Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Της Αλλοπάρ

Της Αλλοπάρ

  • A-
  • A+

Με αφορμή ένα (ξένο) ντοκιμαντέρ που είδα στην τηλεόραση, σχετικά με τις δύο αλώσεις της Κωνσταντινούπολης (1204 και 1453), σας έγραψα, το προηγούμενο Σάββατο, ότι και στις δύο περιπτώσεις βάλαμε κι εμείς, οι Ελληνες, το χεράκι μας και βγάλαμε τα ματάκια μας.

Και με αδρές γραμμές, παρουσίασα τον διχασμό των Βυζαντινών -απ' τη μια ο λαός, απ' την άλλη οι ευγενείς και αριστοκράτες- που διευκόλυνε την άλωση της Πόλης απ' τους Λατίνους και οδήγησε στην κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα, με δυο λόγια πάλι, θα δούμε πώς η Κωνσταντινούπολη -που είχε ανακτηθεί το 1261- έπεσε ξανά -και οριστικά αυτή τη φορά- το 1453, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.

Για να θυμηθούμε ότι και πάλι ο διχασμός -ενωτικοί εναντίον ανθενωτικών- έπαιξε έναν πολύ βασικό ρόλο στην επικράτηση των Οθωμανών και στον θάνατο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ηδη από τα χρόνια του Μιχαήλ Παλαιολόγου, μετά δηλαδή την ανάκτηση της Πόλης απ' τους Λατίνους, έγιναν προσπάθειες για την Ενωση των Εκκλησιών.

Τότε (1274) το Βυζάντιο κινδύνευε απ' τον Κάρολο τον Ανδεγαυό και ο Μιχαήλ πρόσφερε στον Πάπα την αναγνώριση της πρωτοκαθεδρίας, την προσθήκη του «φιλιόκβε» στο Σύμβολο της Πίστης κ.λπ. προκειμένου να σταματήσει τον Κάρολο, που ήθελε να επανιδρύσει την αυτοκρατορία των Λατίνων.

Διόρισε, μάλιστα, και έναν ενωτικό πατριάρχη για να προωθήσει την Ενωση. Αλλά η Βυζαντινή Εκκλησία, όπως και ο λαός, αντέδρασαν και απέρριψαν την ένωσή της υπό τον Πάπα.

Ακολούθησαν πολλά γεγονότα -μεταξύ αυτών και ο «Σικελικός Εσπερινός»- που εμπόδισαν τον Κάρολο να πετύχει τον σκοπό του και, έτσι, σώθηκε, προσωρινά, το Βυζάντιο. Ενάμιση αιώνα μετά όμως, βρέθηκε μπροστά σε νέο κίνδυνο:

Oι Οθωμανοί είχαν κατακτήσει όλη τη Μ. Ασία, όλα -σχεδόν- τα Βαλκάνια, είχαν πάρει «με το σπαθί» τη Θεσσαλονίκη και με παράδοση τα Γιάννενα, τα 'χαν βρει με τους -πανίσχυρους, τότε- Ούγγρους και είχαν περιορίσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σε δύο σημεία: την Πόλη -που ήταν ήδη υποτελής στον σουλτάνο και του πλήρωνε φόρο για τα έξοδα του αδελφού του, ο οποίος ζούσε μέσα στην Κωνσταντινούπολη- και τον Μυστρά, με ένα τμήμα της Πελοποννήσου.

Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Παλαιολόγος δεν είχε άλλη επιλογή: στράφηκε στον Πάπα, προσφέροντας την Ενωση των Εκκλησιών και την αναγνώριση των «πρωτείων» του, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική υποστήριξη της Δύσης εναντίον των Οθωμανών Τούρκων.

Συμφωνήθηκε λοιπόν να συναντηθούν στη Φεράρα της Ιταλίας για να πέσουν οι υπογραφές. Η συνάντηση έγινε, τελικά, στη Φλωρεντία (1439), όπου τα πράγματα δεν πήγαν πολύ καλά όταν άρχισαν τα παζάρια.

Οσο κι αν ήθελαν, ο αυτοκράτορας Ιωάννης και ο Πάπας Ευγένιος την επίτευξη της συμφωνίας, υπήρχαν πίσω τους ισχυρές ομάδες «σκληρών», που έβαζαν εμπόδια, απαιτώντας όλο και λιγότερες παραχωρήσεις.

Με τα πολλά, η συμφωνία υπογράφτηκε, αλλά όταν η βυζαντινή αντιπροσωπεία γύρισε στην Κωνσταντινούπολη, πολλοί απ' όσους την είχαν υπογράψει πήραν πίσω τις υπογραφές τους μετά τον ξεσηκωμό του λαού...

* Το Αλλοπαράκι μου θα χρειαστεί άλλο ένα Σάββατο για να φτάσει στην Αλωση του 1453. Δεν έχει, βλέπετε, την ικανότητα του συγγραφέα του θεατρικού έργου «Ολος ο Σέξπιρ σε μια ώρα»! Και είναι σημαντικά τα όσα προηγήθηκαν της Αλωσης.

ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Κυρίες και κύριοι, με λύπη (!) σας ανακοινώνω ότι τελείωσα την ανάγνωση του πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου της κυρίας Λύντιας Τρίχα για τον Σπυρίδωνα Τρικούπη («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873», εκδόσεις...
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Είχα αρχίσει, προ ημερών, να σας γράφω τις πρώτες μου εντυπώσεις απ' τη βιογραφία του Σπυρίδωνος Τρικούπη, γραμμένη απ' τη Λύντια Τρίχα («Σπυρίδων, ο άλλος Τρικούπης», εκδόσεις Πόλις)
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Η αγέλη μας, κυρίες και κύριοι, κρατάει από πολύ παλιά, απ' τα χρόνια της Μάχης του Μαραθώνα - και ειδικά από κάποιους ηρωικούς σκύλους που πολέμησαν στο πλευρό του Μιλτιάδη και των Αθηναίων.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Μπορεί σε πολλούς να κακοφαίνεται -και να προκαλεί ανησυχία- που άρχισαν και πάλι να καταφτάνουν κατά χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, αλλά για μένα είναι εντελώς φυσικό και αναμενόμενο.
Της Αλλοπάρ*
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ
Εβλεπα τις προάλλες ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση, σχετικά με τις δύο «αλώσεις» της Κωνσταντινούπολης: τη μία απ' τους Λατίνους (1204) και την άλλη απ' τους Οθωμανούς (1453). Δεν λέω, ήταν ένα άρτιο...
Της Αλλοπάρ
ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΑ
Της Αλλοπάρ*
Ολοι ξέρουμε πως, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (που η αρχή της τοποθετείται, συμβολικά, στην 29η Μαΐου 1453, μέρα που αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη) οι ορθόδοξοι χριστιανοί πατριάρχες πλήρωναν κάθε χρόνο...
Της Αλλοπάρ*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας