Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πού πάνε τ' αδέσποτα όταν βρέχει, φυσάει και χιονίζει;
EUROKINISSI / ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ (ΦΩΤ.: ΑΡΧΕΙΟΥ)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πού πάνε τ' αδέσποτα όταν βρέχει, φυσάει και χιονίζει;

  • A-
  • A+

Πού πάνε τα αδέσποτα σκυλιά, όταν έχει χιονιά, δυνατό αέρα και ρίχνει χιονόνερο; Σ' αυτό το ερώτημα προσπάθησα να βρω την απάντηση, στην περιοχή του Μαραθώνα όπου περνάω κάποιες μέρες (και νύχτες) της εβδομάδας. Η απορία μού γεννήθηκε ένα πρωί, στη βόλτα με τα δικά μου σκυλιά, καθώς έβλεπα τα γνωστά μου αδεσποτάκια να 'ρχονται κοντά μας, ένα ένα, για να περπατήσουμε μαζί: Ηταν όλα τους χαρούμενα, στεγνά και μια χαρά, ακόμα και έπειτα από μια νύχτα όπου «χάλαγε ο Θεός τον κόσμο».

Πού κρύβονταν, λοιπόν, απ' την κοσμοχαλασιά; Πώς προστατεύονταν απ' το κρύο, τον αέρα και τη βροχή ή το χιόνι; Για να βρω τις απαντήσεις, αποφάσισα να επισκεφτώ τα λημέρια τους μια νύχτα, πρόσφατα, που η θερμοκρασία, στις 12 τα μεσάνυχτα, είχε πέσει στους μείον 2 βαθμούς, φυσούσε απελπιστικά πολύ και ψιλόβρεχε.

■ Στην πρώτη μου στάση, είδα τα δύο αδεσποτάκια που συναντώ κάθε μέρα εκεί, να βγαίνουν από ένα «σπιτάκι», το οποίο στην πραγματικότητα ήταν μια πλαστική δεξαμενή νερού (ή πετρελαίου), κομμένα εγκάρσια στη μέση. Τα δύο σκυλιά χώνονταν από κάτω, στην προσπάθειά τους να προστατευτούν απ' τον αέρα και τη βροχή. Βέβαια, καθώς είναι κοντότριχα, θα πρέπει να ξύλιαζαν απ' την παγωνιά, αλλά τα κατάφερναν, ίσως με το να κοιμούνται «αγκαλιά», ζεσταίνοντας το ένα το άλλο.

■ Στη δεύτερη στάση βρήκα τον πανέμορφο σκύλαρο, που μας συνοδεύει κάθε μέρα στη βόλτα, να έχει γίνει ένα μπαλάκι κάτω από το στέγαστρο μιας εξώπορτας και πάνω σ' ένα χαλάκι που είχε μουλιάσει απ' τη βροχή. Με υποδέχτηκε κουνώντας την ουρά του, ήρθε κοντά στο αυτοκίνητο και με άφησε να τον χαϊδέψω. Οι κάτοικοι του σπιτιού πρέπει να τον ταΐζουν, να τον συμπαθούν, αλλά δεν τον... παντρεύονται: έχουν ήδη δύο δικά τους σκυλιά στον κήπο τους, που ήρθαν κι αυτά να μας χαιρετήσουν πίσω απ' τα κάγκελα του φράχτη.

■ Στάση αριθμός 3: Εδώ υπάρχουν 5 αδεσποτάκια, εκ των οποίων τα δύο είναι αδέλφια, το ένα είναι κουτσό και τα άλλα δύο της προσκολλήσεως. Οι γείτονες, που τα συμπαθούν, τα φροντίζουν, τα ταΐζουν και έχουν στειρώσει και τη θηλυκιά της παρέας, τους έχουν φτιάξει δυο πρόχειρα «σπιτάκια» στα οποία βολεύονται - τα δύο αδέλφια στο ένα και τα άλλα τρία, κάπως στριμωγμένα, στο άλλο. Τα στριμωγμένα, βέβαια, είναι και τα πιο ζεστά, όπως κατάλαβα χαϊδεύοντας τις ράχες τους. Και ήταν στεγνά και τα 5!

■ Η τελευταία στάση έγινε σ' ένα εγκαταλειμμένο σπίτι, τριγυρισμένο από έναν μισοκατεστραμμένο πια φράχτη. Εκεί έχει κάνει... κατάληψη, χρόνια τώρα, μια μικρή ομάδα αδέσποτων, που μπαινοβγαίνουν απ' τον φράχτη-σουρωτήρι. Τη νύχτα της «εφόδου» μου βγήκαν όλα -πρέπει να 'ταν 6-7, δεν τα μέτρησα- και άρχισαν να φωνάζουν, μια και δεν έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ μας. Ξετρύπωσαν απ' το συρματόπλεγμα και, αφού μας τα «έχωσαν», ξαναγύρισαν απ' τον ίδιο δρόμο και φώλιασαν στο βάθος του κήπου, κάτω απ' τη βεράντα του σπιτιού που τα προστάτευε. (Ελπίζω να μην ασχοληθεί ο κ. Χρυσοχοΐδης μ' αυτούς τους καταληψίες...)

Επέστρεψα σπίτι κάπως ανακουφισμένος. Τα αδεσποτάκια μας, χάρη στο ένστικτο επιβίωσης και χάρη στην εξυπνάδα τους, είχαν βρει κάποιες λύσεις απέναντι στα (άγρια, φέτος) καιρικά φαινόμενα.


 

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Οι μεγάλες αποδράσεις!
Λένε για τις γάτες πως είναι σχεδόν αδύνατον να τις περιορίσεις σε κάποιον χώρο: αργά ή γρήγορα θα σκαρφιστούν κάποιον τρόπο να δραπετεύσουν. Αλλά υπάρχουν και μερικοί σκύλοι που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν.
Οι μεγάλες αποδράσεις!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
ΕΠΕΙΓΟΝ
Η Ράνια η πιτ-μπουλίτσα είναι 5 ετών, 28 κιλά, πανέμορφη, τρυφερή, φιλική με όλους... αλλά άτυχη: ο δικός της, λόγω υγείας, δεν μπορεί πια να τη φροντίζει.
ΕΠΕΙΓΟΝ
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
Αν κάποια μέρα, εκεί που περπατάτε δείτε ένα γκρίζο, παχουλό περιστέρι, φωνάξτε του «Παππού Πέρι»! Αν είναι αυτός, θα ’ρθει και θα καθίσει στον ώμο σας και, αν θέλετε, θα βγάλετε και μια φωτογραφία μαζί του!
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Κυρίες και κύριοι, με λύπη (!) σας ανακοινώνω ότι τελείωσα την ανάγνωση του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου της κυρίας Λύντιας Τρίχα για τον Σπυρίδωνα Τρικούπη («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873», εκδόσεις...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Πολύ συχνά, κυρίες και κύριοι, διάφοροι σκύλοι-φίλοι της σελίδας μας μού στέλνουν προσωπικές επιστολές στο e-mail μου, σχολιάζοντας -ζοχαδιασμένοι ή χαρούμενοι, αναλόγως- την επικαιρότητα.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Η Σίβα χάθηκε στην Αλεξάνδρας!
Η Σίβα χάθηκε κάπου μεταξύ λεωφόρου Αλεξάνδρας και Μουστοξύδη, κατά περίεργο τρόπο: Είχε έρθει απ' τη Ρόδο, με τη «μαμά» της, και περπατώντας κάπου στάθηκε, κάπου έχασε την επαφή και εξαφανίστηκε.
Η Σίβα χάθηκε στην Αλεξάνδρας!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας