Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Εμείς κι αυτά

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Ψαχουλεύοντας στη βιβλιοθήκη του δικού μου, εδώ στον Μαραθώνα, βρήκα ένα εκπληκτικό βιβλίο, χάρη στο οποίο κατάλαβα, μέσες-άκρες, το πώς η ιατροδικαστική αρχαιολογία μπορεί σήμερα να βρίσκει ένα σωρό πράγματα,...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Δάγκωμα και κατανόηση
Κάποτε είδα έναν γείτονα να περπατάει «θυμωμένα» με τον σκύλο του. Μου έκανε εντύπωση που, αντίθετα με τις άλλες φορές που τον έβλεπα χαλαρό, να διασκεδάζει τη βόλτα με το φιλαράκι του, τη φορά εκείνη...
Δάγκωμα και κατανόηση
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ο ξενιτεμένος και το αδεσποτάκι
Μια επιστολή, όλη κι όλη, φιλοξενεί σήμερα η σελίδα μας. Αλλά τι επιστολή; Το πιο γλυκό, τρυφερό, ανθρώπινο κείμενο που έχω διαβάσει εδώ και χρόνια. Μια ιστορία αγάπης ενός ανθρώπου για ένα ταλαίπωρο, αδέσποτο...
Ο ξενιτεμένος και το αδεσποτάκι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Οι επικίνδυνες σχέσεις της Μέλανι
Εγραφα το περασμένο Σάββατο για το ηλίθιο συνήθειο κάποιων συνανθρώπων μας να βασανίζουν και, γενικά, να ταλαιπωρούν άγρια ζώα, παίζοντας, υποτίθεται, μαζί τους. Μια άλλη, εξίσου ηλίθια συνήθεια είναι το να...
Οι επικίνδυνες σχέσεις της Μέλανι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Το λιοντάρι δεν είναι κατοικίδιο!
Ανέκαθεν θεότρελη η Μέλανι Γκρίφιθ, έπαιζε -και κοιμόταν- μ' ένα «κατοικίδιο» λιοντάρι, τον Νιλ, που της τον έφερε στο σπίτι η τρελοκαμπέρω η μάνα της, η Τίπι Χέντρεν. Φυσικά, η συγκατοίκηση δεν ήταν τόσο...
Το λιοντάρι δεν είναι κατοικίδιο!