Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Της Αλλοπάρ*
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Της Αλλοπάρ*

  • A-
  • A+

Κυρίες και κύριοι, με λύπη (!) σας ανακοινώνω ότι τελείωσα την ανάγνωση του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου της κυρίας Λύντιας Τρίχα για τον Σπυρίδωνα Τρικούπη («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873», εκδόσεις Πόλις). Και λέω «με λύπη», διότι όχι 750, αλλά 1.750 σελίδες αν είχε, θα το διάβαζα με το ίδιο, αμείωτο ενδιαφέρον.

Στο σημερινό, λοιπόν, σημείωμά μου -το τρίτο και τελευταίο- γι’ αυτό το βιβλίο, θα προσπαθήσω να κάνω μια γενική αποτίμηση της ζωής και της προσφοράς εκείνου του περίεργου ανθρώπου, ο οποίος:

● Ενώ θεωρείται ένας από τους «πρωταγωνιστές» της Επανάστασης του 1821, εν τούτοις βρισκόταν στο Παρίσι όταν αυτή ξέσπασε (ήρθε στην Ελλάδα τον Μάρτη του 1822) και ποτέ του δεν έπιασε γιαταγάνι ή καριοφίλι στα χέρια του. Ούτε φόρεσε ποτέ φουστανέλα.

● Αν και «αγγλόφιλος» -θαυμαστής της αγγλικής συνταγματικής μοναρχίας, πολίτευμα που ήθελε και για την Ελλάδα- έβαζε τη χώρα του πάντα πάνω από τους «ξένους», στους οποίους δεν αναγνώριζε το δικαίωμα να «ανακατεύονται» και να διατάζουν.

● Παρά το γεγονός ότι του προτάθηκε -λόγω των σπουδών και των προσόντων του- πολλές φορές η πρωθυπουργία, ο Σπυρίδων την απέρριπτε ή, τις φορές που τη δέχτηκε, παραιτήθηκε γρήγορα. Γενικά, σ’ όλη του τη σταδιοδρομία απέφευγε να είναι «πρώτος», προτιμώντας τις δεύτερες θέσεις, απ’ όπου θεωρούσε ότι μπορούσε να προσφέρει περισσότερα, με τις γνώσεις και τις γνωριμίες του - και οι οποίες τον προφύλασσαν από τις αναπόφευκτες συγκρούσεις.

● Στο θέμα αυτό, ο Σπυρίδων θυμίζει τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, που αν και διέθετε πολύ περισσότερες γνώσεις από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ωστόσο έμενε πάντα στη σκιά του. Ετσι ακριβώς και αυτός έμενε πάντα πίσω από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Δεν ήταν ποτέ του ηγέτης, αντίθετα με τον διάσημο γιο του, τον Χαρίλαο, που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή.

● Παρά την τεράστια προφορά του στην εδραίωση της Επανάστασης και στη μετατροπή του χάους που προέκυψε σε ένα ανεξάρτητο κράτος, ο Σπυρίδων μνημονεύεται κυρίως ως λόγιος (για τους αγώνες του για τη γλώσσα) και ως συγγραφέας για την τρίτομη «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως», για την οποία, όμως, άκουσε τα σχολιανά του από τους μπαρουτοκαπνισμένους πολέμαρχους, καθώς σ’ αυτήν περιέλαβε και αρνητικές αναφορές για ήρωες όπως οι Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας.

* Η Αλλοπάρ μου αγάπησε τον Σπυρίδωνα για όσα πρόσφερε στη χώρα, αλλά ο Ταρζάν καράφλιασε όταν έμαθε ότι ο τύπος, παράλληλα, έκανε και εμπόριο -από στάρι μέχρι καντηλέρια!- και αβγάτιζε την περιουσία του, χτίζοντας και πελώρια σπίτια. Ενα απ’ αυτά βρίσκεται στην -τότε... εξοχική- Κυψέλη και στεγάζει (ακόμα) το Ασυλο Ανιάτων! Γουάου!


 

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
Αν κάποια μέρα, εκεί που περπατάτε δείτε ένα γκρίζο, παχουλό περιστέρι, φωνάξτε του «Παππού Πέρι»! Αν είναι αυτός, θα ’ρθει και θα καθίσει στον ώμο σας και, αν θέλετε, θα βγάλετε και μια φωτογραφία μαζί του!
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Είχα αρχίσει, προ ημερών, να σας γράφω τις πρώτες μου εντυπώσεις απ' τη βιογραφία του Σπυρίδωνος Τρικούπη, γραμμένη απ' τη Λύντια Τρίχα («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης», εκδόσεις Πόλις)
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Υπάρχουν σκύλοι που καταβροχθίζουν με τη μία τη λιχουδιά που θα τους δώσουν οι δικοί τους. Εγώ, αντίθετα, τη γλεντάω. Δηλαδή, την τρώω σιγά σιγά, ώστε να παρατείνω όσο γίνεται την ευχαρίστηση
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Η αγέλη μας, κυρίες και κύριοι, κρατάει από πολύ παλιά, απ' τα χρόνια της Μάχης του Μαραθώνα - και ειδικά από κάποιους ηρωικούς σκύλους που πολέμησαν στο πλευρό του Μιλτιάδη και των Αθηναίων.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
Βρίσκω διασκεδαστικά τα βιβλία με τις περιπέτειες διάφορων σκύλων, ειδικά όταν είναι γραμμένα από τους δικούς τους -και ειδικότερα όταν αυτοί και ξέρουν να γράφουν και έχουν και χιούμορ.
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Μπορεί σε πολλούς να κακοφαίνεται -και να προκαλεί ανησυχία- που άρχισαν και πάλι να καταφτάνουν κατά χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, αλλά για μένα είναι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο.
Της Αλλοπάρ*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας