Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο φίλος μου, ο σπουργίτης
ΦΩΤ. ΑΡΧΕΙΟΥ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο φίλος μου, ο σπουργίτης

  • A-
  • A+

Κουτσός μού ήρθε στην αυλή, αδύνατος και πεινασμένος. Τσιμπολογούσε από δω κι από κει, το κεφάλι σήκωνε σαν πρίγκιπας, με κοιτούσε, βηματάκια έκανε εκούσια κι ακούσια με μπρίο δε μου τραγουδούσε. Πετώντας πού και πού τις σκιές έδειχνε στα όμορφα φτερά του, το χρώμα τους το γκρι και το καφέ, τη σπαθωτή ουρά του.

Γίναμε φίλοι. Χαρούμενος που του γιάτρεψα το πόδι, τη φιλοξενία μου απολάμβανε, πιστός στο ραντεβού μας πρώτος και καλύτερος παρόντας δήλωνε. Κι ένα πρωινό που ο ήλιος χρύσωνε τον Κυπαρισσιακό Κόλπο και η πόλη έλαμπε από το φως του, μου μίλησε στη γλώσσα του και με γλυκό κελαηδισμό μου είπε:

«Είμαι σπιτοσπουργίτης, είδος στρουθιόμορφου πουλιού της οικογένειας Πασσερίδες. Ζω παντού στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο και στην Ασία. Ακόμη είμαι διαδεδομένο ως άγριο πουλί και σε πολλά μέρη του κόσμου. Τόπος μου οι κατοικημένες περιοχές, με τα σπίτια, τις γεμάτες λουλούδια αυλές και την αγάπη των ανθρώπων.

»Τα παιδιά με αγαπούν, με ταΐζουν, μου βάζουν ποτίστρες να ξεδιψάω, τα μικρά μου φροντίζουν και τα προστατεύουν από τα σαρκοφάγα ζώα. Κι εγώ, για να τους ευχαριστήσω, τους τραγουδώ,“τσιριτρί” και “τσιριτρό”, “τσιριτρό” και “τσιριτρί”.

»Σε κάποιους, επειδή είμαι μικρός δεν τους αρέσω. Αλλοι το γκρι και το καφέ χρώμα μου τους απωθεί και λίγοι ευτυχώς με διώχνουν απ’ τη στέγη τους που φτιάχνω τη φωλιά μου. Πάω κι εγώ σε άλλη γειτονιά, γίνομαι μετανάστης, ριζώνω εκεί αρχίζω να τους αγαπώ και να τους λέω πως είμαι ο σπιτοσπουργίτης τους ο πολυαγαπημένος».

Οταν δεν τσιμπολογάει κι εγώ δεν γράφω, λέμε πολλά και διάφορα στη γλώσσα του ο καθένας. Μ’ ακούει, χαίρεται κι απλώνει τις φτερούγες. Χθες ένα ποίημα του απάγγειλα! Αχ, πώς με κοιτούσε. Το καταγράφω:

«Φτερούγες σκόρπιζες, Θέ’ μου, απλόχερα στων τυχερών το σπίτι/ κι άφηνες μόνο ψίχουλα να ψάχνω σαν σπουργίτι…/ Κι όσο φτερούγες άπλωνα κι όσο ψηλά κοιτούσα/ ήταν ο φόρτος πιο βαρύς/ απ’ ό,τι προσδοκούσα…/ Στο πήγαιν’ έλα της ζωής, συνάντησα στη ρούγα/ κουτσό σπουργίτι να πετά/ με τη μισή φτερούγα.../ Τόπιασα και το σήκωσα με περισσή φροντίδα/ τα μάτια πάνω σήκωσα/ με νιόβγαλτη ελπίδα/ κι είπα: Θεέ μου, αφού αϊτός δεν πρόκειται να γίνω/ είθε με τις φτερούγες μου απείραχτες να μείνω! ».

Παναγιώτης Αντωνόπουλος

ellinikoxronografima.blogspot.gr

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ο Πυθαγόρας ήταν γάτος!
Δεν ζει πια. Ηταν ένας κιτρινόμαυρος κεραμιδόγατος. Τριγυρνούσε στην αυλή και δεν πλησίαζε στο σπίτι όσο ήμουν μόνη μέσα. Κρατούσε μεγάλες αποστάσεις. Χρειάστηκε να φύγει για μια εβδομάδα ο αδελφός μου. Κάποια...
Ο Πυθαγόρας ήταν γάτος!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο
Uυμηθείτε τα παιδικά -τα πολύ μικρά- χρόνια σας. Σας άρεσε πολύ, κάθε ξένος σε σας που έμπαινε στο σπίτι να σας πλησιάζει και να σας τσιμπάει το μάγουλο ή, με τη χερούκλα του, να σας χαϊδεύει άγαρμπα στο...
Οσα πρέπει να ξέρεις πριν πας να χαϊδέψεις έναν άγνωστό σου σκύλο
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Οι γάτες του Μαραθώνα, κυρίες και κύριοι, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο: όχι μόνο δεν την «κάνουν» με πλάγια πηδηματάκια μόλις δουν σκύλο να πλησιάζει, αλλά αντίθετα του χυμάνε με άγριες διαθέσεις.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Μπορεί σε πολλούς να κακοφαίνεται -και να προκαλεί ανησυχία- που άρχισαν και πάλι να καταφτάνουν κατά χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, αλλά για μένα είναι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ανατομία ενός εγκλήματος...
Το τραγικό συμβάν, πρόσφατα, στα Γλυκά Νερά σκότωσε το βρέφος μιας οικογένειας μέσα στο διαμέρισμα όπου ζούσε, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα το θέμα της ζήλιας των σκύλων όταν στο σπίτι έρχεται ένα νεογέννητο...
Ανατομία ενός εγκλήματος...
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Διότι «ενοχλούσε» τους πελάτες...
Ο ταβερνιάρης τον θεωρούσε άχρηστο και επικίνδυνο για την πελατεία του. Ο σκύλος, είναι η αλήθεια, ποτέ του δεν είχε δαγκώσει κανέναν και κρυβόταν όταν τον έβλεπε. Από τους πελάτες κάποιοι του έριχναν μεζεδάκι.
Διότι «ενοχλούσε» τους πελάτες...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας