Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το δώρο του Λάζαρου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το δώρο του Λάζαρου

  • A-
  • A+

Του Χρήστου Φωτιάδη

Αποφεύγω να εξιστορώ ιστορίες ζώων, γιατί πάντα προκαλώ… βρύσες από δάκρυα! Αλλά αυτή τη φορά δεν γίνεται αλλιώς, αφού πρόκειται για μια εξαιρετική προσωπικότητα, ένα φαινόμενο αξιοπρέπειας, αλλά και αντοχής. Ο μόνος που τον λύγισε ήταν ο παντοτινός νικητής…

Η γνωριμία μας έγινε σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Εκείνος ξεχάστηκε από τη γυναίκα που ήταν επιφορτισμένη με το τάισμά του (παλιννόστησε…) και προοριζόταν για πρόωρη «αποχώρηση», με αιματολογικό αποτύπωμα… μακαρίτη! Τον… απαγάγαμε και τον εμπιστευτήκαμε στα χέρια του γιατρού. «Ούτε 50% πιθανότητες επιβίωσης δεν του δίνω», ήταν η απαισιόδοξη διάγνωση…

Δυο μόλις μέρες αργότερα, ο τότε «Κανέλος» με περίμενε όρθιος στο κλουβί της φιλοζωικής. Με αντιμετώπισε ελαφρώς επιφυλακτικά και δεν έφαγε το μεζέ που του πρόσφερα. Την επομένη μού κούνησε ουρά και καταβρόχθισε ό,τι είχα μαζί μου! Ηταν η αρχή μιας μοναδικής σχέσης…

Με το νέο του όνομα «Λάζαρος», για ευνόητους λόγους, ο ήδη τότε ευθυτενής γεροντάκος μετακόμισε σε φιλόξενες συνθήκες, όπου έμελλε να ζήσει μια ανέμελη ζωή για τα τελευταία τέσσερα χρόνια του. Χρόνια που ήταν και για μένα δύσκολα, γεγονός που μας έδεσε ακόμη περισσότερο. Τον επισκεπτόμουν καθημερινά, για τον καθιερωμένο μεζέ και την αγαπημένη του βόλτα. Αυτή η αμοιβαία σχέση αγάπης ήταν το αντίδοτό μου για την ανθρώπινη κακία…

Το άτσαλο βραχνό του γάβγισμα με καλωσόριζε, καθώς η… διχρωμία των ματιών του φανέρωνε επίσης τη χαρά του. Ενα ματάκι «κανονικό» καφέ κι ένα από… χάσκι! Ηταν άλλο ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, που τον έκαναν ξεχωριστό και αξιαγάπητο. «Ο γιος σου», τον είχε βαφτίσει η μοναδική φιλόζωη κυρία Σοφία, διακρίνοντας την αμοιβαία αγάπη που εξαρχής γεννήθηκε ανάμεσά μας! «Αυτό το σκυλί σ’ έχει αγαπήσει όσο κανέναν άλλο», μου έλεγε κάθε τόσο…

Ο Λαζαράκος επανέφερε στο μυαλό μου το φιλοσοφικό ερώτημα: Είναι, άραγε, άτυχοι όσοι δεν γνώρισαν την αγάπη του σκύλου ή μήπως τυχεροί; Γιατί η άδολη προσφορά αγάπης λήγει αναπόφευκτα με την οδυνηρή δοκιμασία της απώλειας! Ναι, μου λείπει το γάβγισμα καλωσορίσματος και το κούνημα της ουράς του, ακόμα και στα τελευταία του. Οι βόλτες που λάτρευε και τα κοκαλάκια που ανακάλυπτε και μασούλαγε με ικανοποίηση. Ομως διαπιστώνω ότι ο Λάζαρος κατάφερε να μου προσφέρει πολύ περισσότερα από όσα του έδωσα εγώ. Οχι, δεν θα άλλαζα με τίποτε τη σχέση αυτή, για να γλιτώσω τα λίγα δάκρυα στη μνήμη του…

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Πώς έκανα φίλους μου τα αδέσποτα σκυλάκια
Ζώντας τις πέντε από τις επτά μέρες της βδομάδας στον Μαραθώνα έχω παρατηρήσει μια εντυπωσιακή αλλαγή της συμπεριφοράς των κατοίκων της περιοχής απέναντι στα αδέσποτα σκυλιά.
Πώς έκανα φίλους μου τα αδέσποτα σκυλάκια
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Υπάρχουν σκύλοι που καταβροχθίζουν με τη μία τη λιχουδιά που θα τους δώσουν οι δικοί τους. Εγώ, αντίθετα, τη γλεντάω. Δηλαδή, την τρώω σιγά σιγά, ώστε να παρατείνω όσο γίνεται την ευχαρίστηση
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Πρωτοχρονιά: Η τύχη τού χαμογέλασε δύο φορές!
Τα δύο σκυλιά του για τον Γιάννη ήταν υπερπολύτιμα. Δεν μιλάμε για την ασφάλεια που ένιωθε τα βράδια, εκεί στην εξορία του Αδάμ που βρισκόταν το σπίτι, στο οποίο είχε αποσυρθεί
Πρωτοχρονιά: Η τύχη τού χαμογέλασε δύο φορές!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Τούτες τις γιορτινές μέρες έχουμε τη συνήθεια να ανταλλάσσουμε ευχές, να δίνουμε και να παίρνουμε. Μιας, λοιπόν, και πήρα κάμποσες, νομίζω ότι ήρθε η σειρά μου να δώσω κι εγώ τις δικές μου.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
ΕΠΕΙΓΟΝ!
Φιλοξενείται στο καταφύγιο της Νέας Φιλαδέλφειας. Οταν κάποιος περνάει μπροστά από το κλουβί της, αυτή κολλάει πάνω στα κάγκελα ελπίζοντας ότι, ίσως, τη διαλέξει και την πάρει μαζί του.
ΕΠΕΙΓΟΝ!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Αποτελεί παράδοση στην αγέλη μας, κυρίες και κύριοι, να μην κοιμόμαστε όλα τα μέλη της μέσα στο σπίτι, αλλά μόνο ένα ή το πολύ πολύ δύο. Οι υπόλοιποι (σκύλοι) βολεύονται στην αποθήκη του πίσω κήπου.
Της Αλλοπάρ*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας