Αθήνα, 18°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
18°C
19.8° 15.9°
3 BF
63%
Θεσσαλονίκη
Σποραδικές νεφώσεις
17°C
17.5° 15.9°
4 BF
68%
Πάτρα
Ελαφρές νεφώσεις
17°C
17.7° 16.5°
2 BF
62%
Ιωάννινα
Αυξημένες νεφώσεις
14°C
13.9° 13.9°
0 BF
58%
Αλεξανδρούπολη
Σποραδικές νεφώσεις
14°C
14.1° 13.9°
2 BF
72%
Βέροια
Ελαφρές νεφώσεις
18°C
19.0° 14.0°
2 BF
62%
Κοζάνη
Ελαφρές νεφώσεις
15°C
15.4° 14.5°
2 BF
27%
Αγρίνιο
Αραιές νεφώσεις
15°C
15.1° 15.1°
2 BF
73%
Ηράκλειο
Ασθενείς βροχοπτώσεις
16°C
16.5° 15.5°
4 BF
75%
Μυτιλήνη
Σποραδικές νεφώσεις
16°C
16.2° 15.9°
2 BF
67%
Ερμούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
17°C
17.4° 16.8°
2 BF
63%
Σκόπελος
Σποραδικές νεφώσεις
15°C
14.6° 14.6°
2 BF
66%
Κεφαλονιά
Ελαφρές νεφώσεις
17°C
16.9° 16.9°
2 BF
72%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
18°C
17.9° 16.9°
2 BF
55%
Λαμία
Σποραδικές νεφώσεις
18°C
18.3° 16.5°
2 BF
57%
Ρόδος
Ελαφρές νεφώσεις
18°C
19.3° 17.8°
3 BF
68%
Χαλκίδα
Αραιές νεφώσεις
18°C
20.0° 15.1°
1 BF
46%
Καβάλα
Ελαφρές νεφώσεις
13°C
14.3° 13.3°
2 BF
82%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
15°C
18.9° 14.7°
3 BF
90%
Καστοριά
Αραιές νεφώσεις
13°C
13.4° 13.4°
2 BF
52%
ΜΕΝΟΥ
Κυριακή, 03 Μαρτίου, 2024
panayota Dimopoulou
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ανάλαφρο καλοκαίρι

Ποιανού ιδέα ήταν να έρθουμε σε αυτό το μέρος, ρώτησε εκείνη, δική μου ή δική σου; Τι σημασία έχει, απάντησε εκείνος. Μόλις είχαν βουτήξει στη θάλασσα και κάθονταν στην αμμουδιά, όπως ακριβώς είχαν κάνει και χθες και προχθές, δεν μπορούσαν να θυμηθούν πόσες μέρες βρίσκονταν συνολικά σε αυτό το νησί, ούτε πόσες ακόμα θα έμεναν εκεί.

Ποιανού ιδέα ήταν να έρθουμε σε αυτό το μέρος, ρώτησε εκείνη, δική μου ή δική σου; Τι σημασία έχει, απάντησε εκείνος.

Μόλις είχαν βουτήξει στη θάλασσα και κάθονταν στην αμμουδιά, όπως ακριβώς είχαν κάνει και χθες και προχθές, δεν μπορούσαν να θυμηθούν πόσες μέρες βρίσκονταν συνολικά σε αυτό το νησί, ούτε πόσες ακόμα θα έμεναν εκεί. Ενιωθαν ότι σ’ αυτό το συγκεκριμένο μέρος, εκείνο το καλοκαίρι μάθαιναν να βλέπουν, να παρατηρούν και την παραμικρή λεπτομέρεια γύρω τους· το σχήμα των βράχων, τα χρώματα πάνω στα βότσαλα, τα δέντρα, τους θάμνους, τα λευκά σπίτια με τα χρωματιστά παράθυρα. Εδώ ο αέρας φυσούσε χωρίς βάρος, τα πουλιά πετούσαν σιωπηλά κι ανάλαφρα κι εκείνοι πάνω στην αμμουδιά ένιωθαν ότι υπήρχαν εκεί από πάντα. Είναι τόσο ανάλαφρα εδώ, είπε εκείνη και σώπασε, σαν να χρειαζόταν λίγο χρόνο να επεξεργαστεί αυτό που μόλις είχε πει, σαν να ήταν αυτό που είπε κάτι που θα έπρεπε ήδη να έχει σκεφτεί. Ομως, εδώ και μέρες, δεν σκέφτονταν τίποτα.

Τα πράγματά τους ήταν σε κάποιο άλλο σημείο του νησιού, αλλά δεν τους ένοιαζε. Τα κινητά τους τηλέφωνα ήταν ανάμεσα σε αυτά τα πράγματα που ήταν σε κάποιο άλλο σημείο του νησιού, αλλά επίσης δεν τους ένοιαζε. Ετσι κι αλλιώς, σε όλο το νησί υπήρχαν σκόρπια πράγματα και κανείς δε φαινόταν να νοιάζεται γι’ αυτό. Ολοι είχαν κάπου να μείνουν κι αυτό ήταν το πιο σημαντικό· υπήρχε χώρος για όλους. Το νησί φαινόταν να αλλάζει μέγεθος, ανάλογα με τις ανάγκες. Οι άνθρωποι ήταν σε συνεχή κίνηση, κάποιοι έμεναν εκεί κι άλλοι προχωρούσαν. Τα βράδια άναβαν φωτιές κοντά στη θάλασσα, μαζεύονταν οι κάτοικοι του νησιού -κάθε φορά άγνωστοι, κάθε φορά διαφορετικοί- κι έλεγαν ιστορίες.

Κάποιες από αυτές τις ιστορίες μπορούσαν να τις καταλάβουν γιατί λέγονταν στη γλώσσα τους, κάποιες άλλες τις καταλάβαιναν μόνο από την έκφραση του προσώπου και από τις κινήσεις του σώματος του ανθρώπου που κάθε φορά αφηγούνταν. Υπήρχαν άνθρωποι που αφηγούνταν και κοιτούσαν τη φωτιά με μάτια ακίνητα, σώμα ακίνητο. Είδαν τον πόλεμο, ψιθύριζε τότε εκείνος με βεβαιότητα, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε τίποτα στον τρόπο της αφήγησης που να προδίδει θλίψη ή απόγνωση· εκείνος ψιθύριζε σε εκείνη και ύστερα σώπαινε, για να ακούσει τον αφηγητή· το ίδιο σώπαινε και εκείνη. Ο πόλεμος, σκέφτονταν, και η σκέψη τους βούλιαζε κοιτώντας τα ξύλα να καίγονται πάνω στην άμμο, όμως, σε εκείνο το μέρος, η λέξη πόλεμος έπεφτε πάνω στη φωτιά, γινόταν στάχτη, ο αέρας σήκωνε απαλά τη στάχτη και τη σκόρπιζε· έτσι απαλά σκορπίζονταν και οι άνθρωποι κάθε βράδυ.

Μόλις είχαν βουτήξει, όμως ήταν στεγνοί από την πρώτη στιγμή που βγήκαν από τη θάλασσα. Το ίδιο είχε συμβεί και χθες και προχθές και όλες τις μέρες που θυμούνταν να είναι σε αυτό το νησί· ήταν κάτι που το είχαν πια συνηθίσει. Θέλεις να μείνουμε κι άλλο εδώ ή να προχωρήσουμε; ρώτησε εκείνος. Να πάμε πού; αντερώτησε εκείνη. Πριν εκείνος απαντήσει, ένα παιδί έτρεξε στην αμμουδιά, έπαιξε με την άμμο και για λίγο στροβιλίστηκε γύρω από τον εαυτό του. Του χαμογέλασαν και το παιδί ανταπέδωσε το χαμόγελο. Υστερα με το χέρι του έδειξε τη θάλασσα.

Τότε είδαν ανθρώπους να βγαίνουν αργά από τη θάλασσα, άντρες, γυναίκες, νέοι, γέροι, παιδιά· μια ανθρώπινη παλίρροια που κινούνταν με τελική κατεύθυνση προς τη στεριά. Οι κάτοικοι του νησιού μαζεύτηκαν στην παραλία και κοιτούσαν χωρίς καμία έκπληξη, σαν να τους περίμεναν, σαν να ήταν κάτι που είχε συμβεί πολλές φορές και δεν ήταν παρά μία επανάληψη. Τι συμβαίνει, ρώτησε τότε εκείνη. Ναυάγιο, είπε το παιδί, χωρίς να πάρει το βλέμμα του από τη θάλασσα.

Στάθηκαν κι οι δύο ανάμεσα στο πλήθος που περίμενε στη στεριά. Είδαν πρόσωπα που τους φάνηκαν αόριστα οικεία· παράξενο που τόσον καιρό δεν το είχαν σκεφτεί. Τόσες μέρες συνυπήρχαν με ανθρώπους που τους είχαν ήδη συναντήσει στη ζωή τους. Ομως πού, πότε; Καθώς το πλήθος των ανθρώπων πλησίαζε στη στεριά, εκείνος θυμήθηκε. Και πριν μιλήσει, θυμάμαι, ψιθύρισε εκείνη και με το χέρι της προσπάθησε να αγγίξει το δικό του. Και τότε κατάλαβε. Κοίταξε τα χέρια της, ύστερα τα χέρια του, σαν να έβλεπε εκείνη τη στιγμή κάτι που έπρεπε ήδη να έχει δει από καιρό. Μείνε μαζί μου, ψιθύρισε τότε. Πάντα, είπε εκείνος, και κοίταξαν και οι δυο τη θάλασσα.

* Η Π. Δημοπούλου εμφανίστηκε με τη νουβέλα «Η κίτρινη ουρά» (Εντευκτήριο, 2021) και απέσπασε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου από το διαδικτυακό περιοδικό «Αναγνώστης».

Υπό σκιάν

Δέκα πρωτοεμφανιζόμενοι πεζογράφοι γράφουν μια καλοκαιρινή ιστορία. Δέκα συγγραφείς, που τύπωσαν βιβλίο την τελευταία τριετία και απασχόλησαν κριτικούς και αναγνωστικό κοινό, ανταποκρίθηκαν στην πρόταση του Ανοιχτού Βιβλίου να θέσουν στο κέντρο της μυθοπλασίας τους μια θερινή εμπειρία τους. Δέκα ανέκδοτα διηγήματα θα μας συντροφεύσουν ώς τις αρχές Σεπτεμβρίου, κουρδισμένα σε διαφορετική, όπως ήταν αναμενόμενο, τονικότητα: νοσταλγική, παιγνιώδη, αμφίθυμη, πολιτική, ενδοσκοπική, ανατρεπτική. Γι’ άλλη μια φορά οι βιβλιοφιλικές σελίδες της «Εφ.Συν.» κι αυτό το καλοκαίρι (κλείνοντας ένδεκα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας) εκτός από αναγνωστική πυξίδα σας προσφέρουν και αναγνωστική απόλαυση. Μετά τον Βασίλη Τσιμπούκη, τη Μαρία Μανωλέλη, τη Στρατούλα Θεοδωράτου, τον Γιάννη Καρκανεβάτο, την Αρτεμη Ψιλοπούλου, τον Αρη Αλεξανδρή και τον Μίκη Αναστασίου, ακολούθησε η Παναγιώτα Δημοπούλου.

Μ.Φ.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ανάλαφρο καλοκαίρι

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας