Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα... την Πρωτοχρονιά

locomondo.jpg

«...κρύο δεν έκανε ποτέ» | ΧΑΡΑ ΓΕΡΑΣΙΜΟΠΟΟΥΛΟΥ

Πώς σας ακούγεται άραγε η ιδέα να αλλάξετε χρόνο μαζί με τους Locomondo και τον Φίλιππο Πλιάτσικα, σε μια κοινή τους συναυλία στο «Διογένης Studio», την Κυριακή 31 Δεκεμβρίου; Διόλου άσχημα θα λέγαμε, ειδικά για εκείνους που είναι οπαδοί του... καλοκαιριού, ασπαζόμενοι αυτό που τραγουδούν οι Locomondo: «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ».

Μαζί τους θα είναι και η Ανδριάνα Μπάμπαλη, με τη συναυλία να επαναλαμβάνεται και την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου. Με αφορμή τα δύο live συναντηθήκαμε με τον Μάρκο Κούμαρη, τον τραγουδιστή των Locomondo. Εμείς του θυμίσαμε παλιότερους, δημοφιλείς στίχους του. Αυτός τους συνέδεσε με το σήμερα.

■ Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα / κρύο δεν έκανε ποτέ / Ελα απόψε για να νιώσεις / όπως δεν ένιωσες ποτέ... (2004)

Ενας στίχος που πλέον έχει γίνει σύνθημα. Ισως για τους λάθος λόγους. Πίσω από τη (συνήθως, αληθή) μετεωρολογική διαπίστωση, κρύβεται μια κριτική σχετικά με το πώς είναι τα πράγματα στη χώρα μας αλλά και στην προσωπική μας ζωή. Και μια πρόταση πώς θα μπορούσαν να είναι αν το θέλαμε. Το κουπλέ που προηγείται χρωματίζει το ρεφρέν. Σλόγκαν που, άλλοτε ειρωνικά και άλλοτε κυριολεκτικά, μας υπενθυμίζει το πόσο ευλογημένος και ιδιαίτερος είναι ο τόπος που ζούμε αλλά και πόσο λίγο εκτιμούμε αυτά που έχουμε. Είμαστε οι ίδιοι υπεύθυνοι για την ευτυχία μας.

■ Βιάζεται κάθε μέρα το ρολόι με ξυπνάει σκληρά / Τα καλύτερα χρόνια μου τρώει όλη μέρα η δουλειά... (2004)

Μοιάζει ανεπίκαιρος ο παραπάνω στίχος. Στην Ελλάδα του 2017 όποιος διαθέτει δουλειά θεωρεί τον εαυτό του τυχερό.

■ Κλείσε τον μιζέρια FM γιατί μπάζει / μοναχό σε θέλουνε / Πάντα κάποιος θα κράζει και θα διχάζει / γι’ αυτά που μας χωρίζουνε... (2007)

Εδώ δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Μάλλον χειρότερα είναι τα πράγματα. Η μιζέρια, η διχόνοια και το «κράξιμο» –σπεσιαλιτέ της χώρας μας– γνωρίζουν τη μεγαλύτερη άνθησή τους. Facebook, Youtube, Instagram και Twitter δίνουν στον (συχνά) ανώνυμο χρήστη όλες τις δυνατότητες να ζήσει το... όνειρό του: να (κατα)κρίνει δηλαδή όσους αντιπαθεί, αλλά και να έχει την ψευδαίσθηση να νιώσει λίγο πιο σημαντικός, σκορπώντας απλόχερα την ημιμάθεια, το μίσος και τον φανατισμό του, σχολιάζοντας τα πάντα, αψηφώντας ορθογραφία, καλούς τρόπους και νομικές συνέπειες.

■ Τι να πει η τηλεόραση και τα περιοδικά τους / Τι να πουν τα βίντεο κλαμπ, τα στριπτιζάδικά τους / Τώρα δεν ιδρώνει πια με τίποτα τ’ αυτί μου / αφού τα έχω με ένα κλικ στον υπολογιστή μου... (2007)

Οταν πριν από 10-15 χρόνια το Internet έμπαινε στη ζωή μας, έφερνε και αλλαγές σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Π.χ. η πρόσβαση στην πορνογραφία μπορούσε να γίνει πλέον εύκολα και, προπάντων, ανώνυμα. Ο ήχος του πρωτόγονου router, στην αρχή του κομματιού, μας μεταφέρει σε εκείνη την παλαιολιθική διαδικτυακή εποχή.

■Είναι ψεύτικη η ζωή / αυτή που κάνεις / Το βλέπεις και συ δεν υπάρχει ζωή / δεν υπάρχει ζωή μέσα στο φόβο... (2004)

Το τραγούδι αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο την εσωτερική φωνή του Νεοέλληνα νεόπλουτου της εποχής. Εκείνου που βρέθηκε ξαφνικά με δυσανάλογα πολλά χρήματα, κυκλοφορούσε με ακριβά αυτοκίνητα, έτρωγε προκλητικά τις αστακομακαρονάδες του, αγόραζε επαύλεις, έκανε ακριβά ταξίδια, διασκέδαζε έξι μέρες την εβδομάδα και κάπνιζε με έπαρση και ύφος το πούρο του στα πρώτα τραπέζια της πίστας. Προσπαθούσε έτσι, μάταια, να καλύψει τα κόμπλεξ και την ανασφάλειά του. Η εσωτερική του φωνή τα βράδια ερχόταν και του θύμιζε πως «είναι ψεύτικη η ζωή αυτή που κάνεις».

■Τα χρήματα δεν υπάρχουν / το βλέπεις υπάρχει κρίση / φοβάσαι μη σ’ απολύσει / τρέχεις και έχεις λαλήσει... (2004)

Και να φανταστείς ότι αυτός ο στίχος γράφτηκε το 2004, την εποχή που η χώρα μας διοργάνωνε Ολυμπιακούς Αγώνες, σήκωνε το Euro και κέρδιζε στη Eurovision. Οταν την ίδια χρονιά παίξαμε πρώτη φορά το κομμάτι σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή, η παρουσιάστρια ενοχλημένη αναρωτήθηκε γιατί σε ένα χαρούμενο κομμάτι βάλαμε τόσο απαισιόδοξους στίχους. Δυστυχώς, οι δυσμενείς προβλέψεις που περιγράφονται χιουμοριστικά στο τραγούδι επιβεβαιώθηκαν λίγα χρόνια αργότερα με τον χειρότερο τρόπο.

■ Για όλα τα άλλα αδιαφορώ / πίνω μπάφους και παίζω pro... (2006)

Σήμερα η γενιά των παιδιών που τότε συνδύαζε τις δύο απολαύσεις που περιγράφονται στο τραγούδι είναι γύρω στα 35 και, μάλλον, έχει άλλα προβλήματα. Ισως σήμερα να τους θυμίζει μια ανέμελη εποχή που δύσκολα θα επιστρέψει. Μόνο να μην ξεχάσω τη φράση με την οποία συνοδεύουμε το κομμάτι στις συναυλίες μας: «Μια περιγραφή, όχι μια προτροπή».

Διογένης Studio, λεωφ. Συγγρού 259, 31/12 στις 23.00 και 5/1 στις 22.00. Εισιτήρια: 10 ευρώ εισιτήριο θέασης (5€ το ποτό), όρθιοι 20 ευρώ, καθήμενοι από 15 έως 35 ευρώ.

 

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας