Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα παιδιά της Χρυσής Αυγής

Τα παιδιά της Χρυσής Αυγής

  • A-
  • A+

Τα παιδιά ως προεκλογικό τηλεοπτικό σημείο αποτελούσαν πάντοτε πόλο έλξης για πολλά από τα κόμματα. Από την περίφημη «αλλαγούλα» του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80, μέχρι τα παιδιά που τρομάζει ο Πάνος Καμμένος με τη γνώση και τη σοφία του σε μια σειρά τηλεοπτικών σποτ ή τα παιδιά που συναντά σε μια πλατεία ο Αντώνης Σαμαράς ώστε να τους διδάξει πολιτική και μπάλα.

Τα παιδιά αποτελούσαν πάντοτε μια εύκολη λύση, μια παράκαμψη νοήματος για όσους δεν είχαν κάτι να υποσχεθούν, έναν συναισθηματικό υπερτροφισμό για όσους δεν είχαν κάτι να πουν, μια συναισθηματική φωτογένεια για όσους δεν μπορούσαν να επιχειρηματολογήσουν.

Αλλωστε η ιδιότυπη νεολαγνεία, η οποία κατοχυρώθηκε σχεδόν στο σύνολο των κομμάτων μετά τον ερχομό της κρίσης, είχε στόχο να ενσωματώσει τις νεότερες γενιές προσπαθώντας να αντικαταστήσει την οργή ή την απελπισία λόγω της κατάστασης που της επιβλήθηκε με μια υπόσχεση που δεν υπόσχεται.

Να τοποθετήσει την εικόνα της ως μια (κούφια στην πραγματικότητα) απάντηση στην ίδια την κατάστασή της και το περιεχόμενό της. Ακόμα ένα προεκλογικό σποτ με παιδιά δεν θα προκαλούσε λοιπόν εντύπωση. Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση το σποτ είναι της Χρυσής Αυγής.

Οι στόχοι του συγκεκριμένου διαφημιστικού μοιάζουν με επικοινωνιακούς όρους, εύκολα ανιχνεύσιμοι. Πέρα από τη λειτουργικότητα της σαπουνόπερας που ενσωματώνει την εύκολη επίκληση στο συναίσθημα, το σποτ έχει στόχο να ρετουσάρει την εικόνα της εγκληματικής οργάνωσης. Να προσπαθεί να απαλύνει την εικόνα των νταβραντισμένων μπρατσαράδων ναζιστών με μια εικόνα αγνή και αθώα, φιλική προς τον νοικοκύρη ψηφοφόρο.

Στην ευκολία και την κακογουστιά του το εγχείρημα μοιάζει με το να επιχειρείς πλαστική εγχείρηση με τσεκούρι. Και το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι εξίσου ανατριχιαστικό με τα πιο σκληρά βίντεο-ντοκουμέντα της ναζιστικής οργάνωσης.

Και αυτό γιατί το πραγματικό μήνυμα του βίντεο δεν προκύπτει απ' όσα λένε τα παιδιά στο βίντεο, αλλά από την αντίθεση ανάμεσα στα παιδιά του βίντεο (την αθωότητα της αφέλειας της εικόνας και του λόγου) και τη φρίκη που είναι η Χρυσή Αυγή. Από το γεγονός πως ακούς φράσεις συνδεδεμένες με νεοναζί δολοφόνους ειπωμένες από την αθώα κατάφαση της παιδικής ομιλίας.

Στο συγκεκριμένο σποτ δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια επίκληση στο συναίσθημα αλλά μπροστά σε μια επιταγή καθαρότητας. Το πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται η νεότητα της εικόνας (με όλο το φορτίο της γνώσης για την ιδεολογία και την πρακτική της οργάνωσης) τη μετατρέπει σχεδόν σε βιολογικό όρο, στα όρια της ευγονικής.

Η κρυφή σκληρότητα του προεκλογικού διαφημιστικού προκύπτει ταυτόχρονα και από την αντίθεση των «καθαρών» παιδιών με τις εικόνες των ημερών μας.

Οταν τοποθετείς ένα παιδί στο πλαίσιο του μεταναστευτικού και προσφυγικού πλαισίου, δεν είναι δυνατόν να μην το βάλεις σε αντίθεση με τις εικόνες των παιδιών των προσφύγων, των νεκρών παιδικών σωμάτων και των άμεσων αντανακλαστικών αλληλεγγύης που αυτές οι εικόνες προκαλούν.

Η μουσική επένδυση του σποτ εξηγεί με ακρίβεια το όλο πλαίσιο της σύλληψης: ένα στρατιωτικό εμβατήριο έχει μεταμφιεστεί σε χαρωπό παιδικό τραγουδάκι, ξεβράζοντας τον βόθρο ενός δικτατορικού παρελθόντος στο μέλλον που κουβαλούν τα παιδιά ως σύμβολα.

Η αποθέωση της νεότητας και μέσα από αυτή της σφριγηλότητας, της υγείας και της καθαρότητας χρησιμοποιήθηκε στον υπερθετικό βαθμό από τη ναζιστική Γερμανία και υπήρξαν κομμάτι του πυρήνα της ιδεολογίας της.

Η προπαγάνδα στους χώρους εκπαίδευσης, η ιδέα του πατέρα-Φίρερ, τα προγράμματα κρατικής ευγονικής και η καλλιέργεια του νεανικού φανατισμού και των αντανακλαστικών της ορδής έρχονται συνειρμικά στο μυαλό με τη θέαση του διαφημιστικού.

Ο απλοϊκός και επαναληπτικός λόγος απέναντι στους νέους, που έχει στόχο την αποπλάνηση και όχι την επιχειρηματολογία, γίνεται ορατός και εδώ.

Αυτό όμως που περιγράφει δεν είναι απλώς μια εικόνα από το πιο σκοτεινό παρελθόν της Ευρώπης, αλλά μια εικόνα από το δικό μας τρομακτικό ενδεχόμενο, μια εικόνα από ένα μέλλον όπου η παιδική αφέλεια και ο αυθορμητισμός θα ταυτίζονται με τρόπο αυτονόητο με τις πιο απάνθρωπες ιδέες, πρακτικές και αντιλήψεις. Και το ενδεχόμενο αυτό οφείλουμε να το τσακίσουμε.

http://tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Αλήθεια, αφήγηση και πολιτική: εναλλακτική Iστορία και μετα-αλήθεια
Ο «Ανθρωπος στο ψηλό κάστρο» του Φίλιπ Κ. Ντικ είναι ίσως το σημαντικότερο μυθιστόρημα εναλλακτικής Ιστορίας. Διαδραματιζόμενο το 1962, το μυθιστόρημα μας περιγράφει μια Αμερική όπως αυτή προέκυψε από τη νίκη...
Αλήθεια, αφήγηση και πολιτική: εναλλακτική Iστορία και μετα-αλήθεια
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
Η βαθιά μισανθρωπία. Που ξαφνικά δείχνει περήφανη για τον εαυτό της και δεν ντρέπεται να τσιρίξει υστερικά μπροστά σε ένα λεωφορείο με πρόσφυγες, που δεν διστάζει να μαχαιρώσει έναν μαθητή Γυμνασίου γιατί...
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ασκήσεις απανθρωποποίησης
Αποτρεπτική, ρατσιστική και ακροδεξιά, η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας στο προσφυγικό περιγράφει ένα όριο που καλούμαστε να ξεπεράσουμε ως κοινωνία. Αυτό που έγινε ξεκάθαρο είναι πως η ζωή δεν αποτελεί...
Ασκήσεις απανθρωποποίησης
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Η στρατηγική ήττα της Χρυσής Αυγής
Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να πιστεύουμε πως η εκλογική αποτυχία της Χρυσής Αυγής σημαίνει πως τελειώσαμε μαζί της, πως η επιρροή της θα είναι μικρότερη, άρα και η επικινδυνότητά της περιορισμένη. Γιατί τα...
Η στρατηγική ήττα της Χρυσής Αυγής
ΝΗΣΙΔΕΣ
Το Κορωπί και οι ναζί, τότε (1944) και τώρα (2019)
Εκπληξη προκάλεσε η σπουδή του Δήμου Κρωπίας ν’ αποδεχθεί το αίτημα της Χρυσής Αυγής για προεκλογική εκδήλωση στο δημαρχείο του ανήμερα της 21ης Απριλίου.
Το Κορωπί και οι ναζί, τότε (1944) και τώρα (2019)
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ανθρωποι και σκυλιά
Διαβάζοντας το βιβλίο του Romain Gary, «Λευκός σκύλος» με τον ρατσισμό να γαβγίζει από το 1970 προς το τώρα, καταλαβαίνεις πως ο ήχος αυτός δεν έχει αλλάξει το μέταλλό του.
Ανθρωποι και σκυλιά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας