Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ιστορία-Τατουάζ
EUROKINISSI / ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΦΩΤ.: ΑΡΧΕΙΟΥ)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ιστορία-Τατουάζ

  • A-
  • A+
Η συλλογή διηγημάτων με γενικό τίτλο «Αδέσποτοι δρόμοι» είναι το πρώτο βιβλίο της Χριστίνας Φούσκα, που γεννήθηκε στην Ικαρία και ζει και εργάζεται στα Γιάννενα. Πρόκειται για μικρές ιστορίες των ανθρώπων της αθέατης πλευράς της Αθήνας, με αφηγητή έναν εξόριστο σ' αυτήν αδέσποτο σκύλο. Ιστορίες σκληρές, κοφτερές, όπως, άλλωστε, είναι οι ζωές αυτών των ανθρώπων (Εκδόσεις Α-Ω).

ΔΙΗΓΗΜΑ

Εχω κολλήσει τη μουσούδα μου πάνω σ' έναν τύπο που το σώμα του είναι γεμάτο τατουάζ. Μυρίζουν ξεβρασμένα ναυάγια. Απ' αυτά που η μύτη μου συχνά ψαχουλεύει και ανακαλύπτει κάτω από παλιά και ρυτιδωμένα δέρματα.

Ο τύπος είναι ένας εύσωμος μεσήλικας. Πουλάει χαλασμένα ψυγεία. Τώρα κάθεται δίπλα σ' ένα άσπρο ψυγείο. Στο μπράτσο του έχει στάξει το μελάνι μιας καρδιάς, στο στήθος μιας γοργόνας και πίσω, στην πλάτη, μιας θάλασσας με το καράβι της. Πάνω στα δάκτυλα των χεριών κινούνται αφρισμένα κύματα και κάθε που ανάβει το τσιγάρο του είναι σαν να ξεπροβάλλει από μέσα τους μια τσιμινιέρα από βυθισμένο πλοίο. Τα μυρίζω όλα με περίσσια υπομονή και καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο τύπος με τα τατουάζ πρέπει να έχει ζήσει όλη του τη ζωή στον πάτο μιας θάλασσας.

Οι περαστικοί σταματούν και ρωτούν για το ψυγείο. Εκείνος το ανοίγει και τους το δείχνει. Η μούχλα του σε πιάνει απ' τη μύτη κι εγώ πετάγομαι δέκα μέτρα μακριά. Εκείνοι δεν φαίνεται να ενοχλούνται. Τα μουχλιασμένα ψυγεία έχουν γίνει πολύ της μόδας τελευταία. Το περιεργάζονται για λίγο και μετά φεύγουν. Ο τύπος στρίβει ένα τσιγάρο. Βλέπω τα κύματα μέσα στα χέρια του να ανεβοκατεβαίνουν.

Μια χλομή γυναίκα έρχεται και κάθεται δίπλα του. Του ζητάει να στρίψει ένα και για κείνη. Αυτός βάζει στο στόμα του την τσιμινιέρα, την ανάβει και της την περνάει στα δάκτυλα. Ξέρει κι αυτή από πάτους και βυθούς. Κοιτώ τα μάτια της και βλέπω μέσα τους να λαμπυρίζουν κάτι κόκκινα κοράλλια, διάφανα -τα είδα χθες να τα πουλούν εδώ πιο κάτω, σε μια σκοτεινή γωνιά.

Κάθομαι δίπλα της και μυρίζω καπνό τσιμινιέρας και παστωμένα χέρια. Η γυναίκα έχει σκυμμένο το κεφάλι στο πεζοδρόμιο. Ακούω τα κοράλλια να κατρακυλούν κι αρχίζω να γαβγίζω. Ο τύπος σηκώνεται και τρέχει να τα μαζέψει. Σώνει μερικά και τα χώνει μέσα στο μουχλιασμένο ψυγείο. Κανείς δεν τα βλέπει. Μόνο εγώ και ο τύπος με τα τατουάζ. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να περνούν και να ζητούν πληροφορίες. Πόσο κάνει, πώς θα το φτιάξουν, πώς θα το μεταφέρουν. Αυτός τώρα τους λέει ότι δεν το πουλάει, γιατί είναι ένα ψυγείο που συντηρεί ανεκτίμητα κοράλλια. Κρυστάλλινα κοράλλια, ενός βυθού από άγριες και μακρινές θάλασσες. Εκείνοι τον κοιτούν περίεργα και προχωράνε.

Εχει νυχτώσει. Η μουσούδα μου είναι και πάλι χωμένη μέσα στο μελάνι μιας ρυτίδας. Ο τύπος έχει αγκαλιάσει τη χλομή γυναίκα και έχουν γείρει πάνω στο ψυγείο. Μέσα απ' τα δάκτυλά τους βγαίνουν οι καπνοί της τσιμινιέρας και φτιάχνουν μικρούς κύκλους στον αέρα. Κάθε τόσο πετάγομαι και τους μασουλάω. Αυτοί γελούν, γελούν με την καρδιά τους, μέχρι που γίνονται κόκκινοι και διάφανοι, ίδιοι με τα φυλαγμένα κοράλλια μέσα στο χαλασμένο ψυγείο.


 

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
Αν κάποια μέρα, εκεί που περπατάτε δείτε ένα γκρίζο, παχουλό περιστέρι, φωνάξτε του «Παππού Πέρι»! Αν είναι αυτός, θα ’ρθει και θα καθίσει στον ώμο σας και, αν θέλετε, θα βγάλετε και μια φωτογραφία μαζί του!
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Κυρίες και κύριοι, με λύπη (!) σας ανακοινώνω ότι τελείωσα την ανάγνωση του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου της κυρίας Λύντιας Τρίχα για τον Σπυρίδωνα Τρικούπη («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873», εκδόσεις...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Υπάρχουν σκύλοι που καταβροχθίζουν με τη μία τη λιχουδιά που θα τους δώσουν οι δικοί τους. Εγώ, αντίθετα, τη γλεντάω. Δηλαδή, την τρώω σιγά σιγά, ώστε να παρατείνω όσο γίνεται την ευχαρίστηση
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
Βρίσκω διασκεδαστικά τα βιβλία με τις περιπέτειες διάφορων σκύλων, ειδικά όταν είναι γραμμένα από τους δικούς τους -και ειδικότερα όταν αυτοί και ξέρουν να γράφουν και έχουν και χιούμορ.
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Κατά τη διάρκεια της άδειάς μου έκανα κάτι που πάντα ήθελα να κάνω, αλλά πάντα το ανέβαλα: κατέβασα απ’ τη βιβλιοθήκη μου κάποια βιβλία ξεχασμένα και αδιάβαστα. Κάποια απ’ αυτά τα διάβασα και τα βρήκα και πολύ...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ενας τράγος στο κάτεργο!
Σήμερα έχουμε Ντοστογιέφσκι. Πρόκειται για ένα απόσπασμα απ' το βιβλίο του «Αναμνήσεις απ' το σπίτι των πεθαμένων», δηλαδή απ' το κάτεργο της Σιβηρίας, όπου είχε εξοριστεί απ' τον τσάρο για «ανατρεπτική δράση».
Ενας τράγος στο κάτεργο!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας