Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παράσιτα στα αυτιά του θείου Οσκαρ
AP Photo
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παράσιτα στα αυτιά του θείου Οσκαρ

  • A-
  • A+

Η τελετή απονομής των Οσκαρ κουβαλά όλη την αφέλεια της επίδειξης και του θεάματος. Αυτό δεν σημαίνει πως η τελετή αυτή δεν μπορεί να έχει πολιτική σημασία. Ανεξάρτητα από το αν μας ενδιαφέρει ή μας αφήνει αδιάφορους, η τελετή αφήνει το αποτύπωμα του κυρίαρχου στην πολιτιστική παραγωγή. Μαζί με τις κατά καιρούς πολιτικές αναφορές και αιχμές των βραβευθέντων. Κάτι τέτοιο έγινε και φέτος. Αλλά δεν είναι αυτές οι αναφορές που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία. Σημασία έχει η ταινία που κέρδισε τα σημαντικότερα βραβεία. Τα «Παράσιτα» του σκηνοθέτη Μπονγκ Τζουν-χο κέρδισαν τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Ξένης Ταινίας και Σεναρίου. Και το γεγονός αυτό έχει ξεχωριστή σημασία.

Η επιτυχία των «Παρασίτων» δεν συνίσταται στο γεγονός πως κέρδισε όλα αυτά τα χρυσά αγαλματίδια ή στο γεγονός πως είναι η πρώτη ξενόγλωσση ταινία που κερδίζει Οσκαρ καλύτερης ταινίας. Ή ακόμη στο γεγονός πως ήταν η πιο ουσιαστική αφήγηση αυτή που τελικά κυριάρχησε. Η μεγάλη της επιτυχία είναι η ορατότητα που επιτυγχάνει. Το πώς κατάφερε να μιλήσει για τους ανθρώπους που κρύβονται στα υπόγεια, για αυτούς που προσπαθούν να ανέλθουν με οποιονδήποτε τρόπο, να ζήσουν σε κοινωνίες όπου η αδικία, οι όροι με τους οποίους μοιράζεται ο πλούτος, οι ταξικές αποστάσεις ανάμεσα στους ανθρώπους είναι πάντοτε ορατές, νόμιμες και υπαρκτές με τον πιο απόλυτο τρόπο.

Η νίκη στα Οσκαρ δεν περιγράφει μια επιτυχία και μια εγκόλπωση της αφήγησης στον κυρίαρχο μύθο. Ακριβώς γιατί το ίδιο το θέμα της ταινίας παραμένει σκληρό και ατόφιο. Στην πραγματικότητα έρχεται ως επιστέγασμα μιας διαδικασίας. Μιας παγκόσμιας επιτυχίας στις αίθουσες σε μια περίοδο που ο κινηματογράφος χωλαίνει, μια σειρά από μικρούς και μεγάλους θριάμβους σε μια σειρά από φεστιβάλ, αλλά κυρίως της κουβέντας από στόμα σε στόμα, της συνολικής αυτής προτροπής που δημιουργείται από πολλούς ψιθύρους που συναντήθηκαν. Το γεγονός πως τα «Παράσιτα» κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα της κυρίαρχης αφήγησης δίνει στην ταινία μια οικουμενική σημασία. Μια θέαση στα ζητήματα τα οποία θίγει με όρους ενός παγκόσμιου οφθαλμού. Η ταινία πια δεν μιλάει για την ταξική διαστρωμάτωση της Νότιας Κορέας, για μια ιστορία που συνέβη σε κάποια άκρη της Γης σπρωγμένη και διαμορφωμένη από τις δικές της ταξικές αντιθέσεις. Μιλά πια για την ταξική σύγκρουση ως κυρίαρχο μύθο, άρα και κυρίαρχη αλήθεια, καθιστά τους αόρατους αυτής της Γης ορατούς. Δεν τους δίνει μόνο φωνή μιλώντας για τα θέματά τους αλλά ταυτόχρονα όψη, βιογραφία και παρουσία.

Τις μέρες αυτές πέρασα αρκετές ώρες παρακολουθώντας τους λόγους του Bernie Sanders. Ο Sanders κατεβαίνει άλλη μια φορά υποψήφιος των Δημοκρατικών. Αυτή τη φορά –σε αντίθεση με όσα συνέβησαν πριν από τέσσερα χρόνια– κατεβαίνει με τον αέρα του φαβορί. Δεν είναι το γεγονός πως δεν έχει δύσκολους αντιπάλους, αντιπάλους που να ενσαρκώνουν το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος. Είναι το γεγονός πως η ατζέντα του έχει γίνει πια κτήμα όλων όσους αφορά. Η δημόσια υγεία ως ανθρώπινο δικαίωμα και όχι ως προνόμιο, η δωρεάν παιδεία ως αγαθό και όχι ως κομμάτι μια βιομηχανίας που ορίζεται από την προσφορά και τη ζήτηση, τα οικονομικά δικαιώματα ως ανθρώπινα δικαιώματα, η οικολογική στάση ως επείγουσα στάση απέναντι στις επόμενες γενιές και τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Με μηδενική υποστήριξη από μεγάλες εταιρείες, με μηδενική προβολή από τα κυρίαρχα μέσα, με κατά μέτωπο επίθεση στους ισχυρούς της χώρας.

Είναι τα «παράσιτα» αυτά που φέρνουν τον Sanders στη θέση του φαβορί. Οι νέοι, οι άνεργοι, αυτοί που δουλεύουν σε τρεις δουλειές για να καταφέρουν να έχουν ασφάλιση και να μεγαλώσουνε τα παιδιά τους. Τα «παράσιτα» που βγαίνουν στην επιφάνεια και ζητάνε τον δικό τους χώρο και τη δική τους ανάσα, που ζητούν να διεκδικήσουν, που ζητούν τελικά να γίνουνε ορατά μέσα από τις αποφάσεις τους.

Οι τύχες αυτού του πλανήτη βρίσκονται στα χέρια των «παρασίτων».

tsalapatis.blogspot.com

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ρέκβιεμ για ένα έγκλημα
Ο «Ιρλανδός» είναι η 6η ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε για το οργανωμένο έγκλημα. Η ταινία παίρνει το βάθος της από την επικοινωνία της με τις προηγούμενες ταινίες του Αμερικανού σκηνοθέτη. Δεν προστίθεται στις...
Ρέκβιεμ για ένα έγκλημα
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Παρασιτώντας
Τα «Παράσιτα» του Κορεάτη Μπονγκ Τζουν-χο έρχονται να αρθρώσουν λόγο μέσα σε έναν κινηματογραφικό κόσμο διάτρητο από εκφραστική μεγαλομανία.
Παρασιτώντας
«Φτερά του έρωτα» - Βιμ Βέντερς
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο
Ποιο είναι το βάρος της ταυτόχρονης σιωπής του πληθυσμού μιας πόλης; Ενός λεπτού σιγή. Διάρκεια ελάχιστη. Τι γίνεται όμως όταν τα παράλληλα αυτά λεπτά σταθούν στη σειρά; Εκεί συναντάς το δακτυλικό αποτύπωμα...
Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οταν ο Σεφερλής έφαγε ένα ζωντανό φλαμίνγκο
Η ποίηση των ταινιών του Τζον Γουότερς είναι μια δύσκολη ποίηση. Το 1988 σκηνοθετεί τη γνωστότερη και πιο προσβάσιμη ίσως ταινία του, το Hairspray. Πάντα με ηθοποιούς από τους Dreamlanders. Ανάμεσά τους η...
Οταν ο Σεφερλής έφαγε ένα ζωντανό φλαμίνγκο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Λουίς Μπουνιουέλ και Μητροπολίτης Αμβρόσιος: Μία συνάντηση
«Δόξα τον Θεό είμαι ακόμη άθεος» έλεγε ο Λουίς Μπουνιουέλ σε μία συνέντευξή του το 1960, προσφέροντας μια υπέροχη ατάκα για τους άθεους αιώνες μας. Πράγματι ο μεγάλος Ισπανός έχει καταγραφεί στην ιστορία των...
Λουίς Μπουνιουέλ και Μητροπολίτης Αμβρόσιος: Μία συνάντηση
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ενήλικες στις αίθουσες
Προτού καν βγει στις αίθουσες η ταινία του Κώστα Γαβρά «Ενήλικοι στο δωμάτιο», βασισμένη στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη, ξεσήκωσε αντιδράσεις. Το imdb, η κατεξοχήν σελίδα κινηματογραφικού σχολιασμού,...
Ενήλικες στις αίθουσες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας