Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πλαντάζει η σκηνή με ποίημα: Αταφοι Νεκροί

Ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Τερζόπουλος

EUROKINISSI/ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πλαντάζει η σκηνή με ποίημα: Αταφοι Νεκροί

  • A-
  • A+

Αύριο Σάββατο 30 Μαΐου στις 19.00 θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο Αττις ένας μαραθώνιος ανάγνωσης. Είκοσι ένας νέοι ποιητές θα διαβάσουν παλαιότερα και καινούργια ποιήματά τους με θέμα τους Αταφους Νεκρούς. Η πρωτοβουλία ανήκει στον σκηνοθέτη Θεόδωρο Τερζόπουλο.

Η συγκεκριμένη βραδιά εντάσσεται σε ένα συνολικότερο project με κοινό τίτλο και κοινή θεματική που θα αναπτυχθεί τους επόμενους μήνες στη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφεια, με την προοπτική αργότερα να αναπτυχθεί και σε άλλες χώρες, με τη συμμετοχή πολύ σημαντικών δημιουργών απ’ όλες τις τέχνες.

Στο project συμμετέχουν το Θέατρο Αττις, το Wilma Theatre της Φιλαδέλφειας, το Columbia University και άλλοι φορείς της Νέας Υόρκης. Πάνω στο θέμα θα πραγματοποιηθούν επίσης εργαστήρια, εκθέσεις φωτογραφίας, συνέδρια, συζητήσεις με το κοινό και διαλέξεις στο Columbia University από τον ιστορικό Μαρκ Μαζάουερ και τον Θεόδωρο Τερζόπουλο. Η ποιητική εκδήλωση του Σαββάτου αποτελεί την εναρκτήρια βραδιά του project.

Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι ούτε να περιαυτολογήσει, ούτε να διαφημίσει το γεγονός. Αρχικά θα θέλαμε να λειτουργήσει ως ένα συλλογικό «ευχαριστώ» προς τον Θεόδωρο Τερζόπουλο. Γιατί το να δίνεται βήμα σε νεότερους καλλιτέχνες -και μάλιστα με την τιμητική εναρκτήρια τοποθέτηση- ούτε συχνό ούτε αυτονόητο είναι. Αλλωστε, αυτή είναι η τρίτη φορά που το Θέατρο Αττις παρουσιάζει δουλειά νεότερων ποιητών.

Δεύτερος στόχος του κειμένου είναι να κοινωνήσει και να μοιραστεί έναν ενθουσιασμό. Τον ενθουσιασμό της συνύπαρξης και της συνομιλίας. Τον ενθουσιασμό μιας συλλογικής χειρονομίας προς το κοινό. Τον ενθουσιασμό της καταγραφής και της χαρτογράφησης νέων φωνών, λιγότερο ή περισσότερο ορατών, ακόμη και αόρατων.

Η κατάφαση στο γεγονός πως ποίηση γράφεται και σήμερα, άσχετα από αντιξοότητες, άσχετα από πληγές ή δυσκολίες. Στο γεγονός πως η νεότερη γενιά, αν και λοιδορήθηκε τόσο συχνά από τον κυρίαρχο λόγο -με μια σειρά από σαρκοβόρα επίθετα-, γράφει, φτιάχνει, δημιουργεί. Στο γεγονός πως η ποίηση δεν βρίσκεται μόνο στο Πάντα αλλά και στο Παντού (ενδεικτικά αναφέρουμε πως στην εκδήλωση συμμετέχουν ποιητές από την Πάτρα, τα Ιωάννινα, τη Δράμα, τη Χίο, την Ιεράπετρα, την Αγγλία, τη Γερμανία, τη Νορβηγία).

Στο γεγονός πως, παρά τον μεγάλο αριθμό, θα μπορούσαν να συμμετάσχουν άλλοι τόσοι νεότεροι ποιητές και πως η ζώσα λογοτεχνία, η λογοτεχνία αυτή που δεν βασίζεται αποκλειστικά στο λογοτεχνικό μέγεθος, αλλά και στην εγγύτητα με το βίωμα, την κοινότητα, την κάθε μέρα, προσπαθεί να αποκτήσει εξωστρέφεια, να βγει από το χαρτί, από τους λογοτεχνικούς κύκλους και από τους μυημένους και να μοιραστεί σ' αυτούς που την αναζητούν και την έχουν ανάγκη. Και πως δεν διστάζει να μιλήσει ακόμη και για τα μεγάλα θέματα, τους πυρήνες, τα κεντρικά σημεία της ανθρώπινης κατάστασης σαν αυτό που θέτει η θεματική της εκδήλωσης.

Είναι οι άταφοι νεκροί, οι έκθετοι στη μνήμη και διαμπερείς στον χρόνο, αυτοί που η γλώσσα δεν τους επιτρέπει να ησυχάσουν, αυτοί που οι γύρω συνθήκες αναπαράγουν το γεγονός του θανάτου τους ως γένεση της μνήμης, του παρελθόντος, του παρόντος. Τα μνημεία δεν θα καλύψουν με ησυχία τις μορφές τους, τα τραγούδια δεν θα φράξουν την ακοή τους και η απουσία τους θα προστεθεί σαν παρουσία, δίπλα σε όλους όσοι δηλώνουν παρόντες, παρόντες ενάντια σε ό,τι σημαίνει η απουσία. Εκείνοι που παραμένουν ορατοί ακόμη και όταν το βλέμμα δεν τους ψηλαφεί. Και ακόμα, εκείνοι που αν και ορατοί στο τώρα δεν χωρούν στο βλέμμα.

Είκοσι ένας νέοι ποιητές διαβάζουν παλαιότερα και καινούργια ποιήματά τους στο Θέατρο Αττις συνδιαλεγόμενοι με ό,τι διαχωρίζει τη μνήμη από τη λήθη, τη σκιά από το σκοτάδι, την παρουσία από την απουσία, το Τώρα από το Ποτέ. Είκοσι ένας νέοι ποιητές συνδιαλέγονται με τους Αταφους Νεκρούς.

Συμμετέχουν οι ποιητές:

Ζήσης Αϊναλής, Αντιγόνη Βουτσινά, Χρήστος Αρμάνδος Γκέζος, Αννα Γρίβα, Νίκος Ερηνάκης, Νικόλας Ευαντινός, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Θωμάς Ιωάννου, Λένα Καλλέργη, Αλέξιος Μάινας, Δημοσθένης Παπαμάρκος, Δημήτρης Πέτρου, Σταμάτης Πολενάκης, Θοδωρής Ρακόπουλος, Γιάννης Σιδέρης, Γιάννης Στίγκας, Κυριάκος Συφιλτζόγλου, Θωμάς Τσαλαπάτης, Νίκη Χαλκιαδάκη, Δημήτρης Χιλλ, Θοδωρής Χιώτης.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Σκόρπιες σκέψεις για μια ποιητική σε μέλλοντα χρόνο
Το να γράφεις ποίηση στην ελληνική γλώσσα μοιάζει συχνά προνόμιο. Θα μπορούσαμε να διακινδυνέψουμε τον αφορισμό πως επί δύο αιώνες καμία άλλη τέχνη δεν παρήγαγε τόσα πολλά και σε τέτοια ποιότητα καλλιτεχνικά...
Σκόρπιες σκέψεις για μια ποιητική σε μέλλοντα χρόνο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Από τα υπόγεια του στίχου στα κλαδιά της μελωδίας: η λογοτεχνία του Μπομπ Ντίλαν
Τόσο ξαφνική ήταν η ανακοίνωση του φετινού Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Μπομπ Ντίλαν που, ανάμεσα στον ενθουσιασμό και την απόρριψη, τη συγκίνηση στο πρώτο επίπεδο και τους λογοτεχνικούς φετφάδες, ξεχάσαμε να δούμε...
Από τα υπόγεια του στίχου στα κλαδιά της μελωδίας: η λογοτεχνία του Μπομπ Ντίλαν
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Μονόπρακτοι άνθρωποι
Μονόπρακτοι προχωρούμε, χωρίς παύση, χωρίς κανένα κενό για ξεκούραση, αναστοχασμό, έστω για έναν ελάχιστο ίσκιο σιωπής. Μόνο διάλειμμα στέκει το τέλος. Και αυτό αμφίβολο, σε ενδεχόμενη άρση μέχρι την αυριανή...
Μονόπρακτοι άνθρωποι
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους
Ακολούθησε έναν τυχαίο δρόμο. Πιάσε τον από την αρχή και περπάτησέ τον μέχρι το τέλος του. Εναν οποιοδήποτε δρόμο. Τον δρόμο που μένεις, τον δρόμο που μεγάλωσες, έναν δρόμο που περπατάς πρώτη φορά. Ζήσε στο...
Οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
Λογοτεχνικός ήρωας είναι ο άνθρωπος αυτός που είναι διαρκώς απών. Ακόμα και μέσα στην παρουσία του. Και ίσως τελικά όλοι αυτοί που φεύγουν να γίνονται λογοτεχνικοί ήρωες. Να αποχωρούν συνταξιοδοτημένοι από την...
Ο ήρωας και ο εαυτός του*
ΝΗΣΙΔΕΣ
Οδυσσέας, ο ήρωας της καρτερίας
Στο καρνάγιο, στην πόλη της Καβάλας το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Φιλίππων παρουσίασε την παράσταση «Οδυσσέας, ο ήρωας της καρτερίας», με έναν συγκλονιστικό Αρη Λεμπεσόπουλο.
Οδυσσέας, ο ήρωας της καρτερίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας