Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η απαξίωση του λόγου, η απαξίωση της πολιτικής

Η κούραση, η απογοήτευση, η απαξίωση αντικαθιστούν την πολιτική και τη χρίζουν κομμάτι τους, άξιο σύντροφο σε ένα μελαγχολικό καρναβάλι.

Η απαξίωση του λόγου, η απαξίωση της πολιτικής

  • A-
  • A+

Ο πολιτικός χρόνος πέρασε πυκνός τους τελευταίους μήνες. Δύσκολα μπορείς να βρεις την κατάλληλη αυτή απόσταση, την αναγκαία ηρεμία να δεις τη μεγάλη εικόνα, να σκεφτείς, να αναλύσεις σε βάθος. Και όμως, οι στιγμές σ' το ζητούν επιτακτικά. Η σημασία των ημερών, η διαδοχή των γεγονότων. Ο ίδιος σου ο εαυτός τελικά. Η ανάγκη να αντιληφθείς το πού ήσουν και πού βρίσκεσαι τώρα.

Μια σειρά από αντικρουόμενα συναισθήματα, ανατάσεις και πτώσεις, ελπίδες και απογοητεύσεις σε συνεχή διαδοχή.

Η σφαίρα του πολιτικού κάλυψε όλες τις άλλες σφαίρες και τώρα, περπατώντας τον Σεπτέμβρη, προσπαθείς να ξεπεράσεις την κούραση, την απογοήτευση, όλη αυτή την απαξίωση που φυτρώνει γύρω σου.

Να περάσει και αυτός ο μήνας μπας και καταφέρουμε να ανακαινίσουμε τον εαυτό μας.

Να δούμε πού βρισκόμαστε, τι χάσαμε και τι μας μένει. Μα τα πολιτικά γεγονότα υιοθετούν τη βιασύνη του μικρού παιδιού (ακόμη και αν η όψη τους μοιάζει ακατανόητα γερασμένη). Και συ, για ακόμη μια φορά, σκύβεις και ακούς.

Και ακούς τον λόγο του Βαγέλλα του Μεϊμαράκη, του βασιλέα των ορέων και πρίγκιπα των ωραίων (ωραίος μεγάλε).

Ενας λόγος φτιαγμένος από κεχριμπάρι κομπολογιού και οπλή κενταύρου, ένας λόγος που ξεχνά να προσθέσει την πολιτική στον λαϊκισμό, κάνοντάς τον να περιδιαβαίνει αυτοτελής και αλλοπρόσαλλος.

Λόγος άμεσος (σαν τραμπουκισμός) και στιβαρός (σαν τραμπούκος). Είναι αυτός ο μικροαστικός λόγος που στην προσπάθειά του να συναντήσει τη λαϊκότητα καταλήγει να την παραφράζει σε μια λούμπεν αρχαϊκότητα. Απόηχος μιας αστικής τάξης μπιμπλό, γύψων και σκαρπινιών.

Και δίπλα του, ο λόγος του Ηλία Ψινάκη, με τις φασίζουσες χαριτωμενιές, o Γρηγόρης Ψαριανός στις μεθυσμένες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, ο Αχιλλέας Μπέος ως μια μόνιμη βολιώτικη αναγούλα, η ρητορική του Αδώνιδος, του Νικολόπουλου και του Καμμένου.

Ολες αυτές οι λέξεις, οι φράσεις, οι αφηγήσεις που δεν αποτελούν την απαξίωση ενός κομματιού του πολιτικού λόγου, δεν αποτελούν καν την απαξίωση του πολιτικού λόγου στο σύνολό του. Είναι η απαξίωση ως πολιτικός λόγος.

Και παραδίπλα βλέπεις την Αριστερά να ενσαρκώνει με την κατάληξή της την ίδια την απαξίωση. Πρώην συντρόφους να χρησιμοποιούν εκατέρωθεν τη ρητορική που ακόνισαν για χθεσινούς αντιπάλους, επιχειρήματα σε κρίση ταυτότητας, ρητορικές που κάποιες φορές δεν διαφέρουν σε τίποτα με αυτές της παραπάνω παραγράφου, και τελικά ένα υπαρξιακό αδιέξοδο που δεν έχει ακόμη χαρτογραφηθεί (θα μπορούσαμε να επεκταθούμε πολύ περισσότερο αλλά δεν θα το κάνουμε, τουλάχιστον σε αυτό το άρθρο).

Και πιο δίπλα βλέπεις τη Χρυσή Αυγή, να παραμένει σταθερή, τον ποταμίσιο ποδηλάτη Αμυρά κατά τη διάρκεια ψήφισης του Μνημονίου να καταναλώνει τον χρόνο της τοποθέτησής του για να διαμαρτυρηθεί γιατί το Μνημόνιο τυπώθηκε σε χαρτί (άρα και κομμένα δέντρα) και δεν τους το έφεραν σε στικάκι [μέλος άλλωστε ενός κόμματος που ευαγγελίζεται το τέλος του πολιτικού και της ιδεολογίας στο όνομα της πρακτικότητας και του τεχνοκρατισμού (Αυτό κι αν είναι ιδεολογία)], τον Βασίλη Λεβέντη να μπαίνει στη Βουλή με υψηλό ποσοστό ως προφήτης-γέροντας Παΐσιος της πολιτικής (τα 'λεγε αυτός…).

Και όλοι μας ταυτόχρονα να περιμένουμε την αναμενόμενη αποχή ρεκόρ στις επόμενες εκλογές. Η κούραση, η απογοήτευση, η απαξίωση αντικαθιστούν την πολιτική και τη χρίζουν κομμάτι τους, άξιο σύντροφο σε ένα μελαγχολικό καρναβάλι.

Μα ενώ κοιτάς καταλαβαίνεις πως έχει και πιο κάτω: το εξώφυλλο της εφημερίδας «Δημοκρατία» την Πέμπτη 3/9. Με μεγάλα γράμματα ο τίτλος: ΑΣΦΥΞΙΑ από λαθραίους. Και ακριβώς από κάτω τη φωτογραφία ενός πνιγμένου παιδιού, το άψυχο σώμα του με το πρόσωπο στην άμμο.

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουμε το μέγεθος της ύβρεως. Γιατί εδώ δεν βλέπουμε την απαξίωση του πολιτικού λόγου, της πολιτικής ή άλλων σημείων των καιρών.

Εδώ βλέπουμε την εξαφάνιση ό,τι ανθρώπινου, την απαξίωση της ανθρωπιάς στον ίδιο τον πυρήνα της. Και ίσως τελικά την αναγκαιότητα και την επιτακτικότητα να διορθωθούν και να ανατραπούν όλες οι από πάνω απαξιώσεις.

Πριν καταλήξουμε σε έναν κόσμο όπου το απάνθρωπο θα είναι ο ανθρώπινος κανόνας.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Εδώ μωρέ, με τον Μανώλη τον Κεφαλογιάννη
Το να επιλέγει κανείς να γράψει ένα άρθρο για τον Μανώλη Κεφαλογιάννη, ειδικά σε μια περίοδο όπου ανοίγουν τόσα ζητήματα πολιτικής κρισιμότητας, πολιτικής ταυτότητας, ιδεολογίας και ανάγκης, μοιάζει μάλλον με...
Εδώ μωρέ, με τον Μανώλη τον Κεφαλογιάννη
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Τα φαντάσματα που δεν σε αφήνουνε να κοιμηθείς
«Με ξέρεις, είμαι συγκρατημένος αλλά, όπως και να ΄χει, πρέπει να παραδεχτώ πως τις τελευταίες εβδομάδες ξυπνάω χαρούμενος, ελάχιστα πιο χαρούμενος. [παύση] Αλλά, αν το καλοσκεφτείς, αυτό το ελάχιστα είναι ήδη...
Τα φαντάσματα που δεν σε αφήνουνε να κοιμηθείς
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο Κυριάκος και το νευρόσπαστο
Δύο περιστατικά σε σχέση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη βάδισαν προς εμάς από τη βόρεια πόλη της Θεσσαλονίκης. Το πρώτο έρχεται σε μορφή βίντεο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να περπατά στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και...
Ο Κυριάκος και το νευρόσπαστο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οι πόλεμοι της μνήμης
Είναι καμιά φορά περίεργο να ξεκινάς ένα άρθρο που έχει να κάνει με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα με στίχους του Τ.Σ. Ελιοτ. Το βάθος του λόγου του Ελιοτ έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το τετριμμένο και το...
Οι πόλεμοι της μνήμης
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Το αποτέλεσμα των εκλογών της Νέας Δημοκρατίας
Η πραγματικότητα στις μέρες που διανύουμε εμφανίζεται μπροστά μας σαν ένα ατελείωτο εκκρεμές ανάμεσα στη φρίκη και τη γελοιότητα. Και ίσως η γελοιότητα να λειτουργεί εκτονωτικά ως διάλειμμα από τις εικόνες...
Το αποτέλεσμα των εκλογών της Νέας Δημοκρατίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ποιητής... εκ του προχείρου
Εφθασ' η ώρα η κρίσιμη, στο παραβάν σαν μπούμε να πάρουμε απόφαση πώς θα κυβερνηθούμε. Ποιον θέλουμε πρωθυπουργό, ποιος θέλουμε τη χώρα να βγάλει απ' το τέλμα αυτό όπου λιμνάζει τώρα. Ο Αλέξης είπε κολεγιές...
Ποιητής... εκ του προχείρου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας