Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με άρωμα real estate η έξωση των προσφύγων

Το νεοκλασικό, στο οποίο είχαν βρει καταφύγιο πρόσφυγες και μετανάστες, εκκενώθηκε με επικοινωνιακή επέμβαση της αστυνομίας. Υστερα ήρθαν τα συνεργεία του δήμου Αθηναίων που «έχτισαν» τα παράθυρα βεβηλώνοντας το ιστορικό κτίριο.

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με άρωμα real estate η έξωση των προσφύγων

  • A-
  • A+
Αστυνομικές δυνάμεις με πλήρη οπλισμό, κλούβες και... drone επιστρατεύτηκαν στο σκηνικό που στήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην οδό Αχαρνών, στο πλαίσιο της... υπερπαραγωγής «Νόμος και τάξη» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Αυτή τη φορά οι «κακοί» ήταν δύο εκατοντάδες ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες και μετανάστες, ανάμεσά τους και 60 παιδιά, που εδώ και μια τριετία είχαν βρει καταφύγιο στο εγκαταλελειμμένο σχολικό συγκρότημα. Η έφοδος όμως φαίνεται ότι έγινε στο όνομα του... real estate, αφού το ακίνητο ανήκει στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, η οποία από τον Φεβρουάριο είχε προκηρύξει διαγωνισμό για την αξιοποίησή του.

Τα «διπλοαμπαρωμένα» παράθυρα προς την πλευρά της οδού Αχαρνών είναι η πρώτη εικόνα από το νεοκλασικό στη διασταύρωση της οδού Αχαρνών με τη Σουρμελή, που συνδέθηκε με την εκστρατεία «αρετής» της Αστυνομίας.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική για το εγκαταλελειμμένο κτίριο, που ανήκει στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, στο οποίο σχεδόν για τρία χρόνια είχαν βρει στέγη δεκάδες πρόσφυγες και μετανάστες, ανάμεσά τους και 60 παιδιά, που αντιμετωπίστηκαν ως... τρομοκράτες, όπως προκύπτει από την έφοδο ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, με οπλισμό και κλούβες.

Το «κάδρο» της κυβέρνησης χώρεσε και ένα drone που πετούσε πάνω από την περιοχή όση ώρα διήρκεσε η επιχείρηση με προφανή στόχο τη μεγιστοποίηση της δόσης τρόμου στα δελτία ειδήσεων και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, συναντήθηκε με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη και συζήτησαν για το μέλλον του νεοκλασικού, για το οποίο ανακοίνωσαν ότι θα εξετάσουν τη δυνατότητα να αξιοποιηθεί για να φιλοξενήσει πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δράσεις.

Το πρώτο βήμα πάντως έγινε προς την... αντίθετη κατεύθυνση, αφού συνεργεία του δήμου έφραξαν όλα τα ανοίγματα του κτιρίου, επιφέροντας πλήγμα στην αρχιτεκτονική του εικόνα που φέρει την υπογραφή του Ερνέστου Τσίλερ.

Αυτό που αποσιωπήθηκε ήταν τα πρόσφατα σχέδια της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας να αξιοποιήσει το συγκεκριμένο ακίνητο. Τον Φεβρουάριο μάλιστα είχε απευθύνει πρόσκληση προς τις εταιρείες real estate...

Η σχέση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας με το συγκεκριμένο ακίνητο ξεκινά από το 1935, όταν ο φορέας που διαχειρίζεται το σύνολο των Αρσακείων προχώρησε στην αγορά του αρχοντικού, για να παραμείνει στο κέντρο ένα μέρος από τα σχολεία τα οποία λειτουργούσαν στο εμβληματικό συγκρότημα που καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Πανεπιστημίου και Σταδίου, όπου εδώ και χρόνια στεγάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Η τότε διοίκηση σχεδίασε να το νοικιάσει στο υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα του ιστορικού σχολείου. Τρία χρόνια πριν είχε μετακομίσει στις νέες εγκαταστάσεις στο Ψυχικό το μεγαλύτερο μέρος των σχολείων που ώς τα μέσα της δεκαετίας του 1980 απευθυνόταν αποκλειστικά σε κορίτσια.

Το ακίνητο επί της οδού Αχαρνών ήταν ένα μέρος της μεγάλης έκτασης που είχε αγοράσει το 1839 ο Μιχαήλ Σούτσος ή Βόδας (1784-1864).

Ηταν εγγονός του ηγεμόνα της Βλαχίας, τον οποίο αργότερα διαδέχτηκε, διετέλεσε σύμβουλος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, αλλά από το 1820 εντάχθηκε στη Φιλική Εταιρεία και φυλακίστηκε από τις αυστριακές αρχές για τη συμβολή του στο κίνημα της Μολδοβλαχίας, στο πλευρό του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Η έκταση, που έφτανε ώς τη Μιχαήλ Βόδα, την οδό που φέρει τιμητικά το όνομά του, βρισκόταν στην τότε ακατοίκητη και εκτός σχεδίου περιοχή, δίπλα στην κοίτη του Κυκλοβόρου που αργότερα μπαζώθηκε και είναι η γνωστή πλατεία Βάθης.

Απόγονος της φαναριώτικης οικογένειας ήταν ο Γ. Αργυρόπουλος, ο οποίος ανέθεσε τα σχέδια και την κατασκευή του αρχοντικού του στον Ερνέστο Τσίλερ (1837-1923), που είχε εγκατασταθεί οριστικά στην Αθήνα το 1868, οπότε ξεκίνησε και η πληθωρική παρουσία του στην πρωτεύουσα και έγινε ο αρχιτέκτονας των πιο εμβληματικών νεοκλασικών.

Δεν είναι γνωστή η χρονιά ανέγερσης του αρχικού κτιρίου, που ήταν τριώροφο και διέθετε σπουδαίο διάκοσμο στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό του. Αρκετά από αυτά διασώθηκαν, όπως τα στολίδια γύρω από τα παράθυρα και κατά μήκος της οροφής.

Το συμβόλαιο που υπογράφηκε τον Ιούνιο του 1935 ανάμεσα στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία και τους κληρονόμους τού Γ. Αργυρόπουλου περιλάμβανε το αρχοντικό και οικόπεδο 2.591 τετραγωνικών, που πωλήθηκαν με τίμημα 7,5 εκατ. δραχμές.

Στο ακίνητο στεγάστηκε τμήμα του Αρσακείου, που ονομαζόταν «Τοσίτσειο» προς τιμήν της ευεργέτιδας Ελένης Τοσίτσα. Τα εγκαίνια της νέας σχολικής στέγης έγιναν τον Οκτώβριο του 1937, ενώ το 1968 στο αδόμητο ακίνητο, με σχέδια του μηχανικού Γ. Πολυχρονίδη, προστέθηκαν νέα πτέρυγα προς την πλευρά της οδού Σουρμελή και τέταρτος όροφος στο νεοκλασικό.

Στους χώρους, που είχαν συνολική επιφάνεια 1.460 τετραγωνικά, στεγάστηκε το «Τοσίτσειο» ώς τον Σεπτέμβριο του 1972, οπότε μετακόμισε οριστικά στις σύγχρονες εγκαταστάσεις του Αρσακείου που κατασκευάστηκαν σε ακίνητο 200 στρεμμάτων, στα όρια της Εκάλης, Δροσιάς και Ανοιξης, που είχε αγοραστεί το 1926 και αποτελεί τμήμα του μεγάλου κτήματος «Μπογιάτι».

Το 1972 έως και το 2016 το ακίνητο νοικιάστηκε στο Δημόσιο για να στεγαστεί ένα άλλο ιστορικό σχολείο της πρωτεύουσας, το περίφημο 2ο Γυμνάσιο. Από τότε είχε μείνει αναξιοποίητο και σε αυτό βρήκαν προσωρινό καταφύγιο μετανάστες και πρόσφυγες, όπως είχε γίνει και με γειτονικό ακατοίκητο κτίριο που ανήκει σε ιδιώτη και εκκενώθηκε από την Αστυνομία την ίδια μέρα με το «Τοσίτσειο».

1. «Συγγενείς»

Το νεοκλασικό στη διασταύρωση της Αχαρνών και Σουρμελή, που δεν έχει κηρυχθεί διατηρητέο, έχει άλλη μια «συγγένεια» με το 2ο Γυμνάσιο. Το ιστορικό δημόσιο σχολείο ώς το 1972 λειτουργούσε σε άλλο ακίνητο της οικογένειας Αργυρόπουλου, που βρίσκεται στη διασταύρωση της Αχαρνών με τη Χέιδεν και είναι περισσότερο γνωστό ως «βίλα Αμαλία».

2. Το όνομα

Η Αχαρνών, με μήκος 5 χλμ., είναι ο μεγαλύτερος δρόμος στο λεκανοπέδιο και οδηγούσε στις αρχαίες Αχαρνές, το γνωστό Μενίδι, από τις οποίες πήρε το όνομά της. Ξεκινά από την πλατείας Βάθης, τοπωνύμιο που ορισμένοι αποδίδουν σε παλιά οικογένεια της Αθήνας και γι’ αυτό την αναφέρουν ως «πλατεία Βάθη».

Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Μπίρης, κορυφαίος μηχανικός του δήμου της Αθήνας, τεκμηριώνει ότι προέρχεται από παραφθορά της Βάθειας, του μεσαιωνικού ονόματος της περιοχής, με δεδομένο ότι βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με την τότε διαμορφωμένη πόλη.

3. Ο Σουρμελής

Ο Διονύσιος Σουρμελής, το όνομα του οποίου έχει δοθεί στον κάθετο μικρό δρόμο, υπήρξε λόγιος και σπουδαίος αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, που είχε σημαντικό ρόλο κατά την αντεπίθεση στα στρατεύματα του Κιουταχή για την ανακατάληψη της Ακρόπολης από τους Τούρκους.

Ηταν Αθηναίος, αλλά παραμένουν άγνωστες οι χρονολογίες γέννησης και θανάτου του, ενώ έχει συνδέσει το όνομά του με την πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια καταγραφής της ιστορίας της πρωτεύουσας και άλλων δήμων της Αττικής.

 

ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η «παγόδα» του Πειραιά
Μοιάζει με μεγάλο καράβι, που έμεινε όμως... αταξίδευτο, καθώς λίγο μετά τα εγκαίνιά του, στα τέλη του 1967, ο επιβατικός σταθμός μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο του λιμανιού του Πειραιά. Το 1976 φιλοξένησε τα...
Η «παγόδα» του Πειραιά
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Το σπίτι των Λη Φέρμορ
Το πετρόχτιστο συγκρότημα που παίζει «κρυφτούλι» με τα κυπαρίσσια, τις ελιές και τα σκίνα, είναι στην ουσία δημιούργημα δύο Βρετανών που έκαναν τη Μάνη πατρίδα τους.
Το σπίτι των Λη Φέρμορ
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Το κόσμημα του οικισμού
Τα ιστορικά κτίσματα, που μαζί με τα σοκάκια έχουν κατατάξει τη Μήθυμνα στους πιο ενδιαφέροντες παραδοσιακούς οικισμούς της Ελλάδας, είναι κατασκευασμένα από τοπική πέτρα και ξύλα που αφθονούν στη γύρω περιοχή.
Το κόσμημα του οικισμού
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Ομηροι ενός «εμφυλίου»
Διατηρητέες ως προς τη χρήση τους κηρύχθηκαν οι δύο εμβληματικές κινηματογραφικές αίθουσες «Αττικόν» και «Απόλλων» στην οδό Σταδίου, οι οποίες όμως παραμένουν κλειστές λόγω του «εμφύλιου» ανάμεσα σε δύο...
Ομηροι ενός «εμφυλίου»
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Το σπίτι των φιλοσόφων
Το στενόμακρο οικόπεδο στην οδό Κυδαθηναίων πουλήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 σε πλειστηριασμό που είχε κάνει τράπεζα, στην οποία είχε περιέλθει λόγω «κόκκινου» δανείου. Αγοραστής ήταν ο ακαδημαϊκός...
Το σπίτι των φιλοσόφων
ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Στο αρχοντικό που «έκλεψε» ο Τσαρούχης
Η Επαυλη Μεταξά συγκαταλέγεται στα πιο κομψά αρχοντικά του Πειραιά και άνοιξε τα σαλόνια του το καλοκαίρι του 1899. Συνδέθηκε με τον Γιάννη Τσαρούχη, ο οποίος γεννήθηκε στο απέναντι σπίτι αλλά πέρασε μεγάλο...
Στο αρχοντικό που «έκλεψε» ο Τσαρούχης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας