Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο φίλος μου, ο σπουργίτης
ΦΩΤ. ΑΡΧΕΙΟΥ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο φίλος μου, ο σπουργίτης

  • A-
  • A+

Κουτσός μού ήρθε στην αυλή, αδύνατος και πεινασμένος. Τσιμπολογούσε από δω κι από κει, το κεφάλι σήκωνε σαν πρίγκιπας, με κοιτούσε, βηματάκια έκανε εκούσια κι ακούσια με μπρίο δε μου τραγουδούσε. Πετώντας πού και πού τις σκιές έδειχνε στα όμορφα φτερά του, το χρώμα τους το γκρι και το καφέ, τη σπαθωτή ουρά του.

Γίναμε φίλοι. Χαρούμενος που του γιάτρεψα το πόδι, τη φιλοξενία μου απολάμβανε, πιστός στο ραντεβού μας πρώτος και καλύτερος παρόντας δήλωνε. Κι ένα πρωινό που ο ήλιος χρύσωνε τον Κυπαρισσιακό Κόλπο και η πόλη έλαμπε από το φως του, μου μίλησε στη γλώσσα του και με γλυκό κελαηδισμό μου είπε:

«Είμαι σπιτοσπουργίτης, είδος στρουθιόμορφου πουλιού της οικογένειας Πασσερίδες. Ζω παντού στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο και στην Ασία. Ακόμη είμαι διαδεδομένο ως άγριο πουλί και σε πολλά μέρη του κόσμου. Τόπος μου οι κατοικημένες περιοχές, με τα σπίτια, τις γεμάτες λουλούδια αυλές και την αγάπη των ανθρώπων.

»Τα παιδιά με αγαπούν, με ταΐζουν, μου βάζουν ποτίστρες να ξεδιψάω, τα μικρά μου φροντίζουν και τα προστατεύουν από τα σαρκοφάγα ζώα. Κι εγώ, για να τους ευχαριστήσω, τους τραγουδώ,“τσιριτρί” και “τσιριτρό”, “τσιριτρό” και “τσιριτρί”.

»Σε κάποιους, επειδή είμαι μικρός δεν τους αρέσω. Αλλοι το γκρι και το καφέ χρώμα μου τους απωθεί και λίγοι ευτυχώς με διώχνουν απ’ τη στέγη τους που φτιάχνω τη φωλιά μου. Πάω κι εγώ σε άλλη γειτονιά, γίνομαι μετανάστης, ριζώνω εκεί αρχίζω να τους αγαπώ και να τους λέω πως είμαι ο σπιτοσπουργίτης τους ο πολυαγαπημένος».

Οταν δεν τσιμπολογάει κι εγώ δεν γράφω, λέμε πολλά και διάφορα στη γλώσσα του ο καθένας. Μ’ ακούει, χαίρεται κι απλώνει τις φτερούγες. Χθες ένα ποίημα του απάγγειλα! Αχ, πώς με κοιτούσε. Το καταγράφω:

«Φτερούγες σκόρπιζες, Θέ’ μου, απλόχερα στων τυχερών το σπίτι/ κι άφηνες μόνο ψίχουλα να ψάχνω σαν σπουργίτι…/ Κι όσο φτερούγες άπλωνα κι όσο ψηλά κοιτούσα/ ήταν ο φόρτος πιο βαρύς/ απ’ ό,τι προσδοκούσα…/ Στο πήγαιν’ έλα της ζωής, συνάντησα στη ρούγα/ κουτσό σπουργίτι να πετά/ με τη μισή φτερούγα.../ Τόπιασα και το σήκωσα με περισσή φροντίδα/ τα μάτια πάνω σήκωσα/ με νιόβγαλτη ελπίδα/ κι είπα: Θεέ μου, αφού αϊτός δεν πρόκειται να γίνω/ είθε με τις φτερούγες μου απείραχτες να μείνω! ».

Παναγιώτης Αντωνόπουλος

ellinikoxronografima.blogspot.gr

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ο Πυθαγόρας ήταν γάτος!
Δεν ζει πια. Ηταν ένας κιτρινόμαυρος κεραμιδόγατος. Τριγυρνούσε στην αυλή και δεν πλησίαζε στο σπίτι όσο ήμουν μόνη μέσα. Κρατούσε μεγάλες αποστάσεις. Χρειάστηκε να φύγει για μια εβδομάδα ο αδελφός μου. Κάποια...
Ο Πυθαγόρας ήταν γάτος!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ραντεβού τον Ιούνιο!
Κυρίες και κύριοι, βρίσκομαι στην περίεργη θέση να σας πληροφορήσω ότι θα λείψω με μια 2μηνη, τουλάχιστον, άδεια. Πράγμα που σημαίνει ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα τα ξαναπούμε τον Ιούνιο
Ραντεβού τον Ιούνιο!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Οι μεγάλες αποδράσεις!
Λένε για τις γάτες πως είναι σχεδόν αδύνατον να τις περιορίσεις σε κάποιον χώρο: αργά ή γρήγορα θα σκαρφιστούν κάποιον τρόπο να δραπετεύσουν. Αλλά υπάρχουν και μερικοί σκύλοι που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν.
Οι μεγάλες αποδράσεις!
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
ΕΠΕΙΓΟΝ
Η Ράνια η πιτ-μπουλίτσα είναι 5 ετών, 28 κιλά, πανέμορφη, τρυφερή, φιλική με όλους... αλλά άτυχη: ο δικός της, λόγω υγείας, δεν μπορεί πια να τη φροντίζει.
ΕΠΕΙΓΟΝ
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
Αν κάποια μέρα, εκεί που περπατάτε δείτε ένα γκρίζο, παχουλό περιστέρι, φωνάξτε του «Παππού Πέρι»! Αν είναι αυτός, θα ’ρθει και θα καθίσει στον ώμο σας και, αν θέλετε, θα βγάλετε και μια φωτογραφία μαζί του!
Ατακτος γάτος- γενναίο περιστέρι
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Κυρίες και κύριοι, με λύπη (!) σας ανακοινώνω ότι τελείωσα την ανάγνωση του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου της κυρίας Λύντιας Τρίχα για τον Σπυρίδωνα Τρικούπη («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873», εκδόσεις...
Της Αλλοπάρ*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας