Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ακονίζοντας το δόντι του μίσους
AP Photo/Petros Giannakouris
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακονίζοντας το δόντι του μίσους

  • A-
  • A+

«Το χτύπημα ήταν διπλό για μένα, το πρώτο και κυριότερο που έχασα το κοριτσάκι μου και το δεύτερο ότι πήγαιναν να με κατηγορήσουν πως ήμουν τάχα ο βιαστής του παιδιού». Αυτό δήλωσε ο πατέρας του κοριτσιού μόλις αφέθηκε ελεύθερος. Το γαϊτανάκι του μίσους κράτησε τρεις μέρες. Στις τρεις αυτές μέρες ο ιατροδικαστής Αθηνών Σωτήρης Μπουζιάνης έβγαινε σε κανάλια και εφημερίδες και διαβεβαίωνε πως ένα νεκρό μωρό 11 μηνών έχει σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης. Για τρεις μέρες οι Σύροι γονείς του έπρεπε μαζί με τον θρήνο τους να διαχειριστούν και την ακραία διαπόμπευση. Για τρεις μέρες το δόντι του μίσους μπήχτηκε βαθιά στον λαιμό της κοινωνίας συνδέοντας το ψευδές περιστατικό με κάθε πρόσφυγα και μετανάστη, περιγράφοντάς το σαν απόδειξη κοινωνικής και πολιτιστικής κατωτερότητας, ξεσπώντας σε άθλια άρθρα και τίτλους τηλεοπτικών δελτίων. Και όταν αποδείχτηκε πως η ιστορία ήταν ψευδής, τα δημοσιεύματα έμειναν να εκκρεμούν, αναρτημένα χωρίς διορθώσεις σαν να μην έγινε τίποτα, σαν μια ακόμα μέρα στη χώρα του μίσους και της άθλιας δημοσιογραφίας απλώς να πέρασε. Δεν χρειάζεται να είσαι δηλωμένος ρατσιστής για να διαπράξεις ρατσιστικά εγκλήματα. Μπορείς να είσαι απλώς δημοσιογράφος σε κάποιο από αυτά τα μέσα.

Δεν πιστεύω πως προέκυψε με άνωθεν εντολές, κατόπιν σχεδιασμού ή σχεδίου. Δεν πιστεύω πως έγινε για λόγους τηλεθέασης ή καθημερινού τηλεοπτικού κανιβαλισμού (ή αν έγινε και για αυτό, αυτό δεν ήταν το πρώτο μέλημα). Πιστεύω πως η διαπόμπευση των δύο Σύρων προσφύγων γονέων -στην άθλια συκοφαντία της και στην αρρώστια που περιέχει- περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τις ασκήσεις απανθρωποποίησης που λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια μας τον τελευταίο καιρό. Στόχος δεν είναι ακριβώς η συκοφαντία ή η δυσφήμηση των προσφύγων αλλά η περιγραφή τους με μη ανθρώπινους όρους. Η ταύτισή τους με κάθε πράξη που υπερπηδά τα όρια της κοινωνίας, η σύνδεσή τους με μη αποδεκτές συμπεριφορές που καθιστά τελικά και τους ίδιους μη αποδεκτούς. Το γδύσιμό τους από τις ανθρώπινες ιδιότητες. Και κατ' επέκταση από τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Και τελικά από το δικαίωμά τους να υπάρχουν.

Η αντίδραση στις συκοφαντικές γνωματεύσεις του ιατροδικαστή περιγράφει το πόσο εμπεδωμένα είναι τα ρατσιστικά αντανακλαστικά των μέσων ενημέρωσης και ενός κομματιού της κοινωνίας. Πόσο έτοιμο είναι ένα σύνολο συμπολιτών να αποδεχτεί το γεγονός πως οι άνθρωποι αυτοί που έρχονται εδώ κυνηγημένοι δεν είναι άνθρωποι. Πως τελικά τους αξίζει να τους αντιμετωπίζουν σαν παιδεραστές, ακόμα και αν δεν έχουν κάνει τίποτα.

Δείτε όμως πόσο ανθρώπινος είναι ο άνθρωπος: Την ίδια ώρα που αυτά συμβαίνουν εδώ, κάνει τον γύρο του κόσμου ένα βίντεο τραβηγμένο μέσα στους βομβαρδισμούς της Συρίας. Ενας πατέρας γυρίζει σε βίντεο την κόρη του εν μέσω βομβαρδισμών στο σπίτι που τους φιλοξενεί. «Είναι αεροπλάνο ή βόμβα;», τη ρωτά. «Βόμβα και όταν πέσει θα γελάσουμε», του απαντά το μικρό κορίτσι και μόλις ακούγεται η έκρηξη ξεκαρδίζεται στα γέλια. Ο πατέρας είπε πως έφτιαξε αυτό το παιχνίδι για να προστατεύσει την κόρη του. «Είναι ένα παιδί που δεν καταλαβαίνει τον πόλεμο. Αποφάσισα να της μάθω αυτό το παιχνίδι, για να μην καταρρεύσει ο ψυχισμός της. Να μην επηρεαστεί από ασθένειες που προκαλεί ο φόβος».

Η αντιστροφή αυτή του φόβου, και μάλιστα την ώρα των βομβαρδισμών, έχει κάτι που αγγίζει το ανθρώπινο μεγαλείο. Την ομορφιά αυτή που δημιουργεί ο συνδυασμός ανάγκης και αγάπης ενάντια σε κάθε συνθήκη, ενάντια σε κάθε ακραία δυσκολία. Το βίντεο γίνεται έτσι σύμβολο ομορφιάς, επιβίωσης και αποφασιστικότητας.

Ο Αμπντουλάχ Μοχάμαντ εγκατέλειψε το σπίτι του μαζί με την οικογένειά του λόγω των βομβαρδισμών και τώρα φιλοξενείται σε κάποιο σπίτι συγγενών στην ίδια επαρχία. Φαντάζομαι πως αν η τύχη το απαιτούσε θα μπορούσε να έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Και, ποιος ξέρει, ίσως στην Αθήνα, ίσως στου Ζωγράφου μαζί με τους γονείς που διαπομπεύτηκαν.

Είναι και αυτός ένας πατέρας από τη Συρία. Ξεριζωμένος. Αποφασισμένος. Και ανθρώπινος, πολύ ανθρώπινος.

📍 tsalapatis.blogspot.com

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
Η βαθιά μισανθρωπία. Που ξαφνικά δείχνει περήφανη για τον εαυτό της και δεν ντρέπεται να τσιρίξει υστερικά μπροστά σε ένα λεωφορείο με πρόσφυγες, που δεν διστάζει να μαχαιρώσει έναν μαθητή Γυμνασίου γιατί...
Ακονίζοντας αγκυλωτούς ανθρώπους
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ασκήσεις απανθρωποποίησης
Αποτρεπτική, ρατσιστική και ακροδεξιά, η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας στο προσφυγικό περιγράφει ένα όριο που καλούμαστε να ξεπεράσουμε ως κοινωνία. Αυτό που έγινε ξεκάθαρο είναι πως η ζωή δεν αποτελεί...
Ασκήσεις απανθρωποποίησης
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Σύνορα
Συνορεύουμε, ατελείωτα συνορεύουμε, έδαφος εμείς και εμείς σύρμα. Κάτοικοι και ταυτόχρονοι καταπατητές. Καταφύγιο το σώμα και ταυτόχρονα εξορία. Χώρος μέσα στον χώρο, κίνηση μες στην ακινησία, στάση μες στο...
Σύνορα
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
The Wire: μια σπουδή στο χρώμα
Οι ήρωες του The Wire απεικονίζουν τον αμερικανικό εφιάλτη και επεξηγούν μια σειρά από φαινόμενα για τα οποία δεν μιλούν άμεσα. Την άνοδο του Τραμπ και του ρατσισμού τη συσσωρευμένη οργή των αδικημένων που...
The Wire: μια σπουδή στο χρώμα
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ανθρωποι και σκυλιά
Διαβάζοντας το βιβλίο του Romain Gary, «Λευκός σκύλος» με τον ρατσισμό να γαβγίζει από το 1970 προς το τώρα, καταλαβαίνεις πως ο ήχος αυτός δεν έχει αλλάξει το μέταλλό του.
Ανθρωποι και σκυλιά
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Στο στάβλο της ικανοποίησης, σημαίνοντας θάνατο*
Η Ευρώπη έχει καταντήσει εδώ και καιρό μια γερασμένη και φοβική ήπειρος. Ενας αμήχανος διεθνής παίχτης βουτηγμένος στη συντήρηση και τον κυνισμό. Και φυσικά σε όλα αυτά οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν είναι άμοιροι...
Στο στάβλο της ικανοποίησης, σημαίνοντας θάνατο*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας