Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο

Μπορεί σε άλλα θέματα να τα 'χει κάνει μπάχαλο -και του τα 'χω σούρει για τα καλά- αλλά, τουλάχιστον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει ότι ξέρει πώς χαϊδεύουν έναν ξένο σκύλο: σκύβει, χαμηλώνει και τον χαϊδεύει όχι στο κεφάλι, αλλά στον «ώμο» και στη ράχη. Αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσω. Ο σκύλος, πάντως, ακόμα κι έτσι, δείχνει φοβισμένος και ενοχλημένος...

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο

  • A-
  • A+
Τι σκέφτεται ο (ξένος σε μας) σκύλος όταν βάζουμε το χέρι μας κατ' ευθείαν πάνω στο κεφάλι του

Μια καλή μου φίλη, που είχα να τη δω καιρό, με άρπαξε απ' τα μούτρα όταν ξαφνικά τη συνάντησα τυχαία στο Σύνταγμα. Μου έδειξε το χέρι της, που ήταν φασκιωμένο με επιδέσμους, και με επιτακτικό ύφος με πήγε σ' ένα συμπαθητικό καφέ «για να μου τα ψάλει»...

«Με πήρες στον λαιμό σου, ότι τάχα οι σκύλοι δεν δαγκώνουν αν δεν τους πειράξεις και ιδού η κατάντια μου! Κόντεψα να χάσω τα δάχτυλά μου από ένα βρομόσκυλο!».

Προσπάθησα να την ηρεμήσω και της ζήτησα να μου πει όλη την αλήθεια για την περιπέτειά της. Δηλαδή χωρίς εκείνα τα «στα καλά καθούμενα» και τα σχετικά. Να μου περιγράψει, δηλαδή, τα γεγονότα όπως ακριβώς έγιναν. Και το έκανε:

● «Πήγα στο σπίτι φίλων μου, που έχουν ένα τεράααστιο αλλά γλυκόφατσο (!) σκυλί στο μπαλκόνι. Η μπαλκονόπορτα ήταν ανοιχτή, ε, και είπα να τον χαιρετήσω κι αυτόν τον κακομοίρη. Ενώ η φίλη μου ετοίμαζε τους καφέδες, εγώ βγήκα στη βεράντα -δηλαδή σ' ένα μπαλκονάκι, για να ακριβολογώ-, πλησίασα τον σκύλαρο και πήγα να τον χαϊδέψω. Κι εκείνος -χραπ!- μου βούτηξε το χέρι με τη μία! Το τράβηξα εγώ με δύναμη και τα δόντια του μού έσκισαν τρία δάχτυλα. Κατάλαβες; Μην ξανακούσω για... καλούς σκύλους!».

Ο σκύλος νιώθει φόβο, όπως ένα παιδάκι όταν μια χερούκλα τού τσιμπάει το μάγουλο!

Λοιπόν, ας δούμε τι ακριβώς συνέβη, αλλά απ' την πλευρά του σκύλου. Ο οποίος έχει δεθεί στο μπαλκόνι, προφανώς για προληπτικούς λόγους: Δεν ξέρει τη φίλη μου, την οποία και βλέπει όχι «φιλικά», όπως η φίλη της, αλλά σαν έναν ξένο που εισβάλλει στο σπίτι «του». Και όχι μόνον αυτό: Τη θεωρεί υπεύθυνη για τον περιορισμό του στο μικρό μπαλκόνι, δεμένο σ' ένα μέτρο λουρί. Και είναι έξαλλος.

Τα πράγματα χειροτερεύουν -πάντα απ' την πλευρά του σκύλου- όταν η φίλη μου τον πλησιάζει με θράσος (και με το θάρρος της άγνοιας) και απλώνει το χέρι της προς το κεφάλι του: Αυτό από τον σκύλο εκλαμβάνεται σχεδόν πάντα ως απειλή, ειδικά όταν το χέρι ανήκει σ' έναν άγνωστο σ' αυτόν άνθρωπο. Και αντιδρά -με τον μόνο τρόπο που μπορεί- προκειμένου να εξουδετερώσει την απειλή.

Σας είπα αυτή την (αληθινή) ιστορία, για να τονίσω τα λάθη που οδηγούν συχνά σε τραγωδίες. Ειδικά όταν παιδάκια, ξεφεύγοντας απ' το βλέμμα των γονιών τους, επιχειρούν να «παίξουν» μ' ένα άγνωστο σ' αυτούς ζώο - που είναι και δεμένο σ' ένα μέτρο λουρί. Εχουμε και λέμε, λοιπόν:

● Οι σκύλοι -ακόμα και οι πιο μικρόσωμοι- δεν είναι «παιχνίδια» ούτε, αναγκαστικά, φίλοι με όλους. Οπως κι εμείς, έτσι και οι σκύλοι μπορεί να είναι ήρεμοι και ανεκτικοί, μπορεί όμως να 'ναι και ζοχαδιακοί ή και παλιοχαρακτήρες. Γι' αυτό ποτέ δεν πάμε κοντά σ' έναν ξένο σκύλο, που δεν ελέγχεται απ' τον άνθρωπό του, για να «τον χαϊδέψουμε». Αυτό που εμείς λέμε «χάδι», για τον σκύλο σημαίνει πιθανό κίνδυνο.

● Πότε και πώς χαϊδεύουμε έναν σκύλο; Αν, σώνει και καλά, θέλετε να χαϊδέψετε έναν σκύλο -κάτι που συχνά δεν αρέσει ούτε στον σκύλο, ούτε στον κάτοχό του- πρέπει να δείξετε ότι τον σέβεστε: Ρωτάμε πρώτα τον κάτοχό του αν μπορούμε να χαϊδέψουμε το σκυλί του. Κι αν μας το επιτρέψει, τότε τείνουμε αργά αργά το χέρι μας προς το μουσούδι του ζώου, ώστε να το μυρίσει. Αν δεχτεί ήρεμα αυτή την πρώτη «γνωριμία» με τη μυρωδιά μας, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε και στο χάδι.

Οχι όμως στο κεφάλι, κάτι που ανέχεται σίγουρα απ' τον κάτοχό του, ίσως όμως όχι από μια φρέσκια γνωριμία, στην οποία δεν έχει ακόμα την απαιτούμενη για τέτοιες χειρονομίες εμπιστοσύνη. Το καλύτερο -και ενδεδειγμένο- είναι να το χαϊδέψετε στον «ώμο», στη συμβολή δηλαδή του «χεριού» με το σώμα του ζώου. Αυτό το χάδι το ανέχεται με λιγότερο φόβο.

Τελικά, θυμηθείτε τα παιδικά -τα πολύ μικρά- χρόνια σας. Σας άρεσε πολύ, κάθε ξένος σε σας που έμπαινε στο σπίτι να σας πλησιάζει και να σας τσιμπάει το μάγουλο ή, με τη χερούκλα του, να σας χαϊδεύει άγαρμπα στο κεφάλι; Απ' ό,τι θυμάμαι, για μένα αυτό ήταν ένας εφιάλτης και συχνά έβαζα τα κλάματα. Και δεν με είχαν -ποτέ, απ' ό,τι θυμάμαι- δεμένο και μ' ένα λουρί στο μπαλκόνι...

Ο Παναγιώτης Διαμαντής θα παίρνει τα γράμματά σας στη διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 8, Αθήνα (στήλη «Εμείς και αυτά»), τα τηλεφωνήματά σας στον αριθμό 211 1045000, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, 11.00-13.00 και τα e-mails σας στη διεύθυνση [email protected]

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Γράφοντάς σας, το περασμένο Σάββατο, για την συνήθεια των Ελλήνων κυνηγών να βάζουν τους σκύλους-βοηθούς τους σ' ένα κουτί πίσω απ' τα αυτοκίνητά τους, θυμήθηκα το πώς κυνηγούσαν οι πρόγονοί μας.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Τα «έκανε» στον δρόμο; Μάζεψέ τα!
Υπήρξε μια γαλλική ταινία που εκτυλισσόταν στο Παρίσι και είχε ως επαναλαμβανόμενο «γελαστικό» μοτίβο τις τούμπες που κάθε τόσο έπαιρναν οι ηθοποιοί πατώντας τα κακά των σκύλων της γαλλικής πρωτεύουσας.
Τα «έκανε» στον δρόμο; Μάζεψέ τα!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
Βρίσκω διασκεδαστικά τα βιβλία με τις περιπέτειες διάφορων σκύλων, ειδικά όταν είναι γραμμένα από τους δικούς τους -και ειδικότερα όταν αυτοί και ξέρουν να γράφουν και έχουν και χιούμορ.
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ο δαγκωνιάρης, η όμορφη, ο έξυπνος και τ' άλλα τα «παιδιά»
«Γεννήθηκα στο Κορωπί, σε ένα κυνοτροφείο. Οταν ήρθε Εκείνη ένα Σάββατο πρωί να διαλέξει σκυλάκι, την αγάπησα από την πρώτη ματιά και γαντζώθηκα με όλη μου τη δύναμη επάνω της. Υπέκυψε μάλλον εύκολα, είναι και...
Ο δαγκωνιάρης, η όμορφη, ο έξυπνος και τ' άλλα τα «παιδιά»
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Του Ταρζάν*
Είχε αρχίσει να βραδιάζει πια, καθώς ο δρόμος έπιασε να κατηφορίζει. Φάνηκε ο Κόλπος του Μαραθώνα και, κάτω κάτω, αμφιθεατρικά, τα σπίτια της Ν. Μάκρης. Πηγαινοερχόταν απ' αυτόν τον δρόμο Αθήνα - Μαραθώνα,...
Του Ταρζάν*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας