Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Της Αλλοπάρ*
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Της Αλλοπάρ*

  • A-
  • A+

Η περίπτωση του απατεώνα ψευτογιατρού, κυρίες και κύριοι, απέδειξε δυο πράγματα: τη διαχρονική αφέλεια και ευπιστία του Ελληνα και της Ελληνίδας και την ευκολία με την οποία ανοίγουν ένα στόμα... νά! και χαύουν ό,τι τους πει ο κάθε μασκαράς. Και, επίσης, την αφθονία ταλαντούχων ανθρώπων –διότι περί ταλέντου πρόκειται– που μπορούν να πείθουν τους πάντες με μεγάλη ευκολία, ακόμα και για τα πιο απίστευτα!

Πάρτε παράδειγμα τον δικηγόρο Καματερό, που το 1975 δήλωσε ότι ανακάλυψε ένα θαυματουργό νερό, το οποίο γιάτρευε πάσαν νόσον, ακόμα και τον καρκίνο. Με αποτέλεσμα –και με τη βοήθεια μιας ανεύθυνης μερίδας του τότε Τύπου– να βγουν στους δρόμους της Αθήνας χιλιάδες απελπισμένοι, με μπουκάλια στα χέρια, πολιορκώντας τα βυτία του απατεώνα δικηγόρου, μπας και εξασφαλίσουν λίγες σταγόνες του... υπερ-φαρμάκου.

Λίγα χρόνια μετά ήρθε η σειρά ενός άλλου ταλαντούχου, του Γ. Κοσκωτά, που από ελαιοχρωματιστής στην Αμερική, ήρθε στην Ελλάδα με μια βαλίτσα γεμάτη αμφιβόλου γνησιότητας πτυχία και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε τραπεζίτης. Γουάου! Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου τον συνάντησαν με τη βοήθεια φίλων τους, αλλά τον κέρδισε ο δεύτερος, που ήταν και πρωθυπουργός και άρα πιο χρήσιμος. Μέχρι κι η Βλάχου θαμπώθηκε από τον τσαρλατάνο και του πούλησε την «Καθημερινή»!

Αμ η τρέλα με τον Σώρρα; Που έτρεχε κόσμος και κοσμάκης από πίσω του, πιστεύοντας ότι διέθετε... 600.000 δισ. δολάρια, με τα οποία θα έσωζε την Ελλάδα, τους Ελληνες και τον πλανήτη, γενικώς; Καλά, δεν παιζόμαστε...

Δεν κάνω την πονηρή, έχω πέσει κι εγώ θύμα της αφέλειάς μου. Και να πώς:

Μια βραδιά, 20 χρόνια πίσω, ίσως και παραπάνω, έχω ξεμείνει, μεσάνυχτα, μόνη στην εφημερίδα. Ξαφνικά μπαίνει φουριόζος και αναστατωμένος ένας τύπος γύρω στα 60, με κοστούμι και γραβάτα: «Πω πω τι έπαθα! Εχω το κατάστημα με τα ρολόγια, κάτω στο ισόγειο και κλειδώθηκα απ’ έξω! Σας παρακαλώ, λείπει κι ο Φυντανίδης που είναι φίλος μου, χρειάζομαι 1.500 δραχμές να φέρω τώρα έναν κλειδαρά! Θα σας χρωστάω ευγνωμοσύνη – κι αύριο πρωί θα σας τα φέρω εγώ. Δεν μπορώ να πάρω ούτε το αυτοκίνητο. Θεέ μου, τι έπαθα!»

Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι παράσταση έδωσε. Μιλάμε για Επίδαυρο, για Παξινού – και λίγα λέω. Και, ναι, με συγκίνησε, ήρθα στη θέση του (ενσυναίσθηση) και τα έδωσα. Μάλιστα του ζήτησα και... συγγνώμη που δεν είχα πάνω μου 1.500, αλλά μόνο 1.000. Τις οποίες, βέβαια, βούτηξε και... μη τον είδατε. Την άλλη μέρα ο Φυντανίδης γέλασε με την καρδιά του: «Αλλοπάρ, σε απατεώνα έπεσες. Δεν ξέρω κανέναν ρολογά στο ισόγειο»...

*Η Αλλοπάρ πιστεύει ότι οι τύποι αυτοί πάνε χαμένοι. Εχουν τόσο ταλέντο, είναι τόσο προικισμένοι και τόσο επιμελείς όταν ασκούν το «επάγγελμά» τους, που είναι βέβαιο ότι θα διέπρεπαν σε οτιδήποτε άλλο έκαναν. Δυστυχώς, όμως, με τον δρόμο που διάλεξαν η «επιτυχία» διαρκεί πολύ λίγο, αλλά προλαβαίνει να σκορπίσει πόνο, οργή και συχνά θάνατο.


 

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Τα σκυλιά της άνοιας
Τα σκυλιά μπορούν να κάνουν όμως 3-4 πράγματα που βελτιώνουν τη ζωή ατόμων με Αλτσχάιμερ: να πηγαίνουν τα φάρμακα στον ασθενή ακριβώς στην ώρα του, να φέρνουν την εφημερίδα από την πόρτα κάθε πρωί και κυρίως...
Τα σκυλιά της άνοιας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Στείρωση - όχι εξορία για τα αδέσποτα ζωα
Πιστεύω ότι τα αδέσποτα δεν είναι ανάγκη να τα μαντρώνουμε σε άθλιες φυλακές. Με τη φροντίδα εθελοντών μπορούν -και πρέπει- να ζουν στις γειτονιές τους και μόνο σε περιπτώσεις τραυματισμών ή ασθενειών -ειδικά...
Στείρωση - όχι εξορία για τα αδέσποτα ζωα
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Στη διάρκεια της καραντίνας, κυρίες και κύριοι, ο τρισάθλιος Ταρζανάκος μας, μην έχοντας τι άλλο να κάνει, καθόταν και παρακολουθούσε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Οχι για να ξεστραβωθεί,...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Αν κάτι μου αρέσει στον λόγο κάποιων πολιτικών, κυρίες και κύριοι, είναι το ότι αντί να πουν σταράτα αυτό που πιστεύουν, το λένε μ' άλλα λόγια και κρυπτογραφημένα. Και άντε μετά, εμείς οι δημοσιογράφοι-σκύλοι,...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Σε θάνατο για ένα σκισμένο παντελόνι...
Για το «έγκλημα» και την άδικη τιμωρία του σκύλου που λεγόταν Τσικίτο, στο Σάντα Φε της Αργεντινής, μιλάει το δεύτερο μέρος του διηγήματος του Λουίς Σεπούλβεδα που τιτλοφορείται «Σκυλίσια ζωή».
Σε θάνατο για ένα σκισμένο παντελόνι...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας