Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Της Αλλοπάρ*
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Της Αλλοπάρ*

  • A-
  • A+

Οι γάτες του Μαραθώνα, κυρίες και κύριοι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο: όχι μόνο δεν την «κάνουν» με πλάγια πηδηματάκια μόλις δουν σκύλο να πλησιάζει, αλλά αντίθετα του χυμάνε με άγριες διαθέσεις. Θα σας διηγηθώ μερικές ιστορίες απ' την αγέλη μας για να καταλάβετε:

1. Πάει ο δικός μου σ' έναν γείτονα για καφέ, πάω κι εγώ μαζί του. Εκεί που γύριζα στον κήπο του γείτονα, ξαφνικά πετάγεται απ' το πουθενά μια φουρεμένη (κρητική λέξη, που θα πει αγριεμένη) γάτα και με πλακώνει στο ξύλο στα καλά καθούμενα. Επεμβαίνει πετώντας της μια πλαστική καρέκλα ο δικός μου, τίποτα εκείνη. Να με φάει ζωντανή! Είδα κι έπαθα να γλιτώσω απ' τα νύχια της...

2. Η Φέη, μια παλιότερη σκυλίτσα της αγέλης μας, πήγαινε βόλτα με τον δικό μας, τον Αρη και τον Μένιο -άλλα αξέχαστα σκυλιά που δόξασαν τον κήπο μας. Βλέπει ένα γατάκι η Φέη και κινείται προς αυτό από περιέργεια. Και... της πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι: μια ψυχωμένη γάτα -προφανώς η μαμά του γατιού- καταφτάνει στο πιτς φιτίλι και την αρχίζει στα χαστούκια! Περπατούσε σαν άνθρωπος στα δύο πίσω πόδια και τη χαστούκιζε με βγαλμένα έξω τα νύχια! Την πήραν τα αίματα τη Φέη και έτρεξε και κρύφτηκε πίσω απ' τον δικό μου -έτσι γλίτωσε!

3. Κάπου στον Μαραθώνα ο δικός μου ταΐζει και πάει βόλτα κάθε απόγευμα τη Λόλα, μια θηριώδη (42 κιλά!) σκύλα, κάτι σε κάνε κόρσο, σωστός πάνθηρας καθώς είναι κατάμαυρη. Την ώρα του ταΐσματος πλακώνουν και 3-4 γάτες, όλες τους γκρι τιγρέ. Και όλες τους θρασύτατες. Οπότε τσατίζεται που λέτε η Λόλα και κάνει να πλησιάσει τις γάτες, αυτές όχι μόνο δεν φεύγουν -όπως θα έπρεπε, αν ήταν κανονικές γάτες- αλλά μένουν ακίνητες, καμπουριάζουν και της κάνουν και «χα»! Δηλαδή την απειλούν! Μυστήρια πράγματα...

Η εξήγηση για τη μη φυσιολογική αυτή αντίδραση των γάτων του Μαραθώνα πρέπει να είναι το ότι οι γάτες αυτές ζουν έξω, μόνες τους, σαν αγριόγατες. Η ζωή τους είναι πολύ δύσκολη, μιας και από μωρά έχουν μάθει να αγωνίζονται για την τροφή τους αλλά και για τη ζωή τους. Είναι μονίμως επιφυλακτικές και καχύποπτες, πανέξυπνες και μαζί πονηρές. Και ατρόμητες, ειδικά αν νιώσουν ότι απειλούνται, οι ίδιες ή τα παιδιά τους.

Στις περιπτώσεις αυτές ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Προσωπικά, τι να σας πω; Τις φοβάμαι και τις σέβομαι. Κι όταν στη διάρκεια της βόλτας μας βλέπω καμιά από μακριά, κάνω πως δεν την είδα και σφυρίζω αδιάφορα...

* Εχει δίκιο το Αλλοπαράκι μου: μετά το ξύλο που 'φαγε απ' την τρελαμένη γάτα στον κήπο του φίλου μου, ξέχασε τα περί «προαιώνιων εχθρών» και, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, πάει πάσο. Ούτε στον εχθρό σου, λέει, να μην του ριχτεί αγριεμένη Μαραθωνίτισσα γάτα... (Μιλάει η πείρα.)

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Η αγέλη μας, κυρίες και κύριοι, κρατάει από πολύ παλιά, απ' τα χρόνια της Μάχης του Μαραθώνα - και ειδικά από κάποιους ηρωικούς σκύλους που πολέμησαν στο πλευρό του Μιλτιάδη και των Αθηναίων.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Αποτελεί παράδοση στην αγέλη μας, κυρίες και κύριοι, να μην κοιμόμαστε όλα τα μέλη της μέσα στο σπίτι, αλλά μόνο ένα ή το πολύ πολύ δύο. Οι υπόλοιποι (σκύλοι) βολεύονται στην αποθήκη του πίσω κήπου.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Το δώρο του Λάζαρου
Αποφεύγω να εξιστορώ ιστορίες ζώων, γιατί πάντα προκαλώ… βρύσες από δάκρυα! Αλλά αυτή τη φορά δεν γίνεται αλλιώς, αφού πρόκειται για μια εξαιρετική προσωπικότητα, ένα φαινόμενο αξιοπρέπειας.
Το δώρο του Λάζαρου
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Μόλις ο Ταρζάν έμαθε ότι στο Μαξίμου μοιράζουν νοσοκομεία, μου έβαλε τις φωνές: Θέλω κι εγώ ένα! Κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ στη ζωή μου. Κάνε κάτι, εσύ που ξέρεις τα κόλπα.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Γράφοντάς σας, το περασμένο Σάββατο, για την συνήθεια των Ελλήνων κυνηγών να βάζουν τους σκύλους-βοηθούς τους σ' ένα κουτί πίσω απ' τα αυτοκίνητά τους, θυμήθηκα το πώς κυνηγούσαν οι πρόγονοί μας.
Της Αλλοπάρ*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας