«Μποέμ» εδώ και τώρα!

lyriki.jpg

Κεντρική Σκηνή της Λυρικής | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

Ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη ήταν η αναβίωση της παραγωγής της «Μποέμ» στην πειστικά εκσυγχρονισμένη σκηνοθεσία του Γκέιαμ Βικ, την οποία είχε πρωτοπαρουσιάσει η Εθνική Λυρική Σκηνή τον ταραγμένο Δεκέμβριο του 2007 (17/12/2017).

Η αναβίωση είναι το πρώτο κομμάτι διμερούς αφιερώματος στον διεθνούς φήμης Ελληνα σκηνοθέτη Γιώργο Λαζαρίδη (1942-2010), ο οποίος στους μόλις 18 μήνες της επεισοδιακής, καλλιτεχνικά γόνιμης θητείας του στην ΕΛΣ (2006/07) άνοιξε καλλιτεχνικούς δρόμους –εκσυγχρονισμός σκηνοθεσιών, διεύρυνση ρεπερτορίου– εγκαινιάζοντας θετικές εξελίξεις ιδιαίτερα ζωτικές για το κρατικό λυρικό μας θέατρο.

Αρχικά σχεδιασμένη για το περιορισμένων δυνατοτήτων «Ολύμπια», η παραγωγή προσαρμόστηκε εύστοχα από τον 64χρονο Βρετανό σκηνοθέτη Βικ στη σύγχρονων προδιαγραφών νέα Κεντρική Σκηνή της ΕΛΣ, αλλάζοντας κατά τι χαρακτήρα: από κλειστοφοβική, στριμωγμένη σε ρηχό πρώτο επίπεδο, απέκτησε βάθος και ανέπνευσε ευπρόσδεκτα, ιδιαίτερα στην μπουκωμένη από κόσμο Β’ Πράξη, ενώ σε διάφορες λεπτομέρειες προσδόθηκε αυξημένη αιχμηρότητα.

Ταυτόχρονα, διατήρησε τη νεανική κινητικότητά της, το υπονομευμένο συναίσθημα, τον επιπόλαιο ερωτισμό και τον τραυματικό κυνισμό της. Σε κάθε περίπτωση, το ρηχό, γλυκερό πουτσίνειο δράμα των φτωχοδιαβόλων, επιπόλαιων περιθωριακών καλλιτεχνών με τους βραχύβιους έρωτες και τις μηδενικές προοπτικές γειώθηκε πειστικά στο εδώ και τώρα, προσλαμβάνοντας διαστάσεις ουσιαστικής, αποστασιοποιημένα κριτικής αναφοράς σε πράγματα και καταστάσεις που βλέπουμε σήμερα γύρω μας.

Παρακολουθήσαμε την πρώτη διανομή, με πρωταγωνιστές την υψίφωνο Μυρτώ Παπαθανασίου (Μιμή) και τον τενόρο Γιάννη Χριστόπουλο (Ροντόλφο) και συμπρωταγωνιστές τους Διονύση Σούρμπη (Μαρτσέλο), Γιάννη Σελητσανιώτη (Σονάρ), Ολεγκ Μπουνταράτσκι (Κολίνε), Ευμορφία Μεταξάκη (Μουζέτα). Παρά ορισμένες έκδηλες ανισορροπίες στη διανομή, η παράσταση ενθουσίασε το παραδοσιακό κοινό της ΕΛΣ, που γέμισε την αίθουσα της Κεντρικής Σκηνής και χειροκρότησε παρατεταμένα τους συντελεστές.

Μέντελσον και Σοστακόβιτς από την ΚΟΑ

ΑΛΙΚΗ ΦΙΔΕΤΖΗ

Οι συναυλίες της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών έχουν εκ των πραγμάτων απομείνει οι μόνες που προσφέρουν τακτικά βασικό, συμφωνικό ρεπερτόριο στους Αθηναίους. Πρόσφατα παρακολουθήσαμε μια καλή, ενδιαφέρουσα τέτοια συναυλία που διηύθυνε ο Ανατολικογερμανός αρχιμουσικός Γκόλο Μπεργκ (24/11/2017).

Το πρόγραμμα έφερε πομπώδη θεματικό τίτλο «500 χρόνια από τη Μεταρρύθμιση του Μαρτίνου Λούθηρου», ο οποίος, ωστόσο, ακυρώθηκε κατά το ήμισυ, αφού το δεύτερο, μείζον έργο της βραδιάς ουδεμία σχέση είχε προς αυτόν. Γεννημένος το 1968 στη Βαϊμάρη, ο πολυβραβευμένος, υπερδραστήριος αρχιμουσικός διαθέτει πλουσιότατο συμφωνικό και λυρικό ρεπερτόριο με έμφαση και υψηλές επιδόσεις στη σύγχρονη δημιουργία. Πρώτη παίχτηκε η «Συμφωνία αρ. 5, της Μεταρρύθμισης» του Φέλιξ Μέντελσον, έργο που είχαμε να ακούσουμε ζωντανά αρκετά χρόνια.

Αρτια προετοιμασμένη, η εκτέλεση ήχησε γενικώς στρωτή και ελεύθερη λαθών αλλά διαπλασμένη εκ του ασφαλούς. Εκτός από το μεγαλοπρεπές, καταληκτικό μέρος, που κατ’ εξαίρεση δόθηκε ρωμαλέα, με νεύρο, καταφανή εγρήγορση και έντονη ωστική ορμή, τα υπόλοιπα ήχησαν σωστά μεν, αλλά κάπως αδιάφορα, δίχως αιχμές, έντονες εξάρσεις ή σφριγηλό πλάσιμο μελωδικής φραστικής, σαν παιγμένα με …αυτόματο πιλότο.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με το εμβληματικότερο έργο της σοβιετικής μουσικής: την «Συμφωνία αρ. 5» του Ντμίτρι Σοστακόβιτς.

Συμφωνική σύνθεση ιδιαίτερα δημοφιλής, οικεία στους μουσικούς της ΚΟΑ, δόθηκε επίσης κάπως αδιάφορα, κυρίως δίχως ιδιαίτερη φροντίδα στην παραγραφοποίηση του ειρμού της μουσικής αφήγησης. Στο σπαρακτικό, πένθιμο Largo απολαύσαμε το πληθωρικό, ακραία τεταμένο παίξιμο των εγχόρδων και το λυρικό, ακριβές όμποε του Γιάννη Οικονόμου.

Το αμφίθυμα θριαμβευτικό, καταληκτικό μέρος διέθετε σαφώς τη μιλιταριστική βιάση και τις απαραίτητες εκρηκτικές εντάσεις δυναμικής όμως η συνοχή του έπασχε από αστάθεια στις ταχύτητες και τον ρυθμικό βηματισμό.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας