση είναι ένα αξιοσημείωτο βήμα μπροστά για το ιταλικό μπάσκετ, που μπορεί να δώσει κίνητρα για περαιτέρω εξέλιξη.

Όταν μιλάμε για την Ιταλία στο διεθνές στερέωμα του συγκεκριμένου αθλήματος, μιλάμε για μία ομάδα με δύο ασημένια μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, με δύο τέταρτες θέσεις σε Μουντομπάσκετ, με δύο χρυσά μετάλλια σε Ευρωμπάσκετ, με τέσσερα ασημένια και τέσσερα χάλκινα στην ίδια διοργάνωση. Αν μη τι άλλο, αυτός ο απολογισμός συνηγορεί πως έχουμε να κάνουμε με ένα από τα μεγαλύτερα διαχρονικά μεγέθη του διεθνούς ανταγωνισμού. Που παλιότερα αποτελούσε το βασικό εκπρόσωπο του δυτικοευρωπαϊκού μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο.

Όταν, μάλιστα, έκανε το ελληνικό μπάσκετ το δικό του ξεπέταγμα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, τότε οι Ιταλοί ήταν αρκετά πιο μπροστά. Διέθεταν -σύμφωνα με τη γνώμη σχεδόν όλων των ειδικών- το ανταγωνιστικότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης, οι σύλλογοί τους διέπρεπαν στα ευρωπαϊκά Κύπελλα της FIBA, ενώ και η Εθνική τους ομάδα άνηκε στις κορυφαίες δυνάμεις. Ειδικά η ελληνική Εθνική ομάδα μέχρι το Ευρωμπάσκετ του 1987, απέναντι στους Ιταλούς έβρισκε πάντα ένα τεράστιο «βουνό» να φράζει το δρόμο της...

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, η Εθνική Ιταλίας δεν έφτασε ποτέ ξανά σε κάποια σπουδαία διάκριση. Σε Ολυμπιακούς οι Ιταλοί δεν ξαναβρέθηκαν ποτέ, ενώ έδωσαν μόνο ένα «παρών» σε Μουντομπάσκετ, το 2006 στην Ιαπωνία, όταν και έμειναν ένατοι. Στα, δε, Ευρωμπάσκετ, μόνο στα τρία τελευταία (του 2013, του 2015 και του 2017) οι Ιταλοί «έδειξαν σφυγμό» συμμετέχοντας στους προημιτελικούς, γνωρίζοντας την ήττα και στις τρεις διαφορετικές περιπτώσεις (το 2013 και το 2015 από τη Λιθουανία, το 2017 από τη Σερβία).

Το μπάσκετ έχει γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια αρκετά πιο ανταγωνιστικό, καθώς πλέον (και ελέω της διάλυσης των πάλαι ποτέ κυρίαρχων κρατών της ΕΣΣΔ και της Γιουγκοσλαβίας) υπάρχουν πολλές περισσότερες ομάδες ικανές να διεκδικήσουν καλές θέσεις. Οι Ιταλοί έχουν οπισθοχωρήσει, και γιατί έχασαν τα δικά τους πλεονεκτήματα, και γιατί «ανέπτυξαν» σχεδόν δυσεπίλυτα μειονεκτήματα, και γιατί οι απαιτήσεις του ανταγωνισμού έγιναν μεγαλύτερες.

Όλοι δικαιούνται να μείνουν πίσω, όλοι όμως πρέπει να παλεύουν για την επαναφορά τους. Να βελτιώνουν το δικό τους επίπεδο, να κατανοούν τις σύγχρονες τάσεις και εξελίξεις, να αναγνωρίζουν τα ατού των άλλων φτιάχνοντας παράλληλα δικά τους, και κυρίως να προετοιμάζονται για επιτυχημένες μάχες σε ένα θεμιτό (και ανεκτό συνάμα) χρονικό πλαίσιο...

Η πρόσφατη πρόκριση της μπασκετικής Εθνικής Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας είναι κυρίως ζήτημα αυτοσεβασμού. Ταυτόχρονα συνιστά και μία όψιμη δημόσια δήλωση προς τους άλλους πως «υπάρχουμε κι εμείς». Το ποια είναι η πραγματική θέση της Εθνικής Ιταλίας στο σύγχρονο διεθνές στερέωμα θα αποδειχτεί κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης του επόμενου φθινοπώρου: από την αγωνιστική της εικόνα και τα αποτελέσματα που θα φέρει.

Η Lady Hope ξέρει πως έτσι ξεκινάνε όλα, πως κανένας δεν μπορεί να στερήσει από τους Ιταλούς το δικαίωμα στο όραμα και στην ελπίδα. Όμως, πρέπει να θυμηθούν αυτοί οι ίδιοι το πώς είναι να προχωράς πολύ σε μία μεγάλη διοργάνωση. Κι αν αρκεί από μόνη της μία τέτοια διαδικασία «μνήμης»...

Στη Federazione Italiana Pallacanestro, πλέον, συνυπάρχουν και οι υψηλές ευθύνες και η φιλοδοξία. Συνδυασμός που είτε «απογειώνει», είτε «θολώνει»

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι Πρέσπες... ταξιδεύουν
Με τη συμφωνία σε φάση υλοποίησης, οι Πρέσπες ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο, αφού η ιστορική συμφωνία με πρωτεργάτες τους πρωθυπουργούς Τσίπρα και Ζάεφ, υποστηρίζεται και προβάλλεται από το Πλοίο της Ειρήνης...
Οι Πρέσπες... ταξιδεύουν
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το «όχι» «ναι»
ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ των χαχόλων πολιτικών ταγών. Η διαδρομή προς την κάλπη ξυπνάει τα πιο ταπεινά ορμέμφυτα μέσα τους και, καθώς δεν έχουν συναίσθηση της γελοιότητάς τους, τα εξωτερικεύουν στα μπαλκόνια κι...
Το «όχι» «ναι»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μητσοτάκης: ένα ψέμα ανά 12 λέξεις…
Κατά τη συνέντευξη που παραχώρησε στο STAR, σε ερώτηση της Μάρας Ζαχαρέα τι θα κάνει με τη 13η σύνταξη που δίνει ο Τσίπρας, ο πρόεδρος της Ν.Δ. απάντησε: «Εγώ δεσμεύομαι στους Ελληνες πολίτες ότι, εφόσον μας...
Μητσοτάκης: ένα ψέμα ανά 12 λέξεις…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι ψυκτικοί από το Περιστέρι και η πραγματικότητα
Οταν αποδεχόμαστε ότι το σημείο εκκίνησης, δηλαδή η διαμονή στο Περιστέρι, επικαθορίζει τις επαγγελματικές πρακτικές των κατοίκων, βρισκόμαστε σε κενό πολιτικής ή σε μια πολιτική που όχι μόνο παράγει τις...
Οι ψυκτικοί από το Περιστέρι και η πραγματικότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά την Ακροδεξιά
Η άνοδος της Ακροδεξιάς απαιτεί άνοδο της πάλης ενάντια στο σύστημα και τις αιτίες που τη γεννά. Απαιτεί πιο δυνατό ΚΚΕ, να αναδειχτεί τρίτο κόμμα, γκρεμίζοντας τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.
Ποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά την Ακροδεξιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Ελλάδα σε μια Ευρώπη που αλλάζει
Η Νέα Δημοκρατία θέλει και διεκδικεί την Ευρώπη της ανάπτυξης και της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών. Πάνω απ’ όλα, θέλουμε όμως την επιστροφή της Ελλάδας στην καρδιά της Ευρώπης ως ισότιμου μέλους.
Η Ελλάδα σε μια Ευρώπη που αλλάζει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας